Η ανακοπή καρδιάς όταν οδηγούσε τα 20 φάρμακα την ημέρα και η εγκατάλειψη από τους συναδέλφους του

Η συγκλονιστική πορεία ζωής και καριέρας του Γιώργου Μούτσιου, ενός από τους πιο χαρακτηριστικούς ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου, που πέρασε από τη δόξα στη μοναξιά, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία καλλιτεχνική παρακαταθήκη.

Τα πρώτα χρόνια και η αρχή μέσα από τη μουσική

Ο Γιώργος Μούτσιος γεννήθηκε στην Καλαμάτα στις 31 Ιανουαρίου 1932. Σε μικρή ηλικία μετακόμισε με την οικογένειά του στην Αθήνα, όπου ολοκλήρωσε τις σχολικές του σπουδές. Το ξεκίνημά του δεν ήταν στο θέατρο, αλλά στη μουσική, αφού η πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση ήταν ως τραγουδιστής στο Εθνικό Θέατρο.

Σπούδασε μουσική και φωνητική στο Ελληνικό Ωδείο, ενώ παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Ωδείου.

Σπουδές στο εξωτερικό και σημαντικές συνεργασίες

Μετά τη στρατιωτική του θητεία, ταξίδεψε στη Βιέννη για να συνεχίσει τις σπουδές του. Εκεί φοίτησε στη Μουσική Ακαδημία, εστιάζοντας στη φωνητική, ενώ παράλληλα σπούδασε θέατρο και σκηνοθεσία στο περίφημο Reinhardt Seminar.

Η καλλιτεχνική φλέβα υπήρχε στην οικογένεια, καθώς οι αδελφές του, Σοφία και Μαρία Μουτσίου, διακρίθηκαν ως σολίστ στη Λυρική Σκηνή.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα το 1951, εντάχθηκε στο Εθνικό Θέατρο, συμμετέχοντας κυρίως στο χορό αρχαίων τραγωδιών και κωμωδιών ως τραγουδιστής. Παράλληλα, εμφανίστηκε σε συναυλίες κλασικού τραγουδιού σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις και ερμήνευσε την «Κάρμινα Μπουράνα» στο Φεστιβάλ Αθηνών.

Το 1954 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη Λυρική Σκηνή με την οπερέτα «Η Πριγκίπισσα του Ιπποδρόμου», ενώ το 1963 πέρασε στο θέατρο πρόζας με το έργο της Αγκάθα Κρίστι «Δέκα Μικροί Νέγροι», με τον θίασο Νέα Σκηνή.

Η μεγάλη πορεία στο θέατρο και οι κορυφαίες συνεργασίες

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε με κορυφαίους θιάσους της Αθήνας, όπως εκείνους της Έλλης Λαμπέτη, της Αλίκης Βουγιουκλάκη, της Τζένης Ρουσέα και της Σμαρούλας Γιούλη, ερμηνεύοντας ένα ευρύ φάσμα ρόλων.

Το 1977 δημιούργησε δικό του θίασο μαζί με τη σύζυγό του, ηθοποιό Δέσποινα Νικολαΐδου. Συμμετείχε επίσης σε σημαντικά διεθνή φεστιβάλ, όπως το Φεστιβάλ των Εθνών στο Παρίσι, καθώς και στο Φεστιβάλ Σαίξπηρ στο Λονδίνο με το Θέατρο Τέχνης, στην ιστορική παράσταση των «Ορνίθων» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν και μουσική του Μάνου Χατζιδάκι.

Οι ρόλοι στον κινηματογράφο και η αναγνώριση

Η πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο έγινε το 1951 στην ταινία «Ριρίκα» του Φρίξου Ηλιάδη. Στη συνέχεια συμμετείχε σε περισσότερες από 50 ταινίες, καλύπτοντας όλα τα είδη, από δράματα μέχρι κωμωδίες και περιπέτειες.

Τη δεκαετία του 1960 ξεχώρισε ιδιαίτερα σε ρόλους «κακού», αφήνοντας έντονο το αποτύπωμά του. Το 1962 πήρε μέρος στην αμερικανική παραγωγή «Ο Λέων της Σπάρτης», που γυρίστηκε στην Ελλάδα σε σκηνοθεσία του Ρούντολφ Ματέ, υποδυόμενος τον Δημόφιλο τον Θεσπιέα.

Η τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση ήταν το 2002 στην ταινία «Αλέξανδρος και Αϊσέ» του Δημήτρη Κολάτου, ενώ στην τηλεόραση εμφανίστηκε σε πολλές σειρές, με τελευταία τα «Παιδιά της Νιόβης» του Κώστα Κουτσομύτη το 2004 στη ΝΕΤ.

Η ξεχωριστή φωνή και οι μουσικές συνεργασίες

Ο Γιώργος Μούτσιος ξεχώρισε και στο έντεχνο τραγούδι χάρη στη βαθιά, βαρύτονη φωνή του. Υπήρξε ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς ερμηνευτές των έργων του Μάνου Χατζιδάκι, με τραγούδια όπως «Αερικό», «Η μπαλάντα του στρατιώτη», «Ω καλή μου ξανθιά» και «Ο κύκλος του C.N.S.».

Ιδιαίτερα ξεχωριστή ήταν η ερμηνεία του στο τραγούδι «Ένας μύθος», σε ντουέτο με τη Μαρία Δουράκη.

Δείτε το βίντεο:

Οι μεγάλες στιγμές και η αναγνώριση

Στις 29 Μαΐου 1967 συμμετείχε στη Γενεύη στο ορατόριο για την ειρήνη «El Pessebre» του διάσημου ισπανού τσελίστα Πάμπλο Καζάλς. Συνεργάστηκε επίσης με τον Μίκη Θεοδωράκη, ερμηνεύοντας και απαγγέλλοντας μελοποιημένη ποίηση.

Την 1η Φεβρουαρίου 2010 τιμήθηκε από το Πνευματικό Κέντρο Παπάγου για τη συνολική του προσφορά στο θέατρο, τον κινηματογράφο και το τραγούδι.

Τα δύσκολα χρόνια και η πικρή εξομολόγηση

Από το 1999 αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, τα οποία υπέμεινε με αξιοπρέπεια και δύναμη. Σε μια από τις πιο συγκλονιστικές του δηλώσεις είχε πει:

«Αν τσακιστεί το δέντρο, όλοι τραβιούνται μακριά. Σπάζει και πέφτει κάτω»

Με αυτά τα λόγια περιέγραψε τη μοναξιά και την απογοήτευση που ένιωσε, βλέποντας ανθρώπους να απομακρύνονται από τη ζωή του στις δύσκολες στιγμές.

Ο Γιώργος Μούτσιος έφυγε από τη ζωή στις 17 Ιουλίου 2012, σε ηλικία 80 ετών.

Δείτε το βίντεο:

Οι ρόλοι που έμειναν αξέχαστοι

Το κοινό θα τον θυμάται πάντα για τις δυνατές ερμηνείες του, όπως στην ταινία «Κραυγή» του Νίκου Φώσκολου δίπλα στον Γιώργο Φούντα, όπου ενσάρκωσε τον δολοφόνο Αλέκο Πετράτο.

Ξεχώρισε επίσης στην «Τρούμπα» (1967), πάλι δίπλα στον Γιώργο Φούντα, στον ρόλο του Σπύρου, ενός σκληρού αλλά ταυτόχρονα ευγενικού ιδιοκτήτη καμπαρέ.

Αξέχαστη παραμένει και η συμμετοχή του ως «Χουσείν» δίπλα στον Λάμπρο Κωνσταντάρα στην ταινία «Ο άνθρωπος που γύρισε από τη ζέστη», ενώ η πρώτη μεγάλη επιτυχία του ήταν «Η αγνή του λιμανιού» το 1952.

Ένα πολυδιάστατο ταλέντο που άφησε εποχή

Ο Γιώργος Μούτσιος υπήρξε ένας καλλιτέχνης με πολλαπλές δυνατότητες, που συνδύασε με επιτυχία τη μουσική και την υποκριτική. Οι σπουδές του στο Ελληνικό Ωδείο και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Ωδείου αποτυπώθηκαν σε μια πορεία γεμάτη ποιότητα και συνέπεια.

Δείτε το βίντεο-αφιέρωμα: