Είναι η πιο θρυλική απόδραση όλων των εποχών. Όχι μόνο γιατί απέδειξε ότι το Αλκατράζ δεν ήταν τελικά η φυλακή από την οποία δεν μπορούσε να δραπετεύσει κανείς, αλλά και επειδή παραμένει ακόμη μυστήριο τι απέγιναν οι τρεις που κατάφεραν να βγουν από αυτό το «φρούριο» και να πέσουν στο νερό.
Από το 1962, κανείς δεν έχει ξαναδεί τους Κλάρενς και Τζον Ανγκλι και τον Φρανκ Μόρις, που χρησιμοποίησαν μία σχεδία για να φύγουν από το νησί- φυλακή στο Αλκατράζ.
Η λογική έλεγε ότι οι τρεις δραπέτες δεν κατάφεραν να φτάσουν στην ξηρά ζωντανοί.
Πολλοί πιστεύουν ότι κατά πάσα πιθανότητα πνίγηκαν, αν και δεν βρέθηκαν ποτέ τα πτώματα τους. Μια μελέτη πριν από τρία χρόνια έδειξε ότι τελικά μπορεί και να τα κατάφεραν.
Ένα μοντέλο υπολογιστή έδειχνε ότι αν ξεκίνησαν ακριβώς τα μεσάνυχτα, θα μπορούσαν να φτάσουν στη στεριά, αλλά αν έφυγαν είτε νωρίτερα είτε αργότερα, είναι πολύ πιθανό να πέθαναν στα παγωμένα νερά του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο. Η μελέτη έγινε από επιστήμονες στο Delft University και το ερευνητικό ινστιτούτο Deltares, στην Ολλανδία και είχε παρουσιαστεί τον Δεκέμβριο του 2014.
Τώρα προέκυψε ένα χειρόγραφο σημείωμα που θα μπορούσε να υποδεικνύει μια πιο εντυπωσιακή πραγματικότητα. Σύμφωνα με το τηλεοπτικό κανάλι KPIX 5, απεστάλη στον σταθμό Ρίτσμοντ του Σαν Φρανσίσκο το 2013.
Το FBI επιβεβαίωσε ότι παραμένει το πιο πρόσφατο αποδεικτικό στοιχείο και τους ανάγκασε να ξανανοίξουν την υπόθεση.
Το σημείωμα γράφει: «Το όνομά μου είναι Τζον Άνγκλιν. Εγώ ξέφυγα από το Αλκατραζ τον Ιούνιο του 1962 με τον αδελφό μου Κλαρενς και τον Φρανκ Μόρις. Είμαι 83 ετών και σε κακή κατάσταση. Έχω καρκίνο. Ναι, όλοι τα καταφέραμε εκείνο το βράδυ, αλλά μόλις!».
Η ύπαρξη του σημειώματος είναι η τελευταία εξέλιξη σε μια υπόθεση που γοητεύει τον κόσμο για περισσότερα από 55 χρόνια.
Οι τρεις ληστές τραπεζών πέρασαν μήνες σκάβοντας ένα τούνελ από τα κελιά τους, χρησιμοποιώντας κουτάλια. Το βράδυ της 11ης Ιουνίου 1962, άφησαν κεφάλια που έφτιαξαν από σαπούνι, χαρτί τουαλέτας και μαλλιά, στα κρεβάτια τους και σύρθηκαν στο τούνελ. Θεωρείται ότι έφτιαξαν μία φουσκωτή σχεδία από αδιάβροχα και έπεσαν στη θάλασσα, κάπου ανάμεσα στις 8 μ.μ. και τις 2 π.μ., σύμφωνα με τους φακέλους του FBI.
Ένας τέταρτος άνθρωπος, ο Άλεν Γουέστ, είχε εμπλακεί στο σχέδιο από την αρχή. Αλλά όταν ήρθε ο καιρός, δεν μπόρεσε να χωρέσει μέσα από την τρύπα στο κελί του και μέχρι να την ανοίξει περισσότερο οι άλλοι είχαν φύγει. Αργότερα συνεργάστηκε πλήρως με την αστυνομία και δεν τιμωρήθηκε για το ρόλο του.
Εν τω μεταξύ, οι Ανγκλινς και ο Φρανκ Μόρις στη συνέχεια μετέφεραν τη σχεδία τους κάτω από ένα σωλήνα εξαερισμού και πέρασαν δύο περιφράξεις από συρματόπλεγμα, αποφεύγοντας τους προβολείς και τους φρουρούς.
Χρησιμοποίησαν ένα ακορντεόν για να φουσκώσουν τη σχεδία τους και πιστεύεται ότι ξεκίνησαν το ταξίδι τους στον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο περίπου στις 22:00.
Το σημείωμα που υποτίθεται ότι γράφει ο Τζον Άνγκλιν, ο οποίος θα ήταν 86 αν ήταν ζωντανός, λέει ότι πέρασαν πολλά χρόνια στο Σιάτλ και τη Βόρεια Ντακότα, αλλά τώρα κατοικεί στη Νότια Καλιφόρνια.
Είπε ότι ο αδελφός του Κλάρενς πέθανε το 2008 και ο Φρανκ Μόρις τρία χρόνια αργότερα. Στην επιστολή, ο Άνγκλιν φέρεται να προσφέρει μια συμφωνία για να παραδοθεί με αντάλλαγμα την υπόσχεση πως θα περάσει μόνο ένα έτος στη φυλακή.
Το FBI ανέλυσε την επιστολή για τα δακτυλικά αποτυπώματα και το DNA, αλλά τα αποτελέσματα ήταν ασαφή. Έτσι για τώρα το μυστήριο παραμένει άλυτο.
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
