Έδιωξαν εκπαιδευτικό από το σπίτι που νοίκιαζε και μένει σε κάμπινγκ- «Μου έκοψε ρεύμα, νερό και έβγαλε την πόρτα»

Μια δασκάλα που εργάζεται στα Χανιά βρέθηκε ξαφνικά χωρίς σπίτι, όταν ο ιδιοκτήτης του ενοικιαζόμενου διαμερίσματός της την πέταξε έξω πριν τη λήξη της συμφωνίας, αναγκάζοντάς τη να καταφύγει σε κάμπινγκ μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς.

Έξωση με τον πιο βίαιο τρόπο

Το περιστατικό αποκαλύπτει για ακόμη μια φορά την ένταση του στεγαστικού προβλήματος στα Χανιά, ειδικά για όσους φτάνουν για εποχική εργασία, όπως οι εκπαιδευτικοί ή οι γιατροί. Η συγκεκριμένη περίπτωση έγινε γνωστή μέσω επιστολής που απέστειλε η εκπαιδευτικός στην Ένωση Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης, περιγράφοντας τις πρωτοφανείς συνθήκες της έξωσής της.

Σύμφωνα με όσα περιγράφει, ο ιδιοκτήτης του σπιτιού όπου διέμενε, την πίεζε καθημερινά να αποχωρήσει πριν τη συμφωνημένη ημερομηνία, εξαιτίας μιας μικρής οφειλής. Όπως αναφέρεται, για ένα χρέος μόλις 100 ευρώ, της έκοψε το ρεύμα και το νερό, ενώ αφαίρεσε την πόρτα του σπιτιού υποστηρίζοντας πως την πήρε για βάψιμο.

Η επιστολή που περιγράφει την προσωπική της περιπέτεια

«Μια εβδομάδα πριν το κλείσιμο των σχολείων για τις διακοπές του Πάσχα ο κύριος σπιτονοικοκύρης… ο θεός να τον κάνει κύριο… μου έκλεισε νερό και ρεύμα ένα βράδυ με απίστευτη κακοκαιρία στα Χανιά, προφανώς για να με αναγκάσει να φύγω πριν τη συμφωνημένη ημερομηνία… δηλαδή 10 Απριλίου.

Όταν του είπα το πρωί ότι υπάρχει κάποια βλάβη και πρέπει να τη διορθώσει (αθώο μου κορίτσι, νόμιζες η κακοκαιρία το έκανε), απάντησε:

Θα σου βγάλω και την πόρτα ώστε να την βάψω. Το μεσημέρι που θα γυρίσεις από το σχολείο, κανόνισε, δεν θα έχεις πόρτα…

Σύνοψη… κόβει ρεύμα, νερό το βράδυ και ξεμανταλώνει πόρτα το πρωί.

Τι έκανα εγώ; Μάζεψα τα λιγοστά μου υπάρχοντα να φύγω. Στη ρεσεψιόν συνάντησα τον κύριο… θεός να τον κάνει… να πίνει καφέ με τον φίλο του…

Του λέω: Ντροπή να κάνεις όλα αυτά. Εγώ ήρθα να κάνω μάθημα στα παιδιά σου. Εδώ και τρεις εβδομάδες κάθε μέρα μου λες να φύγω, ενώ ξέρεις ότι έχουμε συμφωνήσει να μείνω μέχρι να αρχίσουν οι διακοπές του Πάσχα. 300 ευρώ το μήνα. Συν ρεύμα, συν 5 ευρώ κάθε πλυντήριο.

Σου τα έδωσα όλα, εκτός από 100 ευρώ για την εξόφληση του ενοικίου του Απριλίου. Γιατί τα κάνεις αυτά;

Για μια στιγμή τα χάσε… μετά όμως μου είπε, με ύφος και φωνή βαριά και κοφτή… “φύγε ρε λαμόγιο…”

Ήταν δύο… γενειοφόρος ο σπιτονοικοκύρης, ψηλός και τρομερός…

ΦΥΣΙΚΑ ΤΑ ΕΚΑΝΕ ΣΕ ΜΕΝΑ, ΣΕ ΓΥΝΑΊΚΑ.

Του είπα: “Εσύ είσαι λαμόγιο”, κι έφυγα… σχεδόν τρέχοντας γιατί φοβήθηκα. Πήρα το βραδινό πλοίο, πήρα και άδεια τέσσερις ημέρες από το σχολείο κι έφυγα.

Έφυγα γιατί φοβήθηκα.

Και τώρα… πάλι κάμπινγκ

Σήμερα, ένα μήνα μετά, μένω σε άλλο σπίτι που κι από αυτό θα φύγω στις 7 Ιουνίου… έχουν κρατήσεις τουριστών… Θα πάω σε κάμπινγκ μέχρι τις 30 Ιουνίου που τελειώνουν τα σχολεία. Όπως έκανα και πέρυσι όλο τον Ιούνιο.

Σήμερα, 30 Μαΐου, πήγα σε μάθημα πιλάτες σε χωριό των Χανίων. (και θα μου πείτε “μπράβο και τι μας το λες”)

Έχω λόγο.

Το μάθημα ήταν στα Αγγλικά, οι ασκούμενες: Γερμανίδες, Αγγλίδες, Σουηδέζες και Νεοϋορκέζες… ΜΟΝΙΜΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΠΕΡΙΟΧΗΣ.

Και εγώ αναρωτήθηκα: Τι κάνω εδώ; Σε μια χώρα που δεν με θέλει… δεν με υπολογίζει. Δεν υπάρχω για αυτήν.

ΑΝΑΡΩΤΗΘΗΚΑ: Ποιος είναι το λαμόγιο;”

Μια κοινωνία που δείχνει άρρωστη

Η Ένωση Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης δημοσιοποίησε την επιστολή για να αναδείξει την ένταση του φαινομένου και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται εργαζόμενοι που προσφέρουν σε κρίσιμους τομείς, όπως η εκπαίδευση. Όπως σχολίασαν οι συνεργάτες της Ένωσης:

«Η κοινωνία νοσεί βαθιά και δεν βρίσκεται γιατρός να την γιατρέψει».