Σήμερα γιορτάζει η Αγία που της μίλησε ο Ιησούς Χριστός και από αμαρτωλή βαπτίστηκε Χριστιανή

Σήμερα, Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου, η Εκκλησία τιμά μια σπουδαία Αγία, στην οποία μίλησε ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός και από αμαρτωλή γυναίκα έγινε φωτεινό παράδειγμα πίστης.

Σύμφωνα με το εορτολόγιο, τιμάται η μνήμη των Αγίας Φωτεινής, Αγίας Ανατολής της Μάρτυρος, Οσίου Πορφυρίου, Αγίου Σεβαστιανού δουκός και Αγίου Φωτεινού του Μάρτυρος. Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Φωτεινή, Φώτω, Φώφη, Φωτούλα, Φαίη, Φανή, Φένια, Φωφώ*
• Φώτιος, Φώτης, Φωτεινός, Φώτις
• Ανατολή
• Πορφύριος, Πορφυρός, Πορφύρης, Πορφυρή, Πορφυρία, Πορφύρα, Πορφυρώ, Πορφυρούλα*
• Σεβαστιανός, Σεβαστίνος, Σεβαστός, Σέβος, Σέβης*

*Υπάρχουν και άλλες ημερομηνίες που γιορτάζει αυτό το όνομα.

Η Αγία Φωτεινή η Μεγαλομάρτυς η Σαμαρείτιδα

Η Αγία Φωτεινή, η Μεγαλομάρτυς και Σαμαρείτιδα, καταγόταν από τη Σαμαρειτική πόλη Σιχάρ. Οι πρώτες αναφορές για τη ζωή της βρίσκονται στο Δ΄ κεφάλαιο του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου.

Η Αγία Φωτεινή η Μεγαλομάρτυς η Σαμαρείτιδα

Κάθε μεσημέρι έβγαινε έξω από την πόλη για να γεμίσει τη στάμνα της από το πηγάδι του Ιακώβ. Εκεί, μια ημέρα, συνάντησε τον Ιησού Χριστό, ο Οποίος της αποκάλυψε όλη της τη ζωή. Ο Κύριος της φανέρωσε ότι Αυτός είναι « τό ὕδωρ τό ζῶν», δηλαδή η αστείρευτη πηγή του Αγίου Πνεύματος. Αυτό το «πνευματικό ὕδωρ» χάρισε ο Χριστός στη Σαμαρείτιδα, η οποία βαπτίστηκε Χριστιανή, από τις πρώτες γυναίκες της Σαμάρειας, και έλαβε το όνομα Φωτεινή.

Η δράση και το μαρτύριό της

Από εκείνη τη στιγμή αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή της στη διάδοση του Ευαγγελίου, ταξιδεύοντας μέχρι την Αφρική και τη Ρώμη. Στη Ρώμη γνώρισε και το μαρτύριο, επί αυτοκράτορα Νέρωνα (54 – 68), όταν εκείνος πληροφορήθηκε ότι η Αγία Φωτεινή είχε οδηγήσει στον Χριστιανισμό τη θυγατέρα του Δομνίνα και αρκετές από τις δούλες της.

Μαζί της μαρτύρησαν και οι δύο γιοι της, καθώς και οι πέντε αδελφές της.

Ο Όσιος Πορφύριος επίσκοπος Γάζης

Ο Όσιος Πορφύριος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη από εύπορους και ευσεβείς γονείς. Εγκατέλειψε την οικογένεια και την περιουσία του στα χρόνια των αυτοκρατόρων Αρκαδίου και Ονωρίου και αναχώρησε για την Αίγυπτο, που τότε αποτελούσε σημαντικό κέντρο μοναχισμού, όπου και έγινε μοναχός σε σκήτη.

Ύστερα από πέντε χρόνια πήγε στα Ιεροσόλυμα, όπου κήρυττε το Ευαγγέλιο σε Ιουδαίους και Έλληνες. Εκεί προσβλήθηκε από σοβαρή κίρρωση του ήπατος. Παρά τη βαριά ασθένεια, δεν σταματούσε να επισκέπτεται καθημερινά τον Ναό της Αναστάσεως και τα ιερά προσκυνήματα, προκαλώντας τον θαυμασμό των προσκυνητών.

Ανάμεσά τους ήταν και ο Μάρκος, μετέπειτα βιογράφος του, που είχε έρθει από την Ασία για προσκύνημα. Από τότε συνδέθηκαν με στενή φιλία. Ο Μάρκος ανέλαβε να τακτοποιήσει μια σοβαρή εκκρεμότητα του Πορφυρίου στη Θεσσαλονίκη, σχετικά με τη διανομή της πατρικής περιουσίας στα αδέλφια του. Όσο ο Μάρκος έλειπε, η υγεία του Αγίου αποκαταστάθηκε θαυματουργικά, έπειτα από όραμα της Σταύρωσης του Κυρίου και του ευγνώμονος ληστή.

Ο Μάρκος επέστρεψε φέρνοντας το μερίδιο της περιουσίας, 4.400 νομίσματα, αργυρά σκεύη και πολύτιμα ενδύματα. Όλα αυτά πουλήθηκαν και μοιράστηκαν στους φτωχούς και στα φτωχά μοναστήρια των Ιεροσολύμων και της Αιγύπτου.

Η ποιμαντική του πορεία και η προσφορά του

Το 392 μ.Χ. χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ιωάννη Β΄. Μετά την κοίμηση του Επισκόπου Γάζης Αινείου, το 395 μ.Χ., εξελέγη Επίσκοπος Γάζης και χειροτονήθηκε από τον Επίσκοπο Καισαρείας Ιωάννη. Με τα θαύματα και το κήρυγμά του οδήγησε πολλούς ειδωλολάτρες και αιρετικούς στη γνώση του αληθινού Θεού.

Για να προστατεύσει το ποίμνιό του από τις αδικίες, μετέβη στην Κωνσταντινούπολη και ζήτησε τη βοήθεια των αυτοκρατόρων Αρκαδίου (395-408 μ.Χ.) και Ευδοξίας. Εκεί συνάντησε και τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο (βλέπε 13 Νοεμβρίου), ο οποίος τον στήριξε και τον σύστησε στον Αμάντιο τον κουβικουλάριο και στους βασιλείς.

Παρά τις αρχικές αντιρρήσεις, ο αυτοκράτορας πείστηκε και εξέδωσε διάταγμα που περιόριζε τη δράση των ειδωλολατρών και των αιρετικών. Με βασιλική χορηγία ανεγέρθηκαν εκκλησίες στη θέση ειδωλολατρικών ναών. Κατεδαφίστηκε και το περίφημο Μαρνείον, ναός των Εθνικών της Γάζας, που είχε ιδρυθεί από τον αυτοκράτορα Αδριανό το 129 μ.Χ. Στη θέση του χτίστηκε μεγαλοπρεπής ναός με δωρεά της αυτοκράτειρας Ευδοξίας. Η ίδια έστειλε τον Αντιοχέα αρχιτέκτονα Ρουφίνο για την ανέγερση. Ο ναός, που ονομάστηκε Ευδοξιανός, είχε 32 μεγάλους κίονες από καρυστινό μάρμαρο και εγκαινιάστηκε το Πάσχα του 407 μ.Χ.

Το 415 μ.Χ. συμμετείχε στη Σύνοδο της Διοσπόλεως υπό την προεδρία του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ιωάννη Β΄. Η Σύνοδος εξέτασε την υπόθεση του θεολόγου Πελαγίου, ο οποίος είχε έρθει στα Ιεροσόλυμα μετά τη διαμάχη του στην Αφρική με τον ιερό Αυγουστίνο, Επίσκοπο Ιππώνος (τιμάται 15 Ιουνίου), σχετικά με το προπατορικό αμάρτημα και τη θεία χάρη. Εκεί ο Πελάγιος αθωώθηκε, αφού αποδέχθηκε ότι η θεία Χάρη είναι αναγκαία για τη σωτηρία του ανθρώπου.

Ο Άγιος Πορφύριος εκοιμήθη το 420 μ.Χ., σε ηλικία 72 ετών, έπειτα από σύντομη ασθένεια, «τὸν καλὸν ἀγῶνα τετελεκῶς πρὸς τοὺς εἰδωλομανεῖς ἕως τῆς ἡμέρας τῆς κοιμήσεως αὐτοῦ».