Στις 5 Ιουνίου 1825, δολοφονήθηκε στην Ακρόπολη ένας από τους πιο εμβληματικούς αγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης. Η τραγική μοίρα του Οδυσσέα Ανδρούτσου, του ήρωα του Χανιού της Γραβιάς, φωτίζει τις σκοτεινές πλευρές ενός αγώνα γεμάτου θάρρος αλλά και πολιτικές ίντριγκες.
Από την αυλή του Αλή Πασά στα χαρακώματα της Επανάστασης
Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, γιος του αρματολού Αντρέα Βερούση, μεγάλωσε κοντά στον Αλή Πασά, από όπου απέκτησε στρατιωτική εμπειρία και στρατηγικό νου. Με την έναρξη της Επανάστασης, βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του αγώνα. Η πιο ένδοξη στιγμή του ήρθε στη μάχη του Χανιού της Γραβιάς, όπου με μόλις 117 άνδρες κατάφερε να σταματήσει τις δυνάμεις του Ομέρ Βρυώνη και να σώσει τον Αγώνα από πιθανή κατάρρευση.
Συγκρούσεις, κατηγορίες και απομόνωση
Η ανεξάρτητη στάση του και η αντίθεσή του με ισχυρούς πολιτικούς της εποχής, όπως ο Κωλέττης και ο Μαυροκορδάτος, του δημιούργησαν πολλούς εχθρούς. Αν και δεν υπήρχαν αποδείξεις, κατηγορήθηκε για συνεργασία με τους Τούρκους. Αυτή η κατηγορία στάθηκε αφορμή για την πολιτική του απομόνωση και τελικά τη φυλάκισή του. Ο άνθρωπος που εκτέλεσε τη διαταγή ήταν ο παλιός του σύντροφος, Γιάννης Γκούρας.
Η νύχτα της προδοσίας στην Ακρόπολη
Τα ξημερώματα της 5ης Ιουνίου 1825, άνθρωποι του Γκούρα –ανάμεσά τους ο Γιάννης Μαμούρης, ο Μήτρος Τριανταφυλλίνας και ο Τζαμάλας– μπήκαν στο κελί του Ανδρούτσου στην Ακρόπολη. Εκείνος, εξαντλημένος, δεμένος και νηστικός, υπέστη σκληρά βασανιστήρια για να αποκαλύψει πού είχε κρύψει τον θησαυρό του.
Ο Τριανταφυλλίνας του προκάλεσε φριχτά βασανιστήρια, με τον Ανδρούτσο να διαμαρτύρεται στον Μαμούρη λέγοντας:
«Αυτές εδώ τις σαπιοκοιλιές δεν τις ξεσημερίζομαι, αλλά εσύ, μωρέ Γιάννη, γιατί;»
Καθώς λιποθυμούσε από τον πόνο, τον στραγγάλισαν και πέταξαν το σώμα του από τα βράχια, ώστε να φανεί πως επρόκειτο για απόπειρα απόδρασης που απέτυχε.
Η αλήθεια που αποκαλύφθηκε χρόνια μετά
Για πολλά χρόνια κυκλοφορούσε η επίσημη εκδοχή ότι ο Ανδρούτσος αυτοκτόνησε ή σκοτώθηκε κατά την απόπειρα απόδρασης. Όμως, η πραγματική ιστορία ήρθε στο φως αργότερα, όταν ο αυτόπτης μάρτυρας Κώστας Καλαντζής εξομολογήθηκε τα γεγονότα στον δικηγόρο Σπυρίδωνα Φόρτη.
Μια πολιτική δολοφονία με εντολή από ψηλά
Η δολοφονία του Ανδρούτσου δεν ήταν τυχαία. Ο Κωλέττης, σε επιστολή του, προέτρεπε τον Γκούρα να εξαλείψει τον κίνδυνο που αποτελούσε ο Οδυσσέας για το έθνος. Το συνθηματικό μήνυμα ήταν ξεκάθαρο:
«Φρόντισε να πουλήσεις γρήγορα το λάδι για να μην πέσει η τιμή του και χαθεί».
Ο Μακρυγιάννης, με οργή και απογοήτευση, έγραψε στα απομνημονεύματά του:
«Του γιόμωσε του Γκούρα ο Κωλέττης λίρες… τον πουλημένο άνθρωπο κι άρπαγο τον έκανε αρχηγό να πάγη εναντίον του Δυσσέως… έτζι πάει ο δυστυχής Δυσσέος».
Η μεταθανάτια αποκατάσταση
Η αδικία σε βάρος του Οδυσσέα Ανδρούτσου διορθώθηκε με καθυστέρηση. Το 1865, τα οστά του μεταφέρθηκαν στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών με τιμές ήρωα. Από τότε, το όνομά του έμεινε συνδεδεμένο όχι μόνο με τον ηρωισμό και τη θυσία, αλλά και με τη σκληρή προδοσία που γνώρισαν πολλοί αγωνιστές από τα ίδια τα χέρια των συμπατριωτών τους.
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
