Ένα ελληνικό ρομποτικό χταπόδι για τη θαλάσσια ζωή. Ρομπότ κατά λαθρεμπόρων στα λιμάνια[Video]

Το χταπόδι των ελλήνων ερευνητών είναι ένα οκτάποδο ρομπότ που μιμείται τη μορφολογία και τις κινήσεις του φυσικού χταποδιού.

Ένα ρομποτικό χταπόδι που ανέπτυξαν έλληνες ερευνητές του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) παρουσιάστηκε πρόσφατα στο συνέδριο του Ινστιτούτου Ηλεκτρολόγων και Ηλεκτρονικών Μηχανικών (IEEE) με τίτλο International Conference on Intelligent Robots and Systems (IROS) 2014 που έλαβε χώρα στο Σικάγο των ΗΠΑ από τις 14 ως τις 18 Σεπτεμβρίου και προσέλκυσε το ενδιαφέρον των συντακτών του βρέθηκε στο επίκεντρο δημοσιευμάτων της ιστοσελίδας IEEE Spectrum.

Η συσκευή είναι βασισμένη σε μια από τις ρομποτικές πλατφόρμες του ΕΥΟΡ (Εργαστήριο Υπολογιστικής Όρασης και Ρομποτικής) και είναι κατασκευασμένη κυρίως από ελαστικά υλικά.

Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του ΙΤΕ, «πειράματα στο νερό έδειξαν έναν καινοτόμο μηχανισμό υποβρύχιας κίνησης με κατάλληλο συνδυασμό κίνησης των βραχιόνων και του ʽδικτύουʼ», καθώς και την αποδοτικότητά του.

Οι έλληνες επισημαίνουν στο δημοσίευμα του IEEE Spectrum ότι το σημαντικό στο έργο τους ήταν η προσθήκη ενός μαλακού και εύκαμπτου δικτύου σιλικόνης μεταξύ των πλοκαμιών που επιτρέπει την αύξηση της ταχύτητας κολύμβησης και την αποδοτικότητα στην κίνηση, όπως ακριβώς το κάνει το πραγματικό χταπόδι. Επιπλέον, η συσκευή τους έχει τη δυνατότητα να έρπει, να μεταφέρει αντικείμενα και να κολυμπά ελεύθερη.

Όπως επεσήμαναν οι ερευνητές, το ρομπότ θα μπορούσε να αποτελέσει μια αποτελεσματική πλατφόρμα παρατήρησης της θαλάσσιας ζωής χωρίς να παρενοχλούνται τα πλάσματα, τα οποία σε βίντεο φάνηκαν να μην αντιδρούν αρνητικά στην παρουσία του- αρκεί βέβαια να μην γίνει απόπειρα παρακολούθησης οργανισμών που στοχοποιούνται από τα κεφαλόποδα.

Το paper «Multi-arm Robotic Swimming With Octopus-Inspired Compliant Web» συνέταξαν οι Μιχαήλ Σφακιωτάκης, Ασημίνα Καζακίδη, Αυγούστα Χατζιδάκη, Θεόδωρος Ευδαίμων και Δημήτρης Τσακίρης του ΙΤΕ.

Επισημαίνεται ότι στις υπόλοιπες ρομποτικές πλατφόρμες του ΕΥΟΡ περιλαμβάνονται το ρομπότ κυματοειδούς κίνησης «Νηρηίς», ρομποτικές ενδοσκοπικές κάψουλες, τα ρομπότ «ΛΕΥΚΟΣ», Plato και Peleas, το FLYBOT (ελικόπτερο που ανήκει στην κατηγορία των Rotorcraft Unmanned Aerial Vehicles- RUAV), μια ρομποτική αναπηρική καρέκλα εξοπλισμένη με αισθητήρες σόναρ και πανοραμική όραση και ο «ΤΑΛΩΣ» – μια ρομποτική πλατφόρμα RWI B21, εξοπλισμένη με σόναρ, υπέρυθρούς και bumper αισθητήρες και ένα TRC στερεοσκοπικό σύστημα.

Ρομπότ για τα λιμάνια

Στο ίδιο συνέδριο ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασσαχουσσέτης (MIT) παρουσίασαν ένα οβάλ ρομπότ, με μέγεθος λίγο μικρότερο από αυτό μιας μπάλας ποδοσφαίρου, το οποίο έχει τη δυνατότητα να γλιστρά πάνω σε υποβρύχιες επιφάνειες πραγματοποιώντας σαρώσεις υπερήχων.

To εν λόγω ρομπότ είχε σχεδιαστεί αρχικά για να αναζητεί ρωγμές σε δεξαμενές νερού πυρηνικών αντιδραστήρων- ωστόσο η χρήση για την οποία φαίνεται να προορίζεται εν τέλει είναι η αναζήτηση κρυψώνων στο κύτος πλοίων οι οποίες χρησιμοποιούνται από λαθρεμπόρους.

Χάρη στο μικρό του μέγεθος και τον καινοτόμο μηχανισμό προώθησης, ο οποίος δεν αφήνει πίσω του ίχνη, το ρομπότ θα μπορούσε επίσης να κρύβεται εύκολα στο υποβρύχιο περιβάλλον. Σμήνη από τέτοια ρομπότ θα μπορούσαν να σταλούν άμεσα με τηλεχειρισμό για να ελέγξουν πλοία στο λιμάνι χωρίς να γίνονται αντιληπτά από τους λαθρεμπόρους, οι οποίοι σε τέτοιες περιπτώσεις επιχειρούν συχνά να πετάξουν το φορτίο στη θάλασσα.

Τα βασικά δομικά τμήματα του ρομπότ αποτελούν προϊόντα τρισδιάστατης εκτύπωσης. Το μισό κέλυφος είναι αδιάβροχο και στεγάζει τα ηλεκτρονικά, ενώ το άλλο μισό είναι διαπερατό και καλύπτει το σύστημα προώθησης, που με τη σειρά του αποτελείται από έξι αντλίες οι οποίες εξωθούν νερό μέσω ελαστικών σωλήνων.

Το ελλειπτικό σχήμα του είναι εσκεμμένα ασταθές, για να μπορεί να έχει αυξημένη ευελιξία (όπως στα μαχητικά αεροσκάφη), ενώ ο σχεδιασμός του είναι τέτοιος ώστε να μπορεί να παραμένει προσκολλημένο σε οποιαδήποτε επιφάνεια ελέγχει.

Στο στεγανό θάλαμο του ρομπότ βρίσκεται το κύκλωμα ελέγχου, μια επαναφορτιζόμενη μπαταρία λιθίου αυτονομίας 40 λεπτών, μια κεραία επικοινωνιών και μια αδρανειακή μονάδα μέτρησης, η οποία μπορεί να μετρήσει την κίνηση του ρομπότ σε οποιαδήποτε κατεύθυνση.

Στόχος των ερευνητών του MIT είναι το επόμενο πρωτότυπο να διαθέτει μπαταρίες που φορτίζονται ασύρματα, βελτιωμένο σύστημα προώθησης που θα αυξάνει τη διάρκεια λειτουργίας με μία φόρτιση στα 100 λεπτά και πιθανώς συστήματα που θα επιτρέπουν τη διεξαγωγή ελέγχων με υπερήχους χωρίς το ρομπότ να έρχεται σε άμεση επαφή με την επιφάνεια του υπό επιθεώρηση σκάφους.

Πηγή