Θρήνος για τον 13χρονο Κωνσταντίνο που σκοτώθηκε χτες με το ηλεκτρικό πατίνι

Ένα παιδικό χαμόγελο χάθηκε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, όταν μια απλή βόλτα με πατίνι μετατράπηκε σε τραγωδία για τον 13χρονο Κωνσταντίνο Καούκη, που δεν πρόλαβε να επιστρέψει ποτέ σπίτι.

Μια βόλτα που έγινε τραγωδία

Σε έναν κεντρικό δρόμο του χωριού, εκεί όπου καθημερινά περνούν άνθρωποι και αυτοκίνητα, ο μικρός Κωνσταντίνος έκανε τη βόλτα του με το αγαπημένο του πατίνι. Ένα πατίνι που καμάρωνε και συχνά μοιραζόταν στα social media με παιδική περηφάνια.

Όλα άλλαξαν μέσα σε μια στιγμή. Μια προσπάθεια να αποφύγει ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο στα δεξιά του δρόμου αποδείχθηκε μοιραία. Ο 13χρονος συγκρούστηκε μετωπικά με διερχόμενο όχημα, με τη σύγκρουση να είναι ιδιαίτερα σφοδρή και να οδηγεί στον σοβαρό τραυματισμό του.

Η στιγμή που πάγωσε ο χρόνος

Ο ήχος της σύγκρουσης διέκοψε απότομα τη σιωπή της περιοχής. Όσοι βρίσκονταν κοντά μιλούν για μια εικόνα που δεν πρόκειται να ξεχάσουν ποτέ.

Το ασθενοφόρο έφτασε άμεσα στο σημείο και οι διασώστες έδωσαν μάχη για να κρατήσουν το παιδί στη ζωή. Στο Νοσοκομείο Κρεστένων, οι γιατροί συνέχισαν την προσπάθεια, κρατώντας την ελπίδα ζωντανή όσο μπορούσαν. Ωστόσο, ο μικρός Κωνσταντίνος δεν τα κατάφερε. Ένα παιδί μόλις 13 ετών, που έπρεπε να ζει, να γελά και να ονειρεύεται, έφυγε τόσο άδικα.

Τα λόγια του γιατρού που ραγίζουν καρδιές

Ο διευθυντής του Νοσοκομείου Κρεστένων, Γιάννης Μιχόπουλος, μίλησε με συγκίνηση για το παιδί που γνώριζε από τη γέννησή του:

«Ήταν ένα παιδάκι που το γνώριζα από την ημέρα που γεννήθηκε. Ερχόταν με τη γιαγιά του στο ιατρείο. Είμαστε όλοι συγκλονισμένοι. Το παιδάκι ήρθε με το ΕΚΑΒ ήδη με μυδρίαση, άσφυγμο –ουσιαστικά, κλινικά νεκρό. Από ότι μου ανέφερε ο διασώστης είχε ήδη ξεκινήσει την ανάνηψη στην περιοχή που έγινε το συμβάν και είχε ήδη προηγηθεί από έναν νοσηλευτή που ήταν στο σημείο. Έγινε κι εδώ σε μας ΚΑΡΠΑ για σχεδόν μία ώρα κι ένα τέταρτο. Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να κάνουμε κάτι… Δεν μπορέσαμε να το επαναφέρουμε το παιδί. Είναι πάντα ένα θλιβερό γεγονός να βλέπεις μικρά παιδιά να “φεύγουν” έτσι –και ιδιαίτερα από ένα τροχαίο.»

Ένας πατέρας μόνος απέναντι στην απώλεια

Πίσω έμεινε ένας πατέρας, ο Αντώνης Καούκης, που μεγάλωνε μόνος του το μοναχοπαίδι του. Ο γιος του ήταν το κέντρο της ζωής του. Το σπίτι που μέχρι χθες ήταν γεμάτο γέλια και ζωή, βυθίστηκε ξαφνικά σε μια βαριά σιωπή.

Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουν τον πόνο μιας τέτοιας απώλειας. Δεν υπάρχει τρόπος να γεμίσει αυτό το κενό.

Τα ερωτήματα που μένουν χωρίς απάντηση

Και μέσα σε όλα, ένα «γιατί» που αιωρείται. Γιατί ένα παιδί 13 ετών; Γιατί μια απλή βόλτα να εξελιχθεί σε τραγωδία; Ερωτήματα που δεν βρίσκουν απάντηση, αφήνοντας μόνο πόνο και θλίψη.

Μαρτυρίες για το δυστύχημα

Φίλος της οικογένειας περιέγραψε τις συνθήκες του τροχαίου:

“Ό,τι ήταν να γίνει έγινε. Κρίμα νέο παλικαράκι. Έπεσε πάνω του. Πετάχτηκε από τα δεξιά του. Το σημείο εκεί είναι επικίνδυνο. Το περιμέναμε ότι κάτι θα συμβεί κάποια στιγμή εκεί. Παρκάρουν όπου να ‘ναι, εκεί σταθμεύει ιδιοκτήτης το αυτοκίνητο του, ορατότητες δεν υπάρχουν. Δεν φταίει ούτε ο οδηγός, ούτε ο πιτσιρικάς. Πάνω στη στροφή ήταν σταθμευμένο αμάξι και για να το αποφύγει έπεσε πάνω στον άλλο. Ίσα ίσα που χώραγε να περάσει. Πήγε να περάσει με το πατίνι, ερχόταν το άλλο αυτοκίνητο και έγινε το κακό. Δεν έτρεχε, μέσα σε κατοικημένη περιοχή ήταν. Πήγαινε με 20 χιλιόμετρα την ώρα”

Και πρόσθεσε:

“Ο οδηγός δεν τον εγκατέλειψε. Βγήκε έξω τον πήρε αγκαλιά και έκλαιγε, ενώ ήταν μέσα στα αίματα”.

Σύμφωνα με τον ίδιο:

“είναι χωρισμένη οικογένεια, ζούσε με τον μπαμπά του. Τι να πεις τώρα… Ράκος είναι. Το έμαθε λίγο μετά. Τον πήραν τηλέφωνο λίγο μετά τις 6:00 το απόγευμα που έγινε χθες. Πάντα φορούσε κράνος ο μικρός. Εκείνη τη στιγμή δεν το φορούσε. Δεν ξέρω γιατί. Είμαι πολύ στεναχωρημένος…”.

Οι στιγμές που συγκλονίζουν

Ο πατέρας έφτασε γρήγορα στο σημείο και αντίκρισε το παιδί του αιμόφυρτο στην άσφαλτο.

«Φώναζε “Κωνσταντίνε, Κωνσταντίνε” και δεν αντιδρούσε» λέει ο θείος του 13χρονου.

Η καθημερινή συνήθεια του παιδιού να κάνει βόλτες με το πατίνι στο χωριό της Ηλείας μετατράπηκε σε τραγωδία μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

«Έφτασα στο σημείο μετά από τρία λεπτά και είδα τον ανιψιό μου στον δρόμο γεμάτο αίματα» ανέφερε ο θείος, προσθέτοντας:

«Επειδή έφτασα εγώ από τους πρώτους… επειδή είναι και της δουλειάς μου, έχω φορτηγό και μπορώ να έχω μια εικόνα περισσότερη από κάποιον ερασιτέχνη, επαγγελματίας είμαι… έκρινα ότι μπορεί να τρόμαξε ο μικρός, τα έχασε που είδε μπροστά του το αυτοκίνητο. Έγινε. Ο άνθρωπος με το αυτοκίνητο, επειδή είχε περάσει πρώτα κι άλλο πατίνι μπροστά από τη στροφή τη δικιά μας, ελάττωσε, γιατί χωριό είναι, θα τρέχουνε με τα πατίνια. Και ήταν σχεδόν σταματημένο το αυτοκίνητο. Δηλαδή δεν ήρθε να τον χτυπήσει σε κάποιο δρόμο. Δεν μπορώ να επιρρίψω ευθύνες στον άνθρωπο».

Η καθημερινότητα που έγινε εφιάλτης

Όπως λένε οι κάτοικοι, τα παιδιά στο χωριό χρησιμοποιούν καθημερινά πατίνια για τις βόλτες τους.

«Όλα τα παιδιά μέσα στα χωριά με πατίνια γυρίζουνε. Δεν μπορούμε να το πιστέψουμε αλλά θέλει προσοχή» τονίζει ο θείος.

Ο ίδιος περιγράφει και τη στιγμή που ενημέρωσε τον πατέρα:

«Ένας χωριανός φίλος τον πήρε τηλέφωνο και εγώ πήρα τον πατέρα του και πήγαμε μαζί. Του ’πα “έγινε, χτύπησε το παιδί, τρέξε”. Όταν ήρθε, το είδε κάτω το παιδί. Εγώ πιστεύω ότι ήταν ήδη νεκρό την ώρα που ήρθαμε εμείς. Άλλοι δίναν ελπίδες, φώναζε… φώναζε… το παιδί δεν αντιδρούσε καθόλου».

Η μάχη που δεν κερδήθηκε

Ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ μετέφερε τον 13χρονο στο Νοσοκομείο Κρεστένων, όπου οι γιατροί έδωσαν υπεράνθρωπη μάχη για να τον κρατήσουν στη ζωή. Παρά τις προσπάθειες, το παιδί υπέκυψε στα τραύματά του.

Σοκαρισμένος και ο οδηγός του αυτοκινήτου, προσπάθησε να βοηθήσει:

«Ο οδηγός ήταν γεμάτος αίματα και έκλαιγε πάνω από τον 13χρονο, έκανε ότι μπορούσε και ο άνθρωπος έχει οικογένεια. Στο σημείο έφτασε και ένας γιατρός πριν έρθει το ασθενοφόρο και έκανε κάρτα στο παιδί αλλά δυστυχώς δεν μπόρεσε να τον επαναφέρει. Με όσα μάθαμε ο μικρός έτρεχε και για να αποφύγει ένα αμάξι έπεσε στο διερχόμενο αυτοκίνητο και μετά στο έδαφος, με τον θάνατο του να έρχεται ακαριαία όπως μας είπαν μετά».