«Χειρότερα από Καμπότζη»: Η αποκάλυψη του Γρηγόρη Κωνσταντέλλου για τις υποδομές-ντροπή – Τι συνέβη στα αεροδρόμια της Ελλάδας;

«Χειρότερα από Καμπότζη»: όσα αποκαλύπτει ο Γρηγόρης Κωνσταντέλλος για τις υποδομές-ντροπή στον FIR Αθηνών

Όταν ένας πιλότος με εμπειρία 35 ετών περιγράφει μια κατάσταση ως «χειρότερη από Καμπότζη», τότε το ζήτημα δεν περιορίζεται σε ένα απλό τεχνικό μπλακ άουτ, αλλά αγγίζει βαθύτερα προβλήματα υποδομών και διαχρονικών καθυστερήσεων.

Απαντήσεις για το χάος που προκλήθηκε στα ελληνικά αεροδρόμια μετά το μπλακ άουτ στο FIR Αθηνών από τις 09:30 το πρωί της Κυριακής δίνει ο δήμαρχος Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, αντιπρόεδρος της ΚΕΔΕ και πιλότος, Γρηγόρης Κωνσταντέλλος. Στο επίκεντρο της παρέμβασής του βρίσκεται η εικόνα των κρίσιμων υποδομών και η χρόνια απουσία ουσιαστικών επενδύσεων που, όπως τονίζει, κρατούν τη χώρα πίσω.

«Κάποιος δεν έκανε σωστά τη δουλειά του»

Ο κ. Κωνσταντέλλος μιλώντας στο mononews.gr σκιαγραφεί μια πραγματικότητα γεμάτη καθυστερήσεις, ξεπερασμένα συστήματα και διαδικασίες που χρονίζουν εδώ και χρόνια. Όπως προειδοποιεί, τέτοιου είδους εκκρεμότητες μπορούν να οδηγήσουν σε «ισοπεδωτικές» συνέπειες.

Όπως είπε χαρακτηριστικά: «Κάποιος δεν έχει κάνει καλά τη δουλειά του. Αυτό είναι γεγονός. Τα συστήματα, όπως λένε οι ελεγκτές αεροκυκλοφορίας, είναι παρωχημένα και ξεπερασμένα, τεχνολογίας δεκαετίας του 1990. Οι τελευταίες σοβαρές συντηρήσεις και επενδύσεις σε συστήματα εναέριας κυκλοφορίας, όπως ραδιοσυχνότητες και ραντάρ, έγιναν λίγο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Εδώ και πάνω από μια δεκαετία υπάρχουν διαδικασίες με διαγωνισμούς, ενστάσεις και προσφυγές που σέρνονται. Αυτό δεν είναι εύκολο θέμα, αλλά έπρεπε να έχει λυθεί, γιατί μπορεί να οδηγήσει σε ένα τόσο ισοπεδωτικό αποτέλεσμα».

Στη συνέχεια επισημαίνει ότι τις ακριβείς τεχνικές αιτίες γνωρίζουν μόνο οι ειδικοί της Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, υπογραμμίζοντας πως τέτοιες δυσλειτουργίες δυσκολεύουν τη λειτουργία, χωρίς όμως να σημαίνουν αυτόματα έλλειψη ασφάλειας: «Το τι ακριβώς συνέβη το ξέρουν μόνο οι τεχνικοί της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας. Σε αντίστοιχες περιπτώσεις, σε επίπεδο λειτουργίας του αέριου χώρου, τα πράγματα δυσκολεύουν, αλλά δεν γίνονται επικίνδυνα. Το safety margin μειώνεται λίγο, η δουλειά των πιλότων γίνεται πιο απαιτητική, αλλά δεν μπαίνουμε σε περιοχή επισφάλειας και επικινδυνότητας. Αυτή είναι η ουσία».

«Χειρότερα και από τριτοκοσμικές χώρες»

Με περισσότερα από 35 χρόνια εμπειρίας στο πιλοτήριο, ο Γρηγόρης Κωνσταντέλλος κάνει λόγο για πρωτοφανές φαινόμενο, συγκρίνοντάς το με πτήσεις που έχει πραγματοποιήσει σε χώρες του τρίτου κόσμου: «Πετάω σε χώρες όπως η Καμπότζη, το Λάος και το Μπαγκλαντές. Τα τελευταία τρία χρόνια δεν έχω δει να καταρρέει συνολικά ένα FIR. Πώς γίνεται να συμβαίνει αυτό σήμερα σε ένα ευρωπαϊκό κράτος; Και αυτό που λένε κάποιοι, για να αμυνθούν, ότι κάτι παρόμοιο έγινε πέρσι στην Ευρώπη, δεν συνέβη ούτε με αυτή την ένταση ούτε με αυτή τη διάρκεια. Ήταν μια διακοπή περίπου 45 λεπτών σε τέσσερα από τα 25 ευρωπαϊκά κέντρα ελέγχου και οφειλόταν σε κακόβουλη ενέργεια».

Συνεχίζοντας, απορρίπτει τις συγκρίσεις ως άλλοθι για τις εγχώριες αδυναμίες: «Τη δική μας αφασία και ανεπάρκεια δεν μπορούμε να την κρύψουμε πίσω από ένα περσινό περιστατικό στην Ευρώπη. Δεν συγκρινόμαστε σε επίπεδο υποδομών. Η αναγκαία επένδυση στον FIR Αθηνών δεν έχει γίνει. Είναι κάτι που πρέπει να το δουν οι αρμόδιοι από την αρχή».

Ξεχωριστή αναφορά κάνει και στα έσοδα από τα τέλη υπέρπτησης, ζητώντας να κατευθύνονται ξεκάθαρα στις υποδομές: «Εισπράττουμε πάνω από 130 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο από τα τέλη υπέρπτησης των αεροσκαφών. Πρέπει να βρεθεί άμεσα τρόπος αυτά τα χρήματα να επενδύονται σε υποδομές. Πρέπει να είμαστε state of the art».

Τι σημαίνει πρακτικά ένα τέτοιο μπλακ άουτ

Αναφερόμενος στο επιχειρησιακό κομμάτι, ο κ. Κωνσταντέλλος εξηγεί ότι για να είναι πλήρως ελεγχόμενος ο εναέριος χώρος απαιτείται «two-way communication». Περιγράφει πώς ένα μπλακ άουτ επηρεάζει αναχωρήσεις, αφίξεις και υπερπτήσεις, καταλήγοντας ότι ατύχημα δεν θα μπορούσε να συμβεί, ωστόσο η επιβάρυνση είναι σημαντική: «Για να είναι ελεγχόμενος ο αέριος χώρος πρέπει να υπάρχει two-way communication… Ατύχημα δε θα μπορούσε να υπάρξει, όμως υπάρχει μεγάλη ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και αυξημένο φορτίο εργασίας για τους πιλότους. Τα αεροσκάφη είναι εξοπλισμένα με συστήματα αποφυγής σύγκρουσης».