Καρυστιανού: «Πάλι πιστεύω ότι δεν θα γίνει η δίκη, θα πάμε σε αναβολή και δεν ξέρω πότε θα λυθεί το πρόβλημα»

Η Μαρία Καρυστιανού εκφράζει έντονο προβληματισμό για την εξέλιξη της δίκης των Τεμπών, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο νέας αναβολής και επισημαίνοντας σοβαρά ζητήματα στις συνθήκες διεξαγωγής.

Αμφιβολίες για την έναρξη της δίκης

Η Μαρία Καρυστιανού εμφανίστηκε απαισιόδοξη σχετικά με την προγραμματισμένη έναρξη της δίκης για την τραγωδία στα Τέμπη, εκτιμώντας ότι η διαδικασία της 1ης Απριλίου στη Λάρισα δύσκολα θα προχωρήσει χωρίς νέα καθυστέρηση.

«Μήπως ήταν σκόπιμο; Περιμέναμε τρία χρόνια την πρώτη μέρα της δίκης και δεν υπάρχει κατάλληλη αίθουσα; Αντί να ξεκινήσει η δίκη είχαμε καβγάδες, ένταση και ψυχική κούραση. Μήπως ο στόχος είναι να σταματήσουμε να πηγαίνουμε στη δίκη και να σταματήσει να ασχολείται ο κόσμος;» ανέφερε, μιλώντας στο OPEN, αφήνοντας αιχμές για τους χειρισμούς γύρω από την υπόθεση.

Στη συνέχεια περιέγραψε την κατάσταση που αντίκρισε ως απογοητευτική, τονίζοντας ότι υπήρχε μεγάλη απόσταση ανάμεσα σε όσα είχαν ανακοινωθεί και σε αυτά που τελικά ισχύουν. Όπως υπογράμμισε, ο χώρος δεν επαρκεί για όλους τους εμπλεκόμενους, γεγονός που δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην ομαλή διεξαγωγή της διαδικασίας. Παράλληλα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι η δίκη δεν θα ξεκινήσει άμεσα και πως το ζήτημα των υποδομών παραμένει άλυτο.

Έντονες αντιδράσεις για τις συνθήκες

«Δεν μπορούμε να δεχτούμε να κατέβουμε στην κάτω αίθουσα και να παρακολουθούμε τη δίκη από την τηλεόραση. Πού οδηγούμαστε; Δεν θα μπορέσει να γίνει η δίκη επειδή είναι ανίκανοι και δεν φρόντισαν το χωροταξικό;» πρόσθεσε, επιμένοντας ότι απαιτούνται αξιοπρεπείς συνθήκες για μια τόσο σημαντική διαδικασία.

Χαρακτήρισε, μάλιστα, τη διαδικασία «κολοβή» και εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι «κάποια στιγμή η δίκη των Τεμπών θα ξαναγίνει σωστά. Ξεκινώντας από την ανακριτική διαδικασία όπου θα οδηγήσει σε όλους τους κατηγορούμενους και στη σωστή δίκη. Δεν θα είναι μόνο 36 οι κατηγορούμενοι, θα είναι πολύ παραπάνω. Έχουμε τρία εγκλήματα: Το έγκλημα της σύγκρουσης, το έγκλημα της πυρόσφαιρας και το έγκλημα της συγκάλυψης. Θα χρειαστούμε μία πολύ μεγάλη αίθουσα για να γίνει σωστά η δίκη. Μας ενδιαφέρει η αποκάλυψη της αλήθειας και δεν μπορεί να γίνει όταν πας με έναν τόσο περιορισμένο κατηγορητήριο και υπό αυτές τις συνθήκες που είδαμε στη δίκη στη Λάρισα».

Επιφυλάξεις για την πορεία της υπόθεσης

Σε άλλο σημείο των δηλώσεών της, εμφανίστηκε συγκρατημένη ως προς την εξέλιξη της υπόθεσης, σημειώνοντας ότι, παρότι σε κάθε δικογραφία μπορεί να προκύψουν νέα στοιχεία, η εμπιστοσύνη της στον τρόπο αξιοποίησής τους έχει κλονιστεί. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι οι αντιδράσεις των συγγενών εκφράστηκαν χωρίς να ξεπεραστούν τα όρια.

Αναφερόμενη στην ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, ήταν ιδιαίτερα επικριτική, δηλώνοντας: «Ήταν ντροπή το δελτίο Τύπου. Ήταν αξιολογικές κρίσεις από έναν πρόεδρο μίας ένωσης προς έναν πολίτη που διαμαρτύρεται για τα έκτροπα που συμβαίνουν. Ντροπή. Ένας δικαστής δεν πρέπει να εκφράζει δημόσια τη γνώμη του για κάποιον πολίτη, πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός».

Ο προσωπικός αγώνας και το μήνυμα

Συγκινητική ήταν η αναφορά της στον προσωπικό της αγώνα, τονίζοντας: «Θα είμαι πάντα η μητέρα της Μάρθης. Προσπαθώ με κάθε τρόπο να δικαιώσω τη μνήμη του παιδιού μου. Δεν μπορώ να βρω το δίκιο μου γιατί η δικαιοσύνη ελέγχεται απόλυτα. Το κίνημα διαμαρτυρίας που δημιουργήθηκε με αναγκάζει να συμμετέχω σε αυτό και να φέρω την αλλαγή που επιθυμούμε. Πρέπει επιτέλους κάποια στιγμή να έχουμε κράτος δικαίου στη χώρα και ανεξάρτητη δικαιοσύνη. Κανείς άλλος δεν μπορεί να το φέρει. Το ένα είναι συνέχεια του άλλου».

Όπως εξήγησε, η στάση των συγγενών ήταν κοινά διαμορφωμένη, επισημαίνοντας: «Οι συγγενείς με τους οποίους μιλάω γνώριζαν, ήταν κάτι που συζητούσαμε. Δεν αιφνιδίασα κανέναν, γνώριζαν ότι το συζητάμε, ήταν η μοναδική λύση που μας απέμενε για να δικαιώσουμε τα παιδιά μας».

Η σχέση με τον σύλλογο των θυμάτων

Μίλησε επίσης για τη σχέση της με τον σύλλογο, τον οποίο χαρακτήρισε σημαντικό κομμάτι της ζωής της, τονίζοντας ότι παραμένει ενεργός και δυναμικός. Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι θα συνεχίσει να τον στηρίζει όποτε της ζητηθεί:

«Ο σύλλογος ήταν για μένα σαν ένα παιδί. Έβαλα τη ψυχή μου μέσα στη δημιουργία του. Με στεναχώρησε ο τρόπος που έφυγα, θεωρώ ότι δεν υπήρχε κακή πρόθεση από κανέναν. Θέλω να παραμείνει, είναι ένας από τους συλλόγους με την πιο μεγάλη δραστηριότητα, τον ξέρει όλος ο κόσμος. Όποτε χρειαστεί τη στήριξή μου θα την έχει».