ΠΕΘΑΝΕ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΡΟΥΖΟΣ – ΕΙΧΕ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΕΙ ΜΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΟ ΤΟΥ

Η απώλεια του Γιάννη Μπρούζου σκόρπισε θλίψη, αφήνοντας πίσω του ένα έργο που άγγιξε βαθιά πολλούς ανθρώπους και μια δυνατή παρακαταθήκη ζωής.

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 41 ετών

Σε ηλικία μόλις 41 ετών άφησε την τελευταία του πνοή την Πέμπτη (2/4) ο εκπαιδευτικός και συγγραφέας, Γιάννης Μπρούζος, ύστερα από μια μακρά και δύσκολη αναμέτρηση με τον καρκίνο.

Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε συγκίνηση, καθώς επρόκειτο για έναν άνθρωπο που ξεχώρισε όχι μόνο για τη σκέψη και τον λόγο του, αλλά και για τη στάση ζωής που πρέσβευε.

Το βιβλίο που άγγιξε χιλιάδες αναγνώστες

Ο Γιάννης Μπρούζος είχε καταφέρει να συγκινήσει βαθιά το κοινό μέσα από το έργο του «Τι πραγματικά αξίζει – 24 γράμματα στον γιο μου».

Στο βιβλίο αυτό απευθύνεται στον γιο του, Στέλιο, μοιράζοντας σκέψεις, συναισθήματα, προσωπικές εμπειρίες και ανησυχίες, αλλά και τις αξίες που θεωρούσε ουσιαστικές για τη ζωή.

Πρόκειται για ένα έργο που δεν περιστρέφεται γύρω από τον θάνατο, αλλά αντίθετα αποτελεί έναν ύμνο στη ζωή, φωτίζοντας την αξία της καθημερινότητας, της δημιουργίας, του έρωτα και της αληθινής σύνδεσης με τους άλλους.

Η συγκινητική ανακοίνωση για τον θάνατό του

Την απώλειά του έκανε γνωστή με ανάρτηση στο Facebook η οργάνωση «Αναμέτρηση», εκφράζοντας τη βαθιά της θλίψη.

«Ο σύντροφός μας Γιάννης Μπρούζος έφυγε πριν λίγη ώρα από τη ζωή, μετά από μια μάχη που έδωσε με πείσμα και συλλογικά, όπως συλλογικά πάλεψε έζησε και ολόκληρη την ζωή του.

Ο αποχαιρετισμός μάς παγώνει, αλλά οι μνήμες από όσα ζήσαμε με το Γιάννη θα μας ζεσταίνουν για πάντα, να συνεχίζουμε για όσα ξεκινήσαμε μαζί. Όπως μας είπε και σε μια από τις τελευταίες αφιερώσεις του προς όλα τα συντρόφια του, δεν μας χωρίζει ο θάνατος.

Θα ακολουθήσει ανακοίνωση της οργάνωσης, και ενημέρωση για την κηδεία του.

Γιάννη μας, αντίο», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Πατέρας με καρκίνο τελικού σταδίου γράφει βιβλίο στον γιο του: «Αν θέλω κάτι να κρατήσεις είναι ότι η ζωή αξίζει»

«Αποφάσισα να γράψω τα γράμματα για να είμαι πάντα κοντά του»

«Αν θέλω κάτι να κρατήσεις, λουλουδάκι μου, από αυτές τις τρέλες και τις φλυαρίες του μπαμπά, είναι τούτο: η Ζωή αξίζει. Η Ζωή Σου αξίζει. Απεριόριστα, αμέτρητα, άπειρα. Θα ανακαλύψεις με τον καιρό, στο ταξίδι στη δική σου ζωή, στη δική σου εποχή, με τη δική σου εμπειρία, προσωπικότητα και χαρακτήρα, ποια είναι αυτά που αξίζουν πραγματικά για σένα». Με αυτά τα λόγια κλείνει το βιβλίο του ο Γιάννης Μπρούζος, ένας 41χρονος εκπαιδευτικός που δίνει τη δική του μάχη με δύο μορφές καρκίνου τελικού σταδίου -μελάνωμα και καρκίνο της γλώσσας.

Μέσα σε μια περίοδο γεμάτη θεραπείες, επεμβάσεις και αβεβαιότητα, ο Γιάννης βρήκε δημιουργική διέξοδο και βαθύτερο νόημα: τη συγγραφή του βιβλίου «Τι πραγματικά αξίζει», μιας συγκλονιστικής παρακαταθήκης αγάπης, ελπίδας και αντίστασης για τον 7χρονο γιο του, Στέλιο -αλλά και για όλους.

Η παρουσίαση του βιβλίου, που πραγματοποιήθηκε  στο αμφιθέατρο του σχολικού συγκροτήματος της Δάφνης, μετατράπηκε σε μια γιορτή αλληλεγγύης και συγκίνησης. Εκατοντάδες άνθρωποι -φίλοι, συνάδελφοι, μαθητές του αλλά και άγνωστοι που άγγιξε η ιστορία του- έσπευσαν να τον στηρίξουν, να τον αγκαλιάσουν και να πάρουν στα χέρια τους ένα βιβλίο που έχει ήδη αρχίσει να γίνεται σύμβολο δύναμης και ανθρωπιάς.

Η διαδρομή με τον καρκίνο

Μιλώντας στο κοινό, ο Γιάννης περιέγραψε πώς ξεκίνησε αυτή η απίστευτη διαδρομή. «Πριν από τρία χρόνια περίπου, η μητέρα μου είδε μια μαύρη κηλίδα στο πίσω τυφλό μέρος της πλάτης μου, μια μαύρη ελίτσα», είπε και συνέχισε, «η οποία αποδείχθηκε μετά από πολύ λίγο καιρό ότι ήταν κακοήθης όγκος του δέρματος, μελάνωμα. Αφαιρέθηκε την ημέρα της απεργίας, 9 Νοέμβρη του 2022, στον Άγιο Σάββα. Αμέσως μετά πήγα στην απεργιακή συγκέντρωση και κράτησα αυτό το πανό που βρίσκεται πίσω μας, το οποίο λέει “Μας φύτεψαν φόβο, μα φυτρώσαν φτερά”. Πραγματικά ένιωσα τη δύναμη ότι αυτός, αυτή η ελιά που φύτρωσε στο σώμα μου, αυτό το, τα καρκινικά κύτταρα, μπορούν να μετατραπούν σε φτερά. Αυτή ήταν η πρώτη μου μικρή ιστοριούλα, που δείχνει τη διάθεσή μου να μετουσιώσω αυτό που μου συνέβη σε δύναμη».

«Αποφάσισα να γράψω τα γράμματα για να είμαι πάντα κοντά του»

Η περιπέτεια της υγείας του, όμως, συνεχίστηκε. «Δυστυχώς, αυτός ο καρκίνος προχώρησε μετά σε μεταστάσεις και έγινε τελικού σταδίου. Και μάλιστα το Πάσχα το προηγούμενο, εμφανίστηκε και δεύτερος, άσχετος καρκίνος στη γλώσσα μου», ανέφερε. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη γεννήθηκε η ιδέα του βιβλίου: «Αποφάσισα να αρχίσω να γράφω αυτά τα γράμματα στον Στέλιο, γιατί ένιωσα ότι εγώ δεν μπορούσα πια να είμαι κοντά του όπως θα ήθελα, και από φόβο μου λίγο για τον ήλιο και όλα αυτά που μου έχουν συμβεί. Σκέφτηκα ότι τουλάχιστον να είμαι κοντά του πάντα, έστω με κάποια λόγια που θα ήθελα να του αφήσω», εξομολογήθηκε.

Παρά τη σκληρή πραγματικότητα, ο ίδιος παραμένει αισιόδοξος και ακέραιος. Η δύναμή του πηγάζει από τον γιο του, που γνωρίζει την κατάσταση με ωριμότητα και τρυφερότητα. «Η μεγαλύτερη δύναμή μου βέβαια είναι αυτός ο ίδιος, έτσι; Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι δύναμη έχει ο Στέλιος πια. Τα ακούει όλα αυτά και τα ξέρει, δεν τον ενδιαφέρουν», είπε χαμογελώντας.