Ο Παύλος Ντε Γκρες μίλησε ανοιχτά για ένα προσωπικό του παράπονο, την επιθυμία του να υπηρετήσει στον Ελληνικό Στρατό, αλλά και για τα χρόνια εκτός Ελλάδας, τη στάση του πατέρα του και το επίθετο που επέλεξε να κρατήσει.
Το παράπονο που δεν φόρεσε ποτέ στολή
«Με στεναχώρησε που δεν κατάφερα να υπηρετήσω στον Ελληνικό Στρατό» ανέφερε ο Παύλος Ντε Γκρες, καλεσμένος το βράδυ της Πέμπτης στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου «Ενώπιος Ενωπίω».
Όπως εξήγησε, η επιθυμία του να ζήσει από κοντά την εμπειρία της στρατιωτικής θητείας ήταν έντονη από μικρή ηλικία. «Με στεναχώρησε που δεν κατάφερα να κάνω κάτι τέτοιο. Ήθελα να έχω την αίσθηση το τι θέλει για να είσαι μέσα στον στρατό. Όταν ήμουν μικρός έπαιζα με τα αδέλφια μου παιχνίδια του 1821. Ξέρω ‘γω, ήμουν ο Κολοκοτρώνης ή ένιωθα ότι ήμουν Σπαρτιάτης. Μου άρεσε να τρέχω με το όπλο στο χέρι. Οπότε ήθελα να το δοκιμάσω κι εγώ αυτό. Δεν μπόρεσα να το κάνω στην Ελλάδα. Ξέρω ότι κάποια στιγμή μπορεί τα παιδιά μου να το κάνουν και θα χαρώ που θα το καταφέρουν».
Η αναφορά του στα παιδικά του χρόνια δείχνει πόσο βαθιά συνδεδεμένος ένιωθε με την ελληνική ιστορία και την ιδέα της προσφοράς προς την πατρίδα.
Τα χρόνια μακριά από την Ελλάδα και η λέξη «υπομονή»
Σε ερώτηση για το τι του έλεγε ο πατέρας του στα 14 χρόνια που η οικογένεια βρισκόταν εκτός Ελλάδας, όταν τον ρωτούσε πότε θα επιστρέψουν, ο Παύλος Ντε Γκρες απάντησε: «Μου έλεγε “υπομονή”. Μέχρι το 1974, που δεν ξέραμε τι θα γινόταν, υπήρχε αυτή η αίσθηση ότι θα πέσει η χούντα και θα γυρίσουμε στην χώρα μας. Τι έκαναν οι γονείς μου; Μας είχαν φέρει έναν καθηγητή και μας μάθαινε ελληνικά σαν να ήμασταν στην Ελλάδα για να είμαστε έτοιμοι όταν θα επιστρέφαμε».
Η οικογένεια, όπως περιέγραψε, φρόντισε να κρατήσει ζωντανή τη γλώσσα και την επαφή με την Ελλάδα, παρά την απόσταση και την αβεβαιότητα της εποχής.
Το επίθετο Ντε Γκρες και η σχέση με τον θείο Μιχαήλ
Στην αρχή της εκπομπής, όταν ρωτήθηκε αν ο κόσμος νιώθει αμηχανία όταν τον πλησιάζει, ξεκαθάρισε: «Κανείς δεν έχει διστάσει να έρθει να με χαιρετήσει. Όλοι ξέρουν ότι είμαι ο Παύλος. Εμένα μου αρέσει το όνομα Ντε Γκρες. Είναι ένα όνομα το οποίο μου πάει και είναι ένα όνομα, το οποίο το χρησιμοποιούσε ο θείος μου, ο συγχωρεμένος, ο Μιχαήλ. Όπως μπορεί να ξέρετε, αυτός έζησε πολλά χρόνια στην Γαλλία, η μάνα του ήταν Γαλλίδα και έτσι του πήγαινε το Ντε Γκρες».
Με αυτόν τον τρόπο εξήγησε και την επιλογή του επιθέτου, συνδέοντάς το με οικογενειακές ρίζες και προσωπική ταυτότητα.
Οι αρχές που του έδωσε ο πατέρας του
Αναφερόμενος στον ρόλο του πατέρα του στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του, ο Παύλος Ντε Γκρες τόνισε: «Δεν με μεγάλωσε ως διάδοχό του για να γίνω βασιλιάς. Εμένα με μεγάλωσε με τις αρχές που πίστευε ότι έπρεπε να έχουμε: Αγάπη για την πατρίδα μας, να είμαστε σωστοί με τις παραδόσεις μας».
Όπως είπε, οι αξίες που έλαβε από την οικογένειά του δεν είχαν να κάνουν με τίτλους, αλλά με στάση ζωής και σεβασμό στην ιστορία και τις ρίζες του.
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
