Πέθανε ξεχασμένος, κατάκοιτος και ακρωτηριασμένος. Ο Γιάννης Γκιωνάκης χάρισε αμέτρητες στιγμές γέλιου στον ελληνικό κινηματογράφο, όμως η προσωπική του ζωή σημαδεύτηκε από ένα περιστατικό που συγκλόνισε το πανελλήνιο και άλλαξε για πάντα την πορεία του.
Η ιστορία εκτυλίχθηκε το βράδυ της 14ης Οκτωβρίου 1984, όταν μια γυναίκα κάλεσε έντρομη αστυνομικό τμήμα των βορείων προαστίων. Πρόλαβε να ψιθυρίσει μόνο τη λέξη «βοήθεια» πριν καταρρεύσει μέσα στο σπίτι της.
Οι αστυνομικοί έσπευσαν στο σημείο και τη μετέφεραν εσπευσμένα στο νοσοκομείο με διαμπερές τραύμα στον αριστερό ωμοθώρακα. Η Αφροδίτη Κοζανιτά, αφού ξεπέρασε τον κίνδυνο, κατέθεσε ότι ο άνθρωπος που την είχε πυροβολήσει ήταν ο γνωστός ηθοποιός Γιάννης Γκιωνάκης.
Ο δημοφιλής κωμικός συνελήφθη και οδηγήθηκε ενώπιον του ανακριτή, αντιμετωπίζοντας την κατηγορία της απόπειρας ανθρωποκτονίας. Ο ίδιος, από την πρώτη στιγμή, υποστήριξε ότι αγαπούσε βαθιά τη σύντροφό του και πως ουδέποτε είχε σκοπό να της αφαιρέσει τη ζωή. Παράλληλα, η Αφροδίτη Κοζανιτά βρέθηκε ξαφνικά στο επίκεντρο της δημοσιότητας, ενώ προσπαθούσε να προστατεύσει τον γιο της, τον μετέπειτα επιτυχημένο συνθέτη Φοίβο.
Η σχέση που εξελίχθηκε σε δικαστική περιπέτεια
Η υπόθεση προκάλεσε τεράστια αίσθηση στην κοινή γνώμη. Το σοκ ήταν τόσο μεγάλο, ώστε λίγες ημέρες αργότερα η ΕΡΤ αποφάσισε να ακυρώσει την προγραμματισμένη προβολή της ταινίας «Διαβόλου κάλτσα», στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Γκιωνάκης.
Την ίδια περίοδο ήρθαν ξανά στην επιφάνεια ιστορίες από τη θεατρική του πορεία. Η Άννα Φόνσου, χρόνια αργότερα, είχε περιγράψει ένα έντονο επεισόδιο ανάμεσά τους πάνω στη σκηνή. Όπως είχε αναφέρει, όταν ο ηθοποιός έκανε μια άσεμνη χειρονομία εις βάρος της κατά τη διάρκεια παράστασης, εκείνη αντέδρασε χαστουκίζοντάς τον μπροστά στο κοινό.
«Κυρίες και κύριοι, αυτό που κάνει τώρα ο κύριος Γκιωνάκης δεν το έχει το κείμενο, κι εγώ δεν το ανέχομαι», είχε πει τότε η ηθοποιός. Το χαστούκι τον τραυμάτισε στο μάτι εξαιτίας ενός δαχτυλιδιού που φορούσε, με αποτέλεσμα να διακοπεί η παράσταση και ο ηθοποιός να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.
Το περιστατικό είχε ως συνέπεια να μην παρουσιαστεί ξανά η θεατρική παράσταση «Αριστείδης ο ατυχής».
Το μοιραίο βράδυ και οι τρεις πυροβολισμοί
Η σχέση του Γιάννη Γκιωνάκη με την Αφροδίτη Κοζανιτά ήταν ιδιαίτερα παθιασμένη. Ωστόσο, ήταν και περίπλοκη, καθώς ο ηθοποιός παρέμενε παντρεμένος και δεν είχε προχωρήσει σε διαζύγιο.
Το βράδυ της επίθεσης, σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, ξεκίνησε με ήρεμο τρόπο, όμως γρήγορα εξελίχθηκε σε έντονο καβγά. Όταν η Αφροδίτη Κοζανιτά του ανακοίνωσε πως η σχέση τους τελείωσε, η κατάσταση ξέφυγε.
Ο ηθοποιός, που συνήθιζε να έχει μαζί του πιστόλι, πυροβόλησε τρεις φορές, άνοιξε την πόρτα και αποχώρησε χωρίς να κοιτάξει πίσω του.
Μέχρι να φτάσει η υπόθεση στο δικαστήριο, οι λεπτομέρειες της προσωπικής τους σχέσης απασχολούσαν καθημερινά τον Τύπο. Ορισμένοι φίλοι και συνάδελφοι στάθηκαν στο πλευρό του, ενώ άλλοι απομακρύνθηκαν. Παράλληλα, αρκετές επαγγελματικές συνεργασίες ακυρώθηκαν, με τον ίδιο να στρέφεται στις βιντεοταινίες της εποχής για να συνεχίσει να εργάζεται.
Στο δικαστήριο, η Αφροδίτη Κοζανιτά περιέγραψε τον Γκιωνάκη ως ιδιαίτερα ζηλιάρη άνθρωπο.
«Μου έκανε πολλές σκηνές», είπε χαρακτηριστικά, ενώ όταν ρωτήθηκε αν θεωρεί ότι είχε σκοπό να τη σκοτώσει, απάντησε:
«Σας διαβεβαιώνω, ότι δεν ήρθε με πρόθεση να με δολοφονήσει. Αν ήθελε να με σκοτώσει, θα τα είχε καταφέρει. Σίγουρα είχε ελαττώματα, αλλά δεν ήταν εγκληματική φυσιογνωμία.»
Αρχικά ο ηθοποιός κατηγορήθηκε για απόπειρα ανθρωποκτονίας, καθώς και για παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία. Ωστόσο, μετά τις καταθέσεις των μαρτύρων και του θύματος, ο εισαγγελέας μετέτρεψε την κατηγορία σε επικίνδυνη σωματική βλάβη, αναγνωρίζοντας παράλληλα ελαφρυντικά.
Το δικαστήριο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 15 μηνών, η οποία ήταν εξαγοράσιμη. Ο Γιάννης Γκιωνάκης κατέβαλε το σχετικό ποσό και αποφυλακίστηκε.
Η τελευταία περίοδος της ζωής του
Τα επόμενα χρόνια η υγεία του επιδεινώθηκε σημαντικά. Ο σπουδαίος ηθοποιός αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα, έχασε το ένα του πόδι λόγω ακρωτηριασμού και έζησε το τέλος της ζωής του κατάκοιτος, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Έφυγε από τη ζωή στις 22 Αυγούστου 2002, σε ηλικία 80 ετών, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία κινηματογραφική και θεατρική παρακαταθήκη, αλλά και μια προσωπική ιστορία που εξακολουθεί να συζητείται μέχρι σήμερα.
Ο απόηχος της υπόθεσης
Ο γιος της Αφροδίτης Κοζανιτά, ο γνωστός δημιουργός Φοίβος, έχει αναφερθεί κατά καιρούς στη σχέση της μητέρας του με τον Γιάννη Γκιωνάκη, χωρίς όμως να σχολιάσει δημόσια το περιστατικό του πυροβολισμού.
Από την άλλη πλευρά, η κόρη του ηθοποιού, Πωλίνα Γκιωνάκη, έχει δηλώσει πως δεν έχει τίποτα να χωρίσει με τον Φοίβο και πως τα παιδιά δεν πρέπει να πληρώνουν τα λάθη των γονιών τους.
«Για όνομα του Θεού. Τι θα μπορούσα εγώ να έχω με τον Φοίβο; Σαφώς και θα συνεργαζόμουν. Δεν ευθύνονται ποτέ τα παιδιά για τις πράξεις των γονιών τους. Δεν πρέπει να ρίχνουμε στα παιδιά κάτι, αν δεν μας αρέσει αυτό που έκανε ο γονιός του. Τι μπορώ να έχω εγώ με αυτόν τον άνθρωπο;», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.
Για την Αφροδίτη Κοζανιτά είχε επίσης αναφέρει:
«Δεν θα ήταν σαφώς ευχάριστο για μένα να βρεθώ με τη μητέρα του. Μα δεν τη γνωρίζω, πώς θα της μιλήσω; Δεν γνωρίζω την κυρία. Δεν είχαμε μιλήσει ποτέ.»
Ο γιος του γιατρού που επέλεξε το θέατρο
Η απόφαση να αφήσει την Ιατρική άλλαξε τη ζωή του για πάντα. Ο Γιάννης Γκιωνάκης έγινε ένας από τους σπουδαιότερους κωμικούς του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, δημιουργώντας μια σπουδαία καριέρα, ενώ στο πλευρό του βρέθηκε η γυναίκα με την οποία δημιούργησε οικογένεια. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, όμως, τα πέρασε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, δίνοντας τη δική του δύσκολη μάχη με την υγεία του.
Ο Γιάννης Γκιωνάκης γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1922. Αρχικά ακολούθησε τον δρόμο που είχε χαράξει η οικογένειά του, περνώντας στην Ιατρική Σχολή Αθηνών, καθώς ο πατέρας του ήταν γιατρός και επιθυμούσε να συνεχίσει την οικογενειακή παράδοση.
Η αγάπη του όμως για την υποκριτική αποδείχθηκε πιο δυνατή. Άφησε τις σπουδές της Ιατρικής και φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Κάρολου Κουν, μια απόφαση που έμελλε να καθορίσει ολόκληρη τη ζωή του.
Παρά το γεγονός ότι εκείνη την εποχή μια τέτοια επιλογή δεν ήταν καθόλου συνηθισμένη, ο πατέρας του στάθηκε δίπλα του. Η συμβουλή που του έδωσε έμεινε αξέχαστη:
«Γίνε ό,τι θέλεις. Αρκεί να είσαι πρώτος.»
Το θεατρικό του ντεμπούτο έγινε το 1944 στο Θέατρο Τέχνης, με το έργο «Ο Τελευταίος Ασπροκόρακας», σηματοδοτώντας την αρχή μιας λαμπρής πορείας.
Έναν χρόνο αργότερα συμμετείχε στην επιθεώρηση «Η Ζωή Ξαναρχίζει», ενώ στη συνέχεια συνεργάστηκε με μερικούς από τους σημαντικότερους θιάσους της εποχής. Το 1959 δημιούργησε τον δικό του θίασο, επιβεβαιώνοντας την καταξίωσή του στον θεατρικό χώρο.
Θεωρήθηκε ο σημαντικότερος ερμηνευτής των έργων του Δημήτρη Ψαθά, με μεγάλες επιτυχίες όπως το «Το Στραβόξυλο» και «Ο Αχόρταγος», που αγαπήθηκαν τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο. Για την προσφορά του τιμήθηκε με το Αναμνηστικό Μετάλλιο Δημήτρη Ψαθά.
Η γυναίκα της ζωής του και η οικογένειά του
Το 1957 γνώρισε τη Ζέτα Μονεμβασιώτου, τη γυναίκα που έγινε σύζυγός του και μητέρα των δύο κορών τους.
Η κόρη του, Πωλίνα Γκιωνάκη, έχει περιγράψει με χιούμορ τον κινηματογραφικό τρόπο με τον οποίο γνωρίστηκαν οι γονείς της.
Όπως έχει αφηγηθεί, η μητέρα της ήταν μόλις 16 ετών όταν πήγε με μία φίλη της να παρακολουθήσει παράσταση στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Γιάννης Γκιωνάκης. Ο ηθοποιός την πρόσεξε από τη σκηνή και στο διάλειμμα εμφανίστηκε μπροστά της, προσποιούμενος πως γνώριζε την οικογένειά της.
«Τι κάνει ο αδελφός σου;», τη ρώτησε αρχικά.
Η νεαρή κοπέλα απάντησε αμήχανα, ενώ εκείνος συνέχισε τις ερωτήσεις, μέχρι που ζήτησε τη διεύθυνση του σπιτιού της.
Αργότερα, όπως αποκάλυψε η Πωλίνα Γκιωνάκη, ο ηθοποιός γύρισε στον στενό του φίλο Νίκο Ρίζο και του είπε:
«Αυτήν τη μικρή εγώ θα την παντρευτώ.»
Πράγματι, την επόμενη κιόλας ημέρα επισκέφθηκε το σπίτι της οικογένειάς της και τη ζήτησε σε γάμο από τον πατέρα της.
Με τη σύζυγο και τις κόρες τους (φωτ.: Facebook/ Σινεφίλ)
Το ζευγάρι παντρεύτηκε στο Μαρούσι, με κουμπάρα τη μεγάλη ερμηνεύτρια Σοφία Βέμπο.
Παράλληλα, η καριέρα του βρισκόταν σε διαρκή άνοδο. Αν και λάτρευε το θέατρο, πολλές φορές συμμετείχε σε κινηματογραφικές παραγωγές για οικονομικούς λόγους, καθώς συχνά ήταν και ο ίδιος παραγωγός των θεατρικών του παραστάσεων.
Δεν δίστασε να δοκιμαστεί σε διαφορετικά είδη θεάτρου, συμμετέχοντας σε έργα όπως ο «Κοριός» του Μαγιακόφσκι σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου και το «Βολπόνε» του Μπεν Τζόνσον σε σκηνοθεσία Μίνου Βολανάκη.
Στην τελευταία του συνέντευξη είχε μιλήσει με συγκίνηση για τους ανθρώπους που αγάπησε στον καλλιτεχνικό χώρο.
«Αξέχαστος για μένα ήταν ο Νίκος Ρίζος και ο Γιάννης Μιχαλόπουλος, που είναι πάντα κοντά μου. Μεγάλες θεατρίνες που αγάπησα ήταν η Άννα και η Μαρία Καλουτά, όπως και η Σπεράντζα, την οποία αγαπώ γιατί ήταν ντόμπρος χαρακτήρας. Πάντα όμως θυμάμαι και την καλή μου φίλη Ρένα Βλαχοπούλου. Δεν ξέρετε πόσο με βοήθησε σε δύσκολες στιγμές.»
Τα τελευταία δύσκολα χρόνια
Τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε εξαιτίας του σακχαρώδη διαβήτη επιβάρυναν σημαντικά την καθημερινότητά του.
Τα τελευταία τέσσερα χρόνια της ζωής του έμεινε καθηλωμένος στο κρεβάτι, ενώ η οικογένειά του φρόντισε να κρατήσει την κατάσταση της υγείας του μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Η κόρη του Πωλίνα είχε εξηγήσει:
«Καταφέραμε η αδελφή μου κι εγώ και το κρατήσαμε μακριά από όλα τα μέσα ενημέρωσης. Και το θεωρώ πολύ σημαντικό και για εκείνη και για μένα γιατί παλέψαμε γι’ αυτό. Δεν θα ήθελα ποτέ να έβλεπε ο κόσμος τον πατέρα μου λίγο πριν φύγει. Θέλαμε να τον θυμούνται όπως τον ήξερε ο κόσμος. Ο πατέρας μου έδωσε γέλιο στον κόσμο και δίνει ακόμα.»
Τον τελευταίο μήνα της ζωής του η κατάστασή του επιδεινώθηκε αισθητά. Νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο «Λευκός Σταυρός», όπου έδινε μάχη με σοβαρή λοίμωξη του αναπνευστικού.
Ο Γιάννης Γκιωνάκης άφησε την τελευταία του πνοή το απόγευμα της 25ης Αυγούστου 2002, σε ηλικία 79 ετών. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, παρουσία συναδέλφων, φίλων και πλήθους κόσμου που θέλησαν να τον αποχαιρετήσουν.
Παρά το γεγονός ότι η πολύκροτη υπόθεση με την Αφροδίτη Κοζανιτά στιγμάτισε την προσωπική του ζωή, ο χρόνος κράτησε ζωντανό αυτό που είχε πραγματικά σημασία: το πλούσιο καλλιτεχνικό του έργο και τις αμέτρητες στιγμές γέλιου που χάρισε στο ελληνικό κοινό.
Δείτε το βίντεο:
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
