Η περιπέτεια 58χρονου που ξεψύχησε σε ασθενοφόρο: «Φάγαμε άκυρο από τη Λάρισα – Δεν τον δεχόταν το νοσοκομείο…»

Ένας 58χρονος άνδρας πέθανε αβοήθητος στην πύλη του νοσοκομείου Παπαγεωργίου, μετά από μια εξαντλητική περιπέτεια 14 ωρών ανάμεσα σε τρία νοσοκομεία. Η οικογένειά του καταγγέλλει σοβαρές καθυστερήσεις, λάθη και αδιαφορία από το Εθνικό Σύστημα Υγείας, τονίζοντας πως ο άνθρωπός τους θα μπορούσε να είχε σωθεί.

Κραυγή απελπισίας από την οικογένεια

«’Φάγανε’ έναν υπέροχο πατέρα, έναν υπέροχο παππού, έναν υπέροχο άνθρωπο μόλις 58 ετών, που θα μπορούσε να είχε σωθεί. Εγώ έχασα τον πατερούλη μου, για αυτούς όμως δεν ήταν τίποτα, ήταν απλά ένα περιστατικό. Θα είχε σωθεί, θα τον είχα τώρα, θα τον είχα για πολλά χρόνια ακόμα», λέει με δάκρυα η κόρη του Ηλία Σιάτρα, που ξεψύχησε έξω από την πύλη του Παπαγεωργίου στη Θεσσαλονίκη.

«Αν δεν έχεις λεφτά, στην περίπτωση που συμβεί κάτι, πεθαίνεις. Αν ήταν κάποιος άλλος στη θέση μου, θα έπαιρνε μια καραμπίνα και θα πήγαινε στη Λάρισα και θα τους κυνηγούσε», αναφέρει αγανακτισμένος ο γαμπρός του 58χρονου.

Χωρίς φροντίδα

Ο Ηλίας Σιάτρας, σύμφωνα με την οικογένειά του, ταλαιπωρήθηκε αφάνταστα, με τα νοσοκομεία να τον μεταφέρουν από πόλη σε πόλη, χωρίς να του παρέχουν την αναγκαία φροντίδα. Έπαθε οξύ έμφραγμα στον Βόλο και μεταφέρθηκε στη Λάρισα, όπου εισήχθη στη ΜΕΘ του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου. Ωστόσο, μόλις τρία 24ωρα αργότερα, του δόθηκε εξιτήριο, παρότι η κατάστασή του παρέμενε κρίσιμη.

«Έφυγε έτσι, στην ξεφτίλα. Από την αρχή έγιναν λάθη. Γιατί πήρε εξιτήριο την πρώτη φορά από τη Λάρισα με τέτοια επικινδυνότητα; Δεν τους κρατάς (τους ασθενείς) να τους παρακολουθείς λίγο; Ήταν πολύ σοβαρή κατάσταση, μας είπε ότι νεκρώθηκε η καρδιά του, παρακολούθησέ τον λίγο», είπε η αδερφή του 58χρονου.

Επιδείνωση και απελπισία

Η κόρη του περιγράφει τη συνεχή επιδείνωση της υγείας του πατέρα της: «Πήρε εξιτήριο ένας άνθρωπος που είχε μόνο τρία εικοσιτετράωρα κλεισμένα. Ένας άνθρωπος που η καρδιά του υπέστη νέκρωση. Μέχρι να τον φέρουμε από τη Λάρισα στον Βόλο με το ΙΧ, η πίεσή του είχε πέσει πάλι στο 4. Ήταν όλη εβδομάδα που έμεινε εδώ στο σπίτι συνέχεια είχε επιπλοκές, έπεφτε η πίεσή του ανεβαίνει το ζάχαρό του, τίποτα δεν πήγαινε καλά. Ώσπου τελικά, ξημερώματα Δευτέρας, φωνάζει με πολύ αμυδρή φωνή τη μητέρα μου ότι δεν είναι καλά, πάει μητέρα μου, του παίρνει την πίεση και η πίεσή του ήταν 5 η μεγάλη και 3 η μικρή».

«Φάγαμε άκυρο από τη Λάρισα»

Στο νοσοκομείο του Βόλου, οι γιατροί έκαναν ό,τι μπορούσαν για να τον κρατήσουν στη ζωή, όμως ήταν απαραίτητη η μεταφορά του σε νοσοκομείο με καρδιοχειρουργό – και συγκεκριμένα στο Πανεπιστημιακό της Λάρισας.

«Όπου τελικά, μας δώσανε ‘κόκκινο’, έτσι μας είπε ο γιατρός, μας δώσανε ‘κόκκινο’, από τη Λάρισα. Ένα νοσοκομείο που εφημέρευε. Δεν τον δέχτηκαν. Ο γιατρός του Βόλου απελπίστηκε. Λέει ‘τώρα κοιτάμε για Θεσσαλονίκη ή Αθήνα, δεν ξέρω αν θα τα καταφέρει ο άνθρωπος ήδη με αυτό που έπαθε θα μπορούσε να είχε ‘φύγει’ εκείνη την στιγμή. Αυτός ο άνθρωπος παλεύει εκεί μέσα και δεν ξέρουμε αν θα καταφέρει να κάνει τέτοιο ταξίδι’. Γιατί δεν τον δέχτηκαν στη Λάρισα, σε νοσοκομείο που εφημέρευε», περιγράφει η κόρη του.

Η τελευταία του διαδρομή

Μετά από ώρες αναμονής, το νοσοκομείο Παπαγεωργίου στη Θεσσαλονίκη δέχτηκε να τον παραλάβει. Όμως ο 58χρονος δεν άντεξε. Σύμφωνα με την οικογένεια, ξεψύχησε την ώρα που έμπαινε στο νοσοκομείο.

«Ο πατέρας μου μόλις μπήκε στην είσοδο του νοσοκομείου ‘κατέληξε’. Έκαναν προσπάθειες οι γιατροί στην είσοδο του νοσοκομείου και δεν τα κατάφερε. Είπε ο γιατρός ‘αυτός ο άνθρωπος ήθελε να ζήσει’. Τρία – πέντε ράμματα θα του έκανα, μιάμιση ώρα χειρουργείο και θα ζούσε και θα βασίλευε αυτός ο άνθρωπος, λέει, αν δεν υπήρχε αυτή η καθυστέρηση. Αυτό το νοσοκομείο εκεί στη Λάρισα, έτσι κάνουν, λέει, μου στέλνουν ανθρώπους πεθαμένους, φτάνουν εδώ πέρα, γιατί τους διώχνουν και φτάνουν πεθαμένοι».

Αναπάντητα ερωτήματα και οργή

Η οικογένεια καταγγέλλει ολιγωρία, κακό συντονισμό και έλλειψη ενημέρωσης, τονίζοντας πως αν είχε υπάρξει έγκαιρη αντιμετώπιση, ο άνθρωπός τους θα ζούσε σήμερα. Τα ερωτήματα γύρω από την άρνηση των νοσοκομείων να τον δεχτούν και τις καθυστερήσεις στη διακομιδή του παραμένουν αναπάντητα, τροφοδοτώντας την οργή και τη θλίψη των συγγενών.