Κυριάκος Μητσοτάκης: «Το Κολλέγιο Αθηνών αποτελεί διαχρονικό φάρο παιδείας και αριστείας»

Έναν αιώνα ζωής γιόρτασε το Κολλέγιο Αθηνών και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έστειλε μήνυμα με νόημα για το μέλλον της εκπαίδευσης.

Στην επετειακή εκδήλωση για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του Κολλεγίου Αθηνών έδωσε το «παρών» ο Κυριάκος Μητσοτάκης, απευθύνοντας έναν θερμό χαιρετισμό και τονίζοντας τον διαχρονικό ρόλο του ιδρύματος στην ελληνική παιδεία. Όπως υπογράμμισε, μέσα σε έναν αιώνα το σχολείο έχει αναδείξει προσωπικότητες που άφησαν το αποτύπωμά τους στη χώρα, διατηρώντας σταθερές αξίες όπως η αριστεία και η κοινωνική προσφορά.

Μήνυμα για τα επόμενα 100 χρόνια

Ο πρωθυπουργός κάλεσε τους παρευρισκόμενους να δουν την επέτειο όχι μόνο ως στιγμή αναμνήσεων, αλλά ως αφετηρία για νέους στόχους.

«Αγαπητά μέλη της Κολλεγιακής οικογένειας, δεν θα σας κουράσω, καθώς σίγουρα δεν είστε σήμερα εδώ για να ακούσετε ομιλίες.

Θα ήθελα απλά να σας ευχαριστήσω γι’ αυτή τη μεγάλη τιμή και την ευκαιρία που μου δίνετε να βρεθώ σήμερα μαζί σας και, όπως πολλοί από εσάς, να αναπολήσουμε τις σχολικές μας αναμνήσεις, από τα πρώτα μας χρόνια, Γ’ Δημοτικού εδώ, σε αυτό εδώ το campus, μέχρι την Ε’ Δημοτικού, που βρεθήκαμε πρώτοι τότε να ανοίγουμε ουσιαστικά το νέο σχολείο της Κάντζας, τα χρόνια του Γυμνασίου, τα χρόνια του Λυκείου, τις πρώτες ομιλίες τις οποίες έκανα ως πρόεδρος της μαθητικής κοινότητας απ’ αυτό εδώ το βήμα, το οποίο βρισκόταν ακριβώς στην ίδια θέση.

Όλοι νομίζω ότι έχουμε τις δικές μας ξεχωριστές αναμνήσεις, τις οποίες και γιορτάζουμε, πάντα με τον δικό μας τρόπο, σε μια τέτοια σημαντική επέτειο.

Όμως, θα ζητούσα από όλους μας να μην μετατρέψουμε τη σημερινή σπουδαία γιορτή απλά σε μια ημέρα νοσταλγίας για ένα ένδοξο παρελθόν, αλλά να τη μετατρέψουμε σε μια ημέρα νέων, φιλόδοξων στόχων για τα επόμενα 100 χρόνια και τι το Κολλέγιο μπορεί να σημαίνει σε αυτή τη νέα εποχή η οποία ανοίγεται μπροστά μας».

Η αναφορά στον Ελευθέριο Βενιζέλο

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στάθηκε ιδιαίτερα σε μια ιστορική φράση του Ελευθέριου Βενιζέλου, συνδέοντας το παρελθόν με το σήμερα.

«Είχα την ευκαιρία να διαβάσω τη σύντομη ομιλία την οποία έκανε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, στις 29 Μαΐου του 1929, όταν βρέθηκε και με την ιδιότητα του Πρωθυπουργού χαιρέτισε τότε τη λειτουργία αυτού του καινοτόμου εκπαιδευτικού ιδρύματος για τα ελληνικά δεδομένα.

Θα ήθελα πραγματικά να ξεχωρίσω μια φράση -δεν είναι η φράση την οποία παίξατε στο βίντεο-, η οποία είναι η ακόλουθη: «γνωρίζετε ότι εις τα ιδιωτικά ιδίως εκπαιδευτήρια γίνεται δυνατόν όπως πραγματοποιώνται αι καινοτομίαι».

Το ερώτημα το οποίο νομίζω ότι πρέπει να απευθύνουμε στους εαυτούς μας όλοι όσοι αγαπάμε το σχολείο είναι αν το Κολλέγιο σήμερα παραμένει πρωτοπόρο, τολμηρό και καινοτόμο».

Οι τέσσερις μεγάλες προκλήσεις

Ο πρωθυπουργός παρουσίασε τέσσερις βασικές προκλήσεις για το μέλλον του Κολλεγίου.

Η πρώτη αφορά την τεχνητή νοημοσύνη:
«Στην πρώτη αναφέρθηκε και ο κ. Φυλακτόπουλος και ο κ. Αντωνιάδης- δεν είναι άλλη από την τεράστια πρόκληση της τεχνητής νοημοσύνης για το μέλλον της εκπαίδευσης. Δεν νοείται το Κολλέγιο να μην βρίσκεται στην πρωτοπορία αυτής της συζήτησης».

Η δεύτερη σχετίζεται με την κοινωνική σύνθεση των μαθητών:
«Η δεύτερη, νομίζω, πρόκληση αφορά τη σύνθεση του ίδιου του μαθητικού σώματος και κατά το πόσο το Κολλέγιο εξακολουθεί να είναι ένα σχολείο το οποίο δίνει πραγματικές ευκαιρίες σε άξια παιδιά, ασχέτως της οικονομικής τους κατάστασης.»

Η τρίτη αφορά τη χρηματοδότηση:
«Εγώ οραματίζομαι… ένα Κολλέγιο το οποίο θα έχει ένα καταπίστευμα… το οποίο θα επιτρέπει σε όποιον μαθητή… δεν έχει τη δυνατότητα να πληρώσει τα δίδακτρα, τα δίδακτρα αυτά να καλύπτονται από το καταπίστευμα.»

Και η τέταρτη εστιάζει στην ψυχική υγεία και τη συμπερίληψη:
«Και η τέταρτη προτεραιότητα… πώς το σχολείο θα γίνει πραγματικά ένα σχολείο συμπεριληπτικό… και θα αναγνωρίζει τα μεγάλα προβλήματα και τις προκλήσεις της ψυχικής υγείας».

Έμφαση στην αλλαγή και την εξέλιξη

Κλείνοντας την ομιλία του, ο πρωθυπουργός στάθηκε στην ανάγκη διαρκούς προσαρμογής:

«Ξέρετε πολύ καλά, ό,τι δεν αλλάζει φθίνει. Και δεν θέλουμε το Κολλέγιο να φθίνει.

Σας ευχαριστώ πολύ».