Η πολιτική αντιπαράθεση στη Βουλή ανέβηκε σε υψηλούς τόνους με αφορμή τη συμφωνία για τις έρευνες υδρογονανθράκων και το επίμαχο άρθρο 30. Ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς άσκησε σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση και προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ η απάντηση από τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρου ήρθε άμεσα.
Σαμαράς: Σκληρή κριτική στην κυβέρνηση και αιχμές για τον Κυριάκο Μητσοτάκη
Σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους παρενέβη την Πέμπτη (12.03.2026) στην Ολομέλεια της Βουλής ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, κατά τη συζήτηση για τις συμφωνίες με τη Chevron στον τομέα των υδρογονανθράκων.
Η παρέμβασή του ήρθε σε συνέχεια της δημόσιας αντιπαράθεσης που έχει ανοίξει με το Μέγαρο Μαξίμου μετά τις αναφορές του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη σε «επαγγελματίες ανησυχούντες», αλλά και στον απόηχο της συζήτησης που έχει προκαλέσει το άρθρο 30 της σύμβασης με τη Chevron.
Ο Αντώνης Σαμαράς επέλεξε να ξεκινήσει με μια συνολική πολιτική αιχμή κατά της κυβέρνησης, σημειώνοντας ότι δεν θα αναφερθεί σήμερα σε μια σειρά από ζητήματα όπως «η ακρίβεια και η αισχροκέρδεια», «η διαφθορά», «οι υποκλοπές», «τα πληρωμένα τρολς», «η κρίση στέγης και ενοικίων», «το αγροτικό πρόβλημα», «το δημογραφικό», «οι παράνομοι μετανάστες» ή «η απώλεια αγοραστικής δύναμης των πολιτών».
Με εμφανή ειρωνεία πρόσθεσε ότι έτσι «δεν θα στενοχωρηθεί ο κ. πρωθυπουργός, ώστε να αρχίσει πάλι να μιλάει για “επαγγελματίες ανησυχούντες” και “πατριώτες του καναπέ”».
Στο ίδιο πλαίσιο έθεσε ευθέως το ερώτημα σε ποιους αναφερόταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σημειώνοντας ότι κυβερνητικά μέσα ενημέρωσης παρέπεμπαν στον ίδιο και στον Κώστα Καραμανλή. Όπως είπε χαρακτηριστικά:
«Δεν θα ήθελα να πιστέψω ότι ο κ. Μητσοτάκης κατηγορεί δύο πρώην πρωθυπουργούς της Ελλάδας ότι έχουμε ως επάγγελμα την έκφραση εθνικών ανησυχιών».
Κριτική για εξωτερική πολιτική και γεωπολιτική στρατηγική
Από το βήμα της Βουλής, ο πρώην πρωθυπουργός επιχείρησε να εντάξει τη συζήτηση για τη Chevron σε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο, ασκώντας έντονη κριτική στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης.
Όπως υποστήριξε, η κυβερνητική στρατηγική χαρακτηρίζεται από έλλειψη διορατικότητας και βασίζεται περισσότερο σε «επικοινωνιακά show-offs». Κατά την εκτίμησή του, η Ελλάδα στέλνει «θολά και κατευναστικά μηνύματα» απέναντι στην Τουρκία, ενώ τόνισε την ανάγκη μιας πιο ξεκάθαρης πολιτικής αποτροπής.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην Κύπρο, την οποία χαρακτήρισε «σύνορο της Ευρώπης», υποστηρίζοντας ότι η μόνιμη παρουσία ελληνικών και ευρωπαϊκών δυνάμεων στο νησί θα αποτελούσε σημαντική στρατηγική κίνηση για την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Σαμαράς: «Είμαι υπέρ των εξορύξεων αλλά το άρθρο 30 είναι απαράδεκτο»
Στην τοποθέτησή του ο Αντώνης Σαμαράς ξεκαθάρισε ότι δεν είναι αντίθετος με τις εξορύξεις υδρογονανθράκων. Αντίθετα, υπενθύμισε ότι ήδη από την περίοδο που ήταν πρωθυπουργός είχε προωθήσει τις σχετικές διαδικασίες και είχε μιλήσει για ενεργειακή αυτάρκεια.
«Προφανώς και είμαι υπέρ του να γίνουν και άμεσα εξορύξεις», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ωστόσο στάθηκε ιδιαίτερα στην παράγραφο 3 του άρθρου 30 της σύμβασης, την οποία χαρακτήρισε «απαράδεκτη». Όπως εξήγησε, παρότι δεν αλλάζει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, εισάγει σε νομοθετημένο κείμενο της Ελληνικής Δημοκρατίας μια πρόβλεψη που, κατά την άποψή του, αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο απομείωσης της μισθωμένης περιοχής εάν υπάρξει συμφωνία με «ένα ή περισσότερα γειτονικά κράτη».
«Με αυτόν τον όρο ανοίγει η κερκόπορτα για το τουρκολιβυκό», είπε χαρακτηριστικά, διερωτώμενος ποια είναι τα «περισσότερα γειτονικά κράτη» πέραν της Λιβύης.
Ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε ακόμη ότι η Ελλάδα εμφανίζεται να προαναγγέλλει ενδεχόμενη μείωση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Παράλληλα αναρωτήθηκε εάν η «μεταλλαγμένη Νέα Δημοκρατία» θα του κάνει «μαθήματα για τις εξορύξεις».
Κλείνοντας την παρέμβασή του, απάντησε εμμέσως στον πρωθυπουργό:
«Δεν υπάρχουν επαγγελματίες ανησυχούντες. Ερασιτέχνες εφησυχασμένοι υπάρχουν».
Η απάντηση του Σταύρου Παπασταύρου
Μετά την ολοκλήρωση της ομιλίας του Αντώνη Σαμαρά, τον λόγο ζήτησε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου, επιχειρώντας να αντικρούσει τις αιτιάσεις περί εκχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων μέσω της σύμβασης με τη Chevron.
Κάνοντας προσωπική αναφορά στη συνεργασία τους κατά την περίοδο διακυβέρνησης Σαμαρά, σημείωσε:
«Τον Αύγουστο του 2012 μου ζητήσατε να αναλάβω μία από τις πιο κρίσιμες νομικές διαπραγματεύσεις για τη χώρα, η οποία οδήγησε τον Νοέμβριο στην εκταμίευση των 44 δισ. και στη σταθεροποίηση της χώρας μας στο ευρώ».
Στη συνέχεια πρόσθεσε:
«Σε κρίσιμες στιγμές για την πατρίδα μας αγωνιστήκαμε μαζί και κάναμε τα αδύνατα δυνατά».
Απευθυνόμενος στον πρώην πρωθυπουργό υποστήριξε ότι στην προκειμένη περίπτωση «δεν έχετε τη σωστή πληροφόρηση και οδηγείστε σε λάθος συμπεράσματα και εκτιμήσεις», προσθέτοντας:
«Μην αδικείτε τον εαυτό σας. Δεν μπορούν να εκχωρηθούν έτσι τα κυριαρχικά δικαιώματα».
Η θέση της κυβέρνησης για τη συμφωνία με τη Chevron
Υπερασπιζόμενος τη νομική βάση της συμφωνίας, ο Σταύρος Παπασταύρου τόνισε ότι οι συμβάσεις του Ελληνικού Δημοσίου με τη Chevron και τη HELLENiQ Energy είναι συμφωνίες με ιδιωτικές εταιρείες.
Όπως ανέφερε, οι συμβάσεις αυτές «δεν δημιουργούν υποχρεώσεις μεταξύ κρατών» και συνεπώς «δεν μπορούν να εκχωρήσουν κυριαρχικά δικαιώματα». Υπενθύμισε επίσης ότι σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο τα κυριαρχικά δικαιώματα δεν παραχωρούνται μέσω τέτοιων συμβάσεων.
Παράλληλα επισήμανε ότι η παρουσία μιας τόσο μεγάλης εταιρείας ενέργειας στην περιοχή ενισχύει τη θέση της Ελλάδας.
Όπως σημείωσε:
«Το γεγονός ότι, παρά την απουσία οριοθέτησης και παρά την ύπαρξη του τουρκολιβυκού μνημονίου, η δεύτερη μεγαλύτερη ενεργειακή εταιρεία στον κόσμο έρχεται και επενδύει στην περιοχή, ενισχύει την ελληνική θέση και αποδυναμώνει την τουρκική».
Τι είπε για το επίμαχο άρθρο 30
Αναφερόμενος ειδικά στο άρθρο 30, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας υποστήριξε ότι πρόκειται για μια καθαρά νομική πρόβλεψη που αφορά την κατανομή ευθυνών και την προστασία των συμβαλλομένων.
Όπως εξήγησε, η διάταξη αυτή προστατεύει το δημόσιο συμφέρον και δεν περιορίζει την εθνική κυριαρχία.
Σύμφωνα με τον ίδιο, «ο τελικός λόγος ανήκει στο ελληνικό Δημόσιο», το οποίο έχει πλήρη διακριτική ευχέρεια για κάθε ζήτημα που αφορά την περιοχή.
Παράλληλα ανέφερε ότι το μη οριοθετημένο τμήμα αφορά το τριεθνές σημείο Ελλάδας, Αιγύπτου και Λιβύης, απορρίπτοντας την ερμηνεία ότι η διάταξη ανοίγει παράθυρο αποδοχής του τουρκολιβυκού μνημονίου.
Κύκλοι Σαμαρά: «Κάποιος άλλος κάνει λάθος»
Η αντιπαράθεση συνεχίστηκε και μετά την παρέμβαση του υπουργού, με συνεργάτες του Αντώνη Σαμαρά να επανέρχονται με νέο σχόλιο.
Κύκλοι του πρώην πρωθυπουργού υποστήριζαν ότι «το τριεθνές δεν βρίσκεται στα πλευρικά όρια», ότι «η Αίγυπτος δεν έχει ενστάσεις» και ότι «είναι πλέον σαφές πως η σύμβαση δεν ακυρώνει το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, όπως υποστήριζε η κυβέρνηση».
Το σχόλιο κατέληγε με την αιχμή:
«Επομένως, κάποιος άλλος κάνει λάθος…».
Ολόκληρη η ομιλία του Αντώνη Σαμαρά
Κυρίες και κύριοι βουλευτές,
Σήμερα δεν σκοπεύω να εκφράσω τις ανησυχίες μου:
-Για την ακρίβεια και την αισχροκέρδεια.
-Για την διαφθορά, που καταγγέλλεται πια και με τη βούλα και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
-Για τις υποκλοπές, που αφορούν και μένα προσωπικά. Και το λέω τώρα που ολοκληρώθηκε η δίκη…
– Για τα πληρωμένα τρόλς, που εμένα δεν μπορούν να με ακουμπήσουν,
αλλά που δηλητηριάζουν τη Δημοκρατία μας.
-Για την κρίση στέγης και ενοικίων.
-Για το αγροτικό πρόβλημα, και τη Μερκοσούρ.
-Για το δημογραφικό και την αποδυνάμωση της ελληνικής περιφέρειας.
-Για τους παράνομους μετανάστες και τις νέες ροές που θα φέρει ο Πόλεμος.
-Για την διαρκή υποχώρηση της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας.
-Για την κοινωνία της κόπωσης και για τον πολύ τον κόσμο, που χάνει καθημερινά την αγοραστική του δύναμη.
Δεν θα εκφράσω για όλα αυτά σήμερα τις ανησυχίες μου…
Κι έτσι δεν θα στενοχωρηθεί ο κ. Πρωθυπουργός,
ώστε να αρχίσει πάλι να μιλάει
για «επαγγελματίες ανησυχούντες» και «πατριώτες του καναπέ»…
Πάντως αναρωτιέμαι: Όταν μιλάει ο Πρωθυπουργός για “επαγγελματίες ανησυχούντες”,
τι να εννοεί; Ότι κάποιοι ανησυχούν για οικονομικά οφέλη; Ποιους εννοεί;
Τα κυβερνητικά μήντια παραπέμπουν σε εμένα και στον Κώστα Καραμανλή.
Δεν θα ήθελα να πιστέψω ότι – ειδικά ο κ. Μητσοτάκης – κατηγορεί τους δυο πρώην πρωθυπουργούς της Ελλάδας και προέδρους της παράταξης,
ότι έχουμε ως “επάγγελμα” την έκφραση εθνικών ανησυχιών.
Εάν όμως έχουν δίκιο τα “παπαγαλάκια” του, τότε το πράγμα αλλάζει.
Γιατί τότε ο κ. Μητσοτάκης θα πρέπει να ανησυχεί. Και μένω εδώ…
Κυρίες και κύριοι,
Οι διεθνείς εξελίξεις αναδεικνύουν τη σημασία της γεωπολιτικής και της διορατικότητας. Σπεύδω να πω ότι, δυστυχώς, ο πρωθυπουργός και η εξωτερική πολιτική δεν χαρακτηρίζονται από διορατικότητα, αλλά από επικοινωνιακά show-offs.
Είναι το Δόγμα του «όπου φυσάει ο άνεμος».
Δηλαδή το δόγμα του ρηχού και του βραχυπρόθεσμου.
Να δούμε λοιπόν τι συμβαίνει στον κόσμο, και το τι πιθανώς θα συμβεί.
Υπάρχουν δύο βασικές αναγνώσεις, όχι κατ’ ανάγκη αντικρουόμενες, πέρα από τα χαοτικά σενάρια.
Στην πρώτη, η Αλάσκα του Ντόναλντ Τραμπ και του Βλαντίμιρ Πούτιν έχει ήδη ξαναμοιράσει τον κόσμο. Η Αμερική επιχειρεί να αλλάξει την παγκόσμια γεωπολιτική δομή. Φαίνεται να επιδιώκει τη χάραξη ενός νέου εμπορικού δρόμου, του IMEC, από την Ινδία μέχρι και την Ευρώπη, μέσω των αραβικών κρατών και πιθανώς του Ιράν.
Και ταυτόχρονα επιδιώκει επαναφορά των ορυκτών καυσίμων, με στόχο τη φθηνή ενέργεια ως απαραίτητη προϋπόθεση για τον δυτικό κόσμο. Για να ανακτήσει την ανταγωνιστικότητά του, ειδικά απέναντι στην Κίνα.
Διότι ο IMEC είναι η εναλλακτική οδός σε αυτό που οικοδομεί η Κίνα, το One Belt One Road.
Και μέσα σε όλα αυτά διαφαίνεται και ένας πιθανός συμβιβασμός ΗΠΑ και Ρωσίας.
Στη δεύτερη ανάγνωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να δημιουργήσουν ρωγμές στον χώρο της Ευρασίας, ώστε να αποτραπεί η συσπείρωση των κρατών αυτών απέναντι στη Δύση. Έτσι προέκυψε και το «Συμβούλιο Ειρήνης» του Ντόναλντ Τραμπ, στο οποίο συμμετέχουν και χώρες των BRICS.
Τώρα, ειδικά για τη Μέση Ανατολή, προσέξτε το εξής: πριν από 35 χρόνια όλα τα αραβικά κράτη ήταν απέναντι στο Ισραήλ, το οποίο είχε τότε μόνο σύμμαχο την Τουρκία. Σήμερα συμβαίνει το αντίθετο: οι περισσότερες αραβικές χώρες είναι πλέον με το Ισραήλ, που έχει απέναντί του κυρίως το Ιράν και την Τουρκία.
Μια Τουρκία που επί δεκαετίες παρουσιαζόταν ως προπύργιο της Δύσης απέναντι στη Ρωσία και το Ιράν, αλλά τώρα βλέπει να αλλάζουν οι ισορροπίες στην περιοχή.
Από όλα αυτά που σας ανέφερα λείπει ένας παίκτης: η Ευρώπη.
Αμήχανη παρακολουθεί τις εξελίξεις και οι ηγέτες της αλλάζουν συχνά στάση απέναντι σε ζητήματα όπως η Αμερική, η Ρωσία, η Ουκρανία, η Κίνα, το Ισραήλ ή το Ιράν.
Κι έρχομαι στην Κύπρο.
Η γεωπολιτική συγκυρία είναι μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χαθεί. Η Κύπρος είναι ευρωπαϊκό έδαφος και σύνορο της Ευρώπης. Γι’ αυτό η μόνιμη παρουσία ελληνικών και ευρωπαϊκών δυνάμεων στο νησί είναι απαραίτητη.
Διότι γίνεται αντιληπτό ότι η παλιά αμυντική αρχιτεκτονική στην περιοχή δεν λειτουργεί πλέον.
Για εμάς μια τέτοια εξέλιξη θα αποδυνάμωνε στην πράξη τη «γαλάζια πατρίδα» του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Η αποστολή φρεγατών και αεροσκαφών στην Κύπρο, οι Patriot στην Κάρπαθο αλλά και η συμφωνία με τη Βουλγαρία είναι θετικές κινήσεις.
Ωστόσο, όπως σημείωσε, δεν υπήρξε αντίστοιχη αντίδραση στην Κάσο, ενώ η τουρκική Navtex που χωρίζει το Αιγαίο εξακολουθεί να ισχύει.
Οι κινήσεις αυτές, τόνισε, δεν πρέπει να μετατραπούν σε χειρονομίες εντυπωσιασμού.
Και κατέληξε:
«Δεν υπάρχουν “επαγγελματίες ανησυχούντες”, κύριοι συνάδελφοι.
Ερασιτέχνες εφησυχασμένοι υπάρχουν».
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
