Ρίγη συγκίνησης με τη Μυρτώ της Πάρου: Η φωτογραφία που κανείς δεν περίμενε μετά από όσα πέρασε

Η Μυρτώ της Πάρου στάθηκε όρθια με τον δικό της τρόπο, μετά από μια επίθεση που πάγωσε όλη την Ελλάδα και άλλαξε για πάντα τη ζωή της.

Ήταν 22 Ιουλίου 2012, ένα καλοκαιρινό απόγευμα που ξεκίνησε σαν όλες τις άλλες στιγμές διακοπών και εξελίχθηκε σε εφιάλτη. Η 15χρονη τότε Μυρτώ βρισκόταν στην Πάρο μαζί με τη μητέρα και την αδελφή της, χωρίς κανείς να μπορεί να φανταστεί πως λίγη ώρα αργότερα η ζωή της οικογένειας θα άλλαζε ριζικά.

Η οικογένεια απολάμβανε το μπάνιο της σε έναν μικρό κολπίσκο κοντά στη Χρυσή Ακτή, όταν η Μυρτώ είπε στη μητέρα της ότι θα έκανε μια μικρή βόλτα στα βράχια. Τα λεπτά περνούσαν, όμως η 15χρονη δεν επέστρεφε.

Η μητέρα της άρχισε να την αναζητά με αγωνία, καλώντας την ξανά και ξανά στο κινητό της, χωρίς αποτέλεσμα, καθώς το τηλέφωνο ήταν κλειστό. Μαζί με τη μεγαλύτερη κόρη της άρχισαν να ψάχνουν στους γύρω κολπίσκους, μέχρι που βρέθηκαν μπροστά σε μια εικόνα που δεν θα ξεχνούσαν ποτέ.

Η στιγμή που βρέθηκε η Μυρτώ

Η Μυρτώ εντοπίστηκε πεσμένη ανάμεσα σε δύο βράχια, σχεδόν χωρίς τις αισθήσεις της και βαριά τραυματισμένη στο κεφάλι.

Τα προσωπικά της αντικείμενα ήταν σκορπισμένα γύρω της, ενώ οι διασώστες του ΕΚΑΒ διαπίστωσαν αμέσως ότι η κατάσταση της 15χρονης ήταν εξαιρετικά κρίσιμη.

Η ανήλικη είχε υποστεί πολλαπλά κατάγματα στο κρανίο, σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και εκτεταμένη αιμορραγία, δίνοντας από την πρώτη στιγμή σκληρή μάχη για να κρατηθεί στη ζωή.

Αρχικά εξετάστηκε ακόμη και το ενδεχόμενο ατυχήματος. Ωστόσο, τα στοιχεία στο σημείο και η κατάσταση στην οποία βρέθηκε η Μυρτώ έδειχναν πως επρόκειτο για άγρια εγκληματική επίθεση.

Καθοριστική για την πορεία των ερευνών αποδείχθηκε μια κίνηση της μητέρας της. Μέσα στον πανικό της, πήρε μαζί της τα ρούχα της κόρης της, πάνω στα οποία οι ειδικοί εντόπισαν γενετικό υλικό άγνωστου άνδρα.

Το εύρημα αυτό αποτέλεσε το πρώτο μεγάλο στοιχείο για τις Αρχές. Ακολούθησαν δεκάδες καταθέσεις και εντατικές έρευνες στο νησί, μέχρι που μια μαρτυρία ξενοδόχου οδήγησε τους αστυνομικούς σε συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Ένας νεαρός αλλοδαπός εργαζόμενος είχε ζητήσει ξαφνικά να πληρωθεί και είχε φύγει άρον-άρον από την Πάρο, επικαλούμενος οικογενειακό πρόβλημα. Οι αστυνομικοί έκαναν έλεγχο στο δωμάτιο όπου διέμενε και συνέλεξαν αντικείμενα για εργαστηριακή εξέταση.

Η σύγκριση του DNA ήταν καταλυτική και οδήγησε στην ταυτοποίηση του δράστη.

Η σύλληψη του Αχμέντ Βακά

Ο Αχμέντ Βακάς συνελήφθη στη Νέα Χαλκηδόνα, μόλις δύο ημέρες πριν εγκαταλείψει την Ελλάδα μέσω της διαδικασίας εθελούσιου επαναπατρισμού.

Μετά τη σύλληψή του ομολόγησε την πράξη του, περιγράφοντας πως ακολούθησε τη Μυρτώ στα βράχια. Σύμφωνα με όσα παραδέχθηκε, όταν εκείνη αντέδρασε, της επιτέθηκε με πρωτοφανή αγριότητα, τη βίασε και στη συνέχεια τη χτύπησε επανειλημμένα με πέτρα στο κεφάλι.

Ο ίδιος θεώρησε πως την είχε αφήσει νεκρή και στη συνέχεια επέστρεψε κανονικά στην εργασία του.

Κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας επιχείρησε να εμφανιστεί ως ανήλικος, δίνοντας διαφορετικές ημερομηνίες γέννησης. Οι σχετικές εξετάσεις, όμως, απέδειξαν ότι ήταν ενήλικος, γεννημένος το 1991.

Το δικαστήριο τον καταδίκασε σε ισόβια κάθειρξη και επιπλέον ποινή 25 ετών, απόφαση που διατηρήθηκε και στο Εφετείο το 2017.

Η ζωή της Μυρτούς μετά την επίθεση

Η Μυρτώ κατάφερε να επιζήσει, όμως η ζωή της δεν ήταν ποτέ ξανά η ίδια.

Μετά από πολύμηνη νοσηλεία και μάχη στην εντατική, ξύπνησε από το κώμα, αλλά οι σοβαρές εγκεφαλικές βλάβες που υπέστη της άφησαν μόνιμη βαριά αναπηρία.

Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν συνεχείς θεραπείες και προγράμματα αποκατάστασης, αρχικά στη Βοστόνη των Ηνωμένων Πολιτειών και αργότερα σε εξειδικευμένο κέντρο στη Γερμανία.

Μέχρι σήμερα, η Μυρτώ εξακολουθεί να βρίσκεται σε αναπηρικό αμαξίδιο, αντιμετωπίζοντας σοβαρές δυσκολίες στην κίνηση και την επικοινωνία.

Στο πλευρό της βρίσκεται αδιάκοπα η μητέρα της, Μαρία Κοτρώτσιου, η οποία εδώ και χρόνια δίνει καθημερινά τη δική της μάχη, στηρίζοντας την κόρη της με αστείρευτη δύναμη και αγάπη.

Η υπόθεση της Μυρτώς παραμένει μία από τις πιο συγκλονιστικές και τραγικές υποθέσεις που έχουν καταγραφεί στη χώρα. Όχι μόνο για τη βαρβαρότητα της επίθεσης, αλλά και για τη δύναμη μιας οικογένειας που συνεχίζει να παλεύει, κουβαλώντας ένα τραύμα που δεν σβήνει ποτέ από τη μνήμη της ελληνικής κοινωνίας.