Υποκλίθηκαν όλοι: Ο πάτερ Λίβυος για τους 7 νεκρούς οπαδούς του ΠΑΟΚ – «Μην κουνάτε το δάκτυλο στους νεκρούς»

Ο πάτερ Λίβυος μιλά με συγκλονιστικά λόγια, απευθυνόμενος σε όσους σπεύδουν να κρίνουν, να σχολιάσουν και να καταδικάσουν ακόμα και τους νεκρούς, με αφορμή την τραγωδία με τα επτά νέα παιδιά.

Ένα μήνυμα γεμάτο πόνο και αλήθεια

«Μην κουνάτε το δάχτυλο στους νεκρούς, γιατί θα σας δικάσει η ζωή…»

Δεν ήταν αρκετά τα νιάτα τους για να μας ραγίσουν την ψυχή; Δεν έφτασε η φρίκη του δυστυχήματος, τα κορμιά διαμελισμένα στην άσφαλτο, το αίμα που ακόμη είναι ζεστό; Έπρεπε να τους “τελειώσουμε” για δεύτερη φορά, αυτή τη φορά με την “αγνότητά” μας, με τις λέξεις μας, με τα «καλά να πάθουν», με τα δικαστήρια των χωρίς αμαρτία;

Από τη μια πλευρά, οι τέλειοι. Από την άλλη, οι αμαρτωλοί. Από δω οι “σωστοί”, κι από εκεί όσοι «άξιζαν» τον χαμό τους. Λες και υπήρξε άνθρωπος αλάθητος. Λες και υπάρχει ψυχή που δεν έπεσε ποτέ. Λες και δεν υπήρξατε εσείς, που τόσες φορές σας σκέπασε ο Θεός χωρίς να το καταλάβετε.

Αν κάθε φορά που κάνατε ένα λάθος στεκόταν ο θάνατος στο πλάι σας, πόσοι από εσάς θα ήσασταν ακόμα εδώ για να κρίνετε τόσο σίγουρα τους άλλους;

Η υποκρισία που δεν βλέπουμε

Πού βρίσκουμε τόση υποκρισία;

Πού βρίσκουμε τόση κακία μεταμφιεσμένη σε αρετή;

Πού βρίσκουμε τόση αδικία καλυμμένη από το ψέμα μιας «δικαιοσύνης»;

Πού βρίσκουμε τόση προσποιητή καθαρότητα μέσα στο δικό μας σκοτάδι;

Κανείς δεν δικαιολογεί τα λάθη. Κανείς δεν εξιδανικεύει την ανευθυνότητα, αν αποδειχθεί ότι υπήρξε. Η αλήθεια θα φανεί. Οι ευθύνες θα αποδοθούν. Αλλά όχι πάνω στα φέρετρα. Όχι την ώρα που οι οικογένειες θάβουν τα παιδιά τους. Όχι όταν μια κοινωνία θρηνεί.

Η ώρα της σιωπής και της προσευχής

Τώρα είναι η ώρα του πένθους. Της σιωπής. Της προσευχής. Είναι η ώρα να παραδώσουμε τα σώματα στη γη και τις ψυχές στο έλεος του Θεού — όχι στην οργή των σχολίων.

Μην χάνουμε την ανθρωπιά μας. Μην χάσουμε αυτό που μας ξεχωρίζει: την καρδιά που ξέρει να πονά.

Μην κουνάμε το δάχτυλο στους νεκρούς, γιατί θα μας δικάσει η ζωή…