«Μου στέρησαν την αγκαλιά του πατέρα μου, πριν ακόμη γεννηθώ» – Ραγίζει καρδιές η κόρη του Τάσου Ισαάκ 30 χρόνια μετά

«Μου στέρησαν την αγκαλιά του πατέρα μου, πριν ακόμη γεννηθώ» – Ραγίζει καρδιές η κόρη του Τάσου Ισαάκ 30 χρόνια μετά

Τριάντα χρόνια μετά τις δολοφονίες του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού, η κόρη του πρώτου συγκλόνισε με πέντε λέξεις: «Απαιτώ Δικαιοσύνη. Απαιτώ Ελευθερία».

Στο Παραλίμνι, οι οικογένειες των δύο νέων, η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία, μοτοσικλετιστές από την Κύπρο και την Ελλάδα, αλλά και εκατοντάδες πολίτες ένωσαν τις φωνές τους σε μια βαθιά συγκινητική εκδήλωση μνήμης.

Τρεις δεκαετίες έχουν περάσει από τις δολοφονίες του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού, δύο γεγονότα που σημάδεψαν τη σύγχρονη ιστορία της Κύπρου και παραμένουν βαθιά χαραγμένα στη συλλογική μνήμη του Ελληνισμού.

Στη γενέτειρα των δύο νέων, το Παραλίμνι, οι οικογένειές τους, εκπρόσωποι της Πολιτείας και εκατοντάδες πολίτες απέτισαν φόρο τιμής, κρατώντας ζωντανό το αίτημα για δικαιοσύνη και ελευθερία.

Στην εκδήλωση έδωσε το παρών ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης, συνοδευόμενος από μέλη της κυβέρνησης.

Παρευρέθηκαν ακόμη η Πρόεδρος της Βουλής Αννίτα Δημητρίου, εκπρόσωποι των κοινοβουλευτικών κομμάτων, της Εκκλησίας, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της Εθνικής Φρουράς και της Αστυνομίας, καθώς και οι ευρωβουλευτές Γεάδης Γεάδη και Φειδίας Παναγιώτου.

Ξεχωριστή θέση είχαν οι οικογένειες του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού, τα μέλη της Πρωτοβουλίας Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού, αλλά και οι μοτοσικλετιστές που ταξίδεψαν από διάφορες περιοχές της Κύπρου και της Ελλάδας.

Τριάντα μοτοσικλετιστές μετέφεραν τη φλόγα της μνήμης

Ιδιαίτερα συμβολική στιγμή της βραδιάς αποτέλεσε η παρουσίαση του νέου μνημείου του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού στο Παραλίμνι.

Τριάντα μοτοσικλετιστές, ένας για κάθε χρόνο που πέρασε από τις δολοφονίες, μετέφεραν τη φλόγα της μνήμης από τον χώρο της θυσίας στη Δερύνεια μέχρι τη γενέτειρα των δύο ηρώων.

Η συμβολική αυτή πορεία ένωσε τον τόπο όπου γράφτηκε μία από τις πιο δραματικές σελίδες της κυπριακής ιστορίας με τον τόπο όπου μεγάλωσαν ο Τάσος και ο Σολωμός.

«Ο πραγματικός τερματισμός του οδοιπορικού βρίσκεται στην Κερύνεια»

Ο Δήμαρχος Παραλιμνίου-Δερύνειας Γιώργος Νικολέττος αναφέρθηκε στον Ισαάκ και στον Σολωμού ως «δύο παιδιά του Παραλιμνίου», τα οποία έγιναν με τη θυσία τους σύμβολα για έναν ολόκληρο λαό.

Τόνισε ότι, ακόμη και τριάντα χρόνια αργότερα, το Παραλίμνι εξακολουθεί να περιμένει τη δικαίωση και την απόδοση ευθυνών για τις δολοφονίες τους.

Μιλώντας για το νέο μνημείο στη γενέτειρά τους, το χαρακτήρισε «φάρο μνήμης» και σημείο αναφοράς για τις θυσίες του Ελληνισμού.

Παράλληλα, στάθηκε στη δράση της Πρωτοβουλίας Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού και στο φετινό οδοιπορικό της σε περιοχές της Κύπρου και της Ελλάδας.

«Ο πραγματικός τερματισμός του οδοιπορικού βρίσκεται στην Κερύνεια», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η πορεία των μοτοσικλετιστών θα ολοκληρωθεί μόνο όταν ο δρόμος της επιστροφής γίνει ξανά ελεύθερος.

Ράγισε καρδιές η κόρη του Τάσου Ισαάκ

Η ομιλία της Αναστασίας Ισαάκ, κόρης του Τάσου Ισαάκ, αποτέλεσε μία από τις πιο φορτισμένες συναισθηματικά στιγμές της εκδήλωσης.

Όπως ξεκαθάρισε, δεν στεκόταν εκεί μόνο για να μιλήσει για τον πατέρα της, αλλά και για να πενθήσει την απουσία του από ολόκληρη τη ζωή της.

«Πριν από τριάντα χρόνια, πριν ακόμη γεννηθώ, μου στέρησαν το πολυτιμότερο δώρο που μπορεί να έχει ένα παιδί: την αγκαλιά του πατέρα του», ανέφερε.

Η Αναστασία Ισαάκ θύμισε ότι ο πατέρας της δεν κρατούσε όπλο. Ήταν ένας άνθρωπος που έτρεξε για να βοηθήσει έναν συνάνθρωπό του, ενώ τριάντα χρόνια μετά κανένας από τους δολοφόνους του δεν έχει λογοδοτήσει.

Στη συνέχεια έστειλε ένα από τα δυνατότερα μηνύματα της βραδιάς:

«Ο πόνος έγινε φωνή και η θλίψη αγώνας».

Αμέσως μετά διατύπωσε με απόλυτα ξεκάθαρο τρόπο το αίτημά της:

«Απαιτώ Δικαιοσύνη. Απαιτώ Ελευθερία».

Η κόρη του Τάσου Ισαάκ συνέδεσε τη θυσία του πατέρα της με τα θύματα της εισβολής και της κατοχής, τις οικογένειες των αγνοουμένων και όλους εκείνους που έχασαν τη ζωή τους στη γραμμή αντιπαράταξης.

Ολοκληρώνοντας την ομιλία της, δεσμεύτηκε ότι η μνήμη δεν θα αφεθεί να μετατραπεί σε σιωπή.

«Και αν η Πολιτεία δεν μας στείλει τα δελφίνια, εμείς θα τα βρούμε. Και θα κολυμπήσουμε μαζί τους, από την Πάφο μέχρι την Κερύνεια», είπε.

«Ένας λαός που ξεχνά, κινδυνεύει να συνηθίσει την αδικία»

Σε έντονα συγκινησιακό κλίμα μίλησε και ο Ανδρέας Φρίξος, αδελφότεκνος του Σολωμού Σολωμού, περιγράφοντας το δυσαναπλήρωτο κενό που άφησε η δολοφονία του στην οικογένεια.

Όπως ανέφερε, όταν ήταν ακόμη παιδιά δεν μπορούσαν να κατανοήσουν όλο το ιστορικό βάρος των γεγονότων. Εκείνο που ένιωθαν ήταν ότι «έλειπε ένας άνθρωπος» και πως σε κάθε οικογενειακή συγκέντρωση υπήρχε μία θέση που παρέμενε άδεια.

Με το πέρασμα των χρόνων συνειδητοποίησαν ότι ο Σολωμός δεν ανήκει πλέον μόνο στην οικογένειά του, αλλά αποτελεί μέρος της συλλογικής μνήμης ολόκληρης της Κύπρου.

«Ένας λαός που ξεχνά, κινδυνεύει να συνηθίσει την αδικία», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι η κατοχή δεν πρέπει ποτέ να γίνει αποδεκτή ως μία φυσιολογική κατάσταση.

Ευχήθηκε τα παιδιά που έρχονται σήμερα στη ζωή να μεγαλώσουν γνωρίζοντας τις αρχές και τις αξίες του Σολωμού και, κυρίως, να μπορέσουν να ζήσουν σε μία ελεύθερη Κύπρο, χωρίς κατοχή και συρματοπλέγματα.

Απευθυνόμενος στον θείο του, υποσχέθηκε ότι ο αγώνας θα συνεχιστεί έως την ημέρα που η σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας θα υψωθεί ξανά στο κάστρο της Κερύνειας.

«Η μνήμη δεν είναι εκδίκηση»

Το μήνυμα ότι η ιστορική μνήμη αποτελεί πράξη ευθύνης και όχι εκδίκησης μετέφερε ο Κυριακός Γιάγκου, μιλώντας εκ μέρους της Πρωτοβουλίας Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού.

«Η μνήμη δεν είναι εκδίκηση, δεν υπηρετεί το μίσος. Η μνήμη είναι ευθύνη, είναι η άρνηση της λήθης», ανέφερε, χαρακτηρίζοντας τη μνήμη «πράξη αντίστασης» και τη λήθη «υποταγή».

Κάλεσε επίσης την Κυπριακή Δημοκρατία να εντείνει τις προσπάθειές της για την εκτέλεση των διεθνών ενταλμάτων σύλληψης και την απόδοση δικαιοσύνης για τις δολοφονίες του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού.

«Δεν ζητούμε να κληροδοτηθεί στις επόμενες γενιές η πίκρα. Ζητούμε να τους παραδοθεί η ιστορική αλήθεια, ώστε να οικοδομήσουν ειρήνη βασισμένη στη δικαιοσύνη και όχι ειρήνη βασισμένη στη λήθη», είπε.

Ο Κυριακός Γιάγκου διαβεβαίωσε ότι η Πρωτοβουλία θα εξακολουθήσει τις δράσεις της «μέχρι να αποδοθεί η δικαιοσύνη», περιγράφοντας παράλληλα τον τελικό συμβολικό προορισμό:

«να κουβαλήσουμε τη μοτοσυκλέτα του Τάσου στην Κερύνεια».

Στην εκδήλωση χαιρετισμό απηύθυνε και εκπρόσωπος της Μοτοπαρέας Λεωνιδίου, η οποία ταξίδεψε από την Ελλάδα και συμμετείχε στο οδοιπορικό μνήμης. Στην ομιλία του αναφέρθηκε στις αρχές, στις αξίες και στα ιδανικά των δύο ηρώων.

Το οδοιπορικό μνήμης σε Ελλάδα και Κύπρο

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης παρουσιάστηκε και το φετινό οδοιπορικό της Πρωτοβουλίας Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού, το οποίο πέρασε από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας και της Κύπρου, μεταφέροντας παντού την ιστορία και το μήνυμα των δύο νέων.

Η Άνω Κερύνεια Αχαΐας, ο Καραβάς Κυθήρων, η Σαλαμίνα, η Ρόδος, το Καστελόριζο, η Ρω και το Λεωνίδιο ήταν οι σταθμοί αυτής της συμβολικής διαδρομής, με στόχο η μνήμη του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού να παραμείνει ζωντανή σε ολόκληρο τον Ελληνισμό.

Η βραδιά στο Παραλίμνι ολοκληρώθηκε μέσα σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης, με προσκλητήριο πεσόντων, το μαρσάρισμα των μοτοσικλετιστών και την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου.

Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, την Πρόεδρο της Βουλής, τον Μητροπολίτη Κωνσταντίας και Αμμοχώστου Βασίλειο και τον Δήμαρχο Παραλιμνίου-Δερύνειας.

Στεφάνια κατέθεσαν επίσης η Αναστασία Ισαάκ, ο πατέρας του Σολωμού Σολωμού, Σπύρος, και η Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού.

Τριάντα χρόνια μετά, το μήνυμα παραμένει ισχυρό και ξεκάθαρο: η μνήμη του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού δεν σβήνει, όπως δεν σβήνει και το αίτημα για δικαιοσύνη και μία ελεύθερη Κύπρο.