Η ιστορία της καθαρίστριας από τον Βόλο επανέρχεται στο προσκήνιο, καθώς η ίδια μιλά ανοιχτά για την περιπέτειά της και συγκρίνει τη δική της αντιμετώπιση με άλλες υποθέσεις που απασχολούν την επικαιρότητα.
Η υπόθεση που άνοιξε μεγάλη συζήτηση
Η περίπτωση μιας εργαζόμενης καθαρίστριας στον Βόλο, η οποία κατηγορήθηκε για πλαστογράφηση απολυτηρίου δημοτικού, εξακολουθεί να προκαλεί έντονες αντιδράσεις γύρω από το θέμα της δικαιοσύνης και της αυστηρότητας των νόμων. Παρότι δεν είναι ίδια με την υπόθεση του Λαζαρίδη, πολλοί στέκονται στον διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης, κάτι που έχει ανοίξει μεγάλη συζήτηση.
Δείτε το βίντεο:
Σήμερα, στα 60 της χρόνια, η γυναίκα μίλησε στον τηλεοπτικό σταθμό Mega και περιέγραψε όσα έζησε, από την ανάγκη για επιβίωση μέχρι τη φυλακή, επισημαίνοντας πόσο μεγάλη μπορεί να είναι η απόσταση ανάμεσα στον νόμο και την πραγματική ζωή.
Πώς ξεκίνησαν όλα
Η ιστορία ξεκινά όταν ήταν 53 ετών και δεν είχε ολοκληρώσει την έκτη τάξη του δημοτικού. Για να μπορέσει να βρει δουλειά, προχώρησε στην πλαστογράφηση του απολυτηρίου. Μιλώντας στην εκπομπή «Εξελίξεις», εξήγησε με ειλικρίνεια τον λόγο:
«Ήθελαν απολυτήριο δημοτικού. Ήθελαν μέχρι ΣΤ’ δημοτικού. Εγώ εν τω μεταξύ επειδή ήταν ο άντρας μου ανάπηρος, είχα δύο παιδιά να μεγαλώσω, το παραποίησα για να με πάρουν στη δουλειά. Με πήραν στη δουλειά, δούλεψα 20 χρόνια σχεδόν».
Για περίπου δύο δεκαετίες εργαζόταν σε παιδικό σταθμό του Δήμου Βόλου, καταφέρνοντας να στηρίξει την οικογένειά της. Ωστόσο, όταν αποκαλύφθηκε το πλαστό έγγραφο, ξεκίνησε μια δύσκολη δικαστική περιπέτεια.
Η δικαστική περιπέτεια και η φυλακή
Η υπόθεση κράτησε τέσσερα χρόνια και είχε σοβαρές συνέπειες για τη ζωή της. Παρά το γεγονός ότι εργαζόταν κανονικά χωρίς να έχει προκαλέσει οικονομική ζημιά στο Δημόσιο, η αντιμετώπιση ήταν ιδιαίτερα αυστηρή.
Όπως περιγράφει η ίδια:
«Στο πειθαρχικό βέβαια μου είπαν να μην απολυθώ αλλά να με κατεβάσουν βαθμίδα αλλά ο δήμος ζήτησε τη δίωξή μου. Ο δήμος ήθελε να μου τα πάρει και να δώσω και τα λεφτά πίσω στα τόσα χρόνια που δούλεψα. Με πήγαν δικαστήριο. Στο πρώτο δικαστήριο έφαγα 15 χρόνια και στο δεύτερο 10. Και κάθισα 23 μέρες μέσα φυλακή και μετά πήγα Άρειο Πάγο και ο Άρειος Πάγος με αθώωσε. Θα μου μείνουν πάντα, πάντα μέσα στο μυαλό μου. Δεν φεύγουν. Ούτε μία μέρα δεν είναι να περνάς μέσα».
Η αθώωση και οι πληγές που έμειναν
Παρότι τελικά αθωώθηκε από τον Άρειο Πάγο, με το σκεπτικό ότι δεν υπήρξε οικονομική ζημία για το Δημόσιο, η εμπειρία αυτή άφησε βαθιά σημάδια. Η ίδια αναγνωρίζει το λάθος της και έχει ζητήσει συγγνώμη, όμως η ζωή της δεν επέστρεψε ποτέ στην κανονικότητα.
Σήμερα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες και προσπαθεί να βρει μεροκάματο όπου μπορεί, παλεύοντας να σταθεί ξανά στα πόδια της.
Το αίσθημα αδικίας που εκφράζει
Η σύγκριση της δικής της υπόθεσης με άλλες, που αφορούν πρόσωπα με ισχύ ή πολιτική θέση, της προκαλεί έντονη απογοήτευση. Όπως λέει:
«Θεωρώ ότι ήταν πολύ σκληρό αυτό που μου ‘δώσαν τόσο πολλά χρόνια αλλά πρέπει να δικαστεί και ένας άλλος άνθρωπος, που μπορεί να είναι πολιτικός, μπορεί να είναι οτιδήποτε. Όπως δικάστηκα εγώ, πρέπει να δικαστεί και αυτός. Δηλαδή δεν μπορώ να πάω εγώ για κακούργημα και ο άλλος να πάει για πλημμέλημα. Δηλαδή είμαστε σε διαφορετικούς Θεούς, σε κατώτερο Θεό; Δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό. Για αυτό μόνο το πράγμα δηλαδή στεναχωριέμαι και είμαι απογοητευμένη. Προσπαθώ να σταθώ στα πόδια μου. Συγκινήθηκα. Δεν ξεχνιέται γιατί η καταστράφηκε η ζωή μου».
Η υπόθεση αυτή εξακολουθεί να συζητιέται, καθώς για πολλούς αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα των «δύο μέτρων και δύο σταθμών» που, όπως λένε, εφαρμόζονται σε ορισμένες περιπτώσεις από το σύστημα.
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
