Το τελευταίο «αντίο» στον 14χρονο Σπύρο που πνίγηκε στον Άραχθο

Το τελευταίο «αντίο» στον 14χρονο Σπύρο που πνίγηκε στον Άραχθο δόθηκε μέσα σε βαρύ κλίμα θλίψης, με φίλους, συμμαθητές και συγγενείς να συνοδεύουν το παιδί στην τελευταία του κατοικία με δάκρυα στα μάτια και ένα λευκό λουλούδι στο χέρι.

Ανείπωτη οδύνη στην Άρτα

Η τοπική κοινωνία της Άρτας παραμένει συγκλονισμένη από την τραγωδία που εκτυλίχθηκε στις όχθες του ποταμού Αράχθου. Δύο παιδιά, ένα 14χρονο και ένα 12χρονο αγόρι, έχασαν τη ζωή τους ενώ κολυμπούσαν, προκαλώντας βαθύ πένθος στην περιοχή.

Η κηδεία του Σπύρου πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Δευτέρας (16.06.2025), στις 18:00, στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής. Ο 14χρονος είχε χάσει τις αισθήσεις του την ώρα που βρισκόταν στο ποτάμι στο Νεοχώρι, μαζί με τον 12χρονο φίλο του, ο οποίος επίσης κατέληξε λίγο αργότερα.

Οι γονείς του Σπύρου, μέσα στον πόνο τους, πήραν τη γενναία απόφαση να δωρίσουν τα όργανα του παιδιού τους, προσφέροντας ζωή σε συνανθρώπους τους.

Η τραγική μέρα της βουτιάς

Το μοιραίο συνέβη το μεσημέρι της περασμένης Τετάρτης. Ο Σπύρος, μαζί με τον 12χρονο από την Αλβανία και δύο ακόμη φίλους, πήγαν στο ποτάμι μετά το σχολείο για να δροσιστούν. Δυστυχώς, για τα δύο από τα παιδιά αυτή η απόφαση αποδείχθηκε θανάσιμη.

Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, δεν κατέστη δυνατό να σωθούν. Τα δύο αγόρια έγιναν τελικά άγγελοι-δωρητές ζωής.

Συγκίνηση μέσα και έξω από το νοσοκομείο

Η είδηση του θανάτου των δύο παιδιών σκόρπισε πόνο, αλλά η απόφαση των οικογενειών να δωρίσουν τα όργανα τους έδωσε νόημα στη θυσία. Ο Ανδρέας Ηλιάδης, διευθυντής της ΜΕΘ Παίδων του Νοσοκομείου Ρίου, αποχαιρέτησε συγκινημένος τον Σπύρο:

«Ανοίγουν τα φτερά τους, ανοίγουν τα φτερά τους και δίνουν ζωή, δίνουν ζωή σε πολλά παιδάκια. Οι καρδιές, τελικά, δεν έχουν χρώμα».

Μια λεπτή σιγή τηρήθηκε από νοσηλευτές και γιατρούς μέσα στο χειρουργείο, πριν ξεκινήσει η διαδικασία λήψης των οργάνων.

Οι αναρτήσεις αγάπης και αποχαιρετισμού

Λίγο πριν την κηδεία, τα social media πλημμύρισαν με αναρτήσεις φίλων και συγγενών. Μια φίλη του 14χρονου έγραψε:

«Πού πας, Σπυράκο μου, και με αφήνεις μόνη;»

Ένας άλλος φίλος αποκάλυψε:

«Πάλευαν 1μιση λεπτό και εξαντλήθηκε ο Σπύρος που ήξερε να κάνει μπάνιο. Και βυθίστηκε σε μια φάση».

Στις όχθες του ποταμού άναψαν κεριά και άφησαν λουλούδια, δημιουργώντας έναν αυτοσχέδιο τόπο μνήμης για τα δύο αγόρια.

Τα όργανα του Σπύρου έσωσαν ζωές

Η μεταμόσχευση του ήπατος του Σπύρου έγινε σε έναν 43χρονο καρκινοπαθή. Οι νεφροί δόθηκαν σε δύο άνδρες, 53 και 32 ετών, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη αντίστοιχα. Παράλληλα, η μεταμόσχευση κερατοειδούς στο ΑΧΕΠΑ πρόκειται να χαρίσει ξανά την όραση σε ένα 13χρονο παιδί που την είχε χάσει από ατύχημα.

Αναμένεται και η λήψη οργάνων από το 12χρονο παιδί. Γίνεται μεγάλη προσπάθεια να διατηρηθούν καρδιά και πνεύμονες, με ενδεχόμενη συμβολή ιατρών από την Ιταλία.

Ο 15χρονος που έζησε και αφηγείται

Ο τρίτος της παρέας, ένα 15χρονο αγόρι, έζησε τον εφιάλτη. Με θάρρος μίλησε στο Live News:

«Βούτηξα κατευθείαν, δεν το σκέφτηκα. Δεν σκέφτηκα αν θα πνιγώ κι εγώ απλά είδα δύο παιδιά να πνίγονται και βούτηξα κατευθείαν. Και μόλις είδα ότι θα “φύγω” κι εγώ κατάφερα και κρατήθηκα από την βάρκα, τελευταία στιγμή».

Ο ίδιος περιέγραψε ότι το σημείο ήταν πολύ βαθύ και ότι αρχικά πίστευαν πως ο 12χρονος γνώριζε κολύμπι.

«Ο Σπύρος πίστευε πως ο μικρός ήξερε. Αλλά στην τελική δεν ήξερε τίποτα. Ούτε να κουνήσει τα χέρια του, ούτε τα πόδια του».

Ο 15χρονος έτρεξε προς την πλατεία του χωριού για να ζητήσει βοήθεια. Ανέφερε:

«Εκεί είχαν έρθει ήδη κάποιοι μεγάλοι, 7 άτομα αλλά επειδή δεν τους έβλεπαν –δεν ξέρω γιατί– δεν πήδηξε κανένας μέσα να βρει τα παιδιά. Πήγα στον λεωφορατζή, του είπα τι έγινε και πήγαμε μαζί να του πω που βυθίστηκαν τα παιδιά. Κι εκείνη την στιγμή μπήκε κατευθείαν μέσα, δεν το σκέφτηκε. Αυτός και ένας που έχει καταγωγή από Αλβανία. Μπήκαν και έβγαλαν το ένα το παιδί».

Το δεύτερο παιδί ανασύρθηκε λίγα λεπτά αργότερα, αλλά ήταν ήδη αργά. Παρά τις τιτάνιες προσπάθειες των γιατρών, τα δύο αγόρια δεν τα κατάφεραν.

Η κηδεία του Σπύρου έγινε το απόγευμα της Δευτέρας, μέσα σε απόλυτο πόνο και συγκίνηση.