Σήμερα γιορτάζει ο Άγιος με το σπάνιο και όμορφο όνομα που είναι ο Άγιος των μαγείρων

Σήμερα γιορτάζει ο Άγιος με το σπάνιο όνομα που θεωρείται προστάτης των μαγείρων

Σήμερα, Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Οσίου Ευφροσύνου του Μαγείρου, της Αγίας Ευανθίας της Μάρτυρος και της Αγίας Θεοδώρας της εν Βάστα.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι:

• Ευφρόσυνος, Φρόσυνος
• Ευανθία, Εύα, Ευάνθης

Ξεχωριστή θέση στο εορτολόγιο έχει ο Όσιος Ευφρόσυνος, ο οποίος έμεινε γνωστός ως ο Άγιος των μαγείρων. Η ζωή του αποτελεί παράδειγμα ταπεινότητας, καρτερίας και αθόρυβης προσφοράς.

Ο ταπεινός μάγειρας του μοναστηριού

Ο Όσιος Ευφρόσυνος ήταν ένας απλός και αγράμματος χωρικός. Όταν έφτασε σε ανδρική ηλικία, εγκατέλειψε την κοσμική ζωή και εισήλθε σε κοινόβιο μοναστήρι, όπου εκάρη μοναχός.

Επειδή δεν είχε μόρφωση και διακρινόταν για την απλότητά του, αρκετοί από τους συμμοναστές του τον περιφρονούσαν. Εκείνος, όμως, ακολούθησε τον δρόμο της ταπεινοφροσύνης και ανέλαβε να τους υπηρετεί στο μαγειρείο της μονής.

Περνούσε τις ημέρες του κοντά στη φωτιά, στις στάχτες και στον καπνό, με αποτέλεσμα να είναι συνεχώς κατακαπνισμένος. Η εικόνα του προκαλούσε τα πειράγματα και τους χλευασμούς ορισμένων μοναχών, ενώ λέγεται πως δεχόταν ακόμη και χτυπήματα από εκείνους που εκμεταλλεύονταν τη σιωπή και την ανεξικακία του.

Ο Ευφρόσυνος υπέμενε κάθε εξευτελισμό χωρίς να αντιδρά. Άλλοτε ιδρωμένος από τη δουλειά και άλλοτε λαχανιασμένος, συνέχιζε να προσφέρει με χαρά, καλλιεργώντας κρυφά τις αρετές του και αποφεύγοντας κάθε ανθρώπινο έπαινο.

Το όραμα του ιερέα στον Παράδεισο

Στο ίδιο μοναστήρι ζούσε ένας ενάρετος ιερέας, ο οποίος για τρία χρόνια προσευχόταν και νήστευε, ζητώντας από τον Θεό να του αποκαλύψει τα αγαθά «ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν» (Α’ Κορ. 2, 9).

Μια νύχτα, ενώ κοιμόταν, ο νους του μεταφέρθηκε στον Παράδεισο. Βρέθηκε σε έναν ευωδιαστό και πανέμορφο κήπο, γεμάτο διαφορετικά δέντρα, μυρωδάτα λουλούδια και καθαρά τρεχούμενα νερά, η ομορφιά των οποίων ήταν αδύνατο να περιγραφεί με ανθρώπινα λόγια.

Ενώ αναρωτιόταν σε ποιον ανήκε αυτός ο θαυμαστός τόπος, είδε στο κέντρο του κήπου τον ταπεινό μάγειρα της μονής, τον Ευφρόσυνο, να απολαμβάνει τα αγαθά του Παραδείσου.

Έκπληκτος, τον ρώτησε πώς είχε βρεθεί εκεί και εάν αυτός ήταν ο τόπος που είχε ετοιμάσει ο Θεός για όσους Τον αγαπούν.

Ο Ευφρόσυνος του απάντησε:

«Εγώ μεν, τίμιε πάτερ, όπως γνωρίζεις, δεν ξεύρω γράμματα – από σας ακούω αυτά που λέγει ο Απόστολος. Επειδή όμως ελάχιστα βιάσαμε τον εαυτό μας, βλέπομε ένα μέρος από αυτά που ο Θεός ετοίμασε για όσους τον αγαπούν διότι άνθρωπος που φορεί σάρκα δεν θα αντέξει να δει περισσότερα».

Ο ιερέας τον ρώτησε εάν είχε επισκεφθεί και άλλη φορά αυτόν τον τόπο και εκείνος αποκρίθηκε:

«Με την χάρη του Θεού εδώ μένω πάντοτε και είμαι φύλακας του κήπου».

Τότε ο ιερέας του έδειξε τρία μεγάλα και πανέμορφα μήλα και τον ρώτησε εάν είχε την εξουσία να του τα προσφέρει. Ο Ευφρόσυνος τα έκοψε αμέσως και τα τοποθέτησε μέσα στο ράσο του.

Τα τρία μήλα που βρέθηκαν στο ράσο του

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή ακούστηκε το σήμαντρο που καλούσε τους μοναχούς στην ακολουθία του όρθρου. Ο ιερέας ξύπνησε απότομα και αρχικά θεώρησε ότι όσα είχε δει ήταν απλώς ένα όνειρο.

Η έκπληξή του ήταν τεράστια όταν ανακάλυψε μέσα στο ράσο του τους τρεις παραδείσιους καρπούς που του είχε προσφέρει ο Ευφρόσυνος.

Όταν έφτασε στον ναό, είδε τον μάγειρα να στέκεται ήσυχα στο στασίδι του, όπως έκανε κάθε ημέρα. Έπεσε στα πόδια του και τον παρακάλεσε να του αποκαλύψει πού βρισκόταν κατά τη διάρκεια της νύχτας.

«Εκεί ήμουν, πάτερ», του απάντησε, «όπου με βρήκες».

«Και τι μου έδωσες, δούλε του Θεού; πες μου», τον ρώτησε ο ιερέας.

«Τρία μήλα ζήτησες και σου τα έδωσα», αποκρίθηκε με ταπεινότητα ο Ευφρόσυνος.

Μετά το τέλος της ακολουθίας, ο ιερέας έφερε από το κελί του τα τρία μήλα, τα παρουσίασε στους υπόλοιπους μοναχούς και τους αφηγήθηκε όλα όσα είχαν συμβεί εκείνη τη νύχτα.

Οι αδελφοί θαύμασαν και δόξασαν τον Θεό. Στη συνέχεια έκοψαν τα μήλα σε μικρά κομμάτια και τα τοποθέτησαν σε δίσκο. Κατά την παράδοση, όσοι έλαβαν από την ευλογία των καρπών του παραδείσιου κήπου θεραπεύτηκαν από κάθε ασθένεια.

Έφυγε για να αποφύγει την ανθρώπινη δόξα

Την ώρα που οι μοναχοί άκουγαν με προσοχή τη διήγηση του ιερέα, ο Ευφρόσυνος κατάλαβε ότι η κρυφή αρετή του είχε πλέον αποκαλυφθεί.

Επιθυμώντας να αποφύγει τον ανθρώπινο έπαινο, άνοιξε την πλαϊνή πόρτα της εκκλησίας και αποχώρησε αθόρυβα από τη μονή.

Από εκείνη τη στιγμή δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά. Η μνήμη του, όμως, παρέμεινε ζωντανή, με τον Όσιο Ευφρόσυνο να τιμάται ως υπόδειγμα ταπεινοφροσύνης και υπομονής, αλλά και ως ο προστάτης Άγιος των μαγείρων.