Η μυθιστορηματική ζωή της σπουδαίας ερμηνεύτριας πίσω από τις μεγάλες επιτυχίες – Ο Μανώλης Χιώτης, ο εφιαλτικός δεύτερος γάμος και η οικογενειακή τραγωδία που τη σημάδεψε
Πίσω από το ζεστό χαμόγελο και τις τεράστιες επιτυχίες της, η Μαίρη Λίντα έκρυβε πληγές που θα μπορούσαν να λυγίσουν οποιονδήποτε. Η άγρια δολοφονία της μητέρας της, η κακοποίηση που υπέστη από τον δεύτερο σύζυγό της και ο χωρισμός από τον μεγάλο έρωτα της ζωής της σημάδεψαν την προσωπική της διαδρομή.
Η Μαίρη Λίντα, μία από τις σπουδαιότερες και πιο εμβληματικές φωνές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού, έφυγε τα ξημερώματα της Τετάρτης 22 Ιουλίου, σε ηλικία 91 ετών, στο Γηροκομείο Αθηνών, όπου διέμενε τα τελευταία χρόνια.
Με τον θάνατό της έκλεισε ένα τεράστιο κεφάλαιο για την ελληνική μουσική. Η φωνή της συνδέθηκε με ορισμένα από τα σημαντικότερα τραγούδια του λαϊκού και του έντεχνου ρεπερτορίου, ενώ όσοι τη γνώρισαν μιλούσαν για μια αρχοντική, καλοσυνάτη και διακριτική γυναίκα. Παρά το μεγάλο ταλέντο και την τεράστια επιτυχία της, παρέμεινε μέχρι το τέλος απλή, προσγειωμένη και χαμογελαστή.
Από τη φτωχή οικογένεια με τα 17 παιδιά στα πρώτα της τραγούδια
Η Μαίρη Λίντα γεννήθηκε ως Μαρία Δημητρακοπούλου –ή Δημητροπούλου– στις 9 Νοεμβρίου 1935, στον Πύργο Ηλείας. Μεγάλωσε μέσα σε μια πολυμελή και φτωχή οικογένεια με 17 παιδιά, η οποία αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και συγκεκριμένα στον Κολωνό.
Το πλούσιο ταλέντο της φάνηκε από πολύ μικρή ηλικία. Τα πρώτα της βήματα στο τραγούδι και στον χορό έγιναν στα «Ταλέντα» του Ορέστη Λάσκου, ενώ ακολούθησαν εμφανίσεις σε βαριετέ και καμπαρέ της εποχής.
Η πρώτη της παρουσία στη δισκογραφία ήρθε με το τραγούδι του Κώστα Καπλάνη «Πικρό ποτήρι», ανοίγοντας τον δρόμο για μια καριέρα που έμελλε να κρατήσει πολλές δεκαετίες.
Ο Μανώλης Χιώτης και ο μεγάλος έρωτας της ζωής της
Καθοριστική στιγμή τόσο στην επαγγελματική όσο και στην προσωπική της ζωή υπήρξε η γνωριμία της με τον σπουδαίο δεξιοτέχνη του μπουζουκιού και συνθέτη αμέτρητων επιτυχιών, Μανώλη Χιώτη.
Οι δυο τους παντρεύτηκαν το 1959 και παρέμειναν ζευγάρι για περίπου μία δεκαετία. Η πρώτη τους συνάντηση είχε γίνει πάνω στο πάλκο, όταν η Μαίρη Λίντα ήταν ακόμη ένα κορίτσι που έκανε τα πρώτα του βήματα στον χώρο.
«Ήταν φίρμα ο Χιώτης. Εγώ, τότε έβγαινα. Ήμουν 11 – 12 χρόνων».
Λίγα χρόνια αργότερα άρχισε ανάμεσά τους μια θυελλώδης σχέση, γεμάτη έρωτα και πάθος, η οποία πέρασε από ένα διαζύγιο και κατέληξε στον οριστικό χωρισμό.
Η τελευταία συνάντησή τους έμελλε να πραγματοποιηθεί και πάλι πάνω σε ένα πάλκο, στο γνωστό κέντρο της εποχής «Σεραφίνο».
Η ίδια είχε περιγράψει με συγκίνηση εκείνη τη βραδιά: «ο κόσμος φώναζε στον Χιώτη: “φίλησέ τη” κι “εκείνος, πέταξε το μπουζούκι κι έφυγε. Αν με είχε φιλήσει θα ήμασταν μαζί. Τότε ήταν η τελευταία φορά που τον είδα»».
Το θρυλικό ντουέτο που άλλαξε το λαϊκό τραγούδι
Η Μαίρη Λίντα και ο Μανώλης Χιώτης δημιούργησαν ένα από τα πιο επιτυχημένα και αγαπημένα ντουέτα στην ιστορία της ελληνικής μουσικής. Έδωσαν στο λαϊκό τραγούδι μια διαφορετική, πιο κοσμοπολίτικη και φρέσκια μορφή, ενώ εμφανίστηκαν μαζί σε δεκάδες θρυλικές ταινίες της «χρυσής εποχής» του ελληνικού κινηματογράφου.
Το 1961 η Μαίρη Λίντα κέρδισε το Α’ βραβείο με το τραγούδι «Απαγωγή», επισφραγίζοντας τη μεγάλη επιτυχία που γνώριζε εκείνη την περίοδο.
Στο πλευρό του Χιώτη είχε την ευκαιρία να ερμηνεύσει τραγούδια όπως τα «Περασμένες μου αγάπες», «Δεν θέλω πια να ξαναρθείς», «Διώξε με», «Ηλιοβασιλέματα» και «Εσύ είσαι η αιτία που υποφέρω».
Πρόκειται για τραγούδια που παρέμειναν κλασικά στην ελληνική δισκογραφία, πέρασαν στις επόμενες γενιές και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να συγκινούν το κοινό.
Λέγεται ακόμη πως το 1964, κατά τη διάρκεια περιοδείας του ζευγαριού στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Μαίρη Λίντα τραγούδησε στον Λευκό Οίκο προς τιμήν του Αμερικανού προέδρου Λίντον Τζόνσον.
Ανάμεσα στους διάσημους θαυμαστές τους φέρονται να βρίσκονταν ο θρυλικός Άντονι Πέρκινς, αλλά και η παγκοσμίου φήμης σοπράνο Μαρία Κάλλας.
Η κακοποίηση μέσα στον δεύτερο γάμο της
Μετά το διαζύγιό της από τον Μανώλη Χιώτη, η Μαίρη Λίντα παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Θεοχάρη, με τον οποίο απέκτησε τη μοναχοκόρη της.
Χρόνια αργότερα, σε συνέντευξή της στο περιοδικό «ΕΓΩ», μίλησε ανοιχτά για τη βία και την κακοποίηση που υπέστη κατά τη διάρκεια του δεύτερου γάμου της. Η εξομολόγησή της ήταν συγκλονιστική:
«Δεν άντεχα την πολύ κακή συμπεριφορά και το ξύλο. Έφυγα. Είχα τη δύναμη, όμως, γιατί είχα ένα “χρυσό βραχιόλι” στο χέρι μου, τη δουλειά μου. Είπα: “Δεν είναι ανάγκη. Γιατί να κάθομαι να δέχομαι αυτό τον εξευτελισμό; Δεν γίνεται να τρως ξύλο για το τίποτα. Δεν είμαστε ζώα. Με κακοποιούσε κάθε τρεις και λίγο. Έφυγα και μεγάλωσα το παιδί μου με αξιοπρέπεια”».
Η οικονομική ανεξαρτησία που της πρόσφερε η δουλειά της αποδείχθηκε καθοριστική. Βρήκε τη δύναμη να εγκαταλείψει τον κακοποιητικό γάμο και να μεγαλώσει μόνη της το παιδί της, όπως έλεγε, με αξιοπρέπεια.
Η φρικτή δολοφονία της μητέρας της
Μία από τις πιο σκληρές και οδυνηρές στιγμές της ζωής της ήταν ο θάνατος της μητέρας της.
Το 1970, η 70χρονη Βασιλική Δημητροπούλου βρέθηκε νεκρή μέσα στο σπίτι της στο Μπουρνάζι. Αρχικά, ο θάνατός της αποδόθηκε σε ένα φρικτό δυστύχημα, όμως λίγες ημέρες αργότερα αποκαλύφθηκε η αλήθεια.
Η μητέρα της Μαίρης Λίντα είχε πέσει θύμα αδίστακτων διαρρηκτών. Οι δράστες τη χτύπησαν άγρια και στη συνέχεια της έβαλαν φωτιά, προσπαθώντας να εξαφανίσουν τα ίχνη τους.
Η αποτρόπαιη δολοφονία αποτέλεσε μία οικογενειακή τραγωδία που σημάδεψε βαθιά τη σπουδαία ερμηνεύτρια και παρέμεινε μία από τις πιο σκοτεινές σελίδες της ζωής της.
Οι συνεργασίες με τον Θεοδωράκη και τον Χατζιδάκι
Παρά τις μεγάλες προσωπικές δοκιμασίες, η Μαίρη Λίντα συνέχισε για πολλές δεκαετίες να τραγουδά με τεράστια επιτυχία σε νυχτερινά κέντρα και συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε η συμβολή της στην ερμηνεία έργων άλλων κορυφαίων δημιουργών, όπως του Μίκη Θεοδωράκη στο «Αρχιπέλαγος», αλλά και του Μάνου Χατζιδάκι.
Ο Μίκης Θεοδωράκης είχε αναφερθεί με θαυμασμό στις μεγάλες λαϊκές φωνές που συνέβαλαν καθοριστικά στη διάδοση του έργου του, τοποθετώντας τη Μαίρη Λίντα δίπλα σε σπουδαία ονόματα της ελληνικής μουσικής:
«σκέφτομαι πως εκείνες οι μοναδικές ερμηνείες του Μπιθικώτση, του Χιώτη, της Λίντα και του Καζαντζίδη δεν θα μπορούσαν να γίνουν αν δεν υπήρχε διάχυτο και ισχυρό το αίσθημα της φιλίας και του αμοιβαίου θαυμασμού. Πίστευα στις φωνές και στην τέχνη τους σαν να ήταν θεοί. Ίσως τα ίδια αισθήματα να γέμιζαν τότε τις καρδιές τους για μένα, για να τα τραγουδήσουν με κείνη την απαράμιλλη τέχνη που έκανε όλους τους Έλληνες κυριολεκτικά να μεθύσουν με το τραγούδι».
Οι τελευταίες μεγάλες εμφανίσεις της
Οι τελευταίες εμφανίσεις της Μαίρης Λίντα σε νυχτερινά κέντρα περιλάμβαναν συνεργασίες με ορισμένες από τις σημαντικότερες Ελληνίδες τραγουδίστριες.
Τη σεζόν 1995-1996 εμφανίστηκε μαζί με τη Χαρούλα Αλεξίου στο νυχτερινό κέντρο «Νεφέλη», ενώ τη σεζόν 2002-2003 συνεργάστηκε με τη Γλυκερία στο «Χάραμα».
Τη σεζόν 2011-2012 ανέβηκε στην πίστα του Rex στο πλευρό της Άννας Βίσση. Η ίδια ήταν πάντοτε γενναιόδωρη όταν μιλούσε για τη νεότερη γενιά των καλλιτεχνών.
«αφού με ρωτάτε για τη μουσική σήμερα, πιστεύω γενικά ότι οι νέοι πάνε μπροστά, υπάρχουν και πολύ καλοί μουσικοί».
Την περίοδο της συνεργασίας της με την Άννα Βίσση είχε δηλώσει ότι την έβλεπε σαν «τη μικρή της αδελφή».
Το ταξίδι στον Καναδά και η προσφορά της στον ελληνισμό
Το 2013 η Μαίρη Λίντα ταξίδεψε μαζί με τον Πέτρο Ίμβριο στον Καναδά, με στόχο την ενίσχυση της διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας στα ελληνικά σχολεία των τριών μητροπόλεων, στο Μόντρεαλ, την Οττάβα και το Τορόντο.
Τα έσοδα από τις συναυλίες τους διατέθηκαν για τον συγκεκριμένο σκοπό. Οι εκδηλώσεις ήταν αφιερωμένες στη συμπλήρωση 70 χρόνων διμερών διπλωματικών σχέσεων ανάμεσα στην Ελλάδα και τον Καναδά.
Η ιδιαίτερη φωνή και ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο στεκόταν και τραγουδούσε στην πίστα επηρέασαν πολλές σημαντικές ερμηνεύτριες των νεότερων γενεών.
Η Χαρούλα Αλεξίου, η Άννα Βίσση, η Κωνσταντίνα, η Δήμητρα Γαλάνη και η Γλυκερία, με τις οποίες είχε συνεργαστεί κατά καιρούς, είχαν μιλήσει με θερμά λόγια για το ταλέντο, την παρουσία και τον ξεχωριστό τρόπο ερμηνείας της.
Τα τελευταία χρόνια στο Γηροκομείο Αθηνών
Στα τελευταία χρόνια της ζωής της, η Μαίρη Λίντα επέλεξε να διαμένει στο Γηροκομείο Αθηνών. Ακόμη και εκεί διατήρησε αναλλοίωτα τα χαρακτηριστικά που τη συνόδευαν σε ολόκληρη τη διαδρομή της: την αξιοπρέπεια, την ευγένεια και το ζεστό της χαμόγελο.
Με τον θάνατό της χάθηκε ακόμη μία πολύτιμη γέφυρα που ένωνε το σημερινό τραγούδι με τη μεγάλη ακμή της ελληνικής δισκογραφίας.
Ήταν μία εποχή κατά την οποία το λαϊκό τραγούδι εξέφραζε την αυθεντική ψυχή της μεταπολεμικής Ελλάδας και μετατρεπόταν σε αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας και της ταυτότητάς της. Η Μαίρη Λίντα υπήρξε μία από τις φωνές που σφράγισαν ανεξίτηλα εκείνη την εποχή.
To «alldaynews.gr» αποποιείται κάθε ευθύνη από τις αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων ιστοσελίδων, για τα οποία (άρθρα) την ευθύνη την έχει ο υπογράφων ως πηγή.
