Βασίλης Καλογήρου: Το κακόψυχο αφεντικό

Ο θάνατος του Βασίλη Καλογήρου και τα ερωτήματα που γεννά

Η κοινή γνώμη έχει συγκλονιστεί από τον θάνατο του Βασίλη Καλογήρου, με ερωτήματα να διατυπώνονται για τις συνθήκες του χαμού του. Ήταν απλώς ένα τραγικό γεγονός ή συνδέεται με την ιδιότητα της μητέρας του, Σοφίας Αποστολάκη-Καλογήρου, ως εισαγγελέα που είχε χειριστεί σημαντικές δικογραφίες;

Οι συζητήσεις δεν περιορίζονται σε υποθέσεις, καθώς η ίδια η μητέρα του άτυχου 58χρονου άνοιξε τη συζήτηση δημόσια.

Η ανάρτηση που άναψε φωτιές

Λίγες ώρες μετά τον εντοπισμό της σορού του γιου της, η Σοφία Αποστολάκη-Καλογήρου έκανε μια ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα που προκάλεσε αίσθηση:

«Στην υγειά σας! Είμαι ο Βασίλης που ψάχνατε. Εγώ με τη Χάρη του Θεού βρήκα τον Παράδεισο και βλέπω τον Χριστό που τόσο αγαπώ. Εσείς που με πετάξατε στα βουνά με τα άγρια ζώα καθώς και το κακόψυχο αφεντικό σας, άραγε τι τέλος θα έχετε;»

Η τοποθέτησή της άφησε ξεκάθαρα να εννοηθεί ότι θεωρεί τον θάνατο του γιου της αποτέλεσμα εγκληματικής ενέργειας. Και δεν άργησε να ξεκινήσει η δημόσια αντιπαράθεση.

Υποψίες και πολιτικές αντιδράσεις

Η ανάρτηση της εισαγγελέως έκανε τον γύρο των social media, με χιλιάδες πολίτες να προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν ποιος μπορεί να είναι το «κακόψυχο αφεντικό». Η συζήτηση, όμως, δεν έμεινε εκεί. Στη Βουλή, ο υπουργός Μάκης Βορίδης επιτέθηκε στον Σωκράτη Φάμελλο, κατηγορώντας τον ότι υπονόησε εμπλοκή της κυβέρνησης στον θάνατο του Καλογήρου.

Η κυβέρνηση εμφανίζεται να αναζητά κάποιον για να φορτώσει την ευθύνη για τη γενικευμένη καχυποψία της κοινωνίας. Παράλληλα, επιχειρεί να παρουσιάσει τις αντιδράσεις ως ακραίες, στοχεύοντας να τις απαξιώσει ως προϊόν συνωμοσιολογίας και πανικού.

Γιατί ο κόσμος πιστεύει τα χειρότερα;

Το ερώτημα που ανακύπτει είναι γιατί τόσοι πολλοί πολίτες είναι έτοιμοι να υιοθετήσουν ακόμα και τις πιο ακραίες θεωρίες. Είναι απλώς μια μάζα που παρασύρεται από εντυπωσιακές αφηγήσεις, ή μήπως υπάρχει κάτι βαθύτερο;

Η κυβέρνηση φαίνεται να μη συνειδητοποιεί ότι δεν είναι μόνο η τραγωδία των Τεμπών που έχει διαμορφώσει αυτό το κλίμα. Είναι η διαχείριση του δυστυχήματος, η αίσθηση συγκάλυψης, η έλλειψη δικαιοσύνης και η γενικότερη πολιτική που έχει εξαντλήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών. Ο κόσμος δεν θεωρεί την κυβέρνηση μαφιόζικη από ιδεοληψία, αλλά επειδή βλέπει γεγονότα που του δημιουργούν αυτή την εντύπωση.

Η ιατροδικαστική έρευνα και η Ρουμπίνη Λεονταρή

Η αναμονή της ιατροδικαστικής έρευνας δεν καθησυχάζει την κοινή γνώμη. Υπεύθυνη για τη διαδικασία είναι η Ρουμπίνη Λεονταρή, η ίδια ιατροδικαστής που είχε αναλάβει τις νεκροψίες των θυμάτων στα Τέμπη. Εκείνες οι εκθέσεις είχαν χαρακτηριστεί ελλιπείς, καθώς δεν περιλάμβαναν κρίσιμες τοξικολογικές και ιστολογικές εξετάσεις.

Η Λεονταρή, που έχει στο παρελθόν καταγγελθεί για αμφισβητούμενες πρακτικές, τοποθετήθηκε παρατύπως στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, παρακάμπτοντας ιατροδικαστή ανώτερης βαθμίδας. Η ίδια έχει ιστορικό εμπλοκής στην πολιτική, έχοντας κατέβει υποψήφια με τον ΛΑΟΣ και αργότερα με τη Ντόρα Μπακογιάννη.

Δεν την εμπιστεύεται ούτε η μητέρα του θύματος

Ίσως το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο είναι ότι η ίδια η μητέρα του Βασίλη Καλογήρου, που είχε αναθέσει στο παρελθόν υποθέσεις στη Λεονταρή, τώρα δεν την εμπιστεύεται. Αντί για την επίσημη ιατροδικαστική έρευνα, προσέλαβε ιδιώτη ειδικό για τη νεκροτομή του γιου της.

Αυτό και μόνο δείχνει πολλά. Η ίδια γνωρίζει κάτι περισσότερο; Ή μήπως απλώς συμμερίζεται την καχυποψία της κοινωνίας απέναντι στο κράτος και τους μηχανισμούς του;

Ένα βαθύτερο πρόβλημα εμπιστοσύνης

Το ζήτημα δεν είναι αν η κυβέρνηση έχει εμπλοκή στον θάνατο του Καλογήρου. Είναι ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας το θεωρεί πιθανό. Και αυτό από μόνο του είναι εξαιρετικά προβληματικό. Δείχνει ότι οι πολίτες δεν έχουν πλέον εμπιστοσύνη στους θεσμούς, ούτε καν στις βασικές αρχές λειτουργίας του κράτους.

Όταν οι κυβερνήσεις χτίζουν ένα αφήγημα αλά Μωυσής και τσιτάχ, είναι λογικό ο κόσμος να πιστεύει και τις πιο ακραίες εκδοχές. Και αν αυτή η δυσπιστία δεν έχει βάση, τότε η ευθύνη δεν βαραίνει τους πολίτες που αμφιβάλλουν, αλλά εκείνους που τους οδήγησαν σε αυτή την αμφιβολία.

Πηγή άρθρου: documentonews