Σε μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση για τα δύσκολα παιδικά του χρόνια προχώρησε ο Ανδρέας Γεωργίου, μιλώντας για πρώτη φορά τόσο ανοιχτά για την κοινωνική απόρριψη που βίωσε μαζί με τα αδέλφια του και την «ταμπέλα» των ορφανών που τους ακολουθούσε.
Ο γνωστός ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός αποκάλυψε πως από μικρός ένιωθε την ανάγκη να αποδείξει ότι μπορούσε να ξεπεράσει τις δυσκολίες, να δημιουργήσει και να χτίσει τη ζωή που ονειρευόταν, κόντρα σε όσους θεωρούσαν ότι τα παιδιά της οικογένειάς του δεν θα είχαν καλό τέλος.
Η ανάγκη του να αποδείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει
Ο Ανδρέας Γεωργίου έχει αναφερθεί και στο παρελθόν στις δύσκολες οικογενειακές καταστάσεις που σημάδεψαν τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Στη νέα συνέντευξή του στο περιοδικό Madame Figaro, ωστόσο, στάθηκε ιδιαίτερα στον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος και τα αδέλφια του αντιμετωπίστηκαν από το κοινωνικό τους περιβάλλον.
Όπως εξήγησε, η δημοσιότητα δεν αποτέλεσε ποτέ τον βασικό στόχο του. Εκείνο που τον παρακινούσε ήταν η επιθυμία να αποδείξει ότι ένα ορφανό παιδί μπορεί να προχωρήσει, να δημιουργήσει και να πετύχει, παρά τις προβλέψεις και τις προκαταλήψεις των άλλων.
Σε άλλαξε καθόλου η δημοσιότητα;
Στον πυρήνα μου όχι, δεν με έχει αλλάξει. Η δημοσιότητα δεν ήταν για μένα ποτέ το ζητούμενο. Θα σου μιλήσω με απόλυτη ειλικρίνεια. Δεν ήθελα να γίνω διάσημος, αλλά είχα πάντα μια βαθιά ανάγκη να αποδείξω ότι μπορώ να τα καταφέρω.
Μεγαλώσαμε, εγώ και τα αδέρφια μου, έχοντας απορριφθεί από το κοινωνικό σύνολο και κουβαλώντας την “ταμπέλα” των ορφανών, με πολλούς να θεωρούν σχεδόν δεδομένο ότι δεν θα έχουμε καλό τέλος. Αυτό ήταν που με πείσμωνε και οδηγούσε τα βήματά μου. Ήθελα, με κάποιον τρόπο, να αποδείξω σε όλους αυτούς ότι ένα ορφανό παιδί μπορεί να προχωρήσει, να δημιουργήσει και να πετύχει.
Η “αστερόσκονη” της δημοσιότητας δεν με συγκίνησε ποτέ πραγματικά. Βέβαια, στάθηκα και τυχερός γιατί δεν έκανα επιτυχίες στην αρχή της καριέρας μου οπότε δεν ξέρω πώς θα εξελίσσονταν τα πράγματα αν αυτό συνέβαινε εξαρχής. Έζησα εξίσου την επιτυχία και την αποτυχία και κάπως όλο αυτό μού έδωσε την επίγνωση της εφημερότητας των πραγμάτων».
Η επιτυχία, η αποτυχία και η «αστερόσκονη»
Ο Ανδρέας Γεωργίου αναγνώρισε ότι το γεγονός πως δεν γνώρισε αμέσως την επιτυχία ενδεχομένως να λειτούργησε προστατευτικά για τον ίδιο.
Βιώνοντας τόσο την επαγγελματική αναγνώριση όσο και τις αποτυχίες, κατάφερε να αντιληφθεί από νωρίς ότι τίποτα δεν είναι μόνιμο. Αυτή η εμπειρία τού επέτρεψε να διατηρήσει την επαφή με τον εαυτό του και να μην παρασυρθεί από τη δημοσιότητα.
Ο μηχανισμός άμυνας απέναντι στις «ταμπέλες»
Στη συνέχεια της συνέντευξης, ο ηθοποιός μίλησε για την ευκολία με την οποία η κοινωνία αποδίδει χαρακτηρισμούς στους ανθρώπους, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος έμαθε να διαχειρίζεται τα σχόλια και την κριτική.
Όπως ανέφερε, όσα γράφονταν ή λέγονταν για τον ίδιο δεν τον επηρέαζαν τόσο όσο τα σχόλια που αφορούσαν αγαπημένα του πρόσωπα. Για να προστατεύσει τον εαυτό του, δημιούργησε έναν προσωπικό μηχανισμό άμυνας, προσπαθώντας παράλληλα να αξιοποιεί δημιουργικά ακόμη και την αρνητική κριτική.
Σε ενοχλεί που οι άνθρωποι κολλούν τόσο εύκολα “ταμπέλες” σε άλλους ανθρώπους;
Σίγουρα δεν είναι όμορφο, ωστόσο σε προσωπικό επίπεδο ποτέ δεν επέτρεψα να με ενοχλήσει οτιδήποτε γράφτηκε ή ειπώθηκε για μένα. Περισσότερο με πλήγωναν σχόλια που αφορούσαν ανθρώπους που αγαπώ.
Είχα δημιουργήσει έναν δικό μου μηχανισμό άμυνας απέναντι σε όλο αυτό πείθοντας τον εαυτό μου ότι, για να ασχολούνται μαζί μου, σημαίνει ότι κάτι καλό κάνω ή τουλάχιστον ότι δεν περνώ απαρατήρητος.
Ταυτόχρονα, προσπάθησα να αξιοποιήσω ακόμη και την αρνητική κριτική. Όταν έβλεπα ότι μέσα σε ένα αυστηρό σχόλιο υπήρχε μια δόση αλήθειας, το κρατούσα και προσπαθούσα να γίνω καλύτερος. Στο τέλος της ημέρας, δεν γίνεται να αρέσουμε σε όλους. Εκείνο που έχει σημασία είναι να μένεις πιστός στην αλήθεια σου, όποια κι αν είναι αυτή.
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
