Ο μεγιστάνας που άνοιξε τον τηλεφωνικό κατάλογο και επέλεξε τυχαία τους 70 κληρονόμους του – Το τηλεφώνημα που όλοι νόμιζαν πως είναι φάρσα

Ο μεγιστάνας που άνοιξε τον τηλεφωνικό κατάλογο και διάλεξε τυχαία 70 κληρονόμους – Το απίστευτο τηλεφώνημα

Ένα τηλεφώνημα από δικηγόρο ή μια συστημένη επιστολή που σας ενημερώνει ότι ένας άγνωστος αριστοκράτης σάς άφησε μέρος της περιουσίας του θα έμοιαζε, στην καλύτερη περίπτωση, με κακόγουστη φάρσα και, στη χειρότερη, με οργανωμένη απάτη.

Για 70 ανυποψίαστους πολίτες στην Πορτογαλία, όμως, αυτό το απίθανο σενάριο αποδείχθηκε απολύτως αληθινό.

Πρωταγωνιστής της παράξενης ιστορίας ήταν ο Λουίς Κάρλος ντε Νορόνια Καμπράλ ντα Κάμαρα, ένας εύπορος Πορτογάλος αριστοκράτης, ο οποίος αποφάσισε να αφήσει την περιουσία του σε ανθρώπους που δεν είχε συναντήσει ποτέ.

Η υπόθεσή του εξακολουθεί να θεωρείται μία από τις πιο ασυνήθιστες ιστορίες κληρονομικού δικαίου, θυμίζοντας περισσότερο κινηματογραφικό σενάριο παρά πραγματικό γεγονός.

Άνοιξε τον κατάλογο μπροστά στον συμβολαιογράφο

Τον Σεπτέμβριο του 1988, ο Λουίς Κάρλος ήταν ένας εύπορος 30χρονος άνδρας, άγαμος και χωρίς παιδιά. Θέλοντας να ρυθμίσει εγκαίρως την τύχη της κινητής και ακίνητης περιουσίας του, επισκέφθηκε ένα συμβολαιογραφείο στη Λισαβόνα για να συντάξει τη διαθήκη του.

Δεν είχε στενούς συγγενείς στους οποίους επιθυμούσε να αφήσει όσα κατείχε. Αντί, όμως, να επιλέξει φίλους, γνωστούς ή κάποιο φιλανθρωπικό ίδρυμα, κατέληξε σε μια εντελώς απρόβλεπτη λύση.

Μπροστά στον έκπληκτο συμβολαιογράφο και σε δύο μάρτυρες ζήτησε τον τηλεφωνικό κατάλογο της Λισαβόνας και άρχισε να ξεφυλλίζει τις σελίδες του.

Με το δάχτυλό του επέλεγε τυχαία ονόματα ανθρώπων που δεν γνώριζε. Σταμάτησε όταν συγκέντρωσε ακριβώς 70 πρόσωπα, τα οποία καταγράφηκαν επισήμως στη διαθήκη ως κληρονόμοι του.

Οι ίδιοι δεν είχαν φυσικά καμία ιδέα ότι το όνομά τους είχε επιλεγεί ούτε ότι ένας άγνωστος αριστοκράτης είχε αποφασίσει να τους συμπεριλάβει στη διαθήκη του.

Το τηλεφώνημα που έμοιαζε με απάτη

Περίπου 13 χρόνια αργότερα, το 2001, ο Λουίς Κάρλος πέθανε σε ηλικία μόλις 42 ετών.

Χρειάστηκαν περίπου δύο ακόμη χρόνια για να ολοκληρωθούν οι γραφειοκρατικές διαδικασίες και να ξεκινήσει η αναζήτηση των 70 δικαιούχων που αναφέρονταν στη διαθήκη.

Όταν ο δικηγόρος και ο συμβολαιογράφος άρχισαν να επικοινωνούν μαζί τους, οι περισσότεροι αντέδρασαν με καχυποψία. Κάποιοι γέλασαν, άλλοι θεώρησαν ότι επρόκειτο για κακόγουστη φάρσα, ενώ αρκετοί πίστεψαν ότι κάποιος προσπαθούσε να τους εξαπατήσει.

Κανείς τους δεν γνώριζε τον εκλιπόντα ούτε είχε ακούσει ποτέ το όνομά του. Χρειάστηκαν επίσημα έγγραφα και διαβεβαιώσεις από τις αρμόδιες αρχές για να πειστούν ότι η κληρονομιά ήταν πραγματική.

Η τύχη τούς είχε χαμογελάσει με έναν τρόπο που κανείς τους δεν θα μπορούσε να είχε φανταστεί.

Η περιουσία που μοιράστηκε στους 70 αγνώστους

Η κληρονομιά που μοιράστηκε ισόποσα στους 70 τυχαία επιλεγμένους πολίτες δεν ήταν αμελητέα.

Στην περιουσία του Πορτογάλου αριστοκράτη περιλαμβάνονταν:

• ένα επιβλητικό διαμέρισμα 12 δωματίων στο ιστορικό κέντρο της Λισαβόνας,
• ένα ακόμη ακίνητο κοντά στην πόλη Γκιμαράες,
• ένα πολυτελές αυτοκίνητο,
• περίπου 25.000 ευρώ σε τραπεζικό λογαριασμό και
• διάφορα προσωπικά αντικείμενα σημαντικής αξίας.

Η ασυνήθιστη απόφασή του δεν αποδόθηκε απλώς σε μια εκκεντρική ιδιοτροπία. Θεωρήθηκε ένας τρόπος να εμποδίσει το κράτος να αποκτήσει την περιουσία του, αφού δεν είχε άμεσους κληρονόμους, και ταυτόχρονα να προσφέρει μια απρόσμενη οικονομική ενίσχυση σε άγνωστους ανθρώπους.

Έτσι, 70 πολίτες είδαν ξαφνικά τη ζωή τους να αλλάζει, μόνο και μόνο επειδή το όνομά τους βρέθηκε στη σελίδα του τηλεφωνικού καταλόγου που άνοιξε τυχαία ο Λουίς Κάρλος.