Ο 29χρονος οδηγός παραδέχτηκε τη χρήση ναρκωτικών ουσιών – Σε άσχημη κατάσταση ο πατέρας του 24χρονου: «Ο Σωτηράκης έκανε μεταπτυχιακό, έμενε στο Βέλγιο και εργαζόταν στην επιχείρηση»

Η είδηση για το φονικό τροχαίο στη Λούτσα συγκλόνισε το πανελλήνιο, καθώς πίσω από την απώλεια του 24χρονου Σωτήρη αποκαλύπτονται συγκλονιστικές λεπτομέρειες για τις συνθήκες του δυστυχήματος αλλά και το προφίλ του οδηγού που το προκάλεσε.

Οδηγούσε υπό την επήρεια ναρκωτικών

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του MEGA, ο 29χρονος οδηγός που παρέσυρε και σκότωσε τον 24χρονο στη Λούτσα παραδέχτηκε στις Αρχές ότι είχε κάνει χρήση ναρκωτικών πριν οδηγήσει, αν και αρνήθηκε ότι είχε καταναλώσει αλκοόλ. Δεν αποκάλυψε, ωστόσο, ποια ουσία είχε πάρει.

Η ομολογία του 29χρονου προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και άμεση κινητοποίηση της αστυνομίας, η οποία προχώρησε σε εξονυχιστική έρευνα του οχήματός του. Όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, οι αστυνομικοί «ξήλωσαν» το αυτοκίνητο κυριολεκτικά, για να διαπιστώσουν αν υπήρχαν ναρκωτικά κρυμμένα σε κάποιο σημείο.

Πλούσιο ποινικό παρελθόν με συλλήψεις

Ο 29χρονος είχε απασχολήσει τις Αρχές πολλές φορές στο παρελθόν. Το ποινικό του μητρώο περιλαμβάνει συλλήψεις και κατηγορίες που ξεκινούν από το 2011 και φτάνουν μέχρι το 2022.

Η πρώτη του εμπλοκή καταγράφηκε το 2011 από το Τμήμα Ασφαλείας Σπάτων – Αρτέμιδας, όταν κατηγορήθηκε για κλοπή μοτοσικλέτας. Το 2015 συνελήφθη δύο φορές: πρώτα για συμμετοχή σε διακεκριμένες κλοπές και αργότερα στη Θεσσαλονίκη, όταν βρέθηκε να κατέχει μικροποσότητα ναρκωτικών κατά τη διάρκεια τυχαίου ελέγχου.

Συνεχόμενη εμπλοκή με ναρκωτικά

Η σχέση του με τα ναρκωτικά φάνηκε να είναι διαρκής. Το 2017 συνελήφθη μαζί με την τότε σύντροφό του για διακίνηση, καθώς βρέθηκαν στην κατοχή τους περισσότερα από 57 γραμμάρια κάνναβης στο σπίτι τους.

Το 2022 εμφανίζεται ξανά σε δικογραφία του ίδιου Τμήματος για κατοχή μικροποσοτήτων κάνναβης και κοκαΐνης. Την ίδια χρονιά, αναφέρθηκε το όνομά του και σε υπόθεση απάτης στην Πέλλα, για συμμετοχή σε κύκλωμα εξαπάτησης πολιτών μέσω υπολογιστών, αποσπώντας 3.800 ευρώ.

Τροχαίο ατύχημα και εμπλοκή με την Τροχαία

Το 2020 είχε προκαλέσει ακόμη ένα τροχαίο ατύχημα, όταν το αυτοκίνητό του εξετράπη της πορείας του. Τραυματίστηκαν τόσο ο ίδιος όσο και ο συνεπιβάτης του, και η Τροχαία Νοτιοανατολικής Αττικής σχημάτισε δικογραφία.

Η συγκλονιστική μαρτυρία του πατέρα του θύματος

Η οικογένεια του Σωτήρη ζει μια ανείπωτη τραγωδία. Ο πατέρας του, συντετριμμένος, περιέγραψε στο Star πώς έμαθε για τον θάνατο του γιου του:
«Δεν έχω καταλάβει τίποτα. Επειδή ζω στην επαρχία, ήρθε ο αδελφός μου και με πήρε την επόμενη μέρα. Δεν με είχαν ειδοποιήσει γιατί ήταν όλοι στο νοσοκομείο. Δεν έχω καταλάβει τι έγινε».

Η οικογένεια του πατέρα κατάγεται από τις Παπαδάτες Μακύνειας στην Αιτωλοακαρνανία. Ο ίδιος είναι διαζευγμένος από τη μητέρα των παιδιών του και περιέγραψε τη δραματική κατάσταση της πρώην συζύγου και της κόρης τους:
«Η πρώην σύζυγός μου και η κόρη μου βγήκαν από το νοσοκομείο, αλλά είναι σε χάλια κατάσταση, η κόρη μου δεν μπορεί να κουνηθεί».

Ο Σωτήρης ήταν παιδί με μέλλον

Ο πατέρας θυμάται τον γιο του με σπαραγμό:
«Ο Σωτηράκης έφυγε, έκανε μεταπτυχιακό, έμενε στο Βέλγιο και εργαζόταν στην επιχείρηση». Η οικογένεια της μητέρας του είναι μέτοχος στη γνωστή σοκολατοποιία «Λεωνίδας», γεγονός που εντείνει το δράμα της απώλειας.

Με σπασμένη φωνή καταλήγει:
«Ψάξτε να δείτε τι οικογένεια είμαστε, δεν έχουμε πειράξει κανέναν».

Όσο για τις τελευταίες στιγμές του Σωτήρη, ο πατέρας του περιγράφει:
«Από την επιχείρηση πάνω, από τα σοκολατάκια, ήρθε για δύο μέρες, ορκιζόταν η κοπέλα του, αυτή που είναι στο νοσοκομείο. Έφυγε ένας άγγελος».

Ποιος ήταν ο 24χρονος

Ο 24χρονος που σκοτώθηκε είχε αφιερωθεί στην οικογενειακή επιχείρηση σοκολατοποιίας, ακολουθώντας το όραμα του προπάππου του και συνεχίζοντας μια ιστορία που ξεκινά πριν από έναν αιώνα.

Η ζωή του στο Βέλγιο και η οικογενειακή επιχείρηση

Ο 24χρονος εργαζόταν στο λογιστήριο της ιστορικής σοκολατοποιίας Leonidas, της οικογενειακής επιχείρησης με έδρα το Βέλγιο, που ιδρύθηκε από τον προπάππου του, τον Λεωνίδα Κεστεκίδη. Ο Λεωνίδας, ένας Έλληνας ζαχαροπλάστης γεννημένος στην Καππαδοκία, μετανάστευσε στην Αμερική στα 17 του και το 1898 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου έμαθε την τέχνη της σοκολάτας. Η επιθυμία του ήταν απλή:

«Δεν το έκανα για τα χρήματα. Δεν το έκανα για φήμη. Το έκανα γιατί ήθελα να σκορπίσω λίγη ευτυχία».

Με αυτό το μότο ξεκίνησε μια πορεία που έμελλε να δημιουργήσει μια διεθνή αυτοκρατορία πραλίνων. Από το 1935, η επιχείρηση πέρασε στα χέρια του ανιψιού του, Βασίλη, ο οποίος τίμησε τον θείο του κάνοντας το πρόσωπο του βασιλιά της Σπάρτης, Λεωνίδα, το σήμα κατατεθέν της εταιρείας.

Σήμερα, περισσότερα από 100 διαφορετικά είδη πραλίνας Leonidas ταξιδεύουν από τις Βρυξέλλες στη Νέα Υόρκη, το Παρίσι, το Χονγκ Κονγκ και όλον τον κόσμο.

Η πορεία του νέου στη ζωή και τις σπουδές

Ήθελε να συνεχίσει αυτό το οικογενειακό όραμα. Μετά την αποφοίτησή του από το σχολείο, έφυγε για σπουδές στο εξωτερικό, ολοκλήρωσε μεταπτυχιακό στα οικονομικά στο Λονδίνο και επέστρεψε στο Βέλγιο για να αναλάβει ενεργό ρόλο στο λογιστήριο της επιχείρησης.

«Ήταν πολύ αγαπητό και στην οικογένεια του Leonidas στους εργαζόμενους. Και άνηκε στην οικογένεια του Λεωνίδα, ήταν τρίτος εγγονός. Το παιδί δούλευε στο Βέλγιο. Έκανε το μεταπτυχιακό του στο Βέλγιο. Πηγαινοερχόταν γιατί το σπίτι του εδώ ήταν στην Αρτέμιδα».

Οι ρίζες του στην Ελλάδα και η αγάπη για την πατρίδα

Παρόλο που ζούσε στο Βέλγιο, η σύνδεσή του με την Ελλάδα ήταν βαθιά. Καταγόταν από τη Μακρυνεία Αγρινίου και συνήθιζε να πηγαίνει συχνά με τον πατέρα του στο χωριό. Τα καλοκαίρια, δεν παρέλειπαν να επισκέπτονται τη Σάμο. Η επαφή με την πατρίδα και την οικογένεια παρέμενε κομμάτι της ζωής του.

Το τραγικό νέο και η συγκίνηση στο χωριό

Ο πατέρας του βρισκόταν στο χωριό, όταν πληροφορήθηκε το τραγικό τροχαίο που στοίχισε τη ζωή του παιδιού του. Η κηδεία αναμένεται να τελεστεί τις επόμενες ημέρες στην Αθήνα, ενώ η ταφή θα γίνει στις Παπαδάτες, το χωριό καταγωγής του.

Η τοπική κοινωνία είναι συγκλονισμένη. Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει πως ένας τόσο νέος άνθρωπος, γεμάτος όνειρα και με βαθιά αίσθηση της οικογενειακής ευθύνης, έφυγε τόσο άδικα από τη ζωή.