Από το «γιατί μια γυναίκα να παίζει λύρα;»… στην αποθέωση μπροστά σε 22.000 κόσμο.
Η Γεωργία Νταγάκη κατάφερε να σπάσει ένα από τα πιο σκληρά στερεότυπα της κρητικής μουσικής και να γίνει σύμβολο αλλαγής, φτάνοντας μέχρι και την εξέδρα του ΟΦΗ.
Δείτε την ανάρτηση:
Πώς έσπασε το «άβατο» της λύρας
Για χρόνια, η κρητική λύρα θεωρούνταν αποκλειστικά ανδρική υπόθεση. Ένα όργανο συνδεδεμένο με παραδόσεις και στερεότυπα που δύσκολα άλλαζαν.
Η Γεωργία Νταγάκη όμως, πριν από δύο δεκαετίες, αποφάσισε να ακολουθήσει τον δικό της δρόμο. Παρά τις αμφισβητήσεις και τα «γιατί» που τη συνόδευαν από την αρχή, επέμεινε και κατάφερε να δημιουργήσει τη δική της ταυτότητα στη μουσική.
Από το Κύτταρο στην αποθέωση του ΟΦΗ
Η πορεία της αποτυπώνεται μέσα από δύο χαρακτηριστικές στιγμές: τη μυσταγωγική εμφάνιση στο κατάμεστο Κύτταρο και την παρουσία της στον τελικό Κυπέλλου Ελλάδας, όπου έπαιξε μπροστά σε χιλιάδες φιλάθλους.
Η ίδια απέδειξε πως η μουσική δεν έχει φύλο και πως ένα παραδοσιακό όργανο μπορεί να αποκτήσει νέα πνοή, όταν τολμάς να το εξελίξεις.
Η προσωπική της εξομολόγηση
Στην πρόσφατη ανάρτησή της, μίλησε ανοιχτά για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε:
«Ας τα πάρουμε τα πράγματα λοιπόν απ την αρχή…
Τι συνέβη αυτές τις δύο μέρες που πέρασαν; Και άραγε συνέβησαν όλα αυτά στ’ αλήθεια; Ας κάνουμε λοιπόν, έναν μικρό απολογισμό.
Η αρχή έγινε, όταν πριν από 20 χρόνια ξεκίνησα να κάνω τα πρώτα μου καλλιτεχνικά βήματα. Αμέσως μετά, ήρθαν ο δυσκολίες που έπρεπε να αντιμετωπίσω.
Γιατί ένα κορίτσι να παίζει κρητική λύρα; Γιατί μια κοπέλα να παίρνει τη λύρα και να προσπαθεί να την εντάξει σε άλλους χώρους και μέρη εκτός Κρήτης;
Γιατί μια γυναίκα να παίζει κρητική λύρα με αυτόν τον τρόπο και να δημιουργεί ένα νέο άλλο είδος μουσικής στην Ελλάδα και όχι αυστηρά παραδοσιακό.
Γιατί γιατί γιατί…
Στερεότυπα και παθογένειες που έπρεπε να αντιμετωπιστούν από ένα κορίτσι, μια κοπέλα, μια γυναίκα.
Δεν υπάρχει γιατί, ακόμα κι αν πούμε πως υπάρχει. Τη μοίρα μας δεν την επιλέγουμε άλλα μαγικά αυτή μας επιλέγει.
Όπως λέει το νέο μου τραγούδι:
«Στο δρόμο το δικό μου πήρα τα πάντα επώ μου, να ‘ταν το τυχερό μου η μοίρα το γραφτό μου»
Και σήμερα φτάσαμε εδώ ; Πού; Δεν ξέρω…
Ξέρω μόνο ότι προχθές έπαιξα σε ένα κατάμεστο και μυσταγωγικό KYTTARO Live Club / ΚΥΤΤΑΡΟ, με ένα κοινό που έχω δημιουργήσει και σέβεται απόλυτα αυτό που είμαι και κάνω, γιορτάζοντας τα 20 μου χρόνια γεμάτη συγκίνηση για αυτό που έχουμε καταφέρει.. Μια υπέροχη ομάδα συνεργατών με υποστήριξη και απόλυτη εμπιστοσύνη προς εμένα και τη μουσική μου. Ανθρώπους που χαίρονται με τη χαρά μου. Πρόσωπα γεμάτα αγάπη.
Και εχθές λίγες ώρες αργότερα βρέθηκα πάλι με τη λύρα μου ανά χείρας, στον τελικό κυπέλλου Ελλάδος να αντιπροσωπεύω τον ΟΦΗ. Να παίζω τις μουσικές μου μπροστά σε 22.000 κόσμο.
Τι όμορφο να ταυτίζουν το πρόσωπό σου, με την εικόνα της Κρήτης και πόσο υπέροχο να παίρνεις μέρος σε έναν αγώνα τελικού, που επιτέλους δεν δημιουργούνται επεισόδια βίας.
Κορίτσια, κοπέλες, γυναίκες, μη σας πείσει ποτέ κανείς για το πού μπορούμε να φτάσουμε. Αυτό το γνωρίζει η μοίρα του καθενός, την οποία εμείς οι ίδιες τελικά ορίζουμε. Εγώ μπορώ να υποσχεθώ πως θα πάμε δυνατά και για τα επόμενα 20. Σας υπόσχομαι πως πάντα θα προσπαθώ να εστιάζω στα θετικά αυτού του δύσκολου δρόμου, και θα προσπαθώ να παίρνω το δρόμο προς το φως. Πάντα.
Μαζί.
Από την Κρήτη ως το Άπειρο
Ας τα πάρουμε τα πράγματα λοιπόν από την αρχή»
Δείτε το βίντεο:
Η διαδρομή της Γεωργίας Νταγάκη δεν αφορά μόνο τη μουσική. Είναι ένα παράδειγμα για το πώς μπορεί κάποιος να αμφισβητήσει τα όρια και να τα ξεπεράσει.
Με τη λύρα της, κατάφερε να ενώσει παράδοση και σύγχρονη έκφραση, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα: τίποτα δεν είναι απαγορευμένο όταν υπάρχει πάθος και επιμονή.
Δείτε το βίντεο:
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
