«Κάηκε η παιδική μας ηλικία»: Η ιστορία του Δημήτρη από το Πόρτο Γερμενό που «πόνεσε» όλη την Ελλάδα

«Κάηκε η παιδική μας ηλικία»: Η ιστορία του Δημήτρη από το Πόρτο Γερμενό που συγκλόνισε την Ελλάδα

Μία λέξη θα έγραφε ο Δημήτρης κάτω από τη φωτογραφία που έγινε viral: «Τέλος». Μπροστά στα μάτια του, οι φλόγες κατάπιναν το Πόρτο Γερμενό και μαζί του όλα τα μέρη όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια.

Το Πόρτο Γερμενό μετατράπηκε σε κρανίου τόπο. Το reader.gr μίλησε με τον άνθρωπο πίσω από τη φωτογραφία που συμπύκνωσε όλη την απόγνωση, την ώρα που μια ολόκληρη χώρα παρακολουθεί να καίγεται – ξανά – σε ζωντανή μετάδοση.

Το Πόρτο Γερμενό, όπως το γνωρίζαμε, δεν υπάρχει πια. Μετά το σαρωτικό πέρασμα της πυρκαγιάς, στη θέση του απλώνεται ένα δυστοπικό τοπίο γεμάτο στάχτη και καταστροφή.

Σπίτια έχουν γίνει κάρβουνο, αυτοκίνητα έχουν μετατραπεί σε κουφάρια και το άλλοτε καταπράσινο δάσος είναι πλέον μια απέραντη γκρίζα έκταση. Στους δρόμους, η απόκοσμη σιωπή διακόπτεται μόνο από την εικόνα νεκρών ζώων και τεράστιων βράχων που έχουν κλείσει τις διόδους.

Για κάποιους, πρόκειται για ακόμη μία είδηση στο αυγουστιάτικο feed. Άλλη μία πυρκαγιά στο ετήσιο και τραγικό ραντεβού της Ελλάδας με την πύρινη κόλαση. Για εμένα, όμως, όπως και για πολλούς ακόμη ανθρώπους, αυτή η καταστροφή σημαίνει κάτι πολύ πιο οδυνηρό.

Είναι ένα κομμάτι του εαυτού μας που έγινε στάχτη. Σε αυτή την παραλία μεγάλωσα. Εκεί έσβησα τα κεράκια στα πρώτα μου γενέθλια και σε εκείνα τα νερά έμαθα να κολυμπώ.

Η φωτογραφία που έγινε σύμβολο της καταστροφής

Όταν ξέσπασε η φωτιά, μέσα στον καπνό, τον πανικό και την αίσθηση εγκατάλειψης, τραβήχτηκε μία φωτογραφία. Σε πρώτο πλάνο βρισκόταν ο Δημήτρης, ένα νέο παιδί της περιοχής.

Στέκεται απέναντι στην αρχή της καταστροφής, καλύπτει τα μάτια του με το χέρι και παρακολουθεί το καταπράσινο τοπίο να παραδίδεται στις φλόγες. Η εικόνα διαδόθηκε μέσα σε λίγες ώρες στο διαδίκτυο και κοινοποιήθηκε από χιλιάδες ανθρώπους.

Έγινε viral επειδή ο Δημήτρης, ίσως χωρίς να το αντιλαμβάνεται εκείνη τη στιγμή, αποτύπωσε με ανατριχιαστική ακρίβεια όσα αισθάνονται εκείνοι που βλέπουν το σπίτι, τις αναμνήσεις και τη ζωή τους να χάνονται.

Την ώρα που οι περισσότεροι έκαναν αναλύσεις από την ασφάλεια μιας οθόνης, ο Δημήτρης είχε ήδη συμπληρώσει 24 ώρες στο μέτωπο, δίνοντας μάχη στο πλευρό των εθελοντών. Μίλησε για τη φωτογραφία, τις φλόγες και τη σκληρή πραγματικότητα που καμία κάμερα δεν μπορεί να αποτυπώσει πλήρως.

Ξαφνικά, μια εντελώς δική σου, ακραία στιγμή, έγινε story στα κινητά χιλιάδων αγνώστων. Ποια ήταν η πρώτη σου αντίδραση όταν άρχισες να βλέπεις τη φάτσα σου παντού, ενώ γύρω σου γινόταν χαμός;

«Το είδα αργά το βράδυ. Εκείνη την ώρα βρισκόμουν σε ένα σημείο όπου παλεύαμε ακόμα να σβήσουμε τη φωτιά.

Το μόνο που έκανα όταν είδα τη φωτογραφία, ήταν απλά να κλείσω το κινητό και να συνεχίσω. Τίποτα άλλο».

Δείτε το βίντεο:

Όλοι όσοι είδαν τη φωτογραφία επιχείρησαν να δώσουν τη δική τους ερμηνεία, γράφοντας πως «εδώ καίγεται η παιδική του ηλικία». Όμως, όταν ήσουν εσύ εκεί και κοιτούσες τις φλόγες, τι πραγματικά σκεφτόσουν; Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που φοβήθηκες ότι χάνεις;

«Δεν ήταν καν ο φόβος ότι θα τη χάσουμε. Ήταν η απόλυτη συνειδητοποίηση, γιατί το βλέπαμε να χάνεται κυριολεκτικά μπροστά μας. Χανόταν όλη η παιδική μας ηλικία. Τα μέρη όπου μεγαλώσαμε, εκεί που πηγαίναμε και περνούσαμε καλά, γίνονταν στάχτη μπροστά στα μάτια μας».

Η πραγματικότητα πίσω από τις τηλεοπτικές εικόνες

Υπάρχει τεράστια απόσταση ανάμεσα σε όσα παρακολουθούν οι θεατές από την ασφάλεια του σπιτιού τους και σε εκείνα που ζουν οι άνθρωποι μέσα στη φωτιά. Τι είναι αυτό που δεν πρόκειται να καταλάβει ποτέ κάποιος που απλά βλέπει τη φωτιά κάνοντας scroll από τον καναπέ του;

«Αυτό που δεν μπορεί να νιώσει κάποιος από τον καναπέ του είναι ότι η εικόνα στην τηλεόραση δεν είναι ποτέ κάτι “απλό”. Εκεί που ο θεατής βλέπει απλώς ένα μέτωπο φωτιάς, από πίσω υπάρχουν δεκάδες άνθρωποι που δίνουν μάχη για να το σβήσουν.

Και το χειρότερο; Παλεύουν, τα δίνουν όλα, και τελικά δεν τα καταφέρνουν. Στη δική μας περίπτωση, η φωτιά ήταν απλώς ανεξέλεγκτη».

Αν μπορούσες να πάρεις πίσω τον έλεγχο αυτής της φωτογραφίας που έγινε viral και να βάλεις εσύ μια δική σου λεζάντα – με δικά σου λόγια, χωρίς φίλτρα – τι θα έγραφες από κάτω;

«Με το ιστορικό των πυρκαγιών που έχουμε ζήσει στη γύρω περιοχή όλα αυτά τα χρόνια, το πιο πιθανό είναι ότι θα έγραφα μόνο μία λέξη: Τέλος».

Το «τέλος» που περιγράφει μια ολόκληρη καταστροφή

Αυτό το «τέλος» του Δημήτρη έχει μεγαλύτερο βάρος από οποιαδήποτε κυβερνητική ανακοίνωση και από κάθε βολική αναφορά σε «ακραία καιρικά φαινόμενα». Περιγράφει το τέλος ενός τόπου που μεγάλωσε γενιές ανθρώπων, αλλά και το τέλος της αθωότητας για όσους είδαν τον παράδεισό τους να μετατρέπεται σε κάρβουνο.

Όταν οι τηλεοπτικές κάμερες μαζέψουν τον εξοπλισμό τους για να μετακινηθούν στην επόμενη καταστροφή, οι άνθρωποι της περιοχής θα παραμείνουν εκεί. Θα κοιτούν τους καμένους κορμούς, τους βράχους και όσα απέμειναν από τις ζωές τους.

Το Πόρτο Γερμενό κάηκε και μαζί του παραδόθηκε στις φλόγες ένα μεγάλο κομμάτι των αναμνήσεών μας. Πέρα από τη στάχτη, αυτό που απομένει είναι μια πνιγηρή οργή για μια χώρα που αφήνει συστηματικά τα παιδιά της να παλεύουν μόνα τους με τις φλόγες.