Ήμουν σε ένα μικρό καφέ στην πόλη, απολαμβάνοντας τον καφέ μου και παρατηρώντας τον κόσμο γύρω μου. Σε μια γωνιά, είδα έναν ηλικιωμένο άνδρα να κάθεται μόνος του. Κρατούσε ένα παλιό, φθαρμένο σημειωματάριο και έγραφε κάτι με προσοχή. Τα μάτια του ήταν γεμάτα αναμνήσεις και η έκφρασή του φανέρωνε βαθιά σκέψη.
Με τράβηξε η σκηνή και, χωρίς να το πολυσκεφτώ, τον πλησίασα. «Συγγνώμη που σας ενοχλώ, αλλά φαίνεστε τόσο απορροφημένος στις σκέψεις σας. Τι γράφετε;» τον ρώτησα διστακτικά.
Χαμογέλασε ευγενικά και με προσκάλεσε να καθίσω. «Γράφω μια επιστολή σε κάποιον που έχασα πριν χρόνια», είπε. «Κάθε μέρα, έρχομαι εδώ και γράφω λίγες λέξεις γι’ αυτόν».
«Μπορώ να ρωτήσω σε ποιον γράφετε;» ρώτησα με προσοχή.
«Στον γιο μου», απάντησε. «Έφυγε πολύ νέος και από τότε δεν περνάει μέρα που να μην σκέφτομαι αυτά που δεν του είπα ποτέ».
Τον κοίταξα με συγκίνηση και συνέχισα να τον ακούω. «Γράφω για τις στιγμές που περάσαμε μαζί, τις συμβουλές που ήθελα να του δώσω και τις ευχές που δεν πρόλαβα να του πω. Μια από αυτές είναι ‘Σου εύχομαι να ζήσεις αρκετά’.»
«Τι εννοείτε με αυτό;» ρώτησα.
«Είναι μια ευχή που μου έδωσε ο πατέρας μου, και τον πατέρα του. Θέλω να του ευχηθώ να έχει μια γεμάτη ζωή, γεμάτη από όμορφες και δύσκολες στιγμές, που θα τον κάνουν να εκτιμήσει τη ζωή περισσότερο», απάντησε με ένα χαμόγελο γεμάτο νόημα.
Άρχισε τότε να μου διαβάζει μερικές από τις ευχές του:
«Σου εύχομαι αρκετή ηρεμία, για να μπορείς να βρίσκεις την γαλήνη μέσα σου.
Σου εύχομαι αρκετό γέλιο, για να γεμίζει η καρδιά σου με χαρά.
Σου εύχομαι αρκετή λύπη, για να εκτιμάς τις ευτυχισμένες στιγμές.
Σου εύχομαι αρκετή αγάπη, για να νιώθεις πάντα ζεστασιά.
Σου εύχομαι αρκετή απώλεια, για να καταλαβαίνεις την αξία αυτών που έχεις.
Σου εύχομαι αρκετά λάθη, για να μαθαίνεις και να μεγαλώνεις.
Σου εύχομαι αρκετές αποχαιρετισμοί, για να εκτιμάς τους ανθρώπους γύρω σου περισσότερο.»
Ο άνδρας σταμάτησε να διαβάζει και έκλεισε το σημειωματάριό του. Με κοίταξε στα μάτια και είπε: «Μην περιμένεις να είναι αργά για να εκτιμήσεις αυτούς που αγαπάς. Πες τους αυτά που έχεις στην καρδιά σου όσο είναι ακόμα εδώ».
Σηκώθηκα και τον ευχαρίστησα για τη συζήτηση. Καθώς έφευγα, σκεφτόμουν πόσο σημαντικό είναι να εκφράζουμε την αγάπη μας και τις ευχές μας στους ανθρώπους που αγαπάμε, χωρίς να περιμένουμε την κατάλληλη στιγμή.
Να θυμάστε πάντα να εκτιμάτε και να αγαπάτε τους ανθρώπους γύρω σας. Μπορεί να χρειαστεί μόνο μια στιγμή για να δημιουργηθεί μια ανάμνηση, αλλά μια ολόκληρη ζωή για να την ξεχάσουμε.
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
