Η αγάπη του Μαζωνάκη για τα καφενεδάκια της Σητείας – «Γεια σου πατριώτη, ήντα ‘χεις να φάμε;»

Η κρυφή αγάπη του Μαζωνάκη για τα καφενεδάκια της Σητείας – «Γεια σου πατριώτη, ήντα ‘χεις να φάμε;»

Μακριά από τις πίστες και τα φώτα, ο Γιώργος Μαζωνάκης αναζητούσε την ηρεμία στα μικρά καφενεία της Σητείας, όπου καθόταν κάτω από τα δέντρα, έπινε τη ρακή του και απολάμβανε παραδοσιακές κρητικές γεύσεις.

Άνθρωποι που τον είχαν γνωρίσει κατά τις επισκέψεις του στην Κρήτη περιγράφουν μία εντελώς διαφορετική πλευρά του δημοφιλούς τραγουδιστή.

Έναν απλό, ευγενικό και ήσυχο άνθρωπο, ο οποίος δεν ζητούσε ιδιαίτερη μεταχείριση και δεν ήθελε να τραβά την προσοχή των γύρω του.

Δείτε το βίντεο:

Σύμφωνα με το Creta Live, ο Γιώργος Μαζωνάκης επισκεπτόταν συχνά τη Σητεία μαζί με την παρέα του, προτιμώντας τα μικρά παραδοσιακά καφενεία και τις ταβέρνες από τα πολυσύχναστα μέρη.

Καθόταν στα τραπεζάκια κάτω από τα δέντρα, δοκίμαζε τοπικές συνταγές και απολάμβανε ένα ποτήρι κρασί ή ρακή, χωρίς να επιδιώκει την προσοχή και τη δημοσιότητα.

Το αγαπημένο του καφενείο στα Μέσα Μουλιανά

Ανάμεσα στα μέρη που είχε επισκεφθεί αρκετές φορές βρίσκονταν τα Μέσα Μουλιανά Σητείας.

Εκεί συνήθιζε να κάθεται στα τραπεζάκια του καφενείου που διατηρούσε επί χρόνια ο Γιάννης Γιαλέσακης, στην κεντρική πλατεία του χωριού.

Η εικόνα του Γιώργου Μαζωνάκη να κάθεται με την παρέα του κάτω από τον πλάτανο παραμένει χαραγμένη στη μνήμη των κατοίκων.

Ο τραγουδιστής δεν ζητούσε ποτέ να τον αντιμετωπίζουν διαφορετικά λόγω της αναγνωρισιμότητάς του. Σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη του καφενείου, συμπεριφερόταν πάντοτε με απλότητα, ευγένεια και σεβασμό.

Δείτε το βίντεο:

«Γεια σου πατριώτη, ήντα έχεις να φάμε»

Ο Γιάννης Γιαλέσακης θυμάται έναν Γιώργο Μαζωνάκη εντελώς διαφορετικό από την εκρηκτική και επιβλητική εικόνα που παρουσίαζε πάνω στη σκηνή.

«Ήταν πολύ απλός άνθρωπος. Ψυχούλα. Ευγενικός, ήσυχος», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Όπως θυμάται, κάθε φορά που ο τραγουδιστής έμπαινε στο καφενείο, τον χαιρετούσε χρησιμοποιώντας την κρητική διάλεκτο:

«Γεια σου πατριώτη, ήντα έχεις να φάμε».

Η αγάπη του Γιώργου Μαζωνάκη για την Κρήτη δεν περιοριζόταν στην ομορφιά των τοπίων της.

Αγαπούσε την κρητική διάλεκτο, την ιδιαίτερη κουλτούρα του τόπου και, φυσικά, τις παραδοσιακές γεύσεις.

Οι κρητικές γεύσεις που παράγγελνε

Σύμφωνα με όσα θυμάται ο Γιάννης Γιαλέσακης, ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε ορισμένες πολύ συγκεκριμένες γευστικές αδυναμίες.

Σχεδόν σταθερή επιλογή του ήταν οι νεράτες μυζηθρόπιτες, ενώ αγαπούσε ιδιαίτερα και την ομελέτα με σπαράγγια.

Στις αγαπημένες του κρητικές συνταγές συγκαταλέγονταν επίσης, σύμφωνα με το Creta Live, ο κόκορας με χυλοπίτες και η σουπιά με τσιγαρολάχανα.

Ξεχωριστή θέση στις επισκέψεις του κατείχε και μία ταβέρνα στο Κεφαλοβρύσι, για το φαγητό της οποίας φέρεται να μιλούσε πάντοτε με μεγάλο ενθουσιασμό.

«Δεν ήθελε φωτογραφίες και δημοσιότητα»

Εκείνο που είχε κάνει τη μεγαλύτερη εντύπωση στους ανθρώπους που τον συναντούσαν στα χωριά της Σητείας ήταν η στάση του απέναντι στη δημοσιότητα.

Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν ήθελε να συγκεντρώνει τα βλέμματα ούτε επιζητούσε φωτογραφίες. Επιθυμούσε μόνο να καθίσει με την παρέα του και να απολαύσει ήρεμα τις στιγμές του.

«Δεν ήθελε φωτογραφίες και δημοσιότητα. Ποτέ δεν το έπαιξε φίρμα. Ήθελε να ζει αυθεντικά και αθόρυβα. Να απολαύσει τις στιγμές», ανέφερε ο Γιάννης Γιαλέσακης.

Σύμφωνα με την ίδια μαρτυρία, ο τραγουδιστής ήταν επίσης ιδιαίτερα γενναιόδωρος με τους ανθρώπους που εργάζονταν στο καφενείο, αφήνοντας φιλοδώρημα στις εργαζόμενες.

Το καταφύγιό του μακριά από τα φώτα

Για έναν καλλιτέχνη που έζησε για δεκαετίες στο επίκεντρο της δημοσιότητας, οι επισκέψεις στα χωριά της Σητείας είχαν έναν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα.

Εκεί μπορούσε να αφήσει πίσω την εικόνα του διάσημου τραγουδιστή και να χαρεί απλά πράγματα: μία καλή παρέα, ένα τραπέζι κάτω από τα δέντρα, παραδοσιακό φαγητό και ένα ποτήρι κρασί ή ρακή.

Οι άνθρωποι που συνάντησαν τον Γιώργο Μαζωνάκη σε αυτές τις ήρεμες και προσωπικές στιγμές κρατούν σήμερα τις δικές τους αναμνήσεις από εκείνον.

Ο Γιάννης Γιαλέσακης, μιλώντας για την απώλειά του, περιέγραψε τη θλίψη που επικρατεί ανάμεσα σε όσους είχαν την ευκαιρία να τον γνωρίσουν στην περιοχή:

«Είμαστε όλοι στεναχωρημένοι γιατί ήταν καλό παιδί και έφυγε άδικα».