Γιώργος Ηλιόπουλος για τον πατέρα του: «Είχε Αλτσχάιμερ, στο τέλος δεν ήξερε να φάει – Φοβήθηκα να κάνω παιδιά»
Σε μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση προχώρησε ο Γιώργος Ηλιόπουλος, μιλώντας στο vidcast «People» της «Espresso» και στον Γιάννη Βίτσα. Ο γνωστός ηθοποιός και θεατρικός συγγραφέας αναφέρθηκε σε γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή του, στην πορεία του στον χώρο του θεάτρου και στη σχέση του με τον δάσκαλό του, Κώστα Καζάκο.
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η αναφορά του στη δύσκολη περίοδο που βίωσε η οικογένειά του, όταν ο πατέρας του διαγνώστηκε με Αλτσχάιμερ. Ο ηθοποιός περιέγραψε το σοκ της διάγνωσης, τη ραγδαία επιδείνωση της κατάστασής του και τον φόβο που απέκτησε αργότερα για το ενδεχόμενο να κάνει παιδιά, καθώς ανησυχούσε μήπως η ασθένεια ήταν κληρονομική.
Γιώργος Ηλιόπουλος: «Ο μπαμπάς μου είχε Αλτσχάιμερ, έφυγε γρήγορα»
Ο Γιώργος Ηλιόπουλος εξήγησε ότι τα πρώτα σημάδια της ασθένειας δεν ανησύχησαν αμέσως την οικογένεια. Αρχικά πίστεψαν ότι οι αλλαγές στη συμπεριφορά του πατέρα του σχετίζονταν με τη συνταξιοδότησή του και με μια περίοδο μελαγχολίας. Η διάγνωση που έλαβαν στο Αιγινήτειο, όμως, ανέτρεψε τα πάντα.
«Ο μπαμπάς μου είχε Αλτσχάιμερ, έφυγε γρήγορα. Ήταν ραγδαία η περίπτωση του. Αρχικά θεωρήσαμε ότι επειδή ο άνθρωπος είχε βγει στη σύνταξη απλά μελαγχόλησε και παραξένεψε. Ήταν πολύ δραστήριοι άνθρωποι οι γονείς μου. Προέρχομαι από ένα σπίτι πάρα πολύ ζωντανό. Είμαστε όλοι τρελοί με χαρτιά! Καθένας και μια περίπτωση. Όλοι μας όμως πολύ ζωντανοί άνθρωποι με πολύ χιούμορ, ενέργεια, πολύ εκδηλωτικοί.
Όταν πήγαμε στο Αιγινήτειο όπου κάθισε ο μπαμπάς μου μέσα μια εβδομάδα για να γίνουν όλες οι εξετάσεις, όσο πήγαινα στον μπαμπά μου οι γιατροί και οι νοσοκόμες ήταν πάρα πολύ εκδηλωτικοί. Την ημέρα που ήταν να πάρουμε τα αποτελέσματα μπαίνω μέσα και ήταν όλοι ψυχροί. Έλεγα τι έγινε, τι τους έκανα. Μπαίνουμε στο γραφείο και μου λέει ο γιατρός “Κύριε Ηλιόπουλε, ο μπαμπάς σας έχει Αλτσχάιμερ”. Ήταν κεραυνός. Αμέσως πήγαινα να δικαιολογήσω, να αναιρέσω αυτό που μου λέγαν. Κατάλαβα μετά, πάρα πολύ μετά από καιρό, πόσο σωστή ήταν η αντιμετώπισή τους. Δεν ήτανε αναισθησία», δήλωσε.
«Η λέξη Αλτσχάιμερ ήταν πολύ εξωτική για την Πετρούπολη»
Ο ηθοποιός παραδέχτηκε ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή γνώριζε ελάχιστα για τη συγκεκριμένη ασθένεια. Μεγαλωμένος σε μια λαϊκή και ιδιαίτερα ζωντανή οικογένεια στην Πετρούπολη, δυσκολευόταν αρχικά να συνειδητοποιήσει ότι το Αλτσχάιμερ μπορούσε να εμφανιστεί και στο δικό του σπίτι.
«Ήταν ένα μεγάλο σοκ για μένα δηλαδή. Η λέξη Αλτσχάιμερ επειδή είμασταν πολύ λαϊκή οικογένεια στα αυτιά μου ήταν πολύ εξωτικό. Ρε παιδί μου, ότι αυτό συμβαίνει στο Κολωνάκι. Δεν μπορεί να συμβαίνει στην Πετρούπολη. Τέτοια βλακεία κουβαλούσα μέχρι να καταλάβω τι ακριβώς είναι. Εκεί κατάλαβα αργότερα ότι είμαστε η συνείδησή μας. Δεν είναι ούτε η κληρονομικότητα. Ο μπαμπάς μου μέχρι να φύγει, ενώ ήταν ένα ζωντανό σώμα, δεν ήταν ο πατέρας μου. Ήταν ένας άνθρωπος άγνωστος!», δήλωσε μεταξύ άλλων.
«Μέσα σε τρία τέσσερα χρόνια έχασε εντελώς τη μνήμη του»
Η εξέλιξη της ασθένειας ήταν γρήγορη και ο πατέρας του έχασε σταδιακά την ικανότητα να εκτελεί ακόμη και τις πιο βασικές λειτουργίες. Η οικογένεια αναγκάστηκε να τον μεταφέρει σε ειδική κλινική, καθώς δεν μπορούσε πλέον να τραφεί μόνος του.
«Μέσα σε τρία τέσσερα χρόνια έχασε εντελώς τη μνήμη του. Τον είχαμε σε μια ειδική κλινική γιατί δεν μπορούσε, δεν ήξερε να φάει πλέον. Έτρωγε με σύριγγα. Είναι σοκαριστικό όταν καταλαβαίνεις ότι αυτό είναι μια ασθένεια στην οποία ξαφνικά πέφτουν ασφάλειες απ’ τον εγκέφαλο. Οπότε καταλήγεις είτε από εγκεφαλική, είτε από καρδιακή, είτε από πνευμονική ανεπάρκεια γιατί ξεχνάει ο οργανισμός απλά να αναπνεύσει. Ξεχνά να χτυπήσει η καρδιά! Το λέω τώρα τελείως απλουστευμένο. Το πιο σημαντικό από όλα είναι αυτό που μας είπαν οι γιατροί τότε, ότι εκείνος που κινδυνεύει πολύ είναι ο συνοδός, όχι ο ασθενής».
Η συγκλονιστική σύμπτωση με το «Μαύρο κουτί»
Ιδιαίτερη ήταν η αναφορά του Γιώργου Ηλιόπουλου στο θεατρικό έργο «Μαύρο κουτί», το οποίο είχε γράψει τέσσερα χρόνια πριν διαγνωστεί ο πατέρας του με Αλτσχάιμερ.
Την ημέρα της κηδείας, ο Κώστας Καζάκος επικοινώνησε μαζί του και του πρότεινε να ανεβάσουν το συγκεκριμένο έργο, χωρίς να γνωρίζει τι είχε συμβεί στην οικογένειά του.
«Το “Μαύρο κουτί” το είχα γράψει τέσσερα χρόνια πριν πάθει ο πατέρας μου Αλτσχάιμερ. Αυτό ήταν το μεγάλο σοκ μετά. Στην κηδεία του μπαμπά μου με πήρε ο Καζάκος τηλέφωνο να μου πει ότι ήθελε να κάνουμε το έργο χωρίς να ξέρει τι μου συμβαίνει. Είναι αστείο. Αν το έγραφες σε κάποιο σενάριο θα έλεγαν ότι είναι λίγο τραβηγμένο ρε φίλε. “Δεν γίνεται”. Και όμως έγινε αυτό. Το όνειρό μου από την πρώτη στιγμή που βρέθηκα στη σχολή ήταν να παίξω με τον δάσκαλό μου, τον Καζάκο που λατρεύω. Χρησιμοποιώ ενεστώτα γιατί είναι μαζί μας. Κάποιοι άνθρωποι δεν φεύγουν ποτέ. Είναι πάντα γύρω μας η ενέργειά τους».
Η φράση του πατέρα του μέσα στο έργο
Κατά την πρώτη ανάγνωση του «Μαύρου κουτιού», ο ηθοποιός συνειδητοποίησε ότι στο κείμενο υπήρχε μία χαρακτηριστική φράση που συνήθιζε να λέει ο πατέρας του. Η διαπίστωση αυτή τον συγκλόνισε και τον έκανε να περάσει μια μακρά περίοδο έντονης συναισθηματικής φόρτισης.
«Στην πρώτη ανάγνωση έχει μια φράση το έργο που την έλεγε ο πατέρας μου. Παθαίνω σοκ. Ήταν δύο από τα πιο φρικτά χρόνια της ζωής μου. Ζούσα το όνειρό μου και ήταν ο εφιάλτης μου. Γιατί ξαφνικά άρχισα να σκέφτομαι βλακείες, μήπως το προκάλεσα εγώ γράφοντάς το. Ήτανε εφιάλτης. Η φράση του πατέρα μου ήταν “Είσαι καλός άνθρωπος, εσύ είσαι καλός φίλος”».
«Απέκτησα φοβία στο να κάνω παιδιά»
Η περιπέτεια του πατέρα του επηρέασε βαθιά και τις αποφάσεις του Γιώργου Ηλιόπουλου για την προσωπική του ζωή. Όπως αποκάλυψε, για μεγάλο χρονικό διάστημα φοβόταν να αποκτήσει παιδιά, καθώς είχε περάσει από το μυαλό του ότι το Αλτσχάιμερ ενδέχεται να ήταν κληρονομικό.
«Απέκτησα φοβία στο να κάνω παιδιά εξαιτίας της ασθένειας που πέρασε ο μπαμπάς μου. Πέρασε από το μυαλό μου ότι αυτό μπορεί να ’ναι κληρονομικό. Το φοβήθηκα πάρα πολύ. Δεν στο κρύβω ότι δεν θα ήθελα ποτέ να δώσω στα παιδιά μου μια τέτοια εικόνα δικιά μου ή να τους φορτώσω μια τέτοια ευθύνη. Αν και σου λέω, ο μπαμπάς μου, ο άνθρωπος έφυγε χωρίς να μας ταλαιπωρήσει, πολύ γρήγορα. Αλλά δεν θα μπορούσα να κληρονομήσω στα παιδιά μου κάτι τέτοιο».
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
