Μια απόφαση που ελήφθη μέσα σε λίγα λεπτά έσωσε περίπου 900 μαθητές στο Νεπάλ. Ο διευθυντής του σχολείου, Ρατζέντρα Νταβαντί, εμπιστεύτηκε τις αλλεπάλληλες προειδοποιήσεις που δέχθηκε και διέταξε άμεση εκκένωση, λίγο πριν ένα τεράστιο κύμα λάσπης και νερού κατακλύσει την περιοχή και σχεδόν εξαφανίσει το σχολικό κτίριο.
Οι τέσσερις προειδοποιήσεις και η απόφαση για εκκένωση
Ο Ρατζέντρα Νταβαντί είναι διευθυντής του σχολείου Tribhuvan Trishuli Secondary School στην περιοχή Νουβακότ του Νεπάλ. Όπως δήλωσε στο BBC, στις 09:10 το πρωί, τοπική ώρα, δέχθηκε μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα τέσσερις διαφορετικές προειδοποιήσεις για την πλημμύρα που πλησίαζε.
Αντιλαμβανόμενος ότι δεν υπήρχε χρόνος για χάσιμο, αποφάσισε να διακόψει τα μαθήματα και ζήτησε από τους περίπου 900 μαθητές που βρίσκονταν ήδη στο σχολείο να κινηθούν προς υψηλότερο σημείο.
Παράλληλα, επικοινώνησε με τους οδηγούς των σχολικών λεωφορείων που μετέφεραν επιπλέον μαθητές και τους έδωσε εντολή να κάνουν αναστροφή και να εγκαταλείψουν αμέσως την περιοχή.
«Αν δεν είχαμε πάρει μια γρήγορη απόφαση, αν είχαμε καθυστερήσει 10 λεπτά, όλοι μας, συμπεριλαμβανομένων των μαθητών και εμού, δεν θα μπορούσαμε να σας μιλάμε σήμερα», είπε ο διευθυντής του σχολείου.
Η προειδοποίηση του γονέα που επιβεβαίωσε τον κίνδυνο
Καθοριστική για την απόφασή του αποδείχθηκε η παρουσία ενός γονέα, ο οποίος έφτασε στο σχολείο για να παραλάβει την κόρη του.
«Ήρθε ένας γονέας και μου είπε: “Έρχεται μεγάλη πλημμύρα, ήρθα να πάρω την κόρη μου, θα την πάρω”», εξήγησε ο Νταβαντί.
Ο διευθυντής σκέφτηκε ότι ένας γονέας δεν θα εγκατέλειπε τις υποχρεώσεις του και δεν θα έσπευδε πανικόβλητος στο σχολείο χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος.
«Οι γονείς δεν βιάζονται χωρίς σοβαρό λόγο, οπότε επιβεβαιώθηκε ότι δεν έπρεπε να χάσω ούτε δευτερόλεπτο για να εκκενώσω τα παιδιά. Αποφάσισα ότι δεν έπρεπε να καθυστερήσω άλλο. Ακόμα κι αν η πλημμύρα δεν ερχόταν, ήταν απλώς θέμα μιας μέρας μαθημάτων. Νιώθω περήφανος που σώσαμε τόσες πολλές ζωές».
Οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί κινήθηκαν προς την πλαγιά πίσω από το σχολείο. Λίγα λεπτά αργότερα, το νερό, η λάσπη και τα συντρίμμια έφτασαν στην περιοχή, καταστρέφοντας κτίρια και παρασύροντας την τοπική αγορά.
Ο Ρατζέντρα Νταβαντί επισήμανε ότι ένα οργανωμένο σύστημα προειδοποίησης, με σειρήνες και σαφείς οδηγίες εκκένωσης, θα μπορούσε να είχε κινητοποιήσει ακόμη πιο γρήγορα τους κατοίκους.
«Αν είχα αποφασίσει να κλείσω το σχολείο μετά το τέλος του μαθήματος, ίσως να μην είχε απομείνει τίποτα, παρά μόνο το κουδούνι που θα χτυπούσε στις 9:30».
Η φωτογραφία του σχολείου πριν και μετά την πλημμύρα
Οι εικόνες που δημοσίευσε το BBC αποτυπώνουν το μέγεθος της καταστροφής. Σε φωτογραφία που είχε ληφθεί στις αρχές του 2026 διακρίνεται ολόκληρο το σχολικό συγκρότημα. Μετά την πλημμύρα, το κτίριο έχει σχεδόν εξαφανιστεί κάτω από τις λάσπες και τα συντρίμμια, με ένα μικρό τμήμα της οροφής να παραμένει ορατό.
«Γλιτώσαμε για μόλις 10 δευτερόλεπτα»
Η 16χρονη μαθήτρια Γιούνισα Αμάτια περιέγραψε στο BBC την αγωνιώδη προσπάθεια της ίδιας και των φίλων της να απομακρυνθούν από την περιοχή.
«Εγώ και οι φίλοι μου γλιτώσαμε για μόλις 10 δευτερόλεπτα», δήλωσε.
Όπως εξήγησε, όταν έφτασε η πρώτη ενημέρωση, οι περισσότεροι μαθητές βρίσκονταν ακόμη στις αίθουσες και δεν είχαν αντιληφθεί πόσο μεγάλος ήταν ο κίνδυνος.
«Λίγο πριν έρθει η πλημμύρα, ήμασταν στην τάξη και μελετούσαμε. Οι καθηγητές είχαν μαζευτεί σε ένα σημείο και αρχικά δεν είχαν ιδέα τι είχε συμβεί. Μετά από πέντε λεπτά, οι καθηγητές ήρθαν και μας ενημέρωσαν για την πλημμύρα και μας ζήτησαν να πάμε σπίτι», ανέφερε η 16χρονη.
Ένας μαθητής λιποθύμησε όταν πληροφορήθηκε τι συνέβαινε. Άλλοι υποτίμησαν αρχικά τον κίνδυνο και περίμεναν συμμαθητές τους που βρίσκονταν στο μάθημα των μαθηματικών.
Η Γιούνισα και οι φίλοι της ακολούθησαν την οδό διαφυγής πίσω από το σχολείο και άρχισαν να ανεβαίνουν βιαστικά την πλαγιά.
«Δεν μπορούσα να περπατήσω γρήγορα και οι φίλοι μου με βοήθησαν να ανέβω την πλαγιά. Προσπαθήσαμε όσο μπορούσαμε να βρεθούμε σε ασφαλέστερες ζώνες εκείνη τη στιγμή. Διαφύγαμε μέσω μιας στενής σκάλας από την πίσω πλευρά του σχολείου. Σε χρόνο μηδέν, το παζάρι παρασύρθηκε μπροστά στα μάτια μου», είπε, αναφερόμενη στην αγορά γύρω από το σχολείο.
Η εφιαλτική διαφυγή προς την πλαγιά
Καθώς το νερό πλησίαζε, μαθητές και κάτοικοι προσπαθούσαν ταυτόχρονα να φτάσουν σε μεγαλύτερο υψόμετρο. Στη στενή διαδρομή επικράτησε πανικός, με τους ανθρώπους να σπρώχνονται στην προσπάθειά τους να σωθούν.
«Αν τα παπούτσια μου δεν είχαν καλή πρόσφυση, θα είχα πέσει. Οι μαθητές και άλλοι άνθρωποι σπρώχνονταν μεταξύ τους για να φτάσουν σε ασφαλέστερη περιοχή καθώς διέφευγαν. Όσοι επέλεξαν να διαφύγουν από άλλη διαδρομή, προφανώς παρασύρθηκαν από τα νερά», εξήγησε η μαθήτρια.
Οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί απομακρύνθηκαν αρχικά μερικές εκατοντάδες μέτρα από το σχολείο και συγκεντρώθηκαν σε ασφαλέστερο σημείο. Στη συνέχεια κατευθύνθηκαν προς γειτονικό χωριό.
Οι δρόμοι είχαν αποκοπεί και η επικοινωνία είχε διακοπεί. Πολλοί από τους διασωθέντες παρέμειναν εγκλωβισμένοι για δύο νύχτες, μέχρι να καταφέρουν να τους προσεγγίσουν οι ομάδες διάσωσης.
Ο διευθυντής και η Γιούνισα, οι οποίοι κατοικούν στην απέναντι όχθη του ποταμού, μεταφέρθηκαν τελικά με εναέρια μέσα πίσω στο χωριό τους.
«Σκέφτηκα ότι η κόρη μου δεν ήταν πια στη ζωή»
Την ίδια ώρα, οι γονείς των μαθητών προσπαθούσαν απεγνωσμένα να μάθουν εάν τα παιδιά τους ήταν ασφαλή.
Η μητέρα της Γιούνισα, Σαμπίνα Κουμάρι Σρέστα, επιχειρούσε να επικοινωνήσει τόσο με την κόρη της όσο και με τον σύζυγό της, χωρίς να λαμβάνει απάντηση.
Ο πατέρας της 16χρονης, Γιουμπαράτζ Αμάτια, ξεκίνησε αμέσως για το σχολείο.
«Λίγο μετά τη διάδοση της είδησης για την πλημμύρα, προσπάθησα να καλέσω τον αριθμό της κόρης μου, αλλά δεν ήταν διαθέσιμη, και τότε φοβήθηκα», ανέφερε.
Όταν έφτασε κοντά στην περιοχή, αντίκρισε την αγορά κατεστραμμένη και πίστεψε ότι η κόρη του είχε χάσει τη ζωή της.
«Μέσα σε λίγα λεπτά έτρεξα προς το σχολείο της κόρης μου και το παζάρι είχε παρασυρθεί εξ ολοκλήρου από την πλημμύρα. Τότε σκέφτηκα ότι η κόρη μου δεν ήταν πια στη ζωή. Ήμουν τόσο τρομοκρατημένος, σταμάτησα το σκούτερ μου, υπήρχε πλημμύρα, αλλά δεν μπορούσα να σκεφτώ να γυρίσω πίσω χωρίς την κόρη μου».
Για σχεδόν μία ώρα συνέχιζε να τηλεφωνεί, χωρίς να γνωρίζει εάν η Γιούνισα είχε καταφέρει να σωθεί. Τελικά, η κλήση συνδέθηκε και η 16χρονη απάντησε.
«Τελικά, η κόρη μου απάντησε στο τηλεφώνημά μου και δεν μπόρεσα να συγκρατηθώ, ξέσπασα… δύο συγγενείς που ήταν μαζί μου έκλαψαν επίσης και με αγκάλιασαν», είπε ο πατέρας της.
Η Γιούνισα θυμήθηκε τη στιγμή που άκουσε τη φωνή του:
«Αφού έφτασα στην κορυφή του λόφου, έλαβα ένα τηλεφώνημα από τον πατέρα μου. Ήταν συγκινημένος και δεν μπορούσα να πω ούτε μια λέξη εκείνη τη στιγμή».
Η επιστροφή στο σπίτι μετά από τρεις ημέρες
Η οικογένεια περίμενε με αγωνία την επιστροφή της μαθήτριας, ενώ ακόμη και η μικρότερη αδελφή της δεν μπορούσε να κοιμηθεί.
«Ακόμη και η μικρότερη κόρη μου δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Αλλά ένιωσα τόσο καλά που την είδα μετά από τρεις ημέρες (σ.σ. Παρασκευή), είμαι τόσο χαρούμενη και ανακουφισμένη», είπε η μητέρα της.
Η 16χρονη, αν και σώθηκε, εμφανίζεται πλέον προβληματισμένη για το μέλλον και για το πώς θα συνεχίσει τις σπουδές της μετά την καταστροφή του σχολείου.
«Τώρα ανησυχώ για τις περαιτέρω σπουδές μου. Αν έπρεπε να αλλάξω σχολείο, θα μου έλειπαν οι παλιοί μου φίλοι και θα δυσκολευόμουν να κάνω νέους φίλους. Είμαι λυπημένή για τις μελλοντικές μου σπουδές», ανέφερε.
Η ταχύτητα με την οποία αντέδρασε ο Ρατζέντρα Νταβαντί απέτρεψε μια ανείπωτη τραγωδία. Η απόφασή του να θυσιάσει μία ημέρα μαθημάτων και να εμπιστευτεί τις προειδοποιήσεις αποδείχθηκε σωτήρια για εκατοντάδες παιδιά, τα οποία απομακρύνθηκαν μόλις λίγα λεπτά πριν το σχολείο τους χαθεί κάτω από τις λάσπες.
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
