Μαρτυρία σοκ για την γυναίκα που βρέθηκε σε βαλίτσα στην Χαλκιδική – «Μια κοπέλα φώναζε “βοήθεια”»

Το σοκαριστικό περιστατικό στη Χαλκιδική έχει προκαλέσει αναστάτωση, καθώς η ανακάλυψη σορού γυναίκας μέσα σε βαλίτσα συνοδεύεται από μαρτυρίες που μιλούν για κραυγές βοήθειας μέσα στη νύχτα.

Ένα πρωτοφανές περιστατικό που έχει προκαλέσει σοκ στη Χαλκιδική βρίσκεται στο επίκεντρο έρευνας από τις αστυνομικές αρχές, μετά τον εντοπισμό της σορού μιας γυναίκας μέσα σε βαλίτσα σε δασική περιοχή κοντά στο Πευκοχώρι.

Το μακάβριο εύρημα αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια εργασιών προετοιμασίας για την αντιπυρική περίοδο, όταν ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας εντόπισε μια κόκκινη βαλίτσα. Στο εσωτερικό της βρισκόταν η σορός σε προχωρημένη αποσύνθεση, τυλιγμένη με σακούλες, κουβέρτες και ταινία συσκευασίας.

Οι αρχές εκτιμούν ότι πρόκειται για γυναίκα ηλικίας περίπου 40 έως 65 ετών, με ύψος γύρω στο 1,55 έως 1,62 μ. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στο στόμα της είχαν τοποθετηθεί χαρτιά, στοιχείο που εντείνει τα ερωτήματα γύρω από τις συνθήκες θανάτου της.

Μαρτυρίες από κατοίκους της περιοχής κάνουν λόγο για φωνές που ζητούσαν βοήθεια μέσα στη νύχτα, λίγες ημέρες πριν εντοπιστεί η βαλίτσα. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχει ταυτοποιηθεί η γυναίκα ούτε έχουν δοθεί σαφείς απαντήσεις για το τι ακριβώς συνέβη.

Μια κοπέλα φώναζε «βοήθεια»

Μια ιδιαίτερα σημαντική μαρτυρία που έφτασε στην εκπομπή φαίνεται να δίνει νέα διάσταση στην υπόθεση.

Σύμφωνα με όσα κατέθεσε μάρτυρας – κλειδί στο «Τούνελ», τις πρώτες ημέρες του Σεπτεμβρίου και σε προχωρημένη ώρα της νύχτας, ακούστηκε γυναικεία φωνή να καλεί σε βοήθεια, κινούμενη προς συγκεκριμένο δρόμο της περιοχής.

Ρεπόρτερ της εκπομπής βρέθηκε στο σημείο, σε απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου από το σημείο εντοπισμού της βαλίτσας, και συνομίλησε με τη γυναίκα που έκανε την καταγγελία.

«Ήταν περίπου 00:45, τη νύχτα από 2 προς 3 Σεπτεμβρίου. Καθώς βρισκόμουν στο μπάνιο, άκουσα από το ανοιχτό παράθυρο φωνές. Μία κοπέλα φώναζε ‘βοήθεια’, πρώτα στα αγγλικά και έπειτα στα ελληνικά. Τη δεύτερη φορά όμως, δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει την φράση της, σαν κάποιος να της έκλεισε το στόμα. Τρομοκρατήθηκα. Δεν μπορούσα να πιστέψω αυτό που άκουγα. Πιθανότατα βρισκόταν μέσα σε αυτοκίνητο, καθώς η φωνή απομακρυνόταν, όπως συμβαίνει όταν περνά ένα όχημα με μουσική. Εκείνη την ώρα επικρατούσε απόλυτη ησυχία. Προσπάθησα να καταλάβω από πού ερχόταν ο ήχος και φαινόταν να κινείται στον δρόμο που οδηγεί προς την κατασκήνωση. Από εκεί μπορεί κανείς να κατευθυνθεί είτε προς την κατασκήνωση είτε προς άλλους οικισμούς, ενώ αν ακολουθήσει την αντίθετη πορεία, οδηγείται στο Πευκοχώρι», περιγράφει.

Η ίδια σημειώνει ότι στην περιοχή υπάρχουν τόσο μόνιμοι κάτοικοι όσο και τουριστικά καταλύματα.

«Το σοκ που υπέστην ήταν τεράστιο και δεν μπορώ να θυμηθώ αν η ομιλία της ήταν καθαρή ή αν είχε κάποια προφορά. Αν δεν υπήρχαν άνθρωποι γύρω να κοιμούνται, θα φώναζα κι εγώ. Πιθανότατα το παράθυρο του αυτοκινήτου ήταν ανοιχτό, για να την ακούσω τόσο καθαρά. Το όχημα σίγουρα δεν ήταν πετρελαιοκίνητο, καθώς ο ήχος της μηχανής είναι διαφορετικός, εκτιμώ πως ήταν βενζινοκίνητο. Την επόμενη ημέρα ρώτησα μία γειτόνισσα αν είχε ακούσει κάτι, αλλά μου απάντησε αρνητικά. Παρότι υπάρχουν αρκετά σπίτια στην περιοχή, κανείς δεν ανέφερε κάτι σχετικό. Γενικά, στο σημείο συχνάζουν και πολλά ζευγάρια που ανεβαίνουν για βόλτα προς την κατασκήνωση. Η φωνή που άκουσα ανήκε σε νεαρή κοπέλα. Όταν άκουσα για τη βαλίτσα, είπα αμέσως ‘αυτή είναι’», προσθέτει.

Το «Τούνελ» βρέθηκε ξανά στο Πευκοχώρι Χαλκιδικής, καταγράφοντας τις μαρτυρίες κατοίκων και επαγγελματιών της περιοχής, στην προσπάθεια να ρίξει φως στην υπόθεση της δολοφονημένης γυναίκας.

Δεν άκουσα τίποτα

Ιδιοκτήτης συγκροτήματος ενοικιαζόμενων κατοικιών, που βρίσκεται κοντά στο σημείο όπου εντοπίστηκε η βαλίτσα, μίλησε στην κάμερα.

«Εγώ και ο ιδιοκτήτης του τελευταίου σπιτιού μένουμε μόνιμα εδώ. Δεν άκουσα τίποτα. Το έμαθα τώρα ότι έγινε κάτι εδώ κοντά. Τα μεσαία σπίτια νοικιάζονται συνεχώς, κάθε 2 – 3 μέρες αλλάζουν άτομα. Τουρίστες έρχονται και φεύγουν», λέει χαρακτηριστικά.

Το στοιχείο με την ταινία συσκευασίας

Η εκπομπή εστίασε και σε ένα ακόμη κρίσιμο στοιχείο: τις ταινίες που χρησιμοποιήθηκαν για να τυλιχτεί η σορός. Σύμφωνα με κάτοικο της περιοχής, πρόκειται για υλικό ιδιαίτερα διαδεδομένο στη Χαλκιδική, κυρίως σε αγροτικές εργασίες.

«Είναι μία απλή ταινία συσκευασίας. Με αυτήν τυλίγουν τα δάχτυλά τους. Με αυτόν τον τρόπο μαζεύεις πιο εύκολα τις ελιές. Γλιστράει το κλαδί μέσα από τα δάχτυλα και φεύγει ο καρπός. Μιμούμαστε την κίνηση μίας τσουγκράνας ουσιαστικά», εξηγεί, δείχνοντας και την τεχνική.

Η χρήση της είναι ιδιαίτερα συνηθισμένη στην περιοχή.

«Το 80% του πληθυσμού έχει ελιές εδώ στην περιοχή. Αυτές τις ταινίες τις χρησιμοποιούν όμως κυρίως αυτοί που μαζεύουν βρώσιμη ελιά, πράσινη. Για να βγαίνει καθαρός ο καρπός και να μην δημιουργούνται πληγές».

Η περίοδος συγκομιδής ξεκινά στις αρχές Σεπτεμβρίου, χρονικό διάστημα που συμπίπτει με τη μαρτυρία για τις κραυγές. Την ίδια περίοδο, στην περιοχή δραστηριοποιούνται πολλοί εργάτες γης, κυρίως αλλοδαποί, δημιουργώντας ένα σύνθετο και δύσκολο στην αποκωδικοποίηση σκηνικό για τις αρχές.