«Δεν απλωνόμαστε»: Οι απλοί κανόνες του Δούση για να βάλουν μυαλό οι «Ούγκανοι της παραλίας»

Η ανάρτηση του Τάσου Δούση για την ασέβεια και την έλλειψη στοιχειώδους ευγένειας στις ελληνικές παραλίες έγινε viral, παρόλο που δεν ήταν πρόσφατη. Με έντονο ύφος και παραδείγματα από προσωπικές εμπειρίες, καταγράφει με σαφήνεια συμπεριφορές που -δυστυχώς- αντικατοπτρίζουν βαθύτερες παθογένειες της κοινωνικής μας ζωής.

Όταν η ευγένεια χάνεται κάτω από τον ήλιο

Ο Τάσος Δούσης, με αφορμή τις διακοπές του στη Σίφνο και ειδικότερα στον Πλατύ Γιαλό, αποφάσισε να μιλήσει ανοιχτά για τα «κακώς κείμενα» που παρατήρησε στις παραλίες. Με οξύ αλλά ειλικρινή λόγο, περιγράφει σκηνές που φανερώνουν την απουσία σεβασμού, ευγένειας και κοινής λογικής.

«Υπάρχει σωτηρία από τους ούγκανους της παραλίας; Γιατί τα παιδιά βγαίνουν κτήνη; Γιατί έχει χαθεί η ευγένεια, η αισθητική, το ευχαριστώ, το παρακαλώ;», αναρωτιέται στην ανάρτησή του.

Σκηνή 1: Το ντους και η θεά της επίδειξης

Στην πρώτη σκηνή, ο Δούσης περιγράφει μια «καλλονή» που εμφανίζεται στο δημόσιο ντους, το οποίο λειτουργεί με σταγονόμετρο και θεωρείται πολύτιμο στο νησί. Μαζί της, ένας «σφίχτερ κλαρινογαμπρός». Χωρίς να νοιάζεται για κανέναν, μένει για πέντε ολόκληρα λεπτά κάτω από το νερό, αδιαφορώντας για την ουρά που σχηματίζουν πίσω της μια γυναίκα με μωρό, δύο ηλικιωμένες και ένα παιδάκι.

«Η καλλονή απτόητη άφηνε το ελάχιστο νερό να τις χαϊδεύει το σώμα, χωρίς καν να κάνει τον κόπο να σηκώσει τα κουλά της να βγάλει το αλάτι!»

Ο Τάσος δεν χαρίζεται: «Ένα πανέμορφο κορίτσι, εντελώς ηλίθιο, εγωκεντρικό χωρίς καμία ενσυναίσθηση, σοβαρότητα, ευγένεια, παιδεία… Κοριτσάρα μου να την βράσω την ομορφιά σου, αν οι γονείς σου σε έχουν κάνει μια γαϊδούρα!»

Σκηνή 2: Το ματς της παραλίας και οι αδιάφοροι γονείς

Η δεύτερη σκηνή εκτυλίσσεται το απόγευμα στον ίδιο τόπο. Μια ομάδα από έξι παιδιά παίζει μπάλα με φόντο το ηλιοβασίλεμα. Όμως, το παιχνίδι τους προκαλεί εκνευρισμό σε όσους βρίσκονται τριγύρω: μπάλες που πέφτουν στα κεφάλια λουόμενων, ροφήματα που χύνονται, και ένας πατέρας που συμμετέχει μες στην τρελή χαρά, παριστάνοντας τον διαιτητή με το ποτήρι στο χέρι.

«Το απίθανο, ο ένας γονιός πατέρας έπαιζε και τον ρέφερι και έβλεπε τον χαμό που έκαναν τα πιτσιρίκια! Καρφί δεν του καιγόταν.»

Ο Δούσης θυμάται πώς ήταν τα πράγματα κάποτε: με την καθοδήγηση των γονιών, τα παιδιά έπαιζαν χωρίς να ενοχλούν. Ζητούσαν συγγνώμη όταν ενοχλούσαν κατά λάθος και μετακινούνταν. Οι σημερινοί γονείς όμως, σύμφωνα με τον ίδιο, δείχνουν πλήρη αδιαφορία για το κοινό καλό.

Η έλλειψη παιδείας ξεκινά από το σπίτι

Σύμφωνα με τον ίδιο, το πρόβλημα δεν περιορίζεται στο τι κάνουν τα παιδιά. Είναι οι γονείς που δεν θέτουν όρια, δεν διδάσκουν τον σεβασμό και την ευγένεια. Όλα ξεκινούν από την απουσία καθοδήγησης.

«Αυτά τα αξιαγάπητα παιδιά που έπαιζαν στην παραλία τόσο όμορφα που όμως στο λεξικό τους δεν έχουν ευχαριστώ, παρακαλώ, συγνώμη τι άνθρωποι θα γίνουν αύριο; Πώς θα μάθουν να σέβονται τους γύρω τους; Μήπως γίνουν ούγκανoι και απολίτιστοι σαν τους γονείς τους;»

Οι 11 κανόνες για παραλίες με σεβασμό

Ο Τάσος Δούσης καταλήγει με έναν «κώδικα» καλής συμπεριφοράς, που θα μπορούσε να συνοψίσει τον πολιτισμό μιας κοινωνίας:

• Δεν παίζουμε ρακέτες μέσα στον κόσμο.
• Ο σκύλος είναι πάντα με λουρί και μαζεύουμε τις ακαθαρσίες του.
• Μαζεύουμε τα σκουπίδια μας όταν τρώμε, πίνουμε ή καπνίζουμε.
• Δεν βάζουμε δυνατά τη μουσική.
• Ελέγχουμε τα παιδιά μας ώστε να μη γίνονται ενοχλητικά.
• Δεν κάνουμε παρατηρήσεις στα παιδιά μας φωνάζοντας από μακριά.
• Δεν μιλάμε με ανοιχτή ακρόαση στο κινητό.
• Δεν βριζόμαστε και δεν τσακωνόμαστε δημοσίως.
• Σεβόμαστε και μιλάμε ευγενικά, ειδικά σε μεγαλύτερους.
• Δεν απλωνόμαστε στην παραλία σαν να μας ανήκει.
• Δεν κάνουμε προσβλητικά σχόλια για την εμφάνιση κανενός.

«Προσθέστε στα σχόλια, τους δικούς σας κανόνες κοινωνικής ευπρέπειας για την παραλία. Να έχουμε ένα καλό καλοκαίρι με περισσότερη ευγένεια, αισθητική και ενσυναίσθηση», καταλήγει ο Δούσης.