Κέρδισε τον καρκίνο, έχασε κιλά, εγκατέλειψε την Αθήνα: Ένας «άλλος» ο Θοδωρής Δρακάκης μετά την «εξαφάνισή» του

Ο δημοσιογράφος, μετά από 21 συναπτά έτη στο κανάλι, αποφάσισε να εγκαταλείψει τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά και την Αθήνα και πλέον ζει μόνιμα στη Τήνο, σε μια ζωή πολύ διαφορετική από εκείνη που είχε συνηθίσει, έχοντας πρόσφατα μάλιστα γίνει παππούς.

«Εδώ μπορώ να ηρεμήσω, εδώ έχω αληθινούς φίλους που αγαπάω και με αγαπούν. Είναι καιρός να αφιερώσω λίγο χρόνο στη γυναίκα μου», είχε υπογραμμίσει σε συνέντευξή του, ενώ αναφέρθηκε και στη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο.

Περιγράφοντας την περιπέτεια με τον καρκίνο, ο Θοδωρής Δρακάκης υπογράμμισε στο περιοδικό People «στις 2 Ιανουαρίου 2006 για ακόμη μία φορά, είχα πρόβλημα με την υγεία μου. Για ένα χρόνο, όποτε πήγαινα τουαλέτα, έβγαζα αίμα, αλλά δεν έλεγα τίποτα για να μην αναστατώσω την οικογένειά μου.

Όμως, δεν γινόταν άλλο. Πονούσα πάρα πολύ για να συνεχίσω να αποσιωπώ κι έτσι το είπα στη γυναίκα μου και πήγαμε στο νοσοκομείο. Αυτή την εικόνα δεν θα την ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου. Μόλις μπήκαμε στο γραφείο του γιατρού κι αφού είχα κάνει τις απαραίτητες εξετάσεις, μου είπε: Καρκίνος. Και μάλιστα επιθετικής μορφής. Θα χρειαστεί να κάνουμε εισαγωγή».

Και συμπληρώνει «ok, του είπα. Θα το σκεφτώ και κάποια στιγμή θα ξανάρθουμε. Δεν καταλάβατε κύριε Δρακάκη, έχετε καρκίνο κι αν δεν εισαχθείτε άμεσα στο νοσοκομείο κινδυνεύει η ζωή σας, μου απάντησε. Έφυγα, πήρα ένα μπουκάλι ουίσκι, ένα πακέτο τσιγάρα – που δεν κάπνιζα τότε – πήγα στην Πάρνηθα με το αυτοκίνητό μου και ήπια. Ήθελα να ηρεμήσω και να καταλάβω τη σοβαρότητα της κατάστασης. Αμέσως μετά πήρα τηλέφωνο τον Σταμάτη Μαλέλη και του είπα: Φίλε μου Σταμάτη, έχω αυτό κι αυτό και δεν ξέρω αν θα σε ξαναδώ ποτέ. Μετά γύρισα σπίτι, μιλήσαμε όλοι μαζί κι έκανα την εισαγωγή στο νοσοκομείο. Έκανα κάποιες κυστεοσκοπήσεις και υπερήχους για να ελέγχεται η εσωτερική κατάσταση της κύστης».

Η σκληρή μάχη με τον καρκίνο του Θοδωρή Δρακάκη

Ο Θοδωρής Δρακάκης κατάφερε να κερδίσει τη μάχη με τον καρκίνο και όπως επεσήμανε «δόξα τω Θεώ, όλα πήγαν καλά χάρη στον γιατρό μου, Πλάτωνα Κεχαγιά. Εκείνη την περίοδο ήμασταν όλοι μες στο άγχος, θέλαμε όλα να είναι εντάξει και να μην αντιμετωπίσω ξανά κάποιο παρόμοιο πρόβλημα.

Από αυτή μου την περιπέτεια, που δεν εύχομαι να συμβεί ποτέ σε κανέναν άνθρωπο στον κόσμο, κατάλαβα ότι τίποτα στη ζωή δεν είναι δεδομένο και πως πρέπει να χαιρόμαστε και να εκτιμάμε την κάθε μας στιγμή μέσα στη μέρα, γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει το αύριο».

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο δημοσιογράφος αντιμετώπισε πρόβλημα με την υγεία του, αφού στο παρελθόν έπαθε καρδιακή προσβολή.

Μέχρι τα 15 του χρόνια, η ζωή του ήταν ονειρεμένη στην Κωνσταντινούπολη. Ώσπου ένα βράδυ, το 1972, οι γονείς του τον στέλνουν άρων-άρων στην Αθήνα, γιατί κινδύνευε η ζωή από έναν συνέταιρο του πατέρα του και έμενε με κάποιoυς συγγενείς μέχρι τη στιγμή που ήρθαν και οι γονείς του.

Οι δουλειές που έκανε ο Θοδωρής Δρακάκης

Όσον αφορά τις σπουδές στη Νομική και τις παράλληλες δουλειές που έκανε, ο Θοδωρής Δρακάκης επεσήμανε «η πρώτη μου δουλειά ήταν βοηθός γκαρσονιού – ούτε καν γκαρσόνι – σε μία χαρτοπαικτική λέσχη στην Πλατεία Αμερικής. Άδειαζα τα τασάκια, τα έπλενα και παράλληλα σέρβιρα. Αργότερα δούλεψα και στη λαχαναγορά του Ρέντη. Κουβαλούσα σακιά με πατάτες και τα πήγαινα στους πάγκους.

Σηκωνόμουν από τις 4:00 τα ξημερώματα και γύριζα σπίτι μου στις 8:00 το βράδυ με κατακόκκινη την πλάτη μου και με αφόρητους πόνους. Όταν μπήκα στη δημοσιογραφία και άρχισα να πληρώνομαι με ένα χιλιάρικο περίπου, έβγαζα μόνος μου τα έξοδα μου. Κι έτσι έπαψα να γίνομαι βάρος στους δικούς μου».