Η ιστορία φρίκης της Έλενας-Την ανάγκαζαν να πηγαίνει με 20 άντρες τη μέρα και κατέληξε μισοπεθαμένη

Χιλιάδες κοπέλες από το πρώην ανατολικό μπλοκ έχουν καταλήξει φυλακισμένες σε διαμερίσματα στη Βρετανία.

Εξαναγκάστηκε να κοιμάται με έως και 20 άνδρες την ημέρα ως σκλάβα του σεξ και οι γιατροί τής είχαν δώσει μόνο 48 ώρες ζωής, αφού την παράτησαν μισοπεθαμένη.

Αυτή είναι η ιστορία φρίκης της 19χρονης Έλενας από τη Ρουμανία.

Την «πέταγαν» από άντρα σε άντρα έναντι αμοιβής πριν την ξυλοκοπήσουν και την κάψουν με τσιγάρα, καταδικάζοντάς την σε μια άνιση «μάχη» με τον θάνατο, από την οποία βγήκε τελικά νικήτρια, διαψεύδοντας τους γιατρούς με τη θέλησή της για ζωή.

Τα φρικτά τραύματά της ήταν το αποτέλεσμα του εξαναγκασμού της να κοιμάται με έως και 20 άνδρες την ημέρα, αφού ένας που θεωρούσε ότι ήταν ο φίλος της, την ξεγέλασε για να μετακομίσει στο Ηνωμένο Βασίλειο και την κλείδωσε σε ένα διαμέρισμα στα West Midlands.

«Ήμασταν τρεις – εγώ κι άλλα δύο κορίτσια. Έπρεπε να κάνω το ίδιο πράγμα κάθε μέρα – να κοιμάμαι με διαφορετικούς άντρες», εκμυστηρεύεται η Έλενα (δεν είναι το πραγματικό της όνομα), στο ντοκιμαντέρ του BBC «Two The Sex Slaves Next Door», για τα χιλιάδες κορίτσια από τις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ που βρίσκονται παγιδευμένα σε διαμερίσματα σε όλη την Ευρώπη και αποτελούν θύματα του sex trafficking.

«Υπήρχαν κάποιοι που έμεναν ακόμη και πέντε ή έξι ώρες – ειδικά οι τοξικομανείς», πρόσθεσε.

Σε κάθε πόλη του Ηνωμένου Βασιλείου, χιλιάδες γυναίκες πέφτουν θύματα σωματεμπορίας και πωλούνται ως σκλάβες του σεξ. Φαινομενικά κανονικά σπίτια χρησιμοποιούνται ως οίκοι ανοχής όπου νεαρές Ρουμάνες εξαναγκάζονται σε πορνεία.

Η Έλενα έβγαζε χιλιάδες λίρες την ημέρα, καθώς οι υπηρεσίες της διαφημίζονταν στο Διαδίκτυο, ωστόσο όλα τα χρήματα πήγαιναν στον διακινητή της.

«Με κατασκόπευαν από παντού. Ήξεραν τα πάντα, πότε πήγαινα για ύπνο, τι ώρα ξυπνούσα, πόσα χρήματα βγάζαμε όλοι, πώς τα βγάλαμε. Μέσα σε μια μέρα έβγαζα χίλιες λίρες. Μερικές φορές έβγαζα περισσότερα. Όλα τα χρήματα που έβγαζα, τα έδινα σε αυτόν», εξομολογείται.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η σεξουαλική εργασία είναι νόμιμη για τους άνω των 18 ετών, πράγμα που σημαίνει ότι η αστυνομία βασίζεται στις μαρτυρίες των «σκλάβων του σεξ» και στη συνεργασία μαζί τους για την καταδίκη των διακινητών.

Υπήρχαν σχεδόν 6.000 καταγεγραμμένα θύματα σεξουαλικής εμπορίας στην Αγγλία και την Ουαλία μεταξύ του Απριλίου του 2018 και του Δεκεμβρίου του 2020, ωστόσο λιγότερες από 100 διώξεις ολοκληρώθηκαν όλο αυτό το διάστημα, σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ του BBC.

Ο επονομαζόμενος «φίλος» της Έλενας την εγκατέλειψε καθώς πάλευε για τη ζωή της μετά από άγριο ξυλοδαρμό και φρικιαστική κακοποίησή της που οδήγησε σε ακατάσχετη εσωτερική αιμορραγία. Δεν θα ήταν πια επικερδής γι΄ αυτόν…
«Άρχισα να αιμορραγώ εσωτερικά. Δεν μπορούσα να περπατήσω ή να συρθώ στα γόνατά μου. Κόντευα να πεθάνω», περιγράφει, συγκλονίζοντας.

Την Έλενα την είχαν βασανίσει, την έκαιγαν με τσιγάρα και τη χτυπούσαν ανελέητα, ενώ όταν την βρήκε η Αστυνομία ήταν μισοπεθαμένη. Την είχαν πετάξει στον δρόμο με αιμορραγία…

«Δεν έχω ξαναδεί κανέναν σε αυτήν την κατάσταση», ανέφερε από την πλευρά της η Simone Lord, η οποία εργάζεται για τη φιλανθρωπική οργάνωση κατά της σύγχρονης δουλείας «Medaille», προσθέτοντας: «Την χτυπούσαν επανειλημμένα. Είχε υποσιτιστεί. Είχε εγκαύματα. Είχε πολλά τραύματα στο σώμα της. Ένας από τους γιατρούς είχε υπολογίσει ότι είχε μόνο 48 ώρες ζωής».

Τώρα η Έλενα συνεργάζεται με την Aστυνομία, προκειμένου να τους βοηθήσει να εντοπίσουν τον διακινητή που την έφερε στο Ηνωμένο Βασίλειο και την εκμεταλλεύτηκε σεξουαλικά, αναγκάζοντάς την να πουλάει το κορμί της για σεξ σε ακόμα και είκοσι άντρες κάθε μέρα.

Η Iana Matei, η οποία διευθύνει το μοναδικό καταφύγιο για παιδιά θύματα εμπορίας στη Ρουμανία, ανέφερε ότι οι δουλέμποροι χρησιμοποιούν μια τεχνική για να παγιδεύουν τα ανήλικα που ονομάζεται «ο αγαπητικός».

«Η μέθοδος αυτή είναι η πιο φρικτή μέθοδος στρατολόγησης κοριτσιών», λέει, σημειώνοντας ότι «υπάρχουν στρατολόγοι στις αυλές σχολείων όπου μιλούν με τις ανήλικες».

«Έχουμε εδώ (στο καταφύγιο) ένα 13χρονο κορίτσι, την Ντανιέλα, που προσπαθεί απεγνωσμένα να επιστρέψει στον 52χρονο “αγαπητικό” της. Όταν φεύγει, λέει στην αστυνομία: “Θέλω να πάω στον αγαπημένο μου, είναι 52 ετών και τον αγαπώ”».

Οι διακινητές κάνουν πλύση εγκεφάλου στα νεαρά κορίτσια, ενώ όταν μεγαλώσουν τα πηγαίνουν στο εξωτερικό για να εργαστούν ως «σκλάβες του σεξ».

Χρησιμοποιούν ένα κενό που υπάρχει στη ρουμανική νομοθεσία και επιτρέπει ακόμα και σε ανήλικους – αν είναι με την θέληση τους – να φύγουν από την οικογένειά τους με κάποιον ξένο.

«Και η οικογένεια δεν μπορεί να κάνει τίποτα αν είναι με την θέληση του κοριτσιού», εξηγεί η Matei.

Την ίδια ώρα, η ρουμανική αστυνομία διαθέτει πολύ λίγους πόρους για να ερευνήσει κάθε κορίτσι που αγνοείται.

«Κάθε χρόνο έχουμε όλο και περισσότερα κορίτσια που πέφτουν θύματα εμπορίας. Το σύστημα είναι κάτι παραπάνω από χαλασμένο. Έχουμε περισσότερες από 100 περιπτώσεις εξαφάνισης σε κάθε κομητεία και μόνο έναν έως πέντε αστυνομικούς για να ερευνήσουν τις εξαφανίσεις. Είναι αδύνατο», δηλώνει ο Cosmin Andreica, επικεφαλής της ρουμανικής ένωσης αστυνομικών EUROPOL.

Το 2019 η Alexandra Macesanu, που είχε απαχθεί από δουλέμπορους στη Ρουμανία επικοινώνησε τρεις φορές με την τοπική Αστυνομία για να ζητήσει βοήθεια. Ένας αστυνομικός τελικά τής απάντησε: «Δεν μπορώ να συνεχίσω να σου μιλάω, έχουμε και άλλες υποθέσεις»…

Την εντόπισαν 16 ώρες μετά τις κλήσεις της για βοήθεια, ενώ οι αστυνομικοί περίμεναν άλλες 10 έξω από το σπίτι του απαγωγέα της, Gheorghe Dinca. Στο μεταξύ αυτός είχε προλάβει να τη σκοτώσει και να κάψει το πτώμα της…

Η μητέρα πάντως της Alexandra, Tudorița, πιστεύει ότι η κόρη της είναι ζωντανή.

«Δεν πιστεύω ότι η Alexandra είναι νεκρή. Πιστεύω ότι την έχουν μεταφέρει κάπου αλλού», λέει.

Η έλλειψη εμπιστοσύνης των θυμάτων στη ρουμανική αστυνομία έχει συνέπειες όταν διακινούνται στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς η πλειονότητά τους δεν επιθυμεί να απευθυνθεί στους Βρετανούς αστυνομικούς.

«Τα κορίτσια από τη Ρουμανία δεν μας εμπιστεύονται. Δεν εμπιστεύονται την Αστυνομία. Έχουν πολύ άσχημη εμπειρία από την αστυνομία της χώρας τους και προτιμούν να υποστούν όλα τα μαρτύρια παρά να έρθουν σε εμάς» καταλήγει η Det Ward, μέλος της Αστυνομίας των West Midlands.
πηγή