Σήμερα γιορτάζει η άγνωστη Αγία που της έκοψαν με πριόνι τα πόδια

Η αγία Χάρις τιμάται στις 28 Ιανουαρίου, αλλά παραμένει άγνωστη στους περισσότερους. Παρότι δεν υπάρχουν λεπτομέρειες για τη ζωή της, η μαρτυρική της θυσία συγκλονίζει: της έκοψαν τα πόδια με πριόνι. Αυτή και μόνο η πράξη φωτίζει το βαθύτερο μήνυμα της χριστιανικής πίστης και της κλήσης του Θεού προς τον άνθρωπο.

Μια σιωπηλή αλλά δυνατή παρουσία

Η αγία Χάρις είναι μια μορφή σχεδόν άγνωστη στη σύγχρονη Ορθόδοξη συνείδηση. Δεν διασώθηκαν ούτε βιογραφικά στοιχεία ούτε κάποιο αναλυτικό συναξάρι για εκείνη. Κι όμως, η μαρτυρική της κατάληξη είναι αρκετή για να τη φωτίσει με το φως της αγιότητας. Το ότι υπέστη έναν τόσο σκληρό και βασανιστικό θάνατο, με την πριονιστική αφαίρεση των ποδιών της, μαρτυρά την πίστη και την απόλυτη αφοσίωσή της στον Χριστό.

Η θυσία ως απάντηση στην κλήση του Θεού

Η ιστορία της αγίας Χάρις δεν σταματά στο μαρτύριο. Είναι μια απόδειξη ότι, σε κάθε εποχή, άνθρωποι ανταποκρίνονται στην κλήση του Θεού. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά:
«Η δύναμή της διατρέχει ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία. Και μέσα από την πράξη της θυσίας της αγίας Χάριτος, βγαίνει ένα βαθύτερο μήνυμα, το οποίο πρέπει να αναζητήσουμε».

Αυτό το μήνυμα είναι η σταθερή πρόσκληση του Θεού προς τον άνθρωπο να ενωθεί μαζί Του, μέσα από την ελευθερία της πίστης και της αγάπης.

Η ελευθερία της επιλογής και η επιμονή του Θεού

Ο Θεός δεν λειτουργεί με ανθρώπινη λογική. Δεν απορρίπτει όσους τον απορρίπτουν. Αντιθέτως, συνεχώς επαναλαμβάνει την κλήση Του.

«Γιατί κανείς από μας δεν θα καλούσε για δεύτερη φορά, εκείνους, που θα απέρριπταν την πρόσκλησή του.
Ο Θεός, όμως, που είναι Αγάπη, επιμένει στην κλήση Του. Επαναλαμβάνει την πρόσκληση και όταν ακόμη ο άνθρωπος την απορρίπτει».

Έτσι και η αγία Χάρις είχε την απόλυτη ελευθερία να αρνηθεί, όμως επέλεξε το μαρτύριο. Δεν υποχρεώθηκε. Δεν εξαναγκάστηκε. Ελεύθερα, ως φίλη του Θεού, ανταποκρίθηκε.

Η αλήθεια δεν επιβάλλεται

«Η κλήση του Θεού δεν είναι καταναγκασμός του ανθρώπου, είναι μια υπόδειξη Αλήθειας».
Ο Θεός δεν διατάζει τον άνθρωπο, αλλά τον καλεί. Ούτε να τον αρνηθεί, ούτε να τον ακολουθήσει – η απόφαση ανήκει αποκλειστικά στον καθένα μας.

Είναι συγκλονιστική η υπενθύμιση ότι ο Θεός αποκαλύπτεται και ταυτόχρονα δίνει την ελευθερία στον άνθρωπο να Τον απορρίψει. Αυτή η δυνατότητα απόρριψης δείχνει τον σεβασμό του Θεού στην ανθρώπινη ελευθερία.

Το παράδειγμα του αγίου Παλλαδίου

Η μαρτυρία της αγίας Χάρις δεν είναι η μόνη που μεταφέρει τέτοιο μήνυμα. Ο Μέγας ασκητής Παλλάδιος, που έζησε σε ένα μικρό κελί στο όρος Ίμμαι (ή Ήμμη), έζησε με αυστηρή άσκηση, προσευχή και νηστεία. Η αφοσίωσή του αυτή τον οδήγησε στη χάρη των θαυμάτων.

Σε μια χαρακτηριστική ιστορία, ένας έμπορος βρέθηκε σφαγμένος έξω από το κελί του. Οι άνθρωποι θεώρησαν ένοχο τον Παλλάδιο, αλλά εκείνος, προσευχόμενος, ανέστησε τον έμπορο. Ο τελευταίος αποκάλυψε τον πραγματικό φονιά, που μάλιστα βρισκόταν ανάμεσα στους κατηγόρους του ασκητή.

Το θαύμα αυτό έκανε τον Παλλάδιο γνωστό ως άγιο στην ευρύτερη περιοχή.

Η ειρηνική του κοίμηση

Ο Παλλάδιος, αφού έζησε μια ζωή αφιερωμένη στον Θεό και τους ανθρώπους, κοιμήθηκε ειρηνικά, γεμάτος πίστη και αγιοσύνη. Η ζωή του, όπως και της αγίας Χάρις, υπενθυμίζει πως η πίστη δεν είναι θεωρία ή ηθικός κανόνας, αλλά ζωντανή σχέση και προσωπική απόφαση.

Το μαρτύριο και τα θαύματα είναι η έκφραση αυτής της σχέσης.