Αμβρόσιος κατά Ιερώνυμου Λαρίσης: «Σατανικής προέλευσης και όχι θεόσταλτο το εμβόλιο!» – Τι απαντά ο Λαρίσης

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ

Με μία μακροσκελή απάντηση του, ο Λαρίσης κ. Ιερώνυμος σε παντελώς διαφορετικό, ήπιο ύφος, αντικρούει τα… «επιχειρήματα» του Αμβροσίου και του εξηγεί εν τέλει πως «προσπαθεί να τον πείσει να πρφυλάξει τον εαυτό του και να μην εκτίθεται».

Διαβάστε αναλυτικά την επιστολή: Σεβασμιώτατε Πάτερ και ∆έσποτα.

Σας ευχαριστώ που τιμήσατε την ελαχιστότητά μου με «ανοικτή επιστολή». Ήδη απορούσα γιατί αργήσατε. Σας ευχαριστώ και για την καλή σας διάθεση, με αναφορά στην διακονία μου στην Ιερά Σύνοδο, και για τους χαρακτηρισμούς σας, τόσο για εκείνους που αφορούσαν στο τότε, όσο και για εκείνους που αφορούν στο τώρα. Μάλλον δεν αξίζω τους πρώτους, ενδεχομένως να μου αξίζουν χειρότεροι από τους δεύτερους.

Επιτρέψτε μου, παρά ταύτα, να απαντήσω, πρώτον γιατί δεν θέλω να εκληφθεί η εκ μέρους μου σιωπή ως περιφρόνηση προς το Σεπτό Πρόσωπό Σας. ∆εύτερον, γιατί πάντα θαύμαζα την μαχητικότητά Σας (ακόμη κι όταν διαφωνούσα μαζί Σας, όπως τώρα). Τρίτον, γιατί όπως Εσείς προσπαθείτε να με βγάλετε από την «οικτρά πλάνη» στην οποία κατά την άποψή Σας έχω εμπέσει, έτσι κι εγώ θέλω να Σας παρακαλέσω να μελετήσετε καλύτερα τα όσα υποστηρίζετε και τις πηγές, στις οποίες στηρίζεστε, για να καταλάβετε πόσο εκτίθεσθε σε ηλικία που δεν ενδείκνυται για τέτοιες ενασχολήσεις.

∆ιότι όπως Εσείς επικαλείσθε τα πρεσβεία Σας στην Αρχιερωσύνη και το αρχιερατικό χρέος να ορθοτομούμε τον λόγο της του Σωτήρος Χριστού αληθείας, «δηλ. να μη διδάσκουμε στο Λαό του Θεού ανακρίβειες ή και ψευδείς διδασκαλίες», επικαλούμενος κι εγώ το δεύτερο, αλλά και την σοφή λαική παροιμία που λέει πως «τα στερνά τιμούν τα πρώτα», δηλαδή υπάρχει κίνδυνος στα γεράματα να ανατιναχθούν οι κόποι μιάς ζωής, πράγμα το οποίο απεύχομαι για Εσάς, έρχομαι να προσπαθήσω να Σας μεταπείσω στα λάθος πιστεύματα (ευτυχώς όχι θεολογικά, μιάς που το εμβόλιο δεν είναι θεολογικό ζήτημα, αλλά υγειονομικό), τα οποία μάλλον Σας οδηγούν σε λάθος ενέργειες και συμπεράσματα.

Με καλείτε σε μετάνοια και διόρθωση ημαρτημένων, όπως γράφετε, διότι δήθεν είπα ότι «Θεόσταλτο είναι το εμβόλιο κατά του covid». Ευτυχώς έχετε το θάρρος να παραδεχθείτε πως δεν το είπα, αλλά έτσι έγραψε ότι είπα η γνωστή για τον προσανατολισμό και την ποιότητά της εφημερίδα «Ελεύθερη Ώρα». Σείς δε που είστε τακτικός αναγνώστης και παραπέμπετε συχνά για να στηρίξετε τις υποθέσεις Σας σε άρθρα της εφημερίδας αυτής, αντί να απευθυνθείτε στην εφημερίδα και να απαιτήσετε να αναθεωρήσει το ημαρτημένο πρωτοσέλιδό της της 26ης Οκτωβρίου 2021, με το οποίο υπό τον τίτλο «”Ο Θεός μας έδωσε το εμβόλιο!” Ο Μητροπολίτης Λαρίσης “ξαναχτυπά” δίχως έλεος!», βάζει στο στόμα μου λόγια που δεν είπα, αντί αυτού πέραν πάσης προσδοκίας ζητάτε από εμένα να αναθεωρήσω… Αποφεύγω χαρακτηρισμούς γιατί διατηρώ ακέραιο τον σεβασμό μου προς την Αρχιερωσύνη και την μέχρι τώρα πορεία Σας.

Περαιτέρω, εν γνώσει Σας ότι δεν είπα την παραπάνω φράση, οικοδομείτε επί αυτής όλην την προβληματική επιχειρηματολογία του άρθρου Σας. Πριν Σας αναλύσω γιατί πιστεύω ότι είναι προβληματική η επιχειρηματολογία Σας, επιτρέψτε μου να ξεκαθαρίσω τι πιστεύω για το εμβόλιο, όπως το δημοσιοποίησα στον λαρισαικό λαό με άρθρο μου στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ της Λάρισας την 26η Ιουλίου 2021 υπό τον τίτλο: «Πάλι ∆ιχόνοια;», από όπου και τα αποσπάσματα: «(…) επιθυμώ να ξεκαθαρίσω το αυτονόητο, ότι με εκφράζει και με δεσμεύει απόλυτα η απόφαση της ∆ιαρκούς Ιεράς Συνόδου της 13ης Ιουλίου 2021, η οποία παρουσιάζεται αναλυτικά τόσο στο ∆ελτίο Τύπου της Συνόδου της ημέρας εκείνης, όσο και στο σχετικό Ανακοινωθέν, αλλά και στην Εγκύκλιο που διαβάστηκε την Κυριακή 25 Ιουλίου 2021 σε όλους τους Ιερούς Ναούς της χώρας, καθώς και στο έντυπο της Ιεράς Συνόδου ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ, τα οποία μπορεί ο καθένας να βρεί στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου. (…) το αντι- εμβολιαστικό κίνημα στην παγκόσμια έκφρασή του δεν είναι τόσο αθώο ή τόσο απλό, ούτε σχετίζεται μόνο με την παρούσα συγκυρία όπως αφελώς πιστεύουν κάποιοι.

Εκμεταλλεύεται τις συνθήκες της πανδημίας, όπου κυριαρχούν ο φόβος και η καχυποψία, καθώς και το γεγονός ότι τα αντι-COVID εμβόλια δεν έχουν ακόμη την εκτεταμένη χρονικά εφαρμογή και παρατήρηση των αποτελεσμάτων τους, για να αναπτύξει θεωρήσεις επιστημονοφανείς, να επικαλεστεί πιθανότητες, να φανταστεί σκοτεινές πτυχές και ύποπτα σχέδια, ώστε να αρνηθεί τα επιτεύγματα της επιστήμης μας συνολικά και να υπονομεύσει ιατρικές πρακτικές που μεταπολεμικά έσωσαν εκατομμύρια ανθρώπων, ιδίως περιορίζοντας την θνησιμότητα στην παιδική ηλικία. Από τα παραπάνω, εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι το ζήτημα των εμβολίων δεν είναι θεολογικό, δεν έχει να κάνει με το ∆όγμα ή τη Λατρεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας, δεν είναι αποκλειστικά Ελληνικό ή εθνικό, είναι πρώτιστα υγειονομικό, τείνει όμως, να εξελιχθεί σε μείζον πολιτικό, ακριβώς επειδή η σκοπιμότητα ή η υστεροβουλία κάποιων το εμπλέκουν στους διεθνείς και τους εγχώριους πολιτικούς τους χειρισμούς, καθιστώντας το εύκολο πεδίο αντιπαράθεσης.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν εμπλέκεται άμεσα, αλλά έμμεσα, καθώς τα θέματα της καθημερινότητας ή της προστασίας της ζωής του ανθρώπου διέρχονται μέσα από την ηθική της, τον τρόπο ζωής που προτείνει, ώστε ο άνθρωπος να μην εγκλωβίζεται στα στενά όρια της βιολογικής του ύπαρξης και των αναγκαιοτήτων της, αλλά διασώζοντας την ελευθερία του να εκλεπτύνει την προσωπικότητά του και να καλλιεργεί μια ουσιαστική πνευματικότητα. Κι εκεί οι Αρχές της Παράδοσής μας, του φρονήματος των Πατέρων μας, των Ιερών μας Κανόνων, μας επιβάλλουν διπλό σεβασμό, αφ ̓ ενός προς την ανθρώπινη ζωή, αφ ̓ ετέρου προς την επιστήμη και μάλιστα την ιατρική.

Οι δύο αυτές θεμελιώδεις θεωρήσεις υπαγόρευσαν, όχι μόνο στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος, αλλά στην Ορθόδοξη Εκκλησία ανά τον κόσμο, μια συμπεριφορά και στάση που κάποιοι στην άγνοια ή την αμάθειά τους έσπευσαν να κατακρίνουν, δεν ήταν όμως, τίποτε παραπάνω παρά η έκφραση της αυτοσυνειδησίας της Εκκλησίας μας, η πιστή τήρηση της Ιεροκανονικής Της Παράδοσης και η απόδειξη της αγάπης και της μέριμνάς της για τον σύγχρονο άνθρωπο.

Το είχαμε ξαναγράψει, η Ορθόδοξη Εκκλησία, χωρίς να έχει ένα ορατό διοικητικό κέντρο επί γης, διά των κατά τόπους Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, έλαβε τα όμοια μέτρα υγειονομικού ενδιαφέροντος και συμπεριφέρθηκε ενιαία, ασχέτως επί μέρους κρατικών εντολών και επιχώριας πολιτικής. Και αφού απέκρουσε την θρησκοληψία και τον φανατισμό της αμάθειας και της εμπάθειας στο ζήτημα της μάσκας, έρχεται τώρα να συστήσει τον εμβολιασμό, όχι ως πανάκεια, αλλά ως ένα όπλο ισχυρό, ως ένα μεγάλο βήμα στην προσπάθεια της ανθρωπότητας να απαλλαγεί από την μάστιγα που την πλήττει εδώ και ενάμισυ έτος. Να συστήσει, όχι να επιβάλλει!

Η Ορθόδοξη Εκκλησία γνωρίζει να σέβεται την ανθρώπινη ελευθερία, την οποία με πάθος υπηρετεί, καλλιεργεί και εξελίσσει. Γι ̓ αυτό και ο,τιδήποτε το υποχρεωτικό, είναι πάντα θέμα ειδικού προβληματισμού. Γενικά, η Ορθόδοξη Εκκλησία καλείται να πείσει, να προτρέψει, να παρακαλέσει, όχι όμως να υποχρεώσει σε συγκεκριμένη κατεύθυνση. (…)». Το άρθρο μου αυτό Σας το είχα στείλει διά του ταχυδρομείου νωρίτερα αυτόν τον μήνα, όταν μου κάνατε την τιμή ωσαύτως διά του ταχυδρομείου να μου αποστείλετε άρθρο Σας στην εφημερίδα «Νέοι Άνθρωποι» της 1ης Οκτωβρίου 2021, μαζί με την «Ελεύθερη Ώρα» της ίδιας ημέρας.

Και πάμε στα επιχειρήματά Σας. Μου γνωστοποιείτε ότι: «κατά το έτος 1981 ετέθη σε κυκλοφορία μία μελέτη με τον τίτλον «The Eyes of Darkness» του συγγραφέως Dean Koontz». Σοβαρά τώρα; Μελέτη το μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας; Και ποιος ο συγγραφέας; «Ο ΝΤΙΝ ΚΟΥΝΤΖ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πενσιλβάνια των ΗΠΑ. Είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους συγγραφείς παγκοσμίως. Έχει μεταφραστεί σε 38 γλώσσες, και οι συνολικές πωλήσεις των έργων του ξεπερνούν τα 450.000.000 αντίτυπα onl. ∆εκατέσσερα από τα έργα του έφτασαν στην πρώτη θέση στη λίστα των μπεστ σέλερ των New York Times. Μερικά από τα γνωστότερα μυθιστορήματά του είναι τα εξής: Φαντάσματα, Ο εφιάλτης παραφυλάει, Νύχτες τρόμου, Το κρησφύγετο. Το περιοδικό Rolling Stone τον έχει χαρακτηρίσει «τον πιο δημοφιλή συγγραφέα έργων αγωνίας της Αμερικής». Ζει στη Νότια Καλιφόρνια με τη σύζυγό του Γκέρντα. (Από την ιστοσελίδα των εκδόσεων ΨΥΧΟΓΙΟΣ)». Πόσες φορές έργα επιστημονικής φαντασίας συνέπεσαν με κατοπινές εφευρέσεις ή εξελίξεις! ∆ηλαδή, ο Ιούλιος Βερν κατά την άποψή Σας τι είναι; Κι αυτός «προάγγελος των ∆υνάμεων του ∆ιαβόλου»; Παρακαλώ αναλογιστείτε αν Σας τιμά να επικαλείστε έναν συγγραφέα μυθιστορημάτων επιστημονικής φαντασίας όταν αναφέρεστε σε θέματα πανδημίας, ονομάζοντας μάλιστα το μυθιστόρημά του «μελέτη»!

Κι η αναφορά στην προσβολή του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ. Χρυσοστόμου από τον κορωνοιό ενώ ήταν πλήρως εμβολιασμένος, θέλω να πιστεύω ότι είναι προιόν κακής πληροφορήσεώς Σας. Ο ίδιος ο Πολυσέβαστός μου Άγιος Πατρών, αναφερόμενος στη νοσηλεία του, τόνιζε επανειλημμένως πως οι γιατροί του έλεγαν ότι αν δεν είχε εμβολιαστεί η εξέλιξη της υγείας του θα ήταν διαφορετική. Άρα μάλλον χάρη στον ολοκληρωμένο εμβολιασμό του απεφεύχθησαν τα χειρότερα.

Για να μην επεκτείνω πολύ την απάντησή μου και Σας κουράσω, θα αποφύγω να αποδομήσω τα δημοσιεύματα των εφημερίδων «Ελεύθερη Ώρα» και «Μακελειό», τα οποία σωρρηδόν μου παραθέτετε, με μόνην την παρατήρηση ότι καταλαβαίνετε νομίζω, πως δεν αποτελούν επιστημονικά περιοδικά και μάλιστα ιατρικά… Οπωσδήποτε δεν καταφεύγει σε αυτά για να ενημερωθεί η επιστημονική κοινότητα, ούτε τα ίδια ισχυρίζονται ότι δημοσιεύουν συνολικά απόψεις και δηλώσεις επιστημόνων. Είναι προφανές ότι δημοσιοποιούν μονομερώς ότι ταυτίζεται η πιστεύουν ότι ταυτίζεται προς την άποψή τους, βάζοντας κατά τα λοιπά στο στόμα ανθρώπων λόγια που δεν είπαν, όπως από την αρχή της παρούσας είχαμε την ευτυχία να διαπιστώσουμε… Επομένως και τα επ ̓ αυτών εδραζόμενα συμπεράσματά Σας ή και οι εξ αυτών απορρέοντες χαρακτηρισμοί ως προς εμένα, μάλλον κλονίζονται (είναι ο,τι πιο ουδέτερο και προς Εσάς απονέμον σεβασμό, μπορώ να σκεφθώ).

Ως προς το επιχείρημά Σας ότι «στηρίζω την Κυβέρνηση», αν παρακολουθούσατε τα λεγόμενα και γραφόμενά μου (τα οποία ευτυχώς δεν θα βρείτε στην «Ελεύθερη Ώρα» και το «Μακελειό»), θα κατανοούσατε ότι με αδικείτε. Στο ανωτέρω μνημονευόμενο άρθρο μου, με αφορμή συγκέντρωση κατά του υποχρεωτικού εμβολιασμού στη Λάρισα αλλά και την επίκληση εκ μέρους του Πρωθυπουργού του άρθρου 25 παρ. 4 του ισχύοντος Συντάγματος, έγραφα πάλι: «Όλοι αυτοί όμως, δεν συνενώθηκαν μόνον επειδή κάποιοι τους προσκάλεσαν. Συγκεντρώθηκαν και επειδή κάποιοι τους απογοήτευσαν ή τους διέψευσαν. Είναι πανθομολογούμενο ότι οι φωτογραφίες διάφορων αναγνωρίσιμων από ποικίλους χώρους στην αρχή του εμβολιασμού, περισσότερο έβλαψαν παρά βοήθησαν. ∆εν είναι δυνατό να προσπαθείς να προωθήσεις ένα τόσο σοβαρό θέμα για την θωράκιση της δημόσιας υγείας με επικοινωνιακές μεθόδους τύπου διαφημιστικής καμπάνιας ή επιπέδου προεκλογικής εκστρατείας.

Πότε αναδείχθηκε η σημασία του εμβολιασμού με επιχειρήματα; Ποιος μίλησε υπεύθυνα; Πότε έγινε προσπάθεια να πειστούν κι όχι να παρασυρθούν οι πολίτες; Η διάθεση κάρτας με συγκεκριμένο ποσό στους νέους που εμβολιάσθηκαν, εύκολα ερμηνεύθηκε ως απόπειρα χρηματισμού και εξαγοράς τους.

Πως μπορούμε να προσβάλουμε τόσο εύκολα τα νειάτα της πατρίδας μας θεωρώντας ότι «παζαρεύουν» ή «ξεπουλιούνται»; ∆εν περνά καν απο το μυαλό ορισμένων ότι οι νέοι μας έχουν ευαισθησίες και φιλότιμο; Τι ήθος τους διδάσκουμε;

Ήδη ξεκίνησε να γίνεται λόγος και για λήψη διοικητικών μέτρων εναντίον όσων αποκρούουν τον εμβολιασμό. (…) σε επίπεδο δημοκρατικού Κράτους ∆ικαίου, στη χώρα που θεσμοθέτησε την ελευθερία του λόγου, γέννησε την δημοκρατία και αγωνίσθηκε πάντα αγώνες δίκαιους και ιερούς, δεν επιτρέπεται να τιμωρείται η άποψη, να ποινικοποιείται η διαφορετικότητα ή να αναδεικνύεται ποικιλοτρόπως η κρατική εκδικητικότητα στους όποιους διαφωνούντες. Πρόσφατα έγινε επίκληση του άρθρου 25 παρ. 4 του Συντάγματος της χώρας μας.

Μια πρώτη παρατήρηση, για να φτάσεις στην παράγραφο 4 πρέπει πρώτα να περάσεις από τις παραγράφους 1, 2 και 3. (…) Επομένως, το Κράτος δικαιούται να αξιώνει από όλους τους πολίτες την εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης, αλλά και υποχρεούται να εγγυάται τα δικαιώματα του ανθρώ- που ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου, καθώς και την αρχή του κοινωνικού Κράτους ∆ικαίου, ενώ τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκηση τους. Με άλλα λόγια, το Κράτος δεν μπορεί να στρέφεται τιμωρητικά εναντίον απόψεων, επομένως δεν μπορεί να μελετά αναστολή εργασιακής σχέσης με ταυτόχρονη αφαίρεση της ασφαλιστικής κάλυψης για μη εμβολιασμένο υγειονομικό αμοιβόμενο από το δημόσιο, όταν έχει την δυνατότητα μετάταξης.

Περαιτέρω και στον ιδιωτικό τομέα, όπου δεν υπάρχουν οι αντίστοιχες δυνατότητες, πάλι το Κράτος θα μπορούσε μέσω προγραμμάτων, να διευκολύνει την μετακίνηση εργαζομένων σε θέσεις εργασίας όπου δεν υφίσταται επαφή με άλλους και δεν δημιουργείται κίνδυνος ζωής. Εάν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας, η όλη εξέλιξη του σημαντικού ζητήματος των εμβολίων οικοδομήθηκε επάνω στην φυσιολογική κόπωση των πολιτών από τα μέτρα κατά της πανδημίας και την εξέλιξή της σε αγανάκτηση και οργή.

Κάποιοι επικαλούμενοι την αναγκαιότητα του εμβολιασμού, έσπευσαν να πιέσουν με όρους υποχρεωτικότητας και φόβου, χωρίς να προνοήσουν να εκτονώσουν τη συσσωρευόμενη κοινωνική ένταση. Είναι αλήθεια πως κάποιους τους πιέζει η ευθύνη τους και ενεργούν μονοδιάστατα. Είναι αλήθεια πως δεν αφήνουμε χώρο στην επιστημονική κοινότητα να πραγματοποιήσει το έργο της και να αναπτύξει τα επιχειρήματά της σε συνθήκες απροκατάληπτες (παρεμπιπτόντως τα ∆ελτία Τύπου του Ιατρικού Συλλόγου Λάρισας της 12ης Ιουλίου και της 16ης Ιουλίου 2021 είναι μνημειώδη στην επιχειρηματολογία τους).

Είναι αλήθεια πως άλλοι αισθάνονται να πνίγονται και αντιδρούν σπασμωδικά. Η μεγαλύτερη αλήθεια είναι πως δεν συζητάμε νηφάλια και σοβαρά, αλλά με όρους υποταγής του όποιου άλλου στο δικό μας πίστευμα. Κι αυτό είναι το επικίνδυνο. ∆ημιουργείται εμφυλιοπολεμικό κλίμα διχασμού, διαίρεσης, διχόνοιας την κρίσιμη στιγμή που δεν το χρειαζόμαστε καθόλου, αντίθετα έχουμε ανάγκη την μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση για να ξεπεράσουμε την δύσκολη περίοδο της πανδημίας. Με άλλα λόγια, το μεγαλύτερο αγαθό που πρέπει να προστατεύσουμε σήμερα είναι η ενότητά μας. Γι ̓ αυτό «στώμεν καλώς»!».

Μετά τα παραπάνω, νομίζω ότι κι εγώ μπορώ να απορώ «τις Υμάς εβάσκανεν;» και να Σας παρακαλέσω να διαβάσετε ως απάντηση το ίδιο Αγιογραφικό κείμενο που μου παραθέτετε, δηλαδή τους πέντε πρώτους στίχους του τρίτου κεφαλαίου της προς Γαλάτας επιστολής του Αποστόλου Παύλου. Στην παρατήρησή Σας δε ότι: «Στις παλαιότερες γενεές οι κληρικοί μας ωδηγούσαν τους πιστούς στην αγκαλιά του Χριστού μας και όχι στα χέρια των Κυβερνητικών παραγόντων και του επάρατου εμβολιασμού!», θέλω να διευκρινίσω πως κι εγώ στην αγκαλιά του Χριστού μας θέλω να οδηγήσω τους ανθρώπους, αλλά όχι πριν την ώρα τους…

Σεβασμιώτατε Γέροντα.

Σας παρακαλώ καταλάβετε ότι πολλά από τα όσα υποστηρίζετε δεν είναι δικά Σας, αλλά Σας τα έχουν περάσει τεχνηέντως άλλοι. Και πάλι στο παραπάνω άρθρο μου έγραφα για τα όσα κυκλοφορούν από κύκλους συνειδητών αρνητών του εμβολίου ότι: «(…) συνιστούν συνομωσιολογία, θρησκοληψία και κατάλυση του Κράτους (ιδίως του Κράτους ∆ικαίου). Τη στιγμή αυτή έχει αναπτυχθεί ένας ιδιότυπος συγκρητισμός, κατά τον οποίον έχουν ληφθεί από διάφορα ιδεολογικά ρεύματα και θρησκεύματα στοιχεία που χρησιμοποιούνται σωρρηδόν. Από την Ορθοδοξία εκμεταλλεύονται τον προφητικό λόγο και το όνομα του Αγίου Παισίου βάζοντας στο στόμα του λόγια που ποτέ δεν είπε, από την δεξιά εκμεταλλεύονται την ευαισθησία «στην προστασία της πατρίδας και της αναλλοίωτης ταυτότητάς της», από την αριστερά στηρίζονται στην «αντίσταση κατά των αντιλαικών πολιτικών» που πάντα αναπτύσσει η εκάστοτε Κυβέρνηση «σε συνεργασία με τα συμφέροντα».

Στη συγκέντρωση της Λάρισας είδα μαζί ανθρώπους της Εκκλησίας, παλαιοημερολογίτες, διάφορους από το φάσμα της δεξιάς, διάφορους από το φάσμα της αριστεράς, πανώ με μαύρα και πανώ με κόκκινα χρώματα…».

Τι δουλειά έχετε Εσείς με όλα αυτά; Παραιτηθήκατε για να εφησυχάσετε και να ετοιμαστείτε, όπως είχατε πεί, για την σπουδαιότερη στιγμή της ζωής, τον θάνατο. Γιατί δεν το τηρείτε; Με αναγκάζετε να δαπανώ χρόνο για να αναιρέσω επιχειρήματα τα οποία δεν ταιριάζουν σε έναν συνετό και πολιό Ιεράρχη.

Προσπαθώ να Σας πείσω να προφυλάξετε τον Εαυτό Σας και να μην εκτίθεσθε. ∆υστυχώς το κάνω δημόσια γιατί Εσείς δώσατε την αφορμή επικαλούμενος μάλιστα το αγαπητό Σας: «τα δημοσίως λεγόμενα και πραττόμενα, δημοσίως πρέπει και να ελέγχωνται» (ΕΠΕ, 23,393). ∆εν πρόκειται να το ξανακάνω, αν και γνωρίζω ότι θα επανέλθετε, όχι γιατί Σας περιφρονώ, αλλά γιατί δεν θέλω να Σας εκθέτω και να δίνω δικαίωμα να γράφουν κάποιοι στα σχόλια με χαιρεκακία: «επιτέλους βρέθηκε κάποιος να τον μαζέψει».

Σας διαβεβαιώ λοιπόν, ότι επί του θέματος δεν πρόκειται να επανέλθω σεβόμενος πολλά πράγματα, παρακαλώντας Σας όμως, ταυτόχρονα να σεβαστείτε Σείς πρώτος την ιστορία Σας, την αγάπη Σας προς την Εκκλησία, αλλα και την πατρίδα και τον λάο της που δοκιμάζεται δεινώς όχι τόσο από την πανδημία, όσο από το κλίμα φοβίας που έχουν εξαπολύσει όσοι με περισσή επιστημονοφάνεια σπεύδουν να κεφαλαιοποιήσουν πολιτικά ωφέλη από την παρούσα κρίση εκμεταλλευόμενοι την καλή διάθεση πολλών σαν κι Εσάς.

Με υιική αγάπη και άπειρο σεβασμό.”