Σφοδρές αντιδράσεις εναντίον της CIA μετά τον αποχαρακτηρισμό κρυφού εγγράφου με πιθανή θεραπεία του καρκίνου σε έρευνα των Σοβιετικών

Ένα αποχαρακτηρισμένο έγγραφο της CIA από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 επανήλθε στο προσκήνιο και προκάλεσε έντονες συζητήσεις στο διαδίκτυο, καθώς περιγράφει μια σοβιετική επιστημονική μελέτη που εξέταζε πιθανές ομοιότητες ανάμεσα σε παρασιτικούς οργανισμούς και καρκινικούς όγκους.

Οι ομοιότητες που εντόπισαν οι επιστήμονες από το 1951

Ένα έγγραφο της CIA, το οποίο συντάχθηκε τον Φεβρουάριο του 1951 και αποχαρακτηρίστηκε το 2014, αποκαλύπτει ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών είχαν ήδη εξετάσει πριν από περισσότερες από έξι δεκαετίες μια σοβιετική επιστημονική μελέτη που άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων προσεγγίσεων για την αντιμετώπιση του καρκίνου.

Το έγγραφο συνοψίζει εργασία σοβιετικών ερευνητών, η οποία μελετούσε εντυπωσιακές βιοχημικές ομοιότητες ανάμεσα σε παρασιτικά σκουλήκια και καρκινικούς όγκους.

Σύμφωνα με την αναφορά, οι επιστήμονες υποστήριζαν ότι και οι δύο αυτοί οργανισμοί αναπτύσσονται κάτω από σχεδόν ίδιες μεταβολικές συνθήκες και συσσωρεύουν μεγάλες ποσότητες γλυκογόνου, μιας ουσίας που λειτουργεί ως αποθήκη ενέργειας για τα κύτταρα.

Η έρευνα περιλάμβανε επίσης πειράματα που έδειχναν ότι ορισμένες χημικές ενώσεις μπορούσαν να επηρεάσουν τόσο τις παρασιτικές λοιμώξεις όσο και κακοήθεις όγκους.

Ένα από τα φάρμακα που αναφέρονται είναι το Myracyl D, το οποίο φέρεται να ήταν αποτελεσματικό τόσο κατά των παρασίτων που προκαλούν τη νόσο bilharzia όσο και κατά καρκινικών όγκων, υποδηλώνοντας ότι θεραπείες που είχαν αναπτυχθεί για παρασιτικές ασθένειες ίσως μπορούσαν να επηρεάσουν και καρκινικούς ιστούς.

Ταυτόχρονα, άλλες χημικές ουσίες φάνηκε να παρεμβαίνουν στην παραγωγή νουκλεϊκών οξέων, μια διαδικασία κρίσιμη για τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων.

Πειράματα σε ποντίκια έδειξαν επίσης ότι οι καρκινικοί ιστοί αντιδρούσαν διαφορετικά σε ορισμένες χημικές ουσίες σε σύγκριση με τους φυσιολογικούς ιστούς, ενισχύοντας την υπόθεση ότι μπορεί να υπάρχει βιοχημική επικάλυψη μεταξύ παρασίτων και καρκίνου.

Το έγγραφο εμφανίστηκε ξανά στο διαδίκτυο και άναψε συζητήσεις

Παρότι το συγκεκριμένο έγγραφο είχε αποχαρακτηριστεί εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία, πρόσφατα κυκλοφόρησε ξανά στο διαδίκτυο, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις σε ορισμένους Αμερικανούς χρήστες.

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι το περιεχόμενό του δημιουργεί ερωτήματα για το γιατί έρευνες της εποχής του Ψυχρού Πολέμου, οι οποίες άφηναν υπόνοιες για πιθανές θεραπείες κατά του καρκίνου, παρέμειναν για δεκαετίες κλειδωμένες στα αρχεία των υπηρεσιών πληροφοριών.

«Οι Αμερικανοί το γνώριζαν. Το διάβασαν, το χαρακτήρισαν CONFIDENTIAL και το κλείδωσαν σε ένα θησαυροφυλάκιο για 60 χρόνια», έγραψε ένας χρήστης στην πλατφόρμα X, δημοσιεύοντας παράλληλα τα σχετικά έγγραφα της CIA.

Ένας άλλος χρήστης σχολίασε: «Η CIA γνώριζε από το 1951 ότι ο καρκίνος ήταν παράσιτα».

Ωστόσο, το ίδιο το έγγραφο δεν υποστηρίζει ότι ο καρκίνος προκαλείται από παράσιτα. Αναφέρει μόνο ότι μια σοβιετική επιστημονική μελέτη εντόπισε βιοχημικές ομοιότητες ανάμεσα σε όγκους και παρασιτικά σκουλήκια και ότι ορισμένες χημικές ουσίες επηρέαζαν και τα δύο σε πειραματικές συνθήκες.

Η Daily Mail επικοινώνησε με τη CIA ζητώντας σχόλιο για το θέμα.

Η σοβιετική μελέτη που τράβηξε την προσοχή της CIA

Η αναφορά της CIA βασίστηκε σε επιστημονικό άρθρο του 1950 που δημοσιεύθηκε στο σοβιετικό περιοδικό Priroda από τον καθηγητή Β. Β. Αλπάτοφ, ο οποίος ερευνούσε τη βιοχημική συμπεριφορά των ενδοπαρασίτων — οργανισμών που ζουν μέσα στο σώμα ενός ξενιστή.

Οι Αμερικανοί αναλυτές μετέφρασαν και διένειμαν το άρθρο επειδή θεωρήθηκε πιθανώς σημαντικό τόσο για τη βιοϊατρική έρευνα όσο και για ζητήματα εθνικής ασφάλειας στα πρώτα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου.

Σύμφωνα με την έρευνα που παρουσιάζεται στην αναφορά, μία από τις πιο αξιοσημείωτες ομοιότητες ανάμεσα στα παρασιτικά σκουλήκια και τα καρκινικά κύτταρα ήταν ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιούν τον μεταβολισμό τους.

Τα παρασιτικά σκουλήκια που ζουν στο ανθρώπινο έντερο βασίζονται κυρίως στον αναερόβιο μεταβολισμό, δηλαδή παράγουν ενέργεια χωρίς να χρειάζονται μεγάλες ποσότητες οξυγόνου.

Τα καρκινικά κύτταρα φαίνεται να λειτουργούν με παρόμοιο τρόπο, χρησιμοποιώντας μεταβολικές οδούς που τους επιτρέπουν να επιβιώνουν ακόμη και σε περιβάλλοντα με χαμηλή συγκέντρωση οξυγόνου μέσα στο σώμα.

Μεταβολικές ομοιότητες και η συσσώρευση γλυκογόνου

Τόσο τα παράσιτα όσο και οι όγκοι παρατηρήθηκε ότι συγκεντρώνουν μεγάλες ποσότητες γλυκογόνου, ενός μορίου που λειτουργεί ως ενεργειακή αποθήκη για τα κύτταρα.

Η συσσώρευση αυτή υποδήλωνε ότι οι συγκεκριμένοι ιστοί λειτουργούν κάτω από ασυνήθιστες μεταβολικές συνθήκες σε σχέση με τα υγιή κύτταρα.

Οι ερευνητές κατέταξαν αυτούς τους ιστούς σε έναν μεταβολικό τύπο που ονομάστηκε «aerofermentor», όρος που χρησιμοποιήθηκε από τον Γερμανό επιστήμονα Τ. Μπραντ για να περιγράψει οργανισμούς που μπορούν να παράγουν ενέργεια ακόμη και όταν τα επίπεδα οξυγόνου είναι χαμηλά ή ακόμη και απουσιάζουν.

Αυτή η διπλή μεταβολική ικανότητα ενδέχεται να εξηγεί πώς οι όγκοι μπορούν να επιβιώνουν σε πυκνούς ιστούς όπου η παροχή αίματος είναι περιορισμένη.

Πειραματικά φάρμακα που επηρέασαν παράσιτα και όγκους

Οι Σοβιετικοί επιστήμονες αναφέρθηκαν επίσης σε πειραματικά φάρμακα που φάνηκε να επηρεάζουν με παρόμοιο τρόπο τα παράσιτα και τους καρκινικούς όγκους.

Ένα παράδειγμα που καταγράφεται στο έγγραφο της CIA είναι το Myracyl D, μια ένωση που συντέθηκε το 1938 από τον Γερμανό χημικό Χ. Μάους.

Το φάρμακο είχε ήδη αποδειχθεί αποτελεσματικό κατά της bilharzia, μιας παρασιτικής ασθένειας που προκαλείται από αιματόβια σκουλήκια, ενώ σύμφωνα με τη σοβιετική έρευνα φάνηκε να παρουσιάζει δράση και εναντίον κακοήθων όγκων.

Μια άλλη ένωση που αναφέρεται στην αναφορά είναι το Guanozolo, ένα μόριο παρόμοιο με τη γουανίνη, το οποίο επηρεάζει την παραγωγή νουκλεϊκών οξέων — των βασικών δομικών στοιχείων του DNA και του RNA.

Σε εργαστηριακά πειράματα η ουσία αυτή περιόρισε τη σύνθεση νουκλεϊκών οξέων σε ορισμένους μικροοργανισμούς αλλά και σε καρκινικούς όγκους που είχαν αναπτυχθεί σε ποντίκια.

Επειδή τα καρκινικά κύτταρα χρειάζονται γρήγορη αντιγραφή DNA για να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα, η παρεμπόδιση αυτής της διαδικασίας θα μπορούσε να επιβραδύνει την ανάπτυξη των όγκων.

Η ένωση atebrin και οι διαφορετικές αντιδράσεις των ιστών

Η μελέτη εξέτασε επίσης τον τρόπο με τον οποίο οι όγκοι και τα παράσιτα αντιδρούσαν σε μια χημική ένωση γνωστή ως atebrin, η οποία υπάρχει σε δύο κατοπτρικές μορφές που ονομάζονται εναντιομερή.

Στα περισσότερα ζώα που εξετάστηκαν, η αριστερόστροφη μορφή της ένωσης αποδείχθηκε πιο τοξική.

Ωστόσο, οι καρκινικοί ιστοί ποντικών, ορισμένα μαλάκια με αριστερόστροφα κελύφη και τα παρασιτικά σκουλήκια που ζούσαν μέσα σε βατράχια φάνηκε να είναι πιο ευαίσθητα στη δεξιόστροφη μορφή της ουσίας.

Η ασυνήθιστη αυτή αντίδραση υποδήλωνε ότι τα καρκινικά κύτταρα και τα παράσιτα ίσως διαθέτουν χημικά «ανεστραμμένους» υποδοχείς, δηλαδή μοριακές δομές που αλληλεπιδρούν με φάρμακα διαφορετικά από ό,τι οι φυσιολογικοί ιστοί.

Με βάση αυτά τα ευρήματα, οι Σοβιετικοί επιστήμονες πρότειναν ότι οι όγκοι και τα παράσιτα μπορεί να μοιράζονται ορισμένα κοινά βιολογικά χαρακτηριστικά.

Σε αυτά περιλαμβάνονται η παρουσία ιδιαίτερων αντιγόνων, ένας ασυνήθιστος μεταβολισμός πουρίνης που σχετίζεται με την παραγωγή νουκλεϊκών οξέων, αλλά και μεταβολές στα ενζυμικά συστήματα μέσα στο πρωτόπλασμα των κυττάρων.

Οι επιστήμονες εκτιμούσαν ότι η κακοήθεια μπορεί να προκύπτει από χημικές αλλαγές στο εσωτερικό περιβάλλον του κυττάρου, ιδιαίτερα από μεταβολές που επηρεάζουν τα ένζυμα και τις πρωτεΐνες μεταφοράς τους.

Το ενδιαφέρον των μυστικών υπηρεσιών στον Ψυχρό Πόλεμο

Το έγγραφο της CIA καταλήγει σημειώνοντας ότι η συνεχιζόμενη σοβιετική έρευνα σχετικά με τις πρωτεΐνες των όγκων και τη χημεία των καρκινικών κυττάρων θεωρούνταν ιδιαίτερα σημαντική εκείνη την εποχή.

Στα πρώτα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών παρακολουθούσαν στενά τις επιστημονικές εξελίξεις στη Σοβιετική Ένωση στους τομείς της ιατρικής και της βιολογίας, καθώς υπήρχε φόβος ότι πιθανές ανακαλύψεις θα μπορούσαν να επηρεάσουν τόσο τη δημόσια υγεία όσο και την έρευνα γύρω από βιολογικά όπλα.

Παρότι η σύγχρονη επιστήμη δεν αντιμετωπίζει τον καρκίνο ως παράσιτο με κυριολεκτική έννοια, πολλές πτυχές της βιολογίας των όγκων — όπως ο μεταβολισμός τους και οι μηχανισμοί με τους οποίους αποφεύγουν το ανοσοποιητικό σύστημα — παραμένουν ενεργά πεδία επιστημονικής έρευνας.

Το αποχαρακτηρισμένο αυτό έγγραφο προσφέρει μια σπάνια ματιά στις επιστημονικές θεωρίες που εξετάζονταν πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα στα μέσα του 20ού αιώνα, όταν οι επιστήμονες προσπαθούσαν ακόμη να κατανοήσουν τη βασική φύση του καρκίνου και να εντοπίσουν στοιχεία που ίσως οδηγούσαν κάποτε σε αποτελεσματικές θεραπείες.