«Λες “πόσο χρόνο έχω; Μπορεί να είναι ένα Πάσχα”»: Ραγiζει καρδιές η Ντόρα Μπακογιάννη για την υγεiα της

Μια συγκινητική και αποκαλυπτική συνέντευξη παραχώρησε η Ντόρα Μπακογιάννη, μιλώντας ανοιχτά για τη δύσκολη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο και τον τρόπο που αυτή άλλαξε την οπτική της για τη ζωή.

Δείτε το βίντεο:

Η μάχη με τον καρκίνο και η στάση της ζωής

Πέρα από το μεγάλο κύμα συμπαράστασης που δεχθήκατε για την περιπέτεια της υγείας σας, νιώσατε ποτέ ότι κάποιοι σας αντιμετώπισαν σαν να έχετε τεθεί εκτός;

Όχι, δεν το ένιωσα καθόλου. Καμιά φορά λέω στον Ισίδωρο «αυτός, νομίζω, με έχει ξεγράψει προ πολλού…», αλλά αυτά είναι αστεία. Μπορεί βέβαια να έγινε και να μην το αντιλήφθηκα. Γιατί έχω μηχανισμούς άμυνας. Με έναν τρόπο… στρουθοκαμηλίζω. Συχνά μάλιστα το κάνω συνειδητά. Μου αρέσει ο στρουθοκαμηλισμός. Δεν χρειάζεται ο άνθρωπος να βασανίζεται περισσότερο απ’ όσο είναι απαραίτητο. Πάντως δεν ένιωσα αυτό που λέτε. Το αντίθετο μάλιστα. Ως βουλευτής επαρχίας θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί: «Γιατί να ψηφίσω έναν άνθρωπο που έχει μια ασθένεια; Αν αύριο δεν μπορεί να ανταποκριθεί;». Ωστόσο, εγώ εισέπραξα το αντίθετο. Και αυτό θα φανεί και στην πράξη.

Υπάρχει ακόμα αμηχανία στην Ελλάδα γύρω από τέτοια θέματα;

Η αλήθεια είναι ότι σε τέτοιες περιπτώσεις οι άνθρωποι δείχνουν τον καλύτερό τους εαυτό. Σήμερα πέρασε ένας εργαζόμενος του δήμου και μου είπε: «Αφεντικό, είμαστε καλά, ε;». Αυτά δεν αγοράζονται. Είναι από τους βασικούς λόγους που κάνεις πολιτική. Αυτό σε κρατάει, γιατί με όλα τα δύσκολα και τις αθλιότητες που συμβαίνουν, εύκολα θα έλεγες «Άντε γεια».

Υπάρχει και το στοιχείο της ταύτισης από τον κόσμο;

Ναι, αυτό τουλάχιστον έζησα εγώ. Υπάρχει ένα κοινό μήνυμα: ότι όλοι είμαστε ίδιοι, παλεύουμε και μπορούμε να τα καταφέρουμε. Ο ένας δίνει δύναμη στον άλλον. Και αυτό έχει τεράστια σημασία. Είμαστε ευάλωτοι, αλλά ταυτόχρονα μπορούμε να είμαστε και νικητές.

Δείτε το βίντεο:

Η εμπειρία της πανδημίας και οι αλλαγές

Ζήσατε αυτή τη μεγάλη προσωπική δοκιμασία την περίοδο της πανδημίας. Το προσωπικό βίωμα επισκίασε το παγκόσμιο;

Νομίζω πως η πανδημία δεν άφησε κανέναν ανεπηρέαστο. Ίσως περισσότερο απ’ όσο ακόμα αντιλαμβανόμαστε. Πιστεύω ότι θα γραφτούν πολλά βιβλία, όχι μόνο ιατρικά, αλλά και κοινωνικά και ψυχολογικά, για τις αλλαγές που προκάλεσε.

Ποιες αλλαγές ξεχωρίζετε;

Αυτά τα δύο χρόνια δημιούργησαν μια νέα αντίληψη για την ποιότητα ζωής, που ήδη επηρεάζει και την οικονομία. Πρώτα απ’ όλα, άφησε έντονο αποτύπωμα στους νέους. Πολλοί πλέον σκέφτονται: «Θέλω περισσότερο χρόνο για μένα, δεν με ενδιαφέρει μόνο ο μισθός αλλά και το πώς ζω».

Φτάνουν νέοι γιατροί να λένε «δεν θέλω αυτό το ωράριο, θέλω λιγότερες ώρες», κάτι που παλαιότερα θα ήταν αδιανόητο. Και αυτό δεν συμβαίνει στη δική μου γενιά, αλλά στους πολύ νέους. Είναι μια γενιά που δεν έχει ζήσει τις ίδιες θυσίες και επιλέγει από νωρίς να μην τις κάνει.

Υπάρχει και άλλη σημαντική αλλαγή;

Η εξάρτηση από την τεχνολογία έχει φτάσει σε πολύ υψηλά επίπεδα. Η καθημερινότητα, οι σχέσεις, ακόμα και η διασκέδαση περνούν μέσα από οθόνες. Αυτό οδηγεί σε μια μορφή απομόνωσης.

Μιλάτε για επιπτώσεις στην ψυχική υγεία;

Ακριβώς. Και όμως δεν συζητιέται αρκετά. Ούτε στην Ευρώπη, ούτε διεθνώς. Είναι ένα θέμα που πρέπει να ανοίξει, γιατί οι αλλαγές είναι τεράστιες, αλλά πολλοί κάνουν σαν να μην θέλουν να το αγγίξουν.

Σκέψεις για τη ζωή και την ισορροπία

Μπορείτε να δώσετε κάποιες συμβουλές για τον σημερινό αβέβαιο κόσμο;

Η μεγαλύτερη κατάκτηση για έναν άνθρωπο είναι να έχει βρει την ισορροπία του. Όταν αυτή χάνεται, όλα δυσκολεύουν. Και αυτή η ισορροπία έχει να κάνει κυρίως με την αγάπη που δίνεις και παίρνεις. Όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα. Αν αγαπάς αυτό που κάνεις και τους ανθρώπους γύρω σου, έχεις τη δύναμη να πέσεις και να ξανασηκωθείς.

Δείτε το βίντεο:

Η ασθένεια άλλαξε τον τρόπο που βλέπετε τη ζωή;

Ναι, γιατί ξαφνικά αναρωτιέσαι: «Πόσο χρόνο έχω; Και αυτός ο χρόνος – που μπορεί να είναι λίγος ή περισσότερος, ένα καλοκαίρι, δύο χρόνια ή ακόμα και ένα Πάσχα – πώς θέλω να τον ζήσω;». Και δεν είμαι η μόνη που το σκέφτεται έτσι. Όλοι όσοι έχουν περάσει κάτι παρόμοιο, καταλήγουν στο ίδιο: θέλουν κοντά τους τους ανθρώπους που αγαπούν. Δεν θα ακούσεις κανέναν να λέει «θέλω να αγοράσω κάτι ακριβό».

Βέβαια, εγώ έχω αποφασίσει να ταλαιπωρήσω την οικογένεια και τους φίλους μου μέχρι τα βαθιά γεράματα! (γελάει).

Είναι αυτό ένα μάθημα για όλους μας;

Ίσως είναι το πιο δυνατό μήνυμα της εποχής μετά τον COVID. Ο κόσμος στρέφεται στην ουσία της ζωής. «Ζήσε τη μέρα σου όσο καλύτερα μπορείς». Όπως έλεγε η μητέρα μου, «να χαίρεσαι αυτά που έχεις».

Ακούς τα παιδιά να παίζουν στην παιδική χαρά, ακούς τα γέλια τους και νιώθεις χαρά. Και τελικά, ίσως αυτά τα απλά πράγματα είναι τα πιο σημαντικά από όλα.