Ο θάνατος της Μπριζίτ Μπαρντό στις 28 Δεκεμβρίου σε ηλικία 91 ετών φέρνει στο φως μια έντονη διαμάχη γύρω από την περιουσία της, την οποία διεκδικεί ο μοναχογιός της, αξίας περίπου 65 εκατομμυρίων ευρώ. Η περιουσία αυτή, που προοριζόταν για τη στήριξη του φιλανθρωπικού της έργου υπέρ των ζώων, είναι πλέον αντικείμενο δικαστικής αντιπαράθεσης.
Η ζωή και η κληρονομιά της Μπριζίτ Μπαρντό
Η Μπριζίτ Μπαρντό, θρύλος του γαλλικού κινηματογράφου και αφοσιωμένη ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ζώων, αφιέρωσε τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής της σε δράσεις κατά του βασανισμού των ζώων, της βιομηχανικής κτηνοτροφίας και των ταυρομαχιών. Η περιουσία της αποτελείται από πολυτελή ακίνητα στο Σαιν-Τροπέ, τις Κάννες και το Παρίσι, εισοδήματα από ταινίες και δικαιώματα εικόνας, αλλά και από κοσμήματα και πνευματική ιδιοκτησία.
Η ίδια, ήδη εν ζωή, μεταβίβασε σημαντικό μέρος της περιουσίας της στο Ίδρυμα Brigitte Bardot, το οποίο ίδρυσε το 1986 με στόχο τη στήριξη της ευημερίας των ζώων. Μεταξύ των μεταβιβασθέντων περιουσιακών στοιχείων είναι και η θρυλική έπαυλη La Madrague στο Σαιν-Τροπέ, στην οποία διατηρούσε το δικαίωμα κατοίκησης μέχρι το τέλος της ζωής της.
Ακίνητα και οικονομική δύναμη
Στην κατοχή της Μπαρντό υπήρχαν πολυτελή ακίνητα, όπως η La Garrigue – ένα καταφύγιο ζώων 10 εκταρίων – και βίλα στις Κάννες αξίας περίπου 6 εκατομμυρίων ευρώ. Τα διαμερίσματα στο Παρίσι συμπλήρωναν την ακίνητη περιουσία της. Παράλληλα, συγκέντρωνε επί χρόνια σημαντικά ποσά από πνευματικά δικαιώματα, τηλεοπτικές και κινηματογραφικές επαναλήψεις, ενώ η αναγνωρισιμότητά της συνέχιζε να προσφέρει έσοδα από την εμπορική αξιοποίηση της εικόνας της.
Η χρηματοδότηση του Ιδρύματος ενισχύθηκε μέσα από δημοπρασίες κοσμημάτων και προσωπικών αντικειμένων, καθώς και από δωρεές, γεγονός που επέτρεψε την υλοποίηση προγραμμάτων περίθαλψης και εκστρατειών κατά της κακοποίησης ζώων.
«Το γαλλικό αστικό δίκαιο επιβάλλει μια ‘réserve héréditaire’, η οποία εγγυάται στα παιδιά ένα μέρος της περιουσίας των γονιών τους. Ως μοναδικός νόμιμος κληρονόμος της Μπαρντό, ο Νικολά Σαριέ δικαιούται αυτόματα το 50% της υπόλοιπης περιουσίας, ανεξάρτητα από τυχόν προσωπικές επιθυμίες που μπορεί να είχε εκφράσει η Μπαρντό υπέρ του ιδρύματός της»
Η νομική αντιπαράθεση ανάμεσα σε γιο και ίδρυμα
Η νομική βάση της διαμάχης πηγάζει από τη γαλλική νομοθεσία περί κληρονομιάς, η οποία προστατεύει τα δικαιώματα των παιδιών. Ο μοναχογιός της, Νικολά Σαριέ, βάσει του νόμου, διεκδικεί το μισό της υπολειπόμενης περιουσίας, ανεξάρτητα από την πρόθεση της Μπαρντό να ενισχύσει το Ίδρυμά της.
Τα περιουσιακά στοιχεία που έχουν ήδη περάσει στο ίδρυμα, όπως το La Madrague, είναι σε μεγάλο βαθμό προστατευμένα από νέες αξιώσεις. Ωστόσο, η υπόλοιπη περιουσία, όπως ακίνητα και πνευματικά δικαιώματα, υπόκειται πλέον στη δικαστική διαδικασία.
Πολυπλοκότητα στη διανομή της κληρονομιάς
Νομικοί εκτιμούν ότι η υπόθεση μπορεί να τραβήξει σε μάκρος, ίσως και χρόνια, εξαιτίας της πολυπλοκότητας των μεταβιβάσεων και της συνύπαρξης προσωπικών και φιλανθρωπικών στοιχείων. Ο Νικολά, ως νόμιμος κληρονόμος, έχει βάσιμη νομική απαίτηση για σημαντικό μέρος της περιουσίας, γεγονός που δημιουργεί ανάγκη για διακριτική ισορροπία ανάμεσα στα νομικά του δικαιώματα και στις φιλανθρωπικές βλέψεις της μητέρας του.
«Νομικοί αναλυτές σημειώνουν ότι, ενώ τα περιουσιακά στοιχεία του ιδρύματος προστατεύονται σε μεγάλο βαθμό, άλλα μέρη της περιουσίας παραμένουν υποκείμενα σε διανομή, πράγμα που σημαίνει ότι η τελική κατανομή θα εξισορροπήσει τα νόμιμα δικαιώματα κληρονομιάς με τις φιλανθρωπικές προθέσεις της Μπαρντό»
Οικογενειακές ρωγμές που δεν επουλώθηκαν ποτέ
Η σχέση της Μπαρντό με τον γιο της είχε συγκρουσιακό χαρακτήρα για δεκαετίες. Στην αυτοβιογραφία της το 1996, είχε αποκαλέσει την εγκυμοσύνη της «έναν όγκο που με κατατρώει», φράση που οδήγησε σε μήνυση από τον Νικολά και τον πατέρα του, με την κατηγορία παραβίασης της ιδιωτικής ζωής. Το δικαστήριο επιδίκασε αποζημίωση, αν και περιορισμένη, γεγονός που επιβεβαιώνει την ψυχρότητα στις σχέσεις τους.
Παρότι υπήρξαν κάποιες ενδείξεις προσέγγισης τα επόμενα χρόνια, με τον Νικολά να επισκέπτεται περιστασιακά τη La Madrague, η σύγκρουση για την κληρονομιά ξαναφέρνει στο προσκήνιο το παρελθόν και τις άλυτες εντάσεις.
Η δράση του ιδρύματος για την προστασία των ζώων
Το Ίδρυμα Brigitte Bardot παραμένει πυλώνας της φιλανθρωπικής παρακαταθήκης της. Οργανώνει διασώσεις ζώων, καμπάνιες κατά της κακοποίησης και υποστηρίζει την άγρια φύση. Μέσα από προσωπικές της δωρεές, η Μπαρντό διασφάλισε ότι το ίδρυμα θα συνέχιζε απρόσκοπτα το έργο της και μετά τον θάνατό της.
Η διαμάχη όμως φέρνει στην επιφάνεια το κρίσιμο ερώτημα για το αν και κατά πόσο οι φιλανθρωπικές της προθέσεις θα εφαρμοστούν πλήρως ή θα επηρεαστούν από τις νομικές υποχρεώσεις απέναντι στον μοναδικό κληρονόμο της.
Τι συνοψίζει η διαμάχη για την περιουσία
· Η Μπαρντό αφήνει πίσω της περιουσία 65 εκατομμυρίων ευρώ, με ακίνητα, πνευματικά δικαιώματα και χρηματικά διαθέσιμα.
· Ο γιος της, Νικολά-Ζακ Σαριέ, δικαιούται βάσει νόμου το 50% της περιουσίας, παρά τις επιθυμίες της Μπαρντό.
· Το Ίδρυμα Brigitte Bardot έλαβε μεγάλα κομμάτια της περιουσίας εν ζωή.
· Οι τεταμένες οικογενειακές σχέσεις ενισχύονται από την αναφορά της Μπαρντό στον γιο της ως «έναν όγκο» στα απομνημονεύματά της.
· Η κληρονομιά αποτελεί ταυτόχρονα οικονομικό και συμβολικό πεδίο διαμάχης.
· Τα ακίνητα που έχουν ήδη μεταβιβαστεί στο ίδρυμα δεν μπορούν να διεκδικηθούν από τον Νικολά.
Το μέλλον του ιδρύματος και η τελική έκβαση
Ο Νικολά Σαριέ έχει βάσει νόμου διασφαλισμένο ποσοστό της περιουσίας, αλλά η πρόθεση της Μπαρντό ήταν σαφής: να στηρίξει τη δράση του Ιδρύματος για την προστασία των ζώων. Το γαλλικό δίκαιο θα κρίνει πώς θα διανεμηθούν τα υπόλοιπα στοιχεία, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τη διαθήκη όσο και τις δωρεές εν ζωή.
Η διαθήκη της Μπαρντό αποτελεί ένα σύνθετο νομικό και ηθικό ζήτημα. Αντικατοπτρίζει την προσπάθειά της να μετατρέψει τη φήμη και την περιουσία της σε διαρκή στήριξη για τα ζώα, ενώ την ίδια στιγμή έρχεται αντιμέτωπη με τα ανελέητα όρια του οικογενειακού και νομικού πλαισίου.
*Με στοιχεία από euroweeklynews.com
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
