Μαρινέλλα: «Ναι έκανα ένα παιδί και δεν παντρεύτηκα. Αυτή είμαι, γουστάρω»

Η ζωή και οι επιλογές της Μαρινέλλας όπως τις αφηγήθηκε η ίδια, χωρίς φίλτρα και χωρίς φόβο, αποτυπώνουν μια γυναίκα που τόλμησε να ζήσει με τους δικούς της όρους.

«Ήμουν τόσο τολμηρή για την εποχή μου. Να βλέπεις μια γυναίκα με την κοιλιά να τραγουδάει.» Δεν έδωσα ποτέ σημασία σε σχόλια ή επικρίσεις. Το μόνο που με ενδιέφερε ήταν το παιδί μου. Ζούσα γι’ αυτό και τίποτε άλλο δεν είχε αξία για μένα. Ο κόσμος γνώριζε, αλλά εγώ δεν ένιωσα ποτέ την ανάγκη να εξηγήσω λεπτομέρειες. Δεν είπα ποτέ ποιος, πώς ή γιατί.

Η επιλογή να ζήσει χωρίς φόβο

Ο κόσμος γνώριζε για τη σχέση που είχα. Δεν την έκρυψα, δεν κλείστηκα στον εαυτό μου. Βγήκα μπροστά και είπα: «Αυτή είμαι». Και τελικά, ο κόσμος με αγκάλιασε έτσι ακριβώς όπως ήμουν – ίσως και με περισσότερη αγάπη.

Χρειάστηκε θάρρος. Εκείνη την εποχή η κοινωνία δύσκολα αποδεχόταν τέτοιες επιλογές. Θα μπορούσαν εύκολα να πουν «δεν ντρέπεται». Όμως, ήθελε τόλμη. Και δεν ήμουν η μόνη – μαζί με την Έλενα Ναθαναήλ κάναμε κάτι που λίγες γυναίκες τολμούσαν τότε.

Γεννήθηκα στις 20 Μαΐου του 1938 στη Θεσσαλονίκη, όπου και έζησα τα πρώτα μου χρόνια.

Το πραγματικό όνομα και τα πρώτα βήματα

Το όνομά μου είναι Κυριακή Παπαδοπούλου. Ήμουν το τέταρτο παιδί της οικογένειας. Οι γονείς μου είχαν ρίζες από τον Πόντο και έζησαν στην Κωνσταντινούπολη πριν εγκατασταθούν στη Θεσσαλονίκη.

Τα παιδικά μου χρόνια ήταν απλά, φτωχικά αλλά γεμάτα αγάπη.

Στα 17 μου βρέθηκα ήδη στον θίασο της Μαίρης Λωράνς, μαζί με τον Κώστα Βουτσά και τη Μάρθα Καραγιάννη. Ταξιδεύαμε σε όλη την Ελλάδα. Εκεί έμαθα να κινούμαι στη σκηνή, παρατηρώντας τη χορεύτρια Ντέπυ Φιλοσόφου. Οι κινήσεις των χεριών μου έγιναν αργότερα χαρακτηριστικό μου.

Ένα βράδυ, όταν η βασική τραγουδίστρια αρρώστησε, πήρα τη θέση της. Ήξερα ήδη τα τραγούδια. Από εκείνη τη στιγμή, άλλαξε η πορεία μου και έγινα η κύρια τραγουδίστρια του θιάσου.

Η γνωριμία με τον Στέλιο Καζαντζίδη

Ο Στέλιος Καζαντζίδης με άκουσε να τραγουδώ το «Πικρό ψωμί» του Γιώργου Μητσάκη και με πήρε δίπλα του, τόσο στο πάλκο όσο και στη ζωή μέχρι το 1966.

Τον γνώρισα μέσω του Στέλιου Ζαφειρίου. Δεν ήξερα ποιος ήταν. Μου είπε:
«Τραγουδάς ωραία, μπράβο! Σεκόντα ξέρεις να κάνεις»;
Απάντησα «Ξέρω».
Και συνέχισε:
«Ψαρεύεις»;
«Βεβαίως», του είπα.
«Πάμε για ψάρεμα»;

Πήγαμε, δεν πιάσαμε τίποτα, αλλά κάτι ξεκίνησε εκεί… ένα φλερτ.

Καριέρα, σχέσεις και δημοσιότητα

Τα επόμενα χρόνια γύρισα όλη την Ελλάδα, δημιούργησα τα δικά μου σόου και χάρισα στο κοινό αγαπημένα τραγούδια. Έζησα τον γάμο μου με τον Τόλη Βοσκόπουλο για οκτώ χρόνια, αλλά και τη σχέση μου με τον Φρέντυ Σερπιέρη, που απασχόλησε έντονα τα περιοδικά.

Δεν πήρα ποτέ τηλέφωνο δημοσιογράφο για να προωθήσω τη δουλειά μου. Όταν μου ζητούν συνέντευξη, προτιμώ να πω «πάμε να πιούμε ένα ούζο». Έχω βρει το νόημα της ζωής εδώ και χρόνια και τίποτα δεν με ταράζει.

Η στάση απέναντι στην εικόνα και τη σκηνή

Μαρινέλλα: Δεν ήθελα ποτέ να προκαλέσω με την εμφάνιση μου

Πάντα εμφανιζόμουν ντυμένη. Δεν ήθελα να αποσπάται η προσοχή από αυτό που τραγουδούσα. Ήθελα ο κόσμος να ακούει, όχι απλώς να κοιτάζει.

Τι να ζηλέψω; Έχω ζήσει τα πάντα. Κοιτάξτε ποιες άντεξαν στον χρόνο: η Χαρούλα, η Γαλάνη, η Άλκηστις, η Βιτάλη, η Γλυκερία. Έμεινε καμία που προκαλούσε απλώς;

Δεν υπάρχει λίφτινγκ για τη φωνή. Προσέχω τον εαυτό μου, δεν καπνίζω πια, δεν ξενυχτάω χωρίς λόγο και απολαμβάνω τη ζωή χωρίς άγχος.

Έφυγα από τον Καζαντζίδη με ελάχιστα χρήματα, χωρίς να ξέρω πού θα πάω. Και όμως, δεν φοβήθηκα. Πίστευα πως ο Θεός φροντίζει.

Πάνω στη σκηνή δεν άφηνα ποτέ τον πόνο να φανεί. Μετά, στα παρασκήνια, υπέφερα.

Επιτυχίες και επιλογές στη μουσική

Δεν αγάπησα όλα τα τραγούδια μου. Υπήρχαν και κακά. Μερικές φορές αναγκάζεσαι να πεις και τραγούδια που δεν σου αρέσουν.

Το 1991, όταν γύρισα από την Αργεντινή, ανακοίνωσα πως θα χορέψω τανγκό. Οι συνεργάτες μου αντέδρασαν: «Στα μπουζούκια τανγκό;». Κι όμως, το έκανα. Και την επόμενη χρονιά, όλοι ακολούθησαν.

Η οικογένεια πάνω απ’ όλα

Δηλώσεις Μαρινέλλας: Έχω μία καταπληκτική οικογένεια

Ζω με την αδελφή μου τη Λούλα εδώ και δεκαετίες, μαζί με τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Νιώθω ασφάλεια μέσα σε αυτό το οικογενειακό περιβάλλον.

Κοιτάω την κόρη μου, τα εγγόνια μου, τον γαμπρό μου, τα ανίψια μου. Είμαστε όλοι ένα.

Έκανα δύο γάμους και αρκετές σημαντικές σχέσεις. Όταν η κόρη μου μεγάλωσε, πήρα μια απόφαση: να μην φέρνω συνεχώς διαφορετικούς άντρες στη ζωή της. Δεν ήθελα να βλέπει αυτή την εικόνα.

Είμαι γεμάτη. Έζησα τον έρωτα, τον χάρηκα. Και κάποια στιγμή, απλά τελείωσε.

Η Μαρινέλλα με την κόρη της, Τζωρτζίνα Σερπιέρη

Δεν μου λείπει η συντροφικότητα

Δεν νιώθω μοναξιά. Είμαι ευτυχισμένη με τις επιλογές μου.

Έζησα έντονα. Αγάπησα πολύ, πόνεσα πολύ, αλλά τίποτα δεν το έκανα μισό.

Ο έρωτας δεν έχει ηλικία. Αν έρθει, καλώς να έρθει. Αν όχι, δεν πειράζει.

Δεν έψαξα ποτέ να τον βρω. Και τώρα πια, αυτό το κεφάλαιο έχει κλείσει.