Ιωάννης Μελισσανίδης: « Έγραφαν τότε “ο Ιωάννης φιλούσε υπέροχα”» – Η απάντησή του

«Δεν μάσησα… τους μάσησα!» – η απάντηση του Ιωάννη Μελισσανίδη για τα σχόλια που δέχθηκε τότε, παραμένει πιο επίκαιρη από ποτέ.

Ο ολυμπιονίκης Ιωάννης Μελισσανίδης μίλησε ανοιχτά για την εμπειρία του με τη ρητορική μίσους, αλλά και για τη δράση του σήμερα, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα για τα όρια της ελευθερίας του λόγου και τον σεβασμό προς τον άνθρωπο.

Η δράση του πέρα από τον αθλητισμό

Η πορεία του πλέον δεν περιορίζεται στους αγωνιστικούς χώρους. Ο Ιωάννης Μελισσανίδης δραστηριοποιείται ως πρεσβευτής στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο, εστιάζοντας στην αντιμετώπιση της τοξικότητας και της ρητορικής μίσους.

«Είμαι ένας πολίτης του κόσμου. Κάνω αυτό που αγαπώ και έχω και την τιμή να είμαι στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ως ambassador στο Στρασβούργο. Πρόσφατα κάναμε μια πολύ ωραία ομιλία για τη ρητορική μίσους. Πηγαίνω στα σχολεία, όταν υπάρχει ελληνισμός. Τώρα την άλλη βδομάδα θα πάω στη Βυρώνεια, στο χωριό μου, για να μιλήσω και στο Λύκειο και στο Δημοτικό στα παιδιά», ανέφερε στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον».

Ελευθερία λόγου ή ρητορική μίσους;

Ο ίδιος στάθηκε ιδιαίτερα στο ζήτημα της τοξικότητας στα social media και στη λεπτή γραμμή που χωρίζει την άποψη από την επίθεση.

«Η ρητορική μίσους είναι ένα κομμάτι που μας ακουμπάει όλους, δηλαδή πού είναι το “free speech” και πού το “hate speech”, πρέπει να υπάρχουν όρια. Ακριβώς. Σου λέει ο άλλος “έχω δικαίωμα εγώ να γράψω ή να πω ό,τι θέλω και έχω την ελευθερία του λόγου”. Ναι ρε φίλε, αλλά πρέπει να υπάρχουν και όρια. Δηλαδή η ρητορική μίσους, ειδικά σε παιδιά με τα social media… δηλαδή πολλά παιδιά μπορούν να οδηγηθούν ακόμα και στην αυτοκτονία και το ‘χουμε δει», δήλωσε.

Η εμπειρία από το Σίδνεϋ και η απάντησή του

Ανατρέχοντας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϋ, ο Ιωάννης Μελισσανίδης θυμήθηκε τα σχόλια που δεχόταν ως δημόσιο πρόσωπο και τον τρόπο που τα διαχειρίστηκε.

«Το ‘χω βιώσει ως δημόσιο πρόσωπο στο Σίδνεϋ. Ξέρω ότι το πρόβλημα που δημιουργείται από αυτούς είναι καθαρά δικό τους. Είχα έναν τέτοιο χαρακτήρα. Γιατί οπωσδήποτε ο πρωταθλητισμός σε κάνει να είσαι και πιο σκληρός προφανώς. Και έλεγα, “το πρόβλημα το ‘χουν αυτοί”! Στο Σίδνεϋ έγραφαν “ο Ιωάννης φιλούσε υπέροχα” και όλες αυτές τις αηδίες… Είπα, δεν μάσησα… Τους μάσησα!», εξομολογήθηκε.

Και συνέχισε εξηγώντας: «Αναλογίστηκα γιατί γίνεται όλο αυτό, αν κάπου έχω μερίδιο ευθύνης. Δεν είχα κανένα απολύτως μερίδιο ευθύνης. Άρα, λέω, το πρόβλημα είναι ψυχιατρικό. Ας το λύσουν, ας πάνε σε κάποιον ψυχολόγο, ψυχίατρο. Δεν είναι δικό μου, οπότε γιατί να επηρεάσει τη δική μου τη ζωή; Δεν υπήρχε».

Η ελπίδα για μια κοινωνία χωρίς «δηλώσεις»

Κλείνοντας, ο ολυμπιονίκης εξέφρασε την επιθυμία του για μια κοινωνία όπου ο σεβασμός θα είναι αυτονόητος και δεν θα χρειάζονται εξηγήσεις ή «δηλώσεις».

«Δεν μπορούμε να είμαστε όλοι φίλοι. Αυτό τους λέω. Παιδιά δεν μπορούμε όλοι να είμαστε ίσοι, συμπαθητικοί, η παρέα σου και εγώ και εσείς τα ίδια. Αλλά πρέπει να υπάρχει μια κοινή βάση, ότι σέβομαι την ανθρώπινη οντότητα και τις επιλογές σου. Τώρα, αν δεν τη σέβεσαι και κάνεις επίθεση σε μένα, το πρόβλημα είναι ξεκάθαρα δικό σου. Δεν είναι δικό μου, λύσ’ το! Εγώ δεν είχα ποτέ τέτοιο πρόβλημα με τους συναθλητές μου, τους προπονητές μου. Τα τελευταία χρόνια έχουμε κάνει βήματα προς τα εμπρός. Εννοείται. Θέλουμε κι άλλο. Αλλά εγώ εύχομαι να έρθει εκείνη η μέρα που να μην χρειάζεται να κάνεις κανένα statement. Δηλαδή να πεις, αυτή είναι η σεξουαλικότητά μου. Είμαστε άνθρωποι, σ’ αγαπώ, τόσο απλά».