Το διπλό φονικό που προκάλεσε παγκόσμιο σοκ: Ως νύφη σκότωσε την πεθερά και ως πεθερά τη νύφη!

Η ανατριχιαστική ιστορία της Στυλλούς Παντοπίου-Χριστοφή μοιάζει με σενάριο αστυνομικού θρίλερ, αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινή. Πρόκειται για τη γυναίκα που σκότωσε την πεθερά της όταν ήταν νύφη, και χρόνια αργότερα σκότωσε τη δική της νύφη όταν έγινε η ίδια πεθερά. Δύο εγκλήματα σε δύο διαφορετικές χώρες, που προκάλεσαν σοκ σε όλο τον κόσμο.

Μια σκληρή παιδική ηλικία και ο πρώτος φόνος

Η Στυλλού γεννήθηκε το 1900 σε ένα απομονωμένο χωριό της Κύπρου, μέσα σε συνθήκες φτώχειας και βίας. Μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου η εκπαίδευση δεν θεωρούνταν απαραίτητη και η βία παρουσιαζόταν ως μέσο επίλυσης των διαφορών. Η επιρροή της ελληνικής και τουρκικής κουλτούρας, τα ψυχολογικά τραύματα, οι εμμονές και η σκληρότητα στη συμπεριφορά της τη σημάδεψαν από μικρή ηλικία.

Σε ηλικία 25 ετών παντρεύτηκε έναν από τους φτωχότερους συγχωριανούς της και απέκτησαν έναν γιο, τον Σταύρο. Το ζευγάρι πάλευε να επιβιώσει με τα λιγοστά έσοδα από ένα χωράφι με ελιές. Στο σπίτι έμενε και η πεθερά της Στυλλούς, με την οποία δεν είχε καλές σχέσεις. Οι συγκρούσεις ήταν συνεχείς, σε μια εποχή που οι γιαγιάδες είχαν ισχυρή θέση στην οικογένεια και ο ρόλος τους ήταν κυρίαρχος.

Ένα βράδυ του 1925, μετά από έναν ακόμα έντονο καβγά, η κατάσταση βγαίνει εκτός ελέγχου. Η Στυλλού, με τη βοήθεια δύο συγχωριανών της, πιάνει έναν αναμμένο δαυλό και τον τοποθετεί στο στόμα της πεθεράς της. Οι γυναίκες κρατούσαν ανοιχτό το στόμα του θύματος. Αν και υπήρχαν σοβαρές υποψίες για την ενοχή της, τα στοιχεία δεν ήταν αρκετά. Ο όρκος σιωπής και η αλληλοκάλυψη την έσωσαν από τη φυλακή.

Ο γιος της φεύγει για το Λονδίνο

Μετά τη δολοφονία, ο άντρας της την εγκαταλείπει και η Στυλλού μεγαλώνει μόνη τον Σταύρο, στον οποίο έχει αδυναμία. Εκείνος φεύγει πρώτα για τη Λευκωσία και αργότερα, το 1941, μετακομίζει στο Λονδίνο. Εργάζεται ως σερβιτόρος στο Café de Paris και γνωρίζει τη Hella Bleicher, Γερμανίδα μοντέλο, με την οποία παντρεύεται και αποκτούν τρία παιδιά.

Η Στυλλού νιώθει εγκαταλελειμμένη στην Κύπρο. Δεν αντέχει την απουσία του παιδιού της και ενοχλείται από το γεγονός ότι παντρεύτηκε αλλοδαπή χωρίς τη γνώμη της. Το 1953 αποφασίζει να πάει στο Λονδίνο για να δει τον γιο της και ανακοινώνει πως σκοπεύει να μείνει, να βρει δουλειά και να μαζέψει χρήματα για να αγοράσει σπίτι στην Κύπρο.

Μια δύσκολη συγκατοίκηση

Η συγκατοίκηση με τον Σταύρο, τη Hella και τα παιδιά ξεκινά με χαρά αλλά δεν διαρκεί. Οι εντάσεις είναι συνεχείς. Η Στυλλού αρχίζει να επαναλαμβάνει όσα είχε ζήσει και ίδια ως νύφη. Η Hella δέχεται συνεχώς κριτική, τίποτα δεν φαίνεται αρκετά καλό για τη Στυλλού. Οι αντιπαραθέσεις μεταξύ τους γίνονται συχνές και όλο πιο έντονες.

Απόφαση να φύγει η πεθερά

Η Hella, σε μια προσπάθεια να αποφορτίσει την κατάσταση, προτείνει ένα ταξίδι στη Γερμανία με τα παιδιά, αφήνοντας τον Σταύρο να εξηγήσει στη μητέρα του ότι πρέπει να φύγει. Όμως η ανακοίνωση αυτή φέρνει την οριστική ρήξη. Η Στυλλού νιώθει ότι η νύφη της προσπαθεί να την απομακρύνει από τον γιο της. Και παίρνει την τελική της απόφαση.

Το αποτρόπαιο έγκλημα στο Λονδίνο

Στις 29 Ιουλίου 1954, η Στυλλού μένει μόνη στο σπίτι με τη Hella. Την ώρα που ο Σταύρος λείπει στη δουλειά, παίρνει έναν μαντεμένιο δίσκο με στάχτες από το τζάκι και τη χτυπά στο κεφάλι. Στη συνέχεια τη στραγγαλίζει με ένα μαντήλι, το οποίο σκίζεται από τη δύναμη και αναγκάζεται να το κόψει. Τυλίγει το πτώμα με παραφίνη και του βάζει φωτιά στην αυλή του σπιτιού, αφαιρώντας τη βέρα της Hella και κρύβοντάς την στο δωμάτιό της.

Ένας γείτονας, ο John Young, βλέπει τις φλόγες και καταθέτει ότι νόμιζε πως καιγόταν κούκλα βιτρίνας. Την επόμενη μέρα, το ζευγάρι Burstoff βλέπει τη Στυλλού να πέφτει στις ρόδες του αυτοκινήτου τους, φωνάζοντας: «Σας παρακαλώ ελάτε. Ξέσπασε φωτιά και τα παιδιά κοιμούνται». Στο σπίτι βρίσκουν το καμένο σώμα και καλούν την αστυνομία.

Η Στυλλού δηλώνει αθώα. Λέει πως ξύπνησε από τον καπνό και βρήκε τη Hella καμένη, χωρίς να μπορεί να εξηγήσει τι έγινε. Όμως η βέρα που βρίσκεται στο δωμάτιό της την ενοχοποιεί και συλλαμβάνεται.

Η δίκη

Η δίκη ξεκινά στις 25 Οκτωβρίου 1954 στο Old Bailey. Ο Σταύρος προσπαθεί να την πείσει να δηλώσει πως έχει ψυχικά προβλήματα, όμως εκείνη αρνείται. «Μπορεί να είμαι φτωχή και αγράμματη, αλλά τρελή δεν είμαι!» λέει. Ο ψυχίατρος τη διαγιγνώσκει με παραληρηματική διαταραχή, πιστεύοντας ότι φοβόταν πως η Hella δεν φρόντιζε σωστά τα εγγόνια της και ότι σύντομα δε θα την άφηναν να τα βλέπει.

Η Στυλλού καταδικάζεται σε θάνατο και εκτελείται στην αγχόνη της φυλακής Holloway. Θάβεται σε έναν ανώνυμο τάφο μέσα στον χώρο της φυλακής. Το 1971, όταν γίνονται έργα στον χώρο, τα λείψανά της μεταφέρονται μαζί με άλλες τέσσερις γυναίκες σε έναν κοινό τάφο στο νεκροταφείο Brookwood. Ο τάφος παραμένει χωρίς σήμανση μέχρι το 1993, όταν τοποθετείται μια κοινή πλάκα με τα ονόματα όλων.