Ο άντρας μου θέλει κάθε μέρα διαφορετικό φαγητό και εγώ δουλεύω όλη μέρα και δεν προλαβαίνω. Τι να κάνω;

Η καθημερινότητα μιας εργαζόμενης μητέρας δεν αφήνει πολλά περιθώρια για πολυτέλειες, όμως όταν οι απαιτήσεις μέσα στο σπίτι παραμένουν ίδιες με παλιότερες εποχές, η πίεση μπορεί να γίνει ασφυκτική. Μια αναγνώστρια περιγράφει το δικό της δίλημμα, καθώς προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη δουλειά, τα παιδιά και έναν σύζυγο που θέλει κάθε μέρα διαφορετικό φαγητό στο τραπέζι.

Είμαι μια κλασική Ελληνίδα σύζυγος και μητέρα που τρέχει από το πρωί μέχρι το βράδυ για να τα προλάβει όλα. Η δουλειά, τα παιδιά, το σπίτι, τα μαθήματα, οι υποχρεώσεις. Όσες γυναίκες ζουν κάτι παρόμοιο, ξέρουν ακριβώς τι εννοώ.

Ο άντρας μου είναι καλομαθημένος. Και για να είμαι ειλικρινής, εγώ φταίω σε μεγάλο βαθμό γι’ αυτό.

Όταν η μαγειρική ήταν απόλαυση

Η μαγειρική ήταν πάντα κάτι που αγαπούσα. Με χαλάρωνε, με ξεκούραζε ψυχολογικά και μου άρεσε να δοκιμάζω καινούργιες συνταγές.

Στην αρχή της σχέσης μας περνούσα ατελείωτες ώρες στην κουζίνα. Μαγείρευα καθημερινά δύο διαφορετικά φαγητά, έφτιαχνα γλυκά και συχνά αναζητούσα νέες ιδέες για να του κάνω έκπληξη.

Πολλές φορές οι ποσότητες ήταν μεγάλες για δύο άτομα, οπότε καλούσαμε φίλους στο σπίτι ή μοιραζόμασταν το φαγητό μαζί τους.

Βέβαια τότε τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Δεν εργαζόμουν και είχα αρκετό χρόνο στη διάθεσή μου.

Η ζωή όμως άλλαξε

Σήμερα είμαστε παντρεμένοι και έχουμε παιδιά. Οι υποχρεώσεις έχουν πολλαπλασιαστεί και ο χρόνος μου έχει περιοριστεί δραματικά.

Η δουλειά με κρατά σχεδόν όλη μέρα εκτός σπιτιού και όταν επιστρέφω πρέπει να ασχοληθώ με τα παιδιά, το διάβασμά τους και όσα προκύπτουν μέσα σε ένα σπίτι.

Έτσι πολλές φορές αναγκάζομαι να μαγειρεύω κάτι πιο γρήγορο ή να φτιάχνω φαγητό το βράδυ ώστε να υπάρχει και για την επόμενη ημέρα.

Το ίδιο φαγητό δύο ημέρες δεν του αρέσει

Εδώ ακριβώς αρχίζει το πρόβλημα.

Ο άντρας μου δεν θέλει να τρώει το ίδιο φαγητό δεύτερη μέρα. Ακόμη κι όταν πρόκειται για τα αγαπημένα του φαγητά, όπως ο μουσακάς ή το κοκκινιστό με μακαρόνια, δυσανασχετεί αν βρει στο τραπέζι ό,τι φάγαμε και την προηγούμενη ημέρα.

Έχω προσπαθήσει πολλές φορές να του εξηγήσω ότι οι συνθήκες πλέον δεν είναι οι ίδιες. Δεν μπορώ να λειτουργώ σαν να βρίσκομαι όλη μέρα στο σπίτι και να μαγειρεύω διαφορετικό μενού καθημερινά.

Προσπαθώ να τα προλάβω όλα

Δεν είναι ότι λείπει το φαγητό από το σπίτι μας. Φροντίζω πάντα να υπάρχει μαγειρεμένο φαγητό για όλους.

Απλώς δεν μπορώ να αφιερώνω καθημερινά τόσες ώρες στην κουζίνα ώστε να υπάρχει κάτι διαφορετικό κάθε μέρα.

Καταλαβαίνω ότι το φρεσκομαγειρεμένο φαγητό έχει άλλη γεύση και άλλη αίσθηση, όμως υπάρχουν και πρακτικά όρια.

Νιώθω πως δεν με καταλαβαίνει

Αυτό που με στενοχωρεί περισσότερο είναι ότι δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται την πίεση που υπάρχει στην καθημερινότητά μου.

Θα ήθελα να δείξει λίγη περισσότερη κατανόηση και να αποδεχτεί ότι οι υποχρεώσεις μιας εργαζόμενης μητέρας δεν αφήνουν πάντα περιθώριο για καθημερινές γαστρονομικές δημιουργίες.

Είναι καλοφαγάς και το ξέρω. Όμως αναρωτιέμαι: γιατί πρέπει το φαγητό να είναι διαφορετικό κάθε μέρα, όταν υπάρχει ήδη έτοιμο, σπιτικό και μαγειρεμένο με φροντίδα;

Έλσα