Μια γυναίκα 46 ετών, μητέρα ενός μικρού παιδιού, θεώρησε αρχικά πως τα προβλήματα μνήμης που εμφάνιζε οφείλονταν στην εγκυμοσύνη και την εξάντληση. Όμως η αλήθεια ήταν πιο σκληρή: της διαγνώστηκε πρώιμη νόσος Αλτσχάιμερ, σε ηλικία που κανείς δεν περιμένει κάτι τέτοιο.
Μια διάγνωση που δεν περίμενε κανείς
Η Στέισι Μάρκλιν, σήμερα 47 ετών, πίστευε πως η αφηρημάδα και τα κενά μνήμης ήταν φυσιολογικά μετά τη γέννηση του γιου της, Γκούναρ. Η ζωή της στο Νόξβιλ του Τενεσί, μαζί με το μικρό της παιδί και την κούραση της καθημερινότητας, την έκαναν να αποδίδει τα συμπτώματά της στο λεγόμενο «μυαλό της μαμάς».
Η ίδια είχε εργαστεί ως νοσηλεύτρια σε μονάδα ανακουφιστικής φροντίδας και δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα βίωνε τόσο νωρίς όσα είχε δει στους ασθενείς της.
«Είναι δύσκολο να προσδιορίσω πότε ξεκίνησαν ακριβώς τα συμπτώματα, γιατί ήδη από την εγκυμοσύνη και λίγο μετά, είχα αρχίσει να παρατηρώ την αφηρημάδα», είπε. «Έλεγα πράγματα όπως “μετακίνησε το χαλί” ενώ εννοούσα “μετακίνησε την κουρτίνα”. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει σε τόσο νεαρή ηλικία».
Τι είναι η πρώιμη νόσος Αλτσχάιμερ
Η πρώιμης έναρξης νόσος Αλτσχάιμερ εμφανίζεται σε ηλικίες κάτω των 65 ετών και αντιστοιχεί στο 5%-6% όλων των περιπτώσεων. Η πρόοδος της νόσου είναι συνήθως ταχύτερη, με σοβαρότερη επιβάρυνση σε λειτουργίες όπως η γλώσσα, η προσοχή και η χωρική αντίληψη, σε αντίθεση με την πιο χαρακτηριστική απώλεια μνήμης των ηλικιωμένων.
Η νευροαπεικόνιση δείχνει ατροφία κυρίως σε περιοχές όπως ο βρεγματικός και ο ινιακός λοβός. Συχνά υπάρχει καθυστέρηση στη διάγνωση, κάτι που συνέβη και στην περίπτωση της Στέισι.
Η οικογενειακή προδιάθεση και η αρχική αμφισβήτηση
Η γιαγιά της είχε νοσήσει από Αλτσχάιμερ και γι’ αυτό η Στέισι ανησύχησε. Όταν το ανέφερε στον γιατρό της, εκείνος της είπε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν σπάνιο για την ηλικία της. Όμως τα συμπτώματα συνέχιζαν να επιδεινώνονται.
«Ξεχνάω συχνά τα γενέθλια του γιου μου», εξήγησε.
«Οτιδήποτε μου είναι έστω και ελαφρώς καινούριο, το ξεχνάω εύκολα. Μόλις κάποιος με ρωτήσει κάτι που δεν γνωρίζω, νιώθω έναν έντονο φόβο».
Όπως λέει, άρχισε να έχει σοβαρές δυσκολίες και στη δουλειά της. «Κάποιος με ρώτησε κάποτε για μια συνάδελφο, και δεν είχα απολύτως καμία ιδέα για ποια μιλούσαν. Καταλάβαινα ότι ήταν κάποια που έπρεπε να γνωρίζω από τον τρόπο που μου μιλούσαν. Πέρασαν λίγες μέρες μέχρι να συνειδητοποιήσω ότι επρόκειτο για μια συνάδελφο με την οποία είχα συνεργαστεί πολύ στενά».
Τα πρώτα σημάδια που πέρασαν απαρατήρητα
Η ίδια αναγνώρισε ότι υπήρχαν και άλλα σημάδια: αλλαγές στη συμπεριφορά, περισσότερο άγχος και μια γενική αποδιοργάνωση, που συχνά αποδίδονται λανθασμένα σε άγχος ή γονεϊκή εξουθένωση.
Η απώλεια μνήμης δεν είναι το μοναδικό προειδοποιητικό σημάδι. Οι ειδικοί τονίζουν ότι συμπεριφορικές αλλαγές, αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες ή ακόμα και υπερβολική χρήση αλκοόλ στους νεότερους ενήλικες, μπορεί να είναι ενδείξεις άνοιας.
Η διάγνωση που άλλαξε τα πάντα
Η Στέισι υποβλήθηκε αρχικά σε μαγνητική τομογραφία, εγκεφαλογράφημα και αιματολογικές εξετάσεις, οι οποίες δεν έδειξαν κάτι ανησυχητικό. Όμως στη συνέχεια, εξετάσεις αίματος εντόπισαν δείκτες που σχετίζονται με την Αλτσχάιμερ.
Η επίσημη διάγνωση ήρθε τον Οκτώβριο του 2024, μέσω μιας εξέτασης PET με ειδικό ραδιενεργό ιχνηθέτη που αποκάλυψε πλάκες αμυλοειδούς στον εγκέφαλό της.
«Μέχρι τότε είχα σταματήσει να δουλεύω και ήξερα ότι κάτι δεν πάει καλά», είπε.
Το τεστ γνωστικής λειτουργίας έδειξε απόδοση μόλις 0-10% σε σχέση με τον μέσο όρο της ηλικιακής της ομάδας.
«Είδα το αποτέλεσμα και ήξερα τι σήμαινε», θυμάται. «Ήμουν με τον σύζυγό μου. Κλάψαμε μαζί. Ξέραμε ότι από εδώ και πέρα, τίποτα δεν θα ήταν το ίδιο».
Το στίγμα και η δυσπιστία των γύρω της
Η Στέισι λέει πως δυσκολεύεται να κάνει τους ανθρώπους να την πιστέψουν.
«Το στίγμα γύρω από αυτή την ασθένεια είναι μεγάλο. Οι περισσότεροι θεωρούν πως είναι ασθένεια μόνο των ηλικιωμένων και ότι όσοι νοσούν δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Ήταν δύσκολο να πείσω ακόμα και τους κοντινούς μου ανθρώπους ότι τα αποτελέσματα ήταν αληθινά».
Ένας αγώνας με το βλέμμα στο μέλλον
Παρά τη δυσκολία της διάγνωσης, η Στέισι προσπαθεί να οργανώσει τη ζωή της. Φτιάχνει βίντεο στο TikTok για τον γιο της, τον σύζυγό της Έρικ, με τον οποίο είναι μαζί σχεδόν 16 χρόνια, και τη θετή της κόρη Ράιλι, 21 ετών, ώστε να έχουν αναμνήσεις μαζί της.
Η ελπίδα από μια νέα θεραπεία
Ξεκίνησε επίσης μια νέα θεραπεία με την ουσία lecanemab, η οποία χορηγείται ενδοφλεβίως δύο φορές τον μήνα. Στόχος της θεραπείας είναι η απομάκρυνση των πλακών αμυλοειδούς από τον εγκέφαλο.
Μια διεθνής μελέτη διάρκειας 18 μηνών έδειξε πως η συγκεκριμένη αγωγή επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου σε ασθενείς με πρώιμη διάγνωση.
Αν και είναι νωρίς ακόμη για να φανεί αν η θεραπεία θα έχει αποτελέσματα στη δική της περίπτωση, οι παρενέργειες από τις εγχύσεις μειώνονται σταδιακά και η ίδια διατηρεί την ελπίδα της.
Μια νέα καθημερινότητα με αξιοπρέπεια
Η Στέισι προσπαθεί να παραμείνει θετική και να ζήσει το παρόν όσο καλύτερα μπορεί. Κρατά χρόνο με την οικογένειά της και δημιουργεί αναμνήσεις που ελπίζει πως ο γιος της θα κρατήσει για πάντα, ακόμα κι όταν εκείνη ίσως δεν θα μπορεί πια να τις θυμάται.
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
