Θρήνος για τον 46χρονο Δανό πιλότο που σκοτώθηκε στην Ψάθα – Η τραγική ειρωνεία και η τελευταία φωτογραφία πριν το μοιραίο δυστύχημα

Θρήνος για τον 46χρονο Δανό πιλότο που σκοτώθηκε στην Ψάθα – Η τραγική ειρωνεία και η τελευταία φωτογραφία

Μία ημέρα πριν χάσει τη ζωή του στην Ψάθα, ο Ρούνε Κίνταλ είχε στείλει στον αδελφό του μια φωτογραφία με το ελικόπτερο που θα πετούσε. Ήταν περήφανος για το νέο του πτητικό μέσο, χωρίς να γνωρίζει ότι αυτή θα ήταν η τελευταία εικόνα πριν από τη μοιραία αποστολή.

Ο 46χρονος Δανός είχε εγκαταλείψει τις πανεπιστημιακές σπουδές του για να ακολουθήσει το μεγάλο του όνειρο και να γίνει πιλότος. Στο παρελθόν είχε εργαστεί στον χώρο του heliskiing, μεταφέροντας με ελικόπτερο σκιέρ σε βουνοκορφές για καταβάσεις εκτός πίστας, όμως σταμάτησε επειδή θεωρούσε τη συγκεκριμένη δραστηριότητα επικίνδυνη.

Οι έρευνες για τα αίτια της σύγκρουσης των δύο ελικοπτέρων τύπου Bell, τα οποία συμμετείχαν στις επιχειρήσεις κατάσβεσης των πυρκαγιών στη Δυτική Αττική, βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.

Από τη σύγκρουση έχασαν τη ζωή τους ο Δανός χειριστής και ο Έλληνας σύνδεσμος που επέβαιναν στο ένα ελικόπτερο. Ο Βρετανός πιλότος και ο Έλληνας συντονιστής του δεύτερου ελικοπτέρου κατάφεραν να επιζήσουν.

Ο αδελφός του 46χρονου, Τούε Κίνταλ, μίλησε για τη ζωή του Ρούνε και τη βαθιά σχέση που είχε από μικρός με την αεροπορία.

Η αγάπη για τις πτήσεις ξεκίνησε από τα παιδικά του χρόνια

Μιλώντας στο δανικό δίκτυο dr.dk, ο Τούε Κίνταλ θυμήθηκε ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο αδελφός του λάτρεψαν τα αεροσκάφη από πολύ μικρή ηλικία. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε ο πατέρας τους, ο οποίος τους πήγαινε στην αεροπορική βάση Τίρστρουπ και στο αεροδρόμιο του Μπρέντστρουπ.

«Αποφάσισε ότι το πιλοτήριο θα ήταν ο χώρος εργασίας του», λέει ο Τούε που και ο ίδιος είναι πιλότος.

Τα τρία παιδιά της οικογένειας Κίνταλ αποτελούν την τρίτη γενιά πιλότων. Από μικρά συνόδευαν τον πατέρα τους στις πτήσεις και μεγάλωσαν έχοντας την αεροπορία ως αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς τους.

«Ο αδελφός μου και εγώ έχουμε πετάξει πάρα πολύ και εγώ επίσης πετάω όλη μου τη ζωή», λέει ο Τούε.

Τόσο ο Τούε όσο και ο Ρούνε ξεκίνησαν πανεπιστημιακές σπουδές. Ο μεγαλύτερος αδελφός σπούδασε τοπογράφος, ενώ ο Ρούνε είχε επιλέξει αρχικά τον δρόμο του μηχανικού. Ο τρίτος αδελφός τους, ο Κάαρε, ήθελε να ακολουθήσει το επάγγελμα του τοπογράφου, όπως και ο πατέρας τους.

Η ανάγκη για ελευθερία και η αγάπη για τις πτήσεις αποδείχθηκαν, όμως, ισχυρότερες για τον Ρούνε. Εγκατέλειψε το πανεπιστήμιο και αποφάσισε να κυνηγήσει το όνειρό του, αποκτώντας την εκπαίδευση που χρειαζόταν για να γίνει πιλότος ελικοπτέρου.

Αργότερα μετακόμισε στο Βανκούβερ του Καναδά, όπου εργάστηκε στους τομείς της ξυλείας και των ορυχείων, όπως περιέγραψε ο αδελφός του.

Ρούνε Κίνταλ

Αφιέρωσε 20 χρόνια στα πιλοτήρια των ελικοπτέρων

Ο Ρούνε Κίνταλ εργάστηκε για περίπου δύο δεκαετίες ως χειριστής ελικοπτέρου, αναλαμβάνοντας διαφορετικού είδους και συχνά απαιτητικές αποστολές.

Κατοικούσε στην πόλη Τέρας της Βρετανικής Κολομβίας και, σύμφωνα με όσα αποκάλυψε ο αδελφός του, είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της επαγγελματικής του πορείας στις επιχειρήσεις αεροπυρόσβεσης.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του εργάστηκε επίσης στο heliskiing, μία δραστηριότητα κατά την οποία οι σκιέρ μεταφέρονται με ελικόπτερο σε απομονωμένες κορυφές βουνών, ώστε να πραγματοποιήσουν καταβάσεις εκτός οργανωμένων πιστών και πάνω σε παρθένο χιόνι.

«Αλλά σταμάτησε, επειδή ήταν επικίνδυνο», λέει ο Τούε.

Ο Ρούνε αποφάσισε στη συνέχεια να στραφεί στις αποστολές αεροπυρόσβεσης. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα εργασίας τού επέτρεπε να δουλεύει για έναν μήνα και να ακολουθεί ένας μήνας άδειας.

Η τραγική ειρωνεία είναι πως ο έμπειρος πιλότος αισθανόταν μεγαλύτερη ασφάλεια σε αυτές τις αποστολές.

«Πράγματι, θεωρούσε ότι οι πτήσεις για την κατάσβεση πυρκαγιών ήταν πολύ ασφαλείς».

Η τελευταία φωτογραφία πριν από τη μοιραία πτήση

Μόλις μία ημέρα πριν από το δυστύχημα, ο Ρούνε είχε επικοινωνήσει με τον αδελφό του. Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας τους, του έστειλε μία φωτογραφία στην οποία πόζαρε δίπλα στο ελικόπτερο που επρόκειτο να πιλοτάρει.

Λίγες ώρες αργότερα, τα δύο ελικόπτερα συγκρούστηκαν κατά τη διάρκεια της επιχείρησης στη Δυτική Αττική. Ο Ρούνε Κίνταλ και ο Έλληνας συντονιστής έχασαν τη ζωή τους.

Η φωτογραφία του Ρούνε μία ημέρα πριν το δυστύχημα

«Ήταν πολύ περήφανος που πιλοτάριζε αυτό το ελαφρώς μεγαλύτερο και ελαφρώς πιο ισχυρό ελικόπτερο» λέει ο Τούε Κίνταλ.

Ο αδελφός του περιγράφει τον Ρούνε ως έναν εξαιρετικά έμπειρο και ιδιαίτερα σεβαστό χειριστή. Παράλληλα, αξιοποιούσε τις γνώσεις που είχε αποκτήσει από την εκπαίδευσή του ως μηχανικός, αναπτύσσοντας νέες μεθόδους πτήσης με ελικόπτερο.

Το βραβείο για τις 5.000 ώρες χωρίς ατύχημα

Ο 46χρονος είχε συμπληρώσει 5.000 ώρες πτήσης με ελικόπτερο χωρίς να εμπλακεί σε κανένα ατύχημα. Για το επίτευγμά του είχε τιμηθεί από την καναδική αεροπορική αρχή.

Το βραβείο αυτό δεν το κράτησε ο ίδιος. Το χάρισε στη μητέρα του, η οποία το είχε τοποθετήσει σε περίοπτη θέση στο πατρικό τους σπίτι.

«Όταν συμπλήρωσε 5.000 ώρες πτήσης, έλαβε ένα βραβείο από την καναδική αεροπορική αρχή, το οποίο απονέμεται σε όλους όσους έχουν πετάξει 5.000 ώρες με ελικόπτερο χωρίς ατύχημα. Αυτό το βραβείο το έδωσε στη μητέρα μας. Το έχει τοποθετημένο στο ράφι πάνω από το τζάκι στο σπίτι μας», συνεχίζει ο Τούε.

Η Καναδική Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας απένειμε στον Ρούνε Κίνταλ βραβείο για τις 5.000 ώρες πτήσης με ελικόπτερο χωρίς ατύχημα

Η οικογένεια περιμένει τον επαναπατρισμό της σορού του

Οι συγγενείς του Ρούνε Κίνταλ βρίσκονται σε συνεχή επικοινωνία με τις αρμόδιες Αρχές της Δανίας και της Ελλάδας, προκειμένου να ολοκληρωθούν οι απαραίτητες διαδικασίες για τον επαναπατρισμό της σορού του.

Ο 46χρονος αφήνει πίσω του μία στενή φίλη του στην πόλη Τέρας του Καναδά. Η γυναίκα έχει δύο μικρά παιδιά, τα οποία, σύμφωνα με τον αδελφό του, κατείχαν ιδιαίτερα σημαντική θέση στη ζωή του.

Η τελευταία φωτογραφία δίπλα στο ελικόπτερο, το βραβείο για τις χιλιάδες ώρες ασφαλών πτήσεων και η επιλογή του να αφήσει μία δραστηριότητα επειδή τη θεωρούσε επικίνδυνη συνθέτουν την τραγική ιστορία ενός έμπειρου πιλότου, ο οποίος έχασε τη ζωή του ενώ συμμετείχε στη μάχη κατά των πυρκαγιών.