Ο τάφος του Αγίου Παϊσίου σε μοναδικές εικόνες από ψηλά

Ο τάφος του Αγίου Παϊσίου, στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης, αποτυπώνεται από ψηλά σε εντυπωσιακές εικόνες που κατέγραψε με drone ο George Sal. Το βίντεο αναδεικνύει τον τόπο ταφής του Αγίου, καθώς και την Ιερά Μονή, που αποτελεί σημαντικό προσκύνημα για χιλιάδες πιστούς.

Η μνήμη και η αγιοκατάταξη του Αγίου Παϊσίου

Ο Άγιος Παΐσιος τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 12 Ιουλίου, ημερομηνία που συμπίπτει με την κοίμησή του το 1994. Από τότε η φήμη του εξαπλώθηκε, με πολλούς πιστούς να του αποδίδουν θαυματουργικές επεμβάσεις και προφητείες. Το 2015, ο Παΐσιος κατατάχθηκε επίσημα στο Αγιολόγιο από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.

Η καταγωγή και τα πρώτα χρόνια

Ο Άγιος Παΐσιος γεννήθηκε ως Αρσένιος Εζνεπίδης στις 25 Ιουλίου 1924, στα Φάρασα της Καππαδοκίας. Ο πατέρας του, Πρόδρομος, υπήρξε δήμαρχος της περιοχής, ενώ η μητέρα του λεγόταν Ευλαμπία. Ήταν ένα από τα εννέα παιδιά της οικογένειας. Βαφτίστηκε στις 7 Αυγούστου 1924 από τον πατέρα Αρσένιο, έναν ιερέα που η Εκκλησία αναγνώρισε ως Άγιο το 1988.

Όπως είχε πει ο ίδιος ο πατήρ Αρσένιος, «του έδωσα το όνομά μου για να αφήσω καλόγερο στο πόδι μου». Λίγο καιρό μετά, στις 14 Σεπτεμβρίου 1924, η οικογένεια Εζνεπίδη έφυγε μαζί με άλλους πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και εγκαταστάθηκε αρχικά στην Κέρκυρα, στη συνέχεια στην Ηγουμενίτσα και τελικά στην Κόνιτσα. Εκεί ο μικρός Αρσένιος τελείωσε το δημοτικό και έμαθε την τέχνη του ξυλουργού, επάγγελμα που εξάσκησε μέχρι τη στρατιωτική του θητεία.

Η στρατιωτική του θητεία και η απόφαση για τον μοναχισμό

Το 1945 κατατάχθηκε στον στρατό και υπηρέτησε ως ασυρματιστής κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου. Από τότε αρκετοί τον αποκαλούσαν «Ασυρματιστή του Θεού». Μετά την απόλυσή του το 1949, ακολούθησε το κάλεσμα της καρδιάς του και εισήλθε στο Άγιο Όρος.

Τα πρώτα βήματα στον μοναχισμό

Στο Άγιο Όρος συνάντησε τον πατέρα Κύριλλο στη Μονή Κουτλουμουσίου και τον ακολούθησε πιστά. Αργότερα μεταφέρθηκε στη Μονή Εσφιγμένου, όπου εκάρη μοναχός με το όνομα Αβέρκιος. Το 1954, πήγε στη Μονή Φιλοθέου, όπου είχε ήδη μοναχό έναν θείο του. Εκεί γνώρισε τον γέροντα Συμεών, ο οποίος επηρέασε βαθιά τη μοναχική του πορεία. Από εκείνη τη στιγμή πήρε το όνομα Παΐσιος.

Το έργο του στην Κόνιτσα και η επιστροφή στο Άγιο Όρος

Το 1958 μετέβη στην Ιερά Μονή Γενεθλίων της Θεοτόκου στο Στόμιο Κονίτσης, όπου έμεινε για τέσσερα χρόνια. Η επιστροφή του στον τόπο όπου μεγάλωσε συνοδεύτηκε από πλούσια ποιμαντική δράση και προσφορά προς τους κατοίκους της περιοχής.

Το 1979 εντάχθηκε εκ νέου στη Μονή Κουτλουμουσίου και εγκαταστάθηκε στη σκήτη της Παναγούδας. Σύντομα, έγινε γνωστός σε όλη την Ελλάδα, με πιστούς να συρρέουν για να λάβουν τις συμβουλές και τις πνευματικές του νουθεσίες. Παρά τη συνεχή προσέλευση κόσμου, ο Άγιος Παΐσιος διατηρούσε αυστηρή ασκητική ζωή.

Η ασθένεια και η κοίμησή του

Το 1993 διαγνώστηκε με καρκίνο του παχέος εντέρου και υποβλήθηκε σε επέμβαση στις 4 Φεβρουαρίου 1994 στο «Θεαγένειο» αντικαρκινικό νοσοκομείο Θεσσαλονίκης. Η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε ραγδαία και στα τέλη Ιουνίου του ίδιου έτους οι γιατροί του ανακοίνωσαν πως του απέμεναν λίγες εβδομάδες ζωής. Εκοιμήθη στις 12 Ιουλίου 1994.

Η επίσημη αναγνώριση της αγιότητάς του

Στις 13 Ιανουαρίου 2015, η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου προχώρησε στην επίσημη αγιοκατάταξή του, κατατάσσοντας τον μοναχό Παΐσιο τον Αγιορείτη στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Από τότε, ο τόπος ταφής του αποτελεί σημείο αναφοράς για πλήθος προσκυνητών.