Απόστολος Γκλέτσoς: «Η κοινωνία περιμένει τον λυτρωτή Αλέξη Τσίπρα»

Η νέα δημόσια παρέμβαση του Απόστολου Γκλέτσου άνοιξε ξανά τη συζήτηση για τον ρόλο του Αλέξη Τσίπρα στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, με τον πρώην δήμαρχο Στυλίδας να μιλά ανοιχτά για μια κοινωνία που περιμένει πολιτική διέξοδο «εξ αριστερών» και να εξαπολύει σφοδρή επίθεση σε στελέχη του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Απόστολος Γκλέτσος, που εδώ και χρόνια έχει εκφραστεί θετικά για τον πρώην πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, επανήλθε με αιχμηρή ανάρτηση λίγες ημέρες μετά την αποχώρησή του από το κόμμα. Με αφορμή την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, επιτέθηκε στις ηγετικές ομάδες του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζοντας ότι αντί να πιέζουν πολιτικά την κυβέρνηση, τελικά λειτουργούν υπέρ του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Τι έγραψε ο Απόστολος Γκλέτσος

«Δεν υπάρχει αντικείμενο στο κυβερνητικό γίγνεσθαι που να μην υπάρχει μεγα ΣΚΑΝΔΑΛΟ , σύμφωνα με την Εισαγγελία της Ευρώπης , παρόλο αυτό οι αρχηγικες ομάδες που τις αποτελουν κηφηνες σε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ , βάζουν πλάτη στον Μητσοτάκη ξεκάθαρα , η κοινωνία σε αναβρασμό , ολοι περιμένουν τον Λυτρωτή εξ αριστερών … ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ».

Ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε για μια παράταξη έτοιμη να κυβερνήσει

Για μία «νικηφόρα προοδευτική παράταξη, έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας» μίλησε στη παρουσίαση του βιβλίου του στη Θεσσαλονίκη ο Αλέξης Τσίπρας.

Ο πρώην πρωθυπουργός έδωσε έμφαση στην ανάγκη διαμόρφωσης μιας ισχυρής προοδευτικής πρότασης, λέγοντας ότι μεγάλο μέρος της κοινωνίας αναζητά ξανά μια τέτοια παράταξη. Όπως σημείωσε, αυτή την έχουν ανάγκη κυρίως οι πολίτες που πιέζονται από τις επιλογές της Δεξιάς, αλλά και συνολικά η χώρα. Παράλληλα, εμφανίστηκε βέβαιος ότι αυτό το σχέδιο θα προχωρήσει, παρά τις επιθέσεις που -όπως είπε- δέχεται πριν ακόμη πάρει οριστική μορφή.

«Θα γίνει πράξη με τα πρόσωπα, τις αξίες, το όραμα, το ρεαλιστικό της πρόγραμμα, τους χιλιάδες δημοκρατικούς πολίτες που θα τη σηκώσουν στις δικές τους πλάτες. Άνθρωποι της δουλειάς και της παραγωγής. Που σηκώνουν το βάρος της κοινωνίας χωρίς να ζητούν προνόμια. Που πιστεύουν ότι η πολιτική είναι ευθύνη απέναντι στο κοινό μέλλον. Νέες και νέοι που απαιτούν χώρο να ζήσουν, να δημιουργήσουν, να ελπίσουν. Που ζητούν δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια και προκοπή. Με αυτούς μαζί θα πορευτούμε προς τη νέα Ιθάκη μας. Και το ταξίδι ξανάρχισε» είπε μεταξύ άλλων στην ομιλία του.

Οι διεθνείς εξελίξεις και η στάση απέναντι στο διεθνές δίκαιο

Ο Αλέξης Τσίπρας στάθηκε εκτενώς και στο διεθνές περιβάλλον, επιμένοντας πως οι δημοκρατικοί και προοδευτικοί πολίτες οφείλουν να στέκονται αλληλέγγυοι στους λαούς που παλεύουν για ελευθερία, δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Τις διεθνείς εξελίξεις: Οι δημοκρατικοί και προοδευτικοί άνθρωποι είμαστε και θα είμαστε πάντα αλληλέγγυοι χωρίς καμιά διάκριση, στον αγώνα κάθε λαού για ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία και ελευθερία. Είτε είναι στη Βενεζουέλα, είτε στο Ιράν, είτε στη Ρωσία, είτε στις ΗΠΑ. Στον αγώνα κάθε λαού για να καθορίζει το μέλλον του με βάση τις δικές του ανάγκες και επιλογές. Αλλά είμαστε αποφασιστικά απέναντι στις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου. Με οποιοδήποτε πρόσχημα και αν γίνονται. Απέναντι στη γενοκτονία της Γάζας και τις ένοπλες επεμβάσεις, Είτε είναι στο Ιράκ, είτε στην Ουκρανία, είτε στη Βενεζουέλα, είτε βέβαια στην Κύπρο – όποιες δικαιολογίες κι αν επικαλούνται οι δράστες. Όχι μόνο γιατί αυτό επιτάσσει η ιδεολογική και ηθική μας υπόσταση. Αλλά και γιατί η ιστορία έχει αποδείξει πού οδηγούν τέτοιου είδους παράνομες και αιματηρές επεμβάσεις.

Η κριτική του για την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας

Στο ίδιο πλαίσιο, άσκησε δριμεία κριτική και στις επιλογές της κυβέρνησης στην εξωτερική πολιτική, λέγοντας ότι μια πραγματικά ισχυρή Ελλάδα δεν αναζητά προστάτες, αλλά χτίζει σταθερές συμμαχίες και υπερασπίζεται με συνέπεια το διεθνές δίκαιο.

Την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας: Τι πρέπει να κάνουμε για να μη γίνει και η πατρίδα μας θύμα της βίας που περιφρονεί το διεθνές δίκαιο; Το πρώτο που πρέπει να διασφαλίσουμε είναι ότι η Ελλάδα θα είναι ισχυρή. Αλλά μια Ελλάδα ισχυρή, είναι μια Ελλάδα που οικοδομεί συμμαχίες. Όχι μια Ελλάδα που αναζητά προστάτες. Και θέτει σε κίνδυνο τη χώρα δικαιολογόντας τα αδικαιολόγητα, επιδιώκοντας την εύνοιά τους. Ούτε μια Ελλάδα που μπλοκάρει κυρώσεις απέναντι στο Ισραήλ τη στιγμή που αυτό διαπράττει γενοκτονία. Και, αύριο, άραγε, πώς θα ζητήσει κυρώσεις απέναντι στην Τουρκία;

Μιλώντας ακόμη πιο συγκεκριμένα, ανέφερε ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν αρκείται απλώς στη στήριξη της Ουκρανίας απέναντι στη ρωσική εισβολή, αλλά -κατά τη δική του εκτίμηση- πρωτοστατεί σε μια γενικευμένη αντιρωσική στάση που ενέχει κινδύνους. Υποστήριξε επίσης ότι η μεταπολιτευτική εμπειρία έχει δείξει πως η Ελλάδα χρειάζεται πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και όχι άκριτη πρόσδεση σε ξένες δυνάμεις.

Μια Ελλάδα που ο πρωθυπουργός της, αντί να υπερασπίζεται αταλάντευτα το διεθνές δίκαιο, ξεστομίζει με αφορμή την απαράδεκτη επέμβαση στη Βενεζουέλα, ότι δεν είναι ώρα να σχολιάσουμε τη νομιμότητά της. Και, αύριο, τι θα απαντήσει στον επιθετικό γείτονα ή μια ισχυρή χώρα όταν πουν το ίδιο για την Κύπρο, η το Αιγαίο; Μια Ελλάδα που δεν στηρίζει απλά τον ουκρανικό λαό απέναντι στη ρωσική εισβολή, αλλά πρωτοστατεί στην αντιρωσική υστερία. Με όλους τους κινδύνους που αυτό επιφέρει. Ας αναλογιστούμε, όμως, γιατί όλοι οι πρωθυπουργοί της Μεταπολίτευσης αναγνώριζαν την ανάγκη να έχει η Ελλάδα πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, έχοντας ζήσει οι ίδιοι τα δεινά τα οποία έφερε στον λαό μας η άκριτη προσκόλληση σε προστάτες.

• Τη Μικρασιατική Καταστροφή.
• Τον Εμφύλιο
• Τη Χούντα
• Την εισβολή στην Κύπρο.

Και ας αναλογιστούμε τι θα γινόταν αν ο σημερινός Πρωθυπουργός ήταν στο τιμόνι της χώρας την περίοδο των επιχειρήσεων στο Ιράκ, Αφγανιστάν ή στη Λιβύη.

Η επίθεση στην κυβέρνηση και στα δεξιά της στηρίγματα

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, ο πρώην πρωθυπουργός επιχείρησε να περιγράψει την πολιτική φυσιογνωμία της κυβέρνησης, λέγοντας ότι παρά τον κεντροδεξιό της μανδύα, τον τόνο τον δίνουν δυνάμεις με ακροδεξιά χαρακτηριστικά, που αλλάζουν στάση ανάλογα με τη συγκυρία.

Την κυβέρνηση: Η κυβέρνηση είναι δήθεν κεντροδεξιά που τόνο όμως πάντα τον δίνουν τα ακροδεξιά δεκανίκια, που από τη μία μέρα στην άλλη, από αντισημίτες έγιναν υπερασπιστές των πιο ακραίων ισραηλινών θέσεων. Και απο φιλορώσοι έγιναν υπέρμαχοι της δήθεν «σωστής πλευράς της ιστορίας». Και σήμερα ως δια μαγείας έγιναν Τραμπικότεροι του Τραμπ.

Τα κυριαρχικά δικαιώματα και η γραμμή απέναντι στην Τουρκία

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στα εθνικά θέματα, υπογραμμίζοντας ότι η ισχύς της χώρας δεν εξαντλείται στους εξοπλισμούς, αλλά κρίνεται από την ικανότητά της να υπερασπίζεται στην πράξη τα κυριαρχικά της δικαιώματα, να οικοδομεί δική της αμυντική δυνατότητα και να λύνει προβλήματα με βάση το διεθνές δίκαιο.

Για τα κυριαρχικά δικαιώματα: Η Ελλάδα είναι ισχυρή όταν συνδυάζει την πολιτική του διαλόγου με την πιο αποφασιστική υπεράσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Όπως κάναμε εμείς όταν αποτρέψαμε την είσοδο του Barbaros στην ελληνική υφαλοκρηπίδα. Κι όταν – μαζί με τη Λευκωσία- εξασφαλίσαμε για πρώτη φορά ευρωπαϊκές κυρώσεις στην Τουρκία για τις έρευνές στην ΑΟΖ της Κύπρου. Δεν είναι ισχυρή όταν αφήνει τουρκικά ερευνητικά να αλωνίζουν μέχρι το Καστελόριζο και την Κρήτη, επικαλούμενη πότε ότι «τα παίρνει ο άνεμος» και πότε ότι «δεν μπορούν να κάνουν έρευνες λόγω θορύβου». Δεν είναι ισχυρή όταν δίνει τα πάντα στις ΗΠΑ και σε αντάλλαγμα, η Ουάσιγκτων ακυρώνει τον αγωγό Eastmed, πουλάει F16 χωρίς όρους στην Τουρκία και σφυρίζει αδιάφορα όταν αυτή εμποδίζει το ηλεκτρικό καλώδιο στο Αιγαίο. Η Ελλάδα είναι ισχυρή όχι όταν απλά αγοράζει εξοπλιστικά δισεκατομμυρίων, αλλά όταν μπορεί να ενισχύσει και να χτίσει τη δική της αμυντική βιομηχανία.
Η Ελλάδα είναι ισχυρή όταν με βάση το διεθνές δίκαιο λύνει προβλήματα και δεν τα μεταφέρει στις επόμενες γενιές εν ονόματι του πολιτικού κόστος. Όπως κάναμε εμείς με τη συμφωνία των Πρεσπών. Γιατί ωφέλησε τη πατρίδα μας, κυρίως όμως γιατί αποδείξαμε τι σημαίνει πατριωτισμός. Να βάζεις το εθνικό συμφέρον πάνω από το πολιτικό και το κομματικό. Όταν οι πολιτικοί μας αντίπαλοι, ενώ το γνωρίζανε αυτό, μας έλεγαν προδότες για να κερδίσουν τις εκλογές.

Τους παραδώσαμε την αστυνόμευση του FIR της Βόρειας Μακεδονίας και αυτοί σήμερα δεν μπορούν να διαχειριστούν ούτε το FIR της Ελλάδας.

Η νέα εθνική πυξίδα και ο πατριωτισμός της ευθύνης

Σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, η χώρα χρειάζεται μια νέα εθνική κατεύθυνση, βασισμένη όχι μόνο στην κοινωνική δικαιοσύνη αλλά και στην αμοιβαία ευθύνη κράτους και πολιτών. Μίλησε για ένα ισχυρό και δίκαιο κράτος που στηρίζει τους πολλούς, απελευθερώνει τις παραγωγικές δυνάμεις και δεν λειτουργεί ως εργαλείο εξυπηρέτησης λίγων και ισχυρών.

Για την «εθνική πυξίδα»: Αναγκαία μια νέα εθνική πυξίδα και ένας νέος πατριωτισμός κοινωνικής δικαιοσύνης και ευθύνης. Ευθύνης του πολίτη να προσφέρει ανάλογα με τις δυνατότητές του στο κράτος και κυρίως ευθύνης ενός ισχυρού και δίκαιου κράτους να στηρίζει τον πολίτη. Να απελευθερώνει τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου και την υγιή επιχειρηματικότητα. Ένας νέος πατριωτισμός για την προάσπιση των συμφερόντων του ελληνικού λαού, πράγμα που απαιτεί και συγκρούσεις και δύσκολες αλλά αναγκαίες αποφάσεις. Για την εξωτερική μας πολιτική, για την οικονομία και την κοινωνία, για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης. Σε αντίθεση με την ασυδοσία και την ανευθυνότητα του επιτελικού κράτους που βλέπουμε σήμερα. Όπου πολλοί έχοντες και κατέχοντες ξεχνούν τον πατριωτισμό μπροστά στην εφορία και τον θυμούνται μόνο στις παρελάσεις. Όπου πρώτο μέλημα είναι να στηριχθεί μια κρατικοδίαιτη, παρασιτική οικονομία, τα μεγάλα συμφέροντα, οι μηχανισμοί και η κομματική πελατεία.

Η κριτική για το κράτος δικαίου και τη λειτουργία του κράτους

Στο ζήτημα της εσωτερικής διακυβέρνησης, ο πρώην πρωθυπουργός παρουσίασε μια σκληρή εικόνα για το σημερινό κράτος, κάνοντας λόγο για μια εξουσία που -κατά την άποψή του- λειτουργεί σε βάρος της κοινωνικής δικαιοσύνης, της διαφάνειας και της λογοδοσίας.

Για κράτος δικαίου: Μια κυβέρνηση που έχει μετατρέψει το κράτος σε εργαλείο στυγνής εκμετάλλευσης των πολλών, κοινωνικής αδικίας, ανεντιμότητας, περιφρόνησης και καταδίωξης της δικαιοσύνης. Ένα κράτος λάφυρο. Που καταρρέει σε κάθε κρίση. Που δεν προστατεύει. Δεν προβλέπει. Δεν λογοδοτεί. Αλλά Δεν έχουμε μόνο ένα κράτος παράλυτο, αλλά ένα κράτος επικίνδυνο. Για τις ίδιες τις ζωές των ανθρώπων. Το είδαμε στις φυσικές καταστροφές. Στην πολιτική προστασία. Στις υποδομές. Το είδαμε τραγικά στα Τέμπη. Και το είδαμε ξανά, τις τελευταίες μέρες, στο FIR Αθηνών.

Για το FIR: Αυτό το κράτος θέλουμε; Το κράτος της ολιγαρχίας του Μαξίμου, του Φραπέ, του Predator, των Τεμπών και των μπάζων; H κατάρρευση διαχείρισης FIR δεν ήταν μια ακόμη άτυχη στιγμή. Ήταν αποτέλεσμα πολιτικής επιλογής. Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας προειδοποιούσαν εδώ και χρόνια. Η σύμβαση για ένα νέο, υπερσύγχρονο σύστημα είχε υπογραφεί από το 2019. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη την παρέλαβε έτοιμη. Από επιλογή πάγωσαν, ακύρωσαν ή ξανασχεδίασαν δεκάδες έργα. Από τους δασικούς χάρτες και την αγορά αστικών λεωφορείων μέχρι οδικούς και σιδηροδρομικούς άξονες και συστήματα τηλεπικοινωνιών σε κρίσιμες υποδομές. Γιατί δεν τα ήλεγχαν. Γιατί δεν τα είχαν «στήσει».Γιατί δεν τα έφτιαξε το γνωστό κλειστό επιτελείο.

Στο ίδιο πνεύμα ενέταξε και την υπόθεση των υποκλοπών, υποστηρίζοντας ότι δεν επρόκειτο για μεμονωμένο λάθος, αλλά για ένα μοντέλο άσκησης εξουσίας που χρησιμοποιεί το κράτος ως μηχανισμό ελέγχου και, τελικά, λεηλασίας.

Το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν ήταν «λάθος». Δεν ήταν «παρακολούθηση που ξέφυγε». Ήταν μοντέλο εξουσίας όπου το κράτος παρακολουθεί πολιτικούς αντιπάλους, δημοσιογράφους, στελέχη των ενόπλων δυνάμεων. Όπου τα απόρρητα γίνονται προσωπικό εργαλείο. Και όταν το κράτος γίνεται εργαλείο ελέγχου, γίνεται και εργαλείο λεηλασίας. Την οποία παρακολουθούμε τώρα στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Το σχέδιο για ένα κράτος για όλους

Ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε και σε όσα, όπως είπε, έγιναν την περίοδο της δικής του διακυβέρνησης, υποστηρίζοντας ότι τότε μπήκαν κανόνες διαφάνειας, αξιοκρατίας και θεσμικής τάξης στη δημόσια διοίκηση, ενώ υπογράμμισε πως το βασικό όπλο εκείνης της περιόδου δεν ήταν η κυβερνητική εμπειρία αλλά η εντιμότητα.

Για το κράτος:Με το Ενιαίο Σύστημα Κινητικότητας τερματίστηκε μια παλιά, σκοτεινή πρακτική πελατειακών μετακινήσεων. Για πρώτη φορά οι μετακινήσεις έγιναν με διαφάνεια και αντικειμενικά κριτήρια. Για πρώτη φορά έγιναν κρίσεις προϊσταμένων με πραγματικά αξιοκρατικά κριτήρια και με την εποπτεία του ΑΣΕΠ. Μπήκε επίσης τάξη στις δημόσιες συμβάσεις με ένα σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο. Θεσπίστηκε, μετά από σκληρή διαπραγμάτευση, ο κανόνας 1 προς 1 στο λόγο προσλήψεων / αποχωρήσεων. Σταμάτησε έτσι η αιμορραγία ανθρώπινου δυναμικού που είχε επιβληθεί με τον καταστροφικό κανόνα 1 προς 5. Δεν ισχυρίζομαι ότι όλα έγιναν τέλεια. Μπορώ όμως χωρίς σκιά αμφιβολίας να σας πως ένα πράγμα: Το δικό μας όπλο δεν ήταν η εμπειρία της διακυβέρνησης. Το δικό μας όπλο ήταν η εντιμότητα. Εμείς ούτε ένα ευρώ δεν σφετεριστήκαμε από τις θυσίες του ελληνικού λαού.

Συνεχίζοντας, είπε ότι η χώρα χρειάζεται ένα συνεκτικό, δημοκρατικό και προοδευτικό σχέδιο διακυβέρνησης, που θα σπάσει τις δομές της αναξιοκρατίας, της γραφειοκρατίας και της διαπλοκής, αλλάζοντας όχι μόνο τους θεσμούς, αλλά και την ίδια την κουλτούρα εξουσίας.

Χρειαζόμαστε με δυο λόγια ένα συνεκτικό, δημοκρατικό, προοδευτικό σχέδιο διακυβέρνησης. Που δεν θα αφήσει τίποτε όρθιο από τις δομές της αναξιοκρατίας, της γραφειοκρατίας και της διαπλοκής. Που θα αλλάξει όχι μόνο το κράτος αλλά και την κουλτούρα εξουσίας. Ένα ΚΡΑΤΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ και όχι ένα εργαλείο για λίγους. Οι ανεξάρτητες αρχές, και πρώτα-πρώτα η Εθνική Αρχή Διαφάνειας να γίνουν πραγματικά ανεξάρτητες. Οι μηχανισμοί ελέγχου των δημοσίων συμβάσεων να αποκτήσουν τη θεσμική εξουσία και τα ψηφιακά εργαλεία για να κάνουν χωρίς παρεμβάσεις τη δουλειά τους. Είναι αναγκαίο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση να μεταφερθούν πέρα από αρμοδιότητες και ουσιαστικοί πόροι. Είναι αναγκαία η εφαρμογή της ψηφιακής τεχνολογίας σε όλη την έκταση του κράτους και στην επαφή με τους πολίτες. Είναι αναγκαία η πραγματική διαφάνεια σε κάθε δημόσια δαπάνη. Και δεσμεύομαι στο επόμενο διάστημα να δοθεί στη δημοσιότητα σχετική μελέτη του ινστιτούτου μας για μια νέα διαδικτυακή πλατφόρμα-εξέλιξη της Διαύγειας που θα το διασφαλίζει.

Να τελειώνουμε με το βαθύ κράτος των μετακλητών και το κράτος να εκδημοκρατιστεί από κάτω μέχρι πάνω, σε όλες τις δομές και τις εκφάνσεις του. Είναι αναγκαίος ένας άλλος τρόπος, περισσότερο δημοκρατικός και αντιπροσωπευτικός, για την εκλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης αλλά και τις προαγωγές των δικαστικών. Είναι αναγκαίο τέλος, η κοινωνία των πολιτών με τους εκπροσώπους της θεσμικά να συμμετέχει στον έλεγχο του κράτους.

Το μήνυμα για την επόμενη μέρα

Κλείνοντας, ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε πως η επόμενη μέρα για τη χώρα μπορεί να είναι διαφορετική μόνο αν υπάρξει σοβαρό σχέδιο για την αποκατάσταση των μεγάλων πληγών και για βαθιές προοδευτικές αλλαγές. Όπως είπε, αυτή η δουλειά γίνεται ήδη μεθοδικά, με στόχο να πειστεί μια κουρασμένη κοινωνία ότι τα πράγματα μπορούν πράγματι να αλλάξουν.

Για την επόμενη μέρα: Η επόμενη μέρα για τον τόπο θα είναι διαφορετική μόνο αν έχουμε το σχέδιο να επουλώσουμε τις μεγάλες πληγές και να υλοποιήσουμε τις μεγάλες και αναγκαίες προοδευτικές τομές. Και θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι δουλεύω και δουλεύουμε εντατικά και μεθοδικά αυτό το σχέδιο.

Μπορούμε και ξέρουμε ποια είναι η ρότα που πρέπει να χαράξει η χώρα. Έχουμε πυξίδα. Αρκεί να πείσουμε μια απογοητευμένη κοινωνία να υπερβεί το στερεότυπο, ότι σε αυτή τη χώρα τίποτε δεν κινείται. Και όμως κινείται! Κερδίζει έδαφος καθημερινά η ιδέα μιας μεγάλης προοδευτικής παράταξης, που θα μπορέσει να βάλει τέλος στο κράτος της απολυταρχίας, της ολιγαρχίας, της αδικίας και της διαφθοράς. Ο προοδευτικός κόσμος αναζητά μια ισχυρή κυβερνώσα προοδευτική δύναμη, κι όχι μικρά και ανίσχυρα να κυβερνήσουν κόμματα. Ούτε μια ακόμη δύναμη διαμαρτυρίας, αλλά εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Η ανασύνθεση της δημοκρατικής παράταξης λοιπόν, που θα γεννήσει την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και μαζί τη νέα ελπίδα, είναι αναγκαία και επιβεβλημένη. Και θα γίνει πέρα και πάνω από ιδιοτέλειες και σκοπιμότητες. Θα γίνει όμως με σχέδιο, θα γίνει μεθοδικά, όχι βιαστικά και πρόχειρα. Συνδυάζοντας την αισιοδοξία της βούλησης με το ρεαλισμό της εμπειρίας και της πράξης.

Το τελικό του μήνυμα ήταν ότι αυτή η μεγάλη προοδευτική παράταξη μπορεί να συγκροτηθεί ως μια δύναμη έτοιμη να κυβερνήσει, με σταθερή πυξίδα την εντιμότητα, τη δικαιοσύνη και τη δημοκρατία, απέναντι -όπως ανέφερε- στους εκφραστές του σημερινού καθεστώτος.

Τη μεγάλη και νικηφόρα προοδευτική παράταξη, αποφασισμένη, ριζοσπαστική, έμπειρη, έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας, με πυξίδα ΤΗΝ ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ, ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, θα γίνει πράξη, όσο κι αν τη διαβάλλουν, την πολεμούν, τη συκοφαντούν, οι αυτουργοί του σημερινού καθεστώτος, πριν καν ακόμα εμφανιστεί. Και το ταξίδι ξανάρχισε.