Οι ρόλοι της σύγχρονης γυναίκας είναι πολλαπλοί και απαιτούν την τέχνη υψηλού multitasking. Μια μαρτυρία ωστόσο, που έγινε viral τις τελευταίες ημέρες, περικλείει το αληθινό νόημα της αγάπης και της συντροφικότητας μέσα σε ένα κείμενο.
Μέσα σε λιγότερο από 24 ώρες, η ανάρτηση ενός πρότυπου κέντρου ψυχικής υγείας για όλη την οικογένεια (Το Σπίτι των Συναισθημάτων), δέχτηκε αμέτρητες επισκέψεις, καθώς σχολιάζει όλα όσα θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα χωρίς να είναι.
Ο άντρας παρακάτω, συμμετέχει στις δουλειές του σπιτιού χωρίς να «βοηθάει» ή να «κάνει χάρη» στη γυναίκα και τα παιδιά του.
Γνωρίζει απλώς πως έχει ισότιμο μερίδιο στις οικιακές εργασίες και πως χρειάζεται να παραμένει συνεπής σε αυτές χωρίς να το διατυμπανίζει.
Ωστόσο, η παρακάτω δημοσίευση δεν αφορά μια δεδομένη αλήθεια.
«Δεν βοηθάω τη γυναίκα μου»
Ένας φίλος ήρθε στο σπίτι μου για καφέ, καθίσαμε και συζητήσαμε. Σε κάποιο σημείο της συζήτησης, είπα, «Πάω να πλύνω τα πιάτα και θα επιστρέψω».
Με κοίταξε σαν να του είπα ότι επρόκειτο να φτιάξω έναν διαστημικό πύραυλο. Τότε μου είπε με θαυμασμό αλλά λίγο αμήχανα:
«Χαίρομαι που βοηθάς τη σύζυγό σου, εγώ δεν βοηθάω γιατί όταν το κάνω, η γυναίκα μου δεν με συγχαίρει. Την περασμένη εβδομάδα σφουγγάρισα το πάτωμα και δεν μου είπε ευχαριστώ».
Επέστρεψα να καθίσω μαζί του και εξήγησα ότι δεν «βοήθησα» τη σύζυγό μου. Στην πραγματικότητα, η σύζυγός μου δεν χρειάζεται βοήθεια, χρειάζεται συνεργάτη. Είμαι συνεργάτης στο σπίτι, δεν είμαι μια «βοήθεια» για να κάνουμε τις δουλειές του σπιτιού.
Δεν βοηθάω τη γυναίκα μου να καθαρίσει το σπίτι επειδή ζω κι εγώ εδώ και πρέπει να το καθαρίσω κι εγώ.
Δεν βοηθάω τη γυναίκα μου να μαγειρεύει γιατί θέλω επίσης να φάω και πρέπει να μαγειρέψω κι εγώ.
Δεν βοηθάω τη γυναίκα μου να πλένει τα πιάτα μετά το φαγητό, επειδή χρησιμοποιώ κι εγώ αυτά τα πιάτα.
Δεν βοηθάω τη γυναίκα μου με τα παιδιά, επειδή είναι και παιδιά μου και η δουλειά μου είναι επίσης να είμαι γονιός.
Δεν βοηθάω τη γυναίκα μου να πλένει, να απλώνει ή να διπλώνει τα ρούχα, επειδή τα ρούχα είναι και δικά μου και των παιδιών μου. Δεν είμαι βοήθεια στο σπίτι, είμαι μέρος του σπιτιού.
Και όσον αφορά τον έπαινο, ρώτησα τον φίλο μου πότε ήταν η τελευταία φορά που ευχαρίστησε τη γυναίκα που καθάρισε το σπίτι, έπλυνε τα ρούχα, άλλαξε τα σεντόνια, έκανε μπάνιο τα παιδιά, μαγείρεψε, κ.λπ.
Και εννοώ μια ευχαριστία του τύπου: Ουαου, αγάπη μου! Είσαι φανταστική!!!(που καθάρισες/έπλυνες/μαγείρεψες/σιδέρωσες/κτλ.)
Αυτό σας φαίνεται παράλογο; Κοιτάζετε περίεργα; Όταν εσείς, μία φορά στη ζωή σας, καθαρίσατε το πάτωμα, περιμένατε τουλάχιστον ένα βραβείο αριστείας με μεγάλη δόξα … γιατί; Ποτέ δεν το σκεφτήκατε;
Ίσως επειδή για σας, η κουλτούρα του macho έχει δείξει ότι όλα είναι δική της δουλειά.
Ίσως έχετε διδαχθεί ότι όλα αυτά πρέπει γίνουν χωρίς να χρειαστεί να κουνήσετε ένα δάχτυλο; Τότε να την επαινέσετε όπως θα θέλατε να επαινεθείτε, με τον ίδιο τρόπο, με την ίδια ένταση.
Δώστε της ένα χεράκι, φερθείτε σαν ένας πραγματικός σύντροφος, όχι σαν επισκέπτης που έρχεται μόνο για φαγητό, ύπνο, μπάνιο και ικανοποίηση αναγκών …
Νιώστε σαν στο σπίτι. Στο σπίτι σας. Η πραγματική αλλαγή της κοινωνίας μας αρχίζει στα σπίτια μας – ας διδάξουμε στους γιους και τις κόρες μας το πραγματικό νόημα της συντροφικότητας!
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
